czy rzucic ta robote?

[Gość: mam juz dosc]

ludzie, po 4 latach mam juz dosyc tu pracy, znudzilo mi siedzenie w
pokoju za komputerem i ciagle to samo juz przez 4 lata, czy ktos
czuje sie tak jak ja, i czy macie pomysly co zrobic zeby cos
zmienic? Odejsc z pracy?, tylko co z kasa, a z drugiej strony
przeciez kasa to nie wszysstko, a ja niedlugo tu zwariuje z nudy

[Gość: :P]

zmien biuro

[Gość: hm]

1. wyjedź do jakieś delegacji, najlepiej daleko - tam robota czeka;
2. jakies nowe hobby?
3. naucz się nowego języka

[Gość: zwirek]

wyjedz do Polski tam sie ozywisz a moze rzeczywiscie biurko i
procedury nie dla Ciebie moze szukaj pracy w liniach lotniczych

To co Ty masz za robote, ze sie nudzisz?

[kasiabru]

Ja mialam tez kiedys taka i zmienilam. Teraz mam fajniejsza, ale
biurko to samo i procedury tez.

[Gość: mil.ka]

a nie możesz się przenieść gdzieś? Ja zaczynałam w sekretariacie i
zwiałam, jak tylko mogłam najszybciej. Teraz nie narzekam, choć
pracuje ciągle na tym samym piętrze...tylko w innym biurze.

sudoku, kolego sudoku

[Gość: paw EUgeniusz]

uratuje ci kariere.

[Gość: kazik]

Znajdz robote w innym dziale ale najlepiej zmien dyrekcje.

Powodzenia

[Gość: ccp]

wez urlop bezplatny i popodrozuj troche po swiecie albo zrob jakies fajne studia

glowna zaleta statusu urzednika

[Gość: pozytywny]

z mojego punktu widzenia, na dluzsza mete jest wlasnie fakt ze
mozmey dowolnie przplywac, bez konca, miedzy dzialami, instytucjami,
dziedzinami, rodzajami, krajami(!!), zadaniamai, itd, wszelkiej
masci... Instytucji jest tyle i dzialow tematycznych tez (czym
wlasciwie UE sie NIE ZAJMUJE?) ze ciezko jest NIE znalzc w koncu
czegos dla siebie. Oczywiscie nie jest o TAKIE hop siup, wymaga
wysilku i czasu, ale jest mozliwe!! Wiec glowa do gory, rozgladaj
sie dookola, i szukaj zmian... i zmieniaj do woli az nie trafisz tam
gdzie bedzie ok.... to nieprawda ze TRZEBA przesiedziec 2/3 lata na
kazdym stanowisku, z 4letnim stazem mozesz sobie pozwolic
na "wybrzydzanie"...znam takich ktoryrzy zmieniali po 2 tyg bo
orientowali sie na miejscu ze to nie dla nich....nikogo to w Komisji
nie dziwi... wiec spoko...
A jezeli mozesz- finansowo- to i okres ccp i jakas fajna przygoda
tez nie sa zlym rozwiazniem (to przywilej tez nie byle jaki...)
Teraz odbywa sie rotacja na palcowkach, w delegacjach.. jezeli
jestes singlem to masz szanse na przygode :)) mozesz sobie pozwolic
nawet na jakis "trudny" daleki egzotyczny kraj....3/4 lata zmiany
perspektywy.

4-letnim stazem mozna wybrzydzac?

[Gość: Ewa]

Co masz na mysli piszac ze z 4-letnim stazem mozna sobie pozwolic na
wybrzydzanie?
Ja wlasnie po niemal 4 latach w 1 unicie chce zmienic dyrekcxje,
szukam od poczatku roku I powiem Ci ze a/ wakatow jest malo a
ciekawych jescze mniej, b/ mimo tej polityki 'mobilnosci' nie jest
latwo zmienic dzialke bo kazdy majac do wybory kandydata ktory juz
czyms sie zajmowal I kadnydata ktory dopiero chcialby zaczac
wybierze tego pierwszego (co zreszta jest logiczne) c/ dlugi staz w
jednym unicie w calkiem [podobno] prestizowej dyrekcji nie robi na
nikim wrazenia.

[Gość: gosc]

Chodzilo o to ze to nie to samo co zmiana po roku... a jednoczesnie
wystarczajaco dlugi staz "wewnatrz" zeby wyszukac cos
odpowiedniego... niekoniecznie w Komisji...

[Gość: z EC]

Z EC jestes? To masz teoretycznie 30,000 mozliwosci;)))

[Gość: czy rzucic]

jakie mam mozliwosci?? co masz na mysli?? bo ja nic nie wiedze:((((

[Gość: gosc]

33 500 innych etatow w Komisji:-)
plus pozostale Instytucje:)) czego nie widzisz? ROZEJRZYJ SIE:))

[Gość: czy rzucic]

nie chodzi mi o etaty czy granie w sudoku, ja juz nie moge siedziec
ciagle przy biurku, ja wogole mam juz dosyc :(

[Gość: za biurkiem]

to może zostań sportowcem, śpiewakiem operowym, sławnym aktorem - oni za
biurkiem nie siedzą.

Piekarz, rzeźnik czy listonosz też zresztą nie,

w ostateczności politykiem albo kierowcą rajdowym... - oni wprawdzie siedzą, ale
za kółkiem, i w kółko się też kręcą (albo od ściany do ściany). Ups, to chyba
już nie na temat...

[kasiabru]

To moze zostan audytorem i jezdzij na misje co tydzien? To tez jest
jakies wyjscie...

[Gość: ja]

audytor odpada, potem trzeba ciagle pisac nudne raporty

[Gość: tez rzuce]

A ja bym sie na Twoim miejscu nie zastanawial. Zle sie czujesz z ta praca, to
rzuc. Ci wszyscy, ktorzy mowia Ci zebys zmienil dzial, dyrekcje, wpadli juz na
dobre. Siedza w zlotej klatce, jakiej sa instytucje i nie sa w stanie sie
ruszyc. Nawet jesli gdzies gleboko w duszy co rano czuja, ze bycie tutaj
urzednikiem, sprowadza sie suma sumarum zawsze do tego samego, to szybko
relatywizuja kwestie i jeden rzut oka na konto z pensja, ktora przyszla
regularnie, rozwiewa watpliwosci. Ten sam mechanizm dziala zreszta na dziesiatki
lub setki tych, ktorzy po dwudziestu latach nie moga sie doczekac najnizszego
stanowiska managerskiego (czyli HoU) w instytucjach - znow jeden rzut oka na
konto i pensja AD12 kompletnie koi nerwy i zaglusza frustracje.

Zycie jest jedno i nawet jesli masz tu dozywotni wyrok w postaci statusu
funkcjonariusza, to jeszcze nie oznacza ze masz go w tym pieknym kraju i miescie
go odsiedziec. Wez CCP, wyjedz, sprobuj czegos nowego, moze kompletnie od zera.
Widzialem juz wielu ludzi, ktorzy to zrobili i sa teraz o niebo szczesliwsci.

[helusia007]

Moze zamiast krytykowac tych wszystkich, ktorzy wpadli do zlotej
klatki, dopuscisz mysl, ze przynajmniej wielu z nich wcale nie czeka
na zaden awans i nie relatywizuje niczego rzutem oka na wyciag z
konta, tylko po prostu tak zorganizowali sobie zycie, ze sa
szczesliwi. Maja ciekawa prace (np. ja w DG COMP, a jest jeszcze
kilka innych ciekawych dyrekcji), maja przyjaciol, znajomych,
rodziny i nie musza wiecznie ganiac po swiecie i szukac nowych
wrazen zeby poczuc szczescie. Szczescie ma sie w sobie. Jak jestes
wiecznie z czgos niezadowolony, to mozesz pojechac na koniec swiata,
a i tak bedziesz nieszczesliwy, bo nawet na ten koniec swiata
pojedziesz sam ze soba.

[byly_eurokrata]

jako osoba, ktora pracuje juz jakby nie bylo od 17 lat, nie moge
oprzec sie wrazeniu, ze tego rodzaju przemyslenia sa objawem
lekkiego infantylizmu. Kilka faktow:

1. W zadnej pracy, bez wzgledu czy to jest posada urzednicza czy
pracy w firmie prywatnej, NIE jest tak, ze 100% pracownikow (po
studiach) zostaje po ilus tam latach menadzerami, bo przeciez
rowniez i bankach, ubezpieczeniach itd. WIEKSZOSC osob w wieku 45-60
lat NIE ma stanowiska kierowniczego - sa po prostu uznanymi
ekspertami w swojej dziedzinie, bo przeciez statek nie moze sie
skladac sie tylko z kapitanow, potrzebna jest tez zaloga.

Ale o tym byla juz wielokrotnie mowa na tym forum: osoby mlodsze
wiekiem naogladaly sie w Polsce podczas studiow blyskotliwych karier
starszych kolegow, typu od absolwenta uczelni po dyrektora
departamentu w ciagu 5 lat i wydaje im sie, ze tak powinno byc
zawsze.

Kto nie potrafi czerpac zadowolenia z faktu, ze wykonuje solidna
robote i jest uznanym, respektowanym pracownikiem - bez wzgledu na
to, czy na stanowisku kierowniczym czy nie - tez bedzie zawsze
sfrustrowany.

2. Po kilkunastu latach kazda praca staje sie monotonna i prawie
kazda praca "sprowadza sie suma sumarum zawsze do tego samego",
rowniez na stanowisku kierowniczym.
Wiecj jesli przejscie z z dyrekcji A zajmujacej sie podatkami do
dyrekcji B zajmujacej sie kwestiami ochrony zdrowia, walki z
bezrobociem, rasizmem czy bieda, nie jest wystarczajacym
urozmaiceniem, to i praca w firmie prywatnej takiego urozmaicenia
tez nie da - taki sfrustrowany delikwent zamieni sie po prostu w
cyniczna szuje, ktora bedzie czerpac satysfakcje z kopania dolkow
pod innymi i przepychania sie lokciami za wszelka cene w gore. Czy
to jest na prawde cel, do jakiego warto dazyc w zyciu?

3. "Zlota klatka". Ja pracuje w instytucjach w sumie od niedawna.
Ale przedtem bylem tez juz urzednikiem. Nie odczuwalem nigdy tej
pracy za klatke. A i pensja nie byla zlota, tylko normalna. I
powtorze raz jeszcze obserwacje z tamtego, niemieckiego srodowiska:
u zadnego z kolegow w wieku przedemerytalnym na nie-kierowniczym
stanowisko nie zauwazylem takiego poziomu frustracji, co u
niektorych mlodziakow z Polski, ktorzy zaledwie po 4 latach pracy
dostaja midlife crisis. Cos takiego moim zdaniem nie ma nic
wspolnego z wykonywana praca, tylko z zupelnie skrzywiona percepcja
rzeczywistosci.

brawo Helusia!

[byly_eurokrata]

W kilku zdaniach oddalas to lepiej niz ja w moich przydlugawych
wywodach! ;-)

rzuc i wroc do Polski

[Gość: Jadwinia]

Jak sobie popracujesz w Polsce (o ile dzisiaj jakas parce znajdziesz
bo wiecej ludzi zwalniaja niz zatrudnija) to moze docenisz to co
masz tutaj. Niektorym tutaj szajba odbija bo maja za dobrze.

Szczescie

[Gość: heretyk_eurkrata]

Ciesze sie waszym szczesciem. Problem w tym ze "Mr mam juz dosc" tez chce sie czyms cieszyc, a praca a instytucjach jak widac poczucia szczescia mu nie daje. Przyjechalem piec lat temu z Polski i wczesniej czy pozniej do niej wroce (po drodze probujac moze szczescia w innych pieknych miejscach). Gdy trzech zwalniaja, to kogos innego zatrudniaja - takie sa prawa rynku. Jesli uwazasz ze bedziesz jedna z tych trzech osob, to pewnie tez tak bedzie. Wystarczajaco duzo czasu przepracowalem w firmach, zeby poznac droge kariery. I drogo Jadwigo - nie czuje, ze zlapalem Pana Boga za nogi w Brukseli, bo poza ta szklana banka w ktorej siedzimy jest realny swiat. Wewnatrz banki jest za to rozdety system socjalny, nad wyraz duza grupa menadzerow, bez zdolnosci menadzerskich probujacych zarzadzac ludzmi, ktorych zdyscyplinowac mozna co najwyzej grzecznym proszeniem (bo eurokrato nie o to wlasnie chodzi, zeby 100 proc. zostalo menadzerami - co by zreszta bylo ciekawe :)), tylko 5 proc. najlepszych).

Roznica miedzy systemem instytucji a realnym swiatem polega tez na tym, ze gdy ktos nie wykonuje rzetelnie swojej pracy w firmie - wylatuje, zas tutaj zabiera mu sie z jeden-dwa punkty, zamiata problem pod dywan lub podrzuca kukulcze jajo do innego serwisu (i tak do emerytury). Malo widzicie takich sytuacji dookola? A ilu eurokrato widzisz w kolo ludzi pracujacych naprawde rzetelnie i wydajnie jak ty? A ilu widzieliscie ludzi, ktorzy bedac funkcjonariuszami stracili prace? (sam co najwyzej slyszalem o dwoch przypadkach, ktore walkuja na kursach mowiac o defraudacjach). Czy w "firmie" ktora ma 30 tys. pracownikow taki stan rzeczy jest normalny?

I zrozumcie "Mr mam juz dosc", ze to co Was w tym wszystkim kreci, jego frustruje. Wcale sie zreszta nie dziwie, ze tak wielu sie tu podoba. Sam nadal korzystam z urokow systemu. Smutne jest tylko doprawianie do tego calej filozofii

[byly_eurokrata]

drogi heretyku, ta dyskusja jest troche jalowa, bo - przejaskrawiajac (co jest moja uroda) - na tym forum przedstawia sie czarno-bialy obraz swiata na zasadzie:

- wiecznie pijacy kawe urzednicy, ktorzy prakycznie pracuje 2 godziny na dzien, przez reszte czasu sie obijaja, maja doskonaly system socjalny i pragmatyke sluzbowa, ktora do niczego nie motywuje (=szwarc-charaktery)

- niesamowicie zmotywowani, ambitni i prezni pracownicy firm prywatnych, ktorzy NATYCHMIAST wylatuja z pracy, jak pozwola sobie na godzine nierobstwa.

Otoz taki obraz jest ewidentna bzdura, co widac na kazdym kroku w Brukseli (ale rowniez i w Polsce) w sektorze uslug (np. w bankach), gdzie ewidentnie olewa sie klienta i nikt jakos nie traci przez to pracy. No i nie musze chyba dodawac, kto spowodowal obecny swiatowy system fiansowy: dyrektorzy generalni w Unii ze smiesznymi pensyjkami czy menadzorowie koroporacji finansowych o apanazach przekraczajacych (na osobe) etat calych unitow unijnych?? ;-) I co ciekawe, jak sie wywala z pracy tych nieudolnych menadzerow, to dostaja jeszcze sute odprawy..... Za co? Powiedzmy sobie szczerze: za swoja nieudolnosc.

Co do systemu socjalnego: moze z perspektywy polskiej on sie wydaje zloty, ale z perspektywy zachodniej jest normalny. Ja pracujac w Niemczech mialem nawet lepsze ubezpieczenie chorobowe niz unijne, jedyna roznica jest korzystniejszy wiek emerytalny.

Pytasz, kto pracuje rzetelnie i wydajnie w instytucjach? Zapraszam w piatek po godzine 16.00 do mojego unitu: zobaczysz ile osob BEZ ZADNEGO NACISKU Z GORY sleczy nad praca z wewnetrznego poczucia obowiazku. W moim unicie szef prawie w ogole nie rozdziela pracy: kazdy, kto ma "wolne moce przerobowe" idzie do pustego pomieszczenia obok sekretariatu, gdzie leza zlecenia i sam sobie bierze prace. I wyobraz sobie, ze nie widac, by ktos naduzywal tego systemu, bo byloby po prostu po ludzku glupio przed kolegami sie obijac, widzac, ze inni maja natlok pracy. Wiec mozna i tak.

Wiec skoro monitujesz "dorabianie filozofii", to moze zerknij to lusterka, czy sam tego nie robisz.

Na koniec moje ulubione haslo: prosze nie porownywac jablek z gruszkami. Mowi o instytucji publicznej zatrudniajacej 30 tys. osob, to porownujmy ja korporacja prywatna o podobnym stanie zatrudnienia. Wiem z pierwszej reki, ze czesciowy bezwlad i biurokracja np. u Volkswagena jest KOMPLETNIE porownywalna wewnetrznymi stosunkami w Komisji: jedni haruja, drudzy sie obijaja, tylko prosze bez bajek z mchu i paproci, ze w prywatnych firmach obijacze wylatuja natychmiast z pracy a w panstwowych nie! (BTW: zwiazki zawodowe w firmach typu Daimler, Volkswagen itd. juzd dziesiatki lat temu wywalczyly prawo, ze pracownicy o okreslonym stazu pracy nie moga byc zwolnienii, wiec chociaz pracuja w firmach prywatnych maja taki sam sam status jak urzednicy panstwowi, bo musieliby pobic szefa, zeby ktos ich mogl zwolnic dyscyplinarnie)

Jeden wniosek jest jednakze oczywista oczywistoscia: jak ktos sie tak meczy w pracy za biurkiem, ze nie moze absolutnie wytrzymac, to powinien ja zmienic, ale to juz jego decyzja, ktora nie ma nic wpsolnego z praca jaka taka

[Gość: Sasza]

A mnie wydaje sie, ze ta dyskusja odbiegla od glownego tematu, tj.
poczucia szczescia, tudziez beznadziei, do jakiego przyczynia sie
praca...

W Komisji , jak wszedzie, tworza sie swoiste ksiestwa - dyrekcje i
pomniejsze wlosci - czyli unity. I bywa roznie, bardzo roznie. Jak
sie trafi dobry menadzer, a i specyfika pracy jest ciekawa - bywa
dobrze. Niestety nader czesto bywa takze z roznych powodow zle.
Wokol mnostwo HoU, z ktorych menadzerowie jak z koziej dupy wiadomo
co... No, ale to juz oddzielny temat o kulturze organizacyjnej
(swoja droga tez ciekawy).

Ad Procedury)

Procedury musza byc, jak w kazdej duzej instytucji, czy korporacji.

Klopot jednak w tym, ze w komisji procedury czesto sprawiaja
(zwlaszcza gdy wlaczy sie niesprzyjajacy czynnik ludzki), iz ma sie
wrazenie 100 tonowej olowianej kuli przyczepionej do nogi. Kazdy
krok, to droga przez meke... Teraz, gdy taka sytuacja trafi na
osobe, ktorej nie udalo sie jeszcze wypracowac dystansu do otoczenia
w pracy i ktora co wiecej, zinternalizowala cele zwiazane ze swoim
stanpowiskiem pracy - rodzi sie w nieunikniony sposob frustracja.

Ad) Wyznanie emocji rozpoczynajace watek.

Ja sie nie dziwie powstawaniu stanow depresjopodobnych u ludzi
pracujacych w Instytucjach. Wydaje mi sie to dosc czeste, choc
dobrze na codzien ukrywane. Warunki kompletnego braku ryzyka, jak
sie okazuje, nie sa dla ludzi optymalne. Ryzyko jest potrzebne , by
czlowiekowi sie chcialo...

Teraz, jesli w taki miekki system komisyjny wpada ktos, komu w
zyciu paliwa dostarczaly przede wszystkim okolicznosci, a tu okazuje
sie, ze na horyzoncie nie majaczy najmniejsze niebezpieczenstwo - i
do tego robota nudna - depresyjka gotowa.

Rzecz w tym, by zasiasc za sterami wlasnego okretu. Rozpoznawszy
srodowisko zastanowic sie czy nasz cel lezy w jego obrebie
(kariera?), czy tez poza nim (rodzina? zainteresowania? tytul
naukowy? dodatkowe studia? podroze?).

Gdy juz mamy taka mape nagle okazuje sie, ze system moze byc
zbawienny i pewnosc pracy, oraz stosunkowo wysokie dochody pozwalaja
nam na podjecie ryzyka na zewnatrz pracy, na ktore prawdopodobnie
nie zdecydowalibysmy sie drzac o swoj stolek...

Trzeba po prostu zastanowic sie do czego sie zmierza, co chce sie
osiagnac i czy takie warunki zapewniaja nam dojscie do celu. Dla
wielu, w tym i dla mnie, system ten okazuje sie pomocny w realizacji
marzen. Nie mozna jednak dac sie omamic i zahipnotyzopwac wizja
wplat na konto kazdego 15. Swiadomosc, ze nawet jesli to czego
podejmujemy sie w obrebie CCP nie wyjdzie - i tak wyladujemy na
miekkim stoleczku - moze byc uskrzydlajaca...

do saszy i bylego

[Gość: komisyjny]

Amen. Nic dodac nic ujac.
DAwno nie bylo tu tak rozsadnych wypowiedzi. Jestesmy
uprzywilejowana (w miare) kasta (patrz wypowiedz saszy) ale tez i
niektorzy sporo sie napracowali zeby do niej trafic- w pelni
swiadomi owych przywilejow. Moze niektorym a latwo przyszlo.
Kwwestia umiejetnosci samo realizacji i wlasnych priorytetow. Plus
mozliwosci zmiany bez ryzyka. Oraz wypowiedz bylego- jezeli ktos zna
systemy socjalne w innych organizacjach miedzynarodowych tudziez w
administracjach publicznych starej Europy wie ze system instytucji
to nic szczegolnego- troche wyzsze pensje (jednak trzeba przucic
kraj/rodzine/otocznie, zyc za granica , tam wychowywac i ksztalcic
dzieci... itd... )ale pozatym naprawde nic odbiegajacego od normy.
Dla kogos znajacego wylacznie warunki polskie - panstwowe czy
prywatne- szok- ale chyba nie tylko w tym obszarze..a niektorym po
prostu za latwo przyszlo...kwestia przelkniecia tego ze swiat moze
tez funkcjonowac inaczej....
A mozliwosci- jak juz pisano powyzej - sa w Komisji i innych
instytucjach nieskonczone- tylko trzeba zawalczyc- oto pole do
popisu dla znudzonyowanych/sfrustrowanych - interesujaca was praca
gdzies jest- znajdzcie ja i zawalczcie o nia!!

[Gość: mhm]

Bez doprawiania filozofii chciałbym zwrócić Waszą uwagę na nastroje panujące w
stolycy. To min. o moim byłym pracodawcy.

Pozdro

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23&w=90410988

[Gość: gosc]

A ja wrocilam z EC po roku... wiele lat temu to bylo, ale niewazne,
praca tam na pewno sie nie zmienila. Wszyscy sie w glowe pukali, ale
wiem, ze to nie praca dla mnie. Mimo, ze wiele lat studiowalam
specjalnie po to, by znalezc sie w Brux. Nastepnego dnia po powrocie
do PL poznalam mojego meza:) I wiem, ze do Brux nigdy nie wroce;) Ta
praca nie jest dla kazdego, na pewno.

[Gość: gosc]

Agnieszka To Ty sie powyzej wpisalas - taka historia moze byc tylko
jedyna jedna. Pozdrowienia

[izabel.3]

To troche pocieszajace, ze nie wszyscy chca do Bxl, ja tez tam
bylam, ale powiem szczerze, ze ciagnie mnie wciaz, nie wiem, moze
ten PE ma szczegolny urok, a gdzies indziej juz tak rozowo nie jest.

[Gość: dziad]

A ja bardzo chcialbym sprobowac pracy w KE. Tyram przy konkursie i
mam nadzieje :-) Jak juz bede w srodku to tez sobie popierdziele jak
mi to jest zle ;-)

[Gość: wala]

ja sobie planuje jeszcze posiedziec za biurkiem 3 lata (choc przyznam czasem
nawet sie udaje wyjechac poza ue w ramach pracy), a potem zostac ogrodnikiem
(czy ktos moglby podzielic testami na ogrodnikow?) z gory dzieki.

[Gość: gosc]

znasz jezyki, nie chcesz siedziec za biurkiem - zostan pilotem wycieczek albo
przewodnikiem. Tylko, ze gorzej placa i bywa stresujaco