Gość: Marcin
IP: *.internetdsl.tpnet.pl
05.02.05, 10:20
Przeczytałem artykuł Pacewicza dość uważnie. Chciałem zrozumieć tok myślenia
ludzi, którzy (inaczej niż ja) uważają że Wildstein popełnił ogromny błąd.
Wydaje mi się, że ludzie z "wyborczej" poprzez swoją silną pozycje na rynku
utwierdzili się w przekonaniu, iż tylko takie postępowanie, które przyniosło
gazecie sukces finansowy jest słuszne. No bo co innego robiła gazeta przez
ostatnie 15 lat, jak nie utwiedzanie społeczeństwa w przekonaniu, że poza
małymi aferami to w sumie i tak idziemy w "słucznym kierunku", że ci
komuniści to wcale nie byli tacy źli, więc po co ta cała lustracja? W obecnej
sytuacji gazeta dalej trzyma tą linię, tłumacząc ją troską o zwykłych,
szarych ludzi, którzy nie będą potrafili się obronić przed oskarżeniami.
Czyli jak mam rozumieć taką deklaracje? Grupa "wybranych" ma wiedzieć kogo
komuniści inwigilowali, kogo próbowali nakłonić do współpracy i z kim to się
powiodło, a reszta społeczeństwa jako niegodna wiedzy o przeszłości swego
kraju ma pokornie czekać aż za 5, 10, a może za 20 lat ktoś napisze o paru
przypadkach z listy IPN? A dlaczego taka wiedza ma być dla mnie tajemnicą? W
Czechach bardzo słusznie uznano że robienie tajemnicy z teczek jest większym
zagrożeniem dla państwa, niż dostęp do nich, i prosze - dostęp do listy
agentów ma każdy i to nawet przez internet. Przecież w państwie prawa
obowiązuje domniemanie niewinności. Jeśli na ludzi z listy IPN nie ma dowodów
że donosili, to nie ma mowy o infamii takiej osoby. Jeśli natomiast ktoś ma
coś na sumieniu, to czemu jego otoczenie ma o tym nie wiedzieć. Przecież
dorosłość polega na tym, aby brać odpowiedzialność za swoje czyny.