Niezależne obchody rocznicy Sierpnia'80

[icek12]

Zgadzam sie ze " przywodcy" solidarnosc z 80 roku to jedna mistyfikacja mam
tu na mysli Bolka (Lecha Walese)i jego spoldzielnie doradcow pod wplywem
ukaszenia heglowskomarksistowskiego pozostali w sluzbie zniewolonego systemu
sami bojac sie wlasnego rozliczenia z przeszloscia i uniemozliwiajac
rozliczenie zdrajcow z Jaruzelskim na czele

Niezależne obchody sierpnia

[luci-c]

Jeżeli te obchody są niezależne,to oznacza,że pozostałe obchody są zależne.
Tylko od kogo? To oznacza także,iż każde z tych obchodów święci inną prawdę.
Może jednak miał rację ksiądz Tischner mówiąc,że mamy trzy prawdy:
prawdę,tylko prawdę i g.ówno prawdę.
A Jarre zagrał tylko jeden koncert.

SAMOOBRONA DYWITY POZDRAWIA PRAWĄ SOLIDARNOŚĆ

[jola_dywity]

Szanowni Państwo chylę czoła przez waszą odwagą nonkonformizmem i twardym
orędownictwem za uczciwą Solidarnością.

[chaynik]

Zeby bylo nawet 100 Walesow to nic by i tak nie zrobili bez tych milionow
robotnikow ktorzy staneli razem przeciw komunie. Ich zagrozenie bylo o wiele
wieksze bo oni byli anonimowi dla swiata. Wiec traktowanie Walesy jako tworcy
sukcesu Solidarnosci jest naduzyciem.

Zapraszam na strone www obchodow rocznicy

[dassein]

Tutaj znajdziecie informacje:
www.obywatel.org.pl/solidarnosc/apel.htm

[meth.p]

dassein napisał:

> Tutaj znajdziecie informacje:
> www.obywatel.org.pl/solidarnosc/apel.htm

Zabawne, niby psioczy na Walese, ale czyje zdjecie jest na frontpage'u? :)

[fernandorey]

Trzeba powiedzieć jednak, że Wałęsa był niezbędnym ogniwem w łańcuchu. Nie można
mu odebrać zasług. Bo gdyby Geremek czy Mazowiecki skoczyli przez płot to nie
poszło by to tak samo. Nikt by ich nie słuchał, to musiał być robotnik. Wałęsa
miał ponadprzeciętną charyzmę, a to nieczęste zjawisko w Polsce, szkoda że
skończyło się tak typowo po polsku czyli jednym wielkim bajzlem, rozłamami
kłótniami itd. Jednak jak się spyta Amerykania albo Francuza to będzie znał
Wałęsę na pewno a pana Gwiazdę już nie. Tak wyszło. Szkoda że te nasze wzloty
narodowe kończą się tak nisko.

[olo1033]

chaynik napisał:

> Zeby bylo nawet 100 Walesow to nic by i tak nie zrobili bez tych milionow
> robotnikow ktorzy staneli razem przeciw komunie. Ich zagrozenie bylo o wiele
> wieksze bo oni byli anonimowi dla swiata. Wiec traktowanie Walesy jako tworcy
> sukcesu Solidarnosci jest naduzyciem.


>>>>>>>twoja opinia jest zgodna z moją a dodam tylko że te obchody to "wielka
pompa" która nie powinna mieć miejsca po tym co zaszło w Polsce...

Gdzie się obchody odbywają?

[ezpa7z9]

Może podacie szczegóły.Podobno jestescie wolna prasą?

Program obchodów

[x-y-z]

[PDF] Solidarnoœci

[x-y-z]

Program:
SOBOTA (27 SIERPIEŃ)
13:00-13:10 otwarcie (Andrzej Gwiazda)
13:10-15:00 pokaz fi lmu „Podwójne dno” Dariusza Małeckiego + dyskusja z
udziałem reżysera.
Film opowiada o historii nielegalnej organizacji robotniczej – Wolnych Związków
Zawodowych (WZZ), powstałej w 1977 r. w Gdańsku. Do WZZ-tów należeli przyszli
organizatorzy i uczestnicy strajku w sierpniu 1980 roku. W fi lmie występują
m.in. Anna Walentynowicz, Krzysztof Wyszkowski, Joanna i Andrzej Gwiazdowie,
Lech Kaczyński. Opowiadają oni o nadziejach związanych z działalnością
opozycyjną, zwłaszcza w trakcie Sierpnia ’80, oraz o rozczarowaniach, jakie
pojawiły się w pierwszych miesiącach po strajku, związanych szczególnie z osobą
Lecha Wałęsy i jego otoczeniem. Film zamówiony przez TVP 2 w 1995 r.
otrzymał bardzo dobre oceny na kolaudacji, jednak mimo wielokrotnych prób
umieszczenia go w ramówce nie został nigdy wyemitowany.
15:15-17:00 projekcja fi lmu „1980 Solidarność 1990 – 10 lat później” Piotra
Zarębskiego + dyskusja z udziałem reżysera
Film ujawnia walkę o wpływy i polityczne manipulacje dokonywane w
NSZZ “Solidarność” w okresie od powstania związku zawodowego, przez stan
wojenny po tzw. Okrągły Stół. Szczególnie koncentruje się na okresie z przełomu
lat 80. i 90. i „drugim” Zjeździe NSZZ „Solidarność”. W filmie występują m.in.
Andrzej Gwiazda, Marian Jurczyk, Jan Rulewski, Andrzej Słowik. Mimo pozytywnych
ocen na kolaudacji, fi lm do dziś nie został wyemitowany w publicznej telewizji
i w żadnej z prywatnych stacji.
17:15-21:00 projekcja fi lmu „Dwa kolory” Jerzego Zalewskiego + dyskusja z
udziałem reżysera
„Dwa kolory” (gotowe dwie pierwsze części większej całości) zyskały miano fi lmu
kontrowersyjnego, którego nikt nie chce rozpowszechniać. Opowiada on historię
pierwszej „Solidarności”, stanu wojennego i konspiracji, „okrągłego stołu” oraz
pierwszego okresu tzw. transformacji ustrojowej. Głównymi narratorami są m.in.
Andrzej Gwiazda, Ryszard Bugaj, Jan
Olszewski, Antoni Macierewicz, bracia Kaczyńscy, Lech Dymarski. „Dwa kolory” to
kopalnia ciekawych i nieznanych prawd kompromitujących wiele osób dzisiejszej
sceny politycznej i polskich mediów. Film nie został wyemitowany w żadnej
stacji telewizyjnej.
21:00 Zakończenie


ŚRODA (31 SIERPIEŃ)
09:00-09:15 Otwarcie obchodów (Andrzej Gwiazda)
09:15-11:00 Czym była „Solidarność”? – dyskusja panelowa z udziałem
Anny Walentynowicz, Joanny Dudy-Gwiazdy, Jadwigi Chmielowskiej
i Ewy Kubasiewicz.
11:10-12:00 projekcja fi lmu „1980 Solidarność 1990 – 10 lat później” Piotra
Zarębskiego.
12:00-14:00 przerwa (dla zainteresowanych przewidziane jest wyjście
zorganizowaną grupą na uroczystą rocznicową mszę świętą).
14:00-15:00 projekcja fi lmu „Podwójne dno” Dariusza Małeckiego.
15:00-16:10 Jak „Solidarność” była zwalczana – Andrzej Gwiazda.
16:20-17:20 Różnice między pierwszą a drugą „Solidarnością” – Wiesława
Kwiatkowska.
17:30-18:45 projekcja pierwszej części fi lmu „Dwa kolory” Jerzego Zalewskiego.
18:50-19:50 Agentura w „Solidarności” i skutki braku lustracji – Krzysztof
Wyszkowski.
20:00-21:20 projekcja drugiej części fi lmu „Dwa kolory” Jerzego Zalewskiego.
21:20-22:20 Hyde Park – swobodna dyskusja o „Solidarności”, z udziałem
wszystkich chętnych będących na imprezie.
22:20 koncert.
23:00 Zakończenie.
Serdecznie zapraszamy!
Biuro organizacyjne:
Obywatel,
ul. Próchnika 1/301, 90-408 Łódź,
tel. [phone]

[x-y-z]

Apel ze strony www.obywatel.org.pl/solidarnosc/apel.htm
niezależne od partii politycznych, administracji państwowej i unijnej

Trudno uwierzyć, że to już 25 lat. Dni strajku, negocjacje, porozumienie i
kilkanaście miesięcy Solidarności - to dla wielu z nas najważniejsze życiowe
doświadczenie.
Na wywalczonym skrawku wolności budowaliśmy wolną
i demokratyczną Polskę. Mieliśmy świadomość ryzyka, siedzieliśmy na wulkanie,
ale Solidarność rozszerzała się na wszystkie grupy zawodowe i społeczne, nawet
na członków PZPR. Narzucony siłą system rozpadał się.
Dzisiaj, kiedy z archiwów PRL zaczyna wyłaniać się prawdziwy obraz siły i
zakresu kontrataku systemu komunistycznego na społeczeństwo obywatelskie, w
nowym świetle widzimy osiągnięcia Solidarności. Mimo wielu agentów wpływu
w najwyższych władzach i tysięcy zwykłych donosicieli, mimo zaangażowania
ogromnych sił i środków w tajne operacje, które miały ukierunkować i osłabić
Związek, nie udało się Solidarności wmontować w system. Trzeba było 8 lat stanu
wojennego, aby oduczyć ludzi demokracji, solidarności
i patriotyzmu, wylansować agentów i wyeliminować niezależnych działaczy.

Przegraliśmy ze zdradą we własnych szeregach, brutalną przemocą, kłamstwem,
podstępem i dezinformacją. W normalnych kategoriach porównania sił i środków
powinniśmy przegrać już w strajku, a to, że broniliśmy się tak długo i
skutecznie graniczy z cudem.

Pamięci o pierwszej Solidarności zniszczyć się nie da, chociaż wciąż
podejmowane są próby fałszowania historii. Prawda przekazywana jest dzieciom
przez rodziców, ponieważ było to doświadczenie milionów Polaków. Ale to nie
wystarcza, bo panująca w mediach cenzura i autopropaganda spowodowała, że
Polacy nie widzą związku między sprawą teczek, afer ekonomicznych i sporów
politycznych a zdradą Pierwszej Solidarności. Historię najnowszą musimy poznać
nie tylko z obowiązku patriotycznego, ale w celu zrozumienia tego, co dzieje
się w naszym życiu politycznym. Rocznica Solidarności to święto tych, którzy
potrafili dochować
Jej wierności, płacąc często za to wysoką cenę.
Do uczestnictwa zapraszamy wszystkich, a szczególnie młodych ludzi, którym nie
wystarczają informacje podawane
w telewizji i prasie.

W rocznicę powstania Solidarności chcemy spotkać się, porozmawiać, przypomnieć,
zastanowić. Nie mamy pieniędzy, organizacji, dostępu do mediów, ale to już
znamy. Nawet
w stanie wojennym dzięki ofiarności i samoorganizacji udawały się spotkania,
demonstracje, happeningi, wystawy
i pokazy filmów. Redakcja magazynu "Obywatel" i niezależna fundacja Instytut
Spraw Obywatelskich pomogą nam w sprawach organizacyjnych i zbieraniu
pieniędzy. Znamy niezależnych reżyserów, którzy bezinteresownie pokażą nam
niepoprawne politycznie filmy objęte cenzurą.

Nie planujemy hucznych obchodów, a zorganizowanie chociażby skromnych spotkań
pierwszej Solidarności powinno się udać
we wszystkich regionach. W Gdańsku planujemy pokazy filmowe, spotkania,
dyskusje. Czy będzie poważnie, czy wesoło, skromnie czy wystawnie - będziemy u
siebie. Warto to zrobić.

Komitet Obchodów 25 Rocznicy Pierwszej Solidarności
- maj 2005

Andrzej Gwiazda - Wolne Związki Zawodowe (WZZ), Prezydium Międzyzakładowego
Komitetu Strajkowego (MKS), Międzyzakładowy Komitet Założycielski (MKZ),
wiceprzewodniczący Krajowej Komisji Porozumiewawczej (KKP), Zarząd Regionu
Gdańsk, Komisja Krajowa (KK)
Joanna Duda-Gwiazda - WZZ, Prezydium MKS i MKZ, Zarząd Regionu Gdańsk
Anna Walentynowicz - WZZ, Prezydium MKS, MKZ Gdańsk
Lech Sobieszek - Prezydium MKS, MKZ Gdańsk
Stefan Lewandowski - Prezydium MKS, MKZ Gdańsk
Jadwiga Chmielowska - Zarząd MKZ Katowice, Zarząd Regionu Śląsko-Dąbrowskiego
Ewa Kubasiewicz-Houee - WZZ, Zarząd Regionu Gdańsk
Krzysztof Wyszkowski - WZZ
Wiesława Kwiatkowska - sekcja historyczna KKP, KK

[mg2005]

Skoro "Bolek" woli się bratać z prez."Alkiem" i gen."Wolskim"
niż z Gwiazdą i Walentynowicz...

Nie chcę być złym prorokiem, ale chyba uczcimy

[meylec]

te 25 lecie już niedługo nowym zrywem społecznym. I nie chcę być złym
prorokiem, ale podejrzewam, że przebije on w ilości ofiar wszystkie wystąpienia
robotnicze za komuny. Już zbyt wielu ludzi ma dość tego tworu zwanego III-cią
RP, tej niesprawiedliwości i absurdów, przy których może się schować Bareja ze
swoimi "Misiami".

Już wiem gdzie.

[ezpa7z9]

Dzisiaj były w Manhattanie k.Młyna Wodnego w Gdańsku(niedaleko knajpy,,Tygrysa'').
W środę w Domu NOT.
Ciekawe czy będzie relacja w GW.
Nie pytam jako bo....wiadomo.

Tak było

[x-y-z]

Ze strony: www.obywatel.org.pl/solidarnosc/list.htm
LIST OTWARTY DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
Dziękujemy Parlamentowi Europejskiemu za hojną dotację na obchody 25
rocznicy "Solidarności" w sierpniu i wrześniu 2005 roku. Jesteśmy przekonani,
że dotację w najlepszej wierze parlamentarzyści przyznali
pierwszej "Solidarności", nie orientując się, że organizacji tej już dawno nie
ma,
a obchody zorganizuje druga "Solidarność", utrwalając fundamentalne kłamstwo
dotyczące transformacji ustroju
w Polsce.

Historia "Solidarności" nie została do tej pory gruntownie zbadana i nawet
w Polsce nie jest znana szerszej opinii publicznej. Nie poznano i nie
wyjaśniono sposobów zwalczania demokracji w Związku, szykanowania, korumpowania
i przymuszania do emigracji ludzi, którzy "Solidarności" bronili. Świadomie lub
nieświadomie w grę służb specjalnych dały się wciągnąć również instytucje
zachodnich demokracji. "Solidarność", oddolna samoorganizacja niemal całego
społeczeństwa, była równie niebezpieczna dla systemu komunistycznego, jak i dla
tej opcji politycznej zachodnich demokracji, która interesy świata finansów i
wąsko rozumianej ekonomii stawia ponad potrzebami ludzi. "Solidarność"
kontynuowała najlepsze europejskie tradycje
i wartości. Była ruchem masowym, odpornym na skrajności
i doktrynalne ideologie. Nie rezygnując z zasad znalazła własne metody
skutecznej realizacji praktycznych celów. Historia "Solidarności" jest ważnym
elementem historii Europy.

Instytut Pamięci Narodowej (IPN), wobec ogromu białych plam w historii II
wojny światowej i PRL, nie znajduje dość sił i środków na zbadanie
historii "Solidarności", stanu wojennego i przełomu politycznego w roku 1989.
Czas ucieka, pamięć się zaciera, świadkowie umierają. Proponujemy dotację
przeznaczyć na rzetelne badania naukowe i prezentację ich wyników.
Spektakularne obchody rocznicowe odłóżmy do czasu, kiedy będzie wiadomo czym
była pierwsza "Solidarność", jak
i dlaczego została zniszczona.

Historii nie da się zmienić, krzywd nie można wyrównać, ale prawda
historyczna należy się wszystkim. Polacy 50 lat czekali na prawdę o układzie
Ribbentrop - Mołotow, zbrodni katyńskiej i Powstaniu Warszawskim. Przeszkodą
była umowa
w Jałcie i strach zachodnich społeczeństw przed ZSRR, ale przeszkody te już nie
istnieją. Jakie układy, jakie lęki bronią kłamstw okresu pierestrojki? Czy na
prawdę historyczną o "Solidarności" będziemy znowu musieli czekać 50 lat?

Bronimy honoru i dobrego imienia ludzi, którzy pozostali wierni
pierwszej "Solidarności". Nie ponosimy odpowiedzialności za błędy organizacji,
która pod tą samą nazwą działała od 1989 roku i nie przypisujemy sobie jej
zasług. Jeśli Parlament Europejski chce uhonorować drugą "Solidarność", to w
2005 roku przypada 16 rocznica jej powstania i tak powinien być skorygowany
wniosek
o dofinansowanie obchodów.



UZASADNIENIE
Niezależny Samorządny Związek Zawodowy (NSZZ) powstał
w wyniku realizacji pierwszego punktu porozumienia Międzyzakładowego Komitetu
Strajkowego (MKS) z Komisją Rządową w Gdańsku, 31 sierpnia 1980 roku. MKS
przekształcił się w Międzyzakładowy Komitet Założycielski (MKZ).
17 września delegaci regionów z całej Polski powołali ogólnopolski związek
zawodowy o nazwie NSZZ Solidarność. Władzą Związku ustanowiono Krajową Komisję
Porozumiewawczą (KKP). Wybrano organ wykonawczy uchwał KKP - Prezydium,
Przewodniczącego i dwóch Wiceprzewodniczących (Lech Wałęsa, Andrzej Gwiazda i
Ryszard Kalinowski). Do ważności dokumentu niezbędne były podpisy co najmniej
dwóch spośród trzech wymienionych wyżej osób. Ta struktura władz związku,
w intencji delegatów, miała zapewnić demokratyczny sposób
kierowania "Solidarnością". KKP przygotowała statut "Solidarności" do
rejestracji. W opracowaniu i uzgodnieniu statutu uczestniczył cały Związek. 10
listopada pod groźbą strajku generalnego statut "Solidarności" został
zarejestrowany. Dla członków była to pierwsza demokratyczna
konstytucja. "Solidarność" liczyła 9 190 000 członków.
I Zjazd "Solidarności" odbył się w dwóch turach, między
5 września a 7 października 1981 r. Po Zjeździe rolę KKP przejęła Komisja
Krajowa (KK). 13 grudnia 1981 r. generał Jaruzelski wprowadził stan wojenny,
ponieważ zniszczenie demokracji w "Solidarności" okazało się niemożliwe.

Po stanie wojennym, kiedy powstała możliwość jawnego
działania "Solidarności", 26 członków KK wystąpiło do przewodniczącego KK z
formalnym wnioskiem zwołania zebrania. Przewodniczący KK, Lech Wałęsa
(w "Solidarności" nie było nigdy stanowiska przewodniczącego Związku) odmówił
wykonania statutowego obowiązku, a sygnatariuszom wniosku wydał absurdalny
zakaz działalności. "Solidarność" nie przygotowała stanowiska do rozmów z
władzami. Przy okrągłym stole po tzw. "solidarnościowej stronie" zasiedli
ludzie wyznaczeni przez Wałęsę, w większości wywodzący się z elit PRL głęboko
uwikłanych w system. Na stu członków KK przy okrągłym stole znalazło się tylko
czterech. Po obu "stronach" było wielu tajnych współpracowników Służby
Bezpieczeństwa, co do tej pory jest główną przyczyną polskich kłopotów z
lustracją i korupcją.

Już w styczniu 1989 roku Wałęsa zapowiedział powołanie "nowej
Solidarności". Pierwszemu publicznemu oświadczeniu nadano doskonałą pod
względem socjotechnicznym formę. Zorganizowano telewizyjną "debatę" między
Wałęsą
a Miodowiczem, przewodniczącym związków zawodowych powołanych w stanie
wojennym. Pozwoliło to Wałęsie złożyć publiczne deklaracje - nowa "Solidarność"
będzie zupełnie inna niż ta z 80 roku, wejdą do niej zupełnie nowi
ludzie, "będziemy pracować za miskę zupy". Telewidzowie skupili uwagę na tym,
kto "lepiej wypadnie" i ważne polityczne deklaracje przyjęli bez refleksji nad
ich sensem
i konsekwencjami. 17 kwietnia w wyniku umowy okrągłego stołu sąd zarejestrował
nową "Solidarność".

Pierwszą i drugą "Solidarność" łączyła tylko nazwa:

Zarejestrowano zmieniony statut (zmiany dotyczyły paragrafów - 5, 11, 19,
23, 24, 33 i 34). Zmiany statutu zostały zatajone przed członkami. Do dzisiaj
nie wiadomo, kto tych zmian dokonał. Wałęsa ogłosił, że w czasie stanu
wojennego wygasły mandaty członków KK, jak i wszystkich innych władz Związku, z
wyjątkiem mandatu przewodniczącego KK. Administracja przyznawała status
legalności (np. lokal na działalność) tylko strukturom organizowanym przez
ludzi wyznaczonych przez Wałęsę. Kto nie godził się z brakiem demokracji, miał
tylko jedno wyjście - mógł się do Związku nie zapisać. Według różnych szacunków
do drugiej "Solidarności" zapisało się od jednej czwartej do jednej trzeciej
członków pierwszej. Na Zjazd nie zaproszono członków Komisji Krajowej i Komisji
Rewizyjnej (paragraf
18 statutu - "Do kompetencji Zjazdu należy rozpatrywanie sprawozdań Komisji
Krajowej i Komisji Rewizyjnej").

Nie podjęto żadnej próby legalizacji samowolnych działań Wałęsy dla
zachowania choćby formalnej ciągłości z pierwszą "Solidarnością". Mimo to I
Zjazd nowej organizacji nazwano II Zjazdem "Solidarności". Popularność Wałęsy,
poparcie jakiego udzieliły mu władze PRL, Kościół i demokratyczny Zachód
pozwoliły mu złamać statut i podeptać demokrację. "Solidarność" przestała
istnieć, nawet nie została zgodnie ze statutem rozwiązana.

Początkowo wielu członków "Solidarności" nie zorientowało się w tej
manipulacji. Jednak bardzo szybko okazało się, że nowa "Solidarność" nie jest
kontynuacją pierwszej nie tylko pod względem formalnym. Najważniejszy punkt
statutu, paragraf 4 - "Związek jest niezależny od administracji państwowej i
organizacji politycznych" - zgodny z pierwszym postulatem strajkujących załóg w
sierpniu 1980 roku, został jawnie pogwałcony tak co do litery, jak
i ducha tej zasady. Ludzie

[x-y-z]

Ludzie pracy w Polsce w trudnym okresie transformacji ustroju zostali
pozbawieni obrony, a fałszywa reprezentacja pod znaną i cieszącą się zaufaniem
nazwą zdezorientowała społeczeństwo i utrudniła jego samoorganizację.

Obecnie nazwa Solidarność kojarzy się z likwidacją przemysłu i miejsc
pracy, wyprzedażą majątku narodowego, korupcją i nieudolnymi rządami. Starsi
mówią - "A my wam tak ufaliśmy, byliśmy gotowi za was życie oddać". Młodzież
nauczana, że obecna "Solidarność" jest kontynuacją tej pierwszej, z
niedowierzaniem słucha opowieści
o zaangażowaniu i poświęceniu milionów Polaków w walce
o wolność i demokrację pod takim sztandarem. Huczne obchody 25
rocznicy "Solidarności" nic tu nie pomogą. Młodzież wyczuwa fałsz.

Aby nie uwiarygodniać kłamstwa, wielu uczestników strajków w 1980 roku,
członków i działaczy "Solidarności", uczestników ruchu oporu w stanie wojennym
nie bierze udziału w obchodach rocznicowych organizowanych przez
drugą "Solidarność".

Gdańsk, 15 listopada 2004

Andrzej Gwiazda, członek Prezydium MKS, MKZ, wiceprzewodniczący KKP, członek
Zarządu Regionu Gdańsk, członek KK, więzień polityczny - 3 lata, inżynier
elektronik, tel. [phone]
Joanna Duda-Gwiazda, członek Prezydium MKS, MKZ, członek Zarządu Regionu
Gdańsk, więzień polityczny
-7 miesięcy, inżynier okrętowiec, tel. [phone]
Lech Sobieszek, członek Prezydium MKS, MKZ, sekretarz Komisji Rewizyjnej KKP,
więzień polityczny
- 6 miesięcy, ślusarz, tel. kom. 617 669 84 19
Anna Walentynowicz, członek Prezydium MKS, MKZ, więzień polityczny - 19
miesięcy, spawacz,
tel. [phone]
Stefan Lewandowski, członek Prezydium MKS, MKZ, członek Komisji Rewizyjnej w
Porcie Gdańskim, więzień polityczny - 11 miesięcy, operator urządzeń
przeładunkowych, tel. [phone]
Jadwiga Chmielowska, członek Zarządu MKZ Katowice, członek Zarządu Regionu
Śląsko-Dąbrowskiego, list gończy w stanie wojennym do 1 sierpnia 1990 r,
inżynier elektronik, dziennikarka,
tel. [phone]
Ewa Kubasiewicz-Houee, delegat Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni do MKS, członek
Zarządu Regionu Gdańsk, więzień polityczny - 17 miesięcy, wyrok - 10 lat,
polonistka, tel. [phone]
Roman Urbański, członek Zarządu Regionu Gdańsk, więzień polityczny - 1 rok,
inspektor BHP,
tel. [phone]
Anna Kurska, członek Zarządu Regionu Gdańsk, sędzia, senator RP, tel. (058) 344
97 28
Wiesława Kwiatkowska, pracownik sekcji historycznej KKP, KK, więzień
polityczny - 15 miesięcy, wyrok
- 5 lat, dziennikarka, tel. [phone]
Joanna Radecka, członek Komisji Zakładowej w Urzędzie Miasta Gdańsk, członek
Komisji Ochrony Środowiska Regionu Gdańsk, więzień polityczny - 9 miesięcy,
projektant urbanista, tel. [phone]
Janusz Golichowski, wiceprzewodniczący KS, KZ na Uniwersytecie Gdańskim,
historyk filozofii,
tel. [phone]
Magdalena Czachor, delegat Uniwersytetu Gdańskiego
do MKS, więzień polityczny, tel. [phone]
Stanisław Bławat - członek Solidarności, podziemne radio Solidarność w Gdańsku,
anglista Uniwersytet Gdański, tel. [phone]
Marianna Szreder, członek Solidarności, podziemne radio Solidarności w Gdańsku,
położna,
tel. [phone]
Marek Czachor, sygnatariusz deklaracji założycielskiej Niezależnego Zrzeszenia
Studentów w 1980 r, więzień polityczny - 1 rok, fizyk teoretyk, prof.
Politechniki Gdańskiej, tel. [phone]
Krystyna Friedel, delegat spółdzielczości pracy do MKS, MKZ i na Zjazd Regionu
Gdańsk, księgowa,
tel. [phone]
Eliza Jadczak, redaktor biuletynu Zarządu Regionu Ziemi Płockiej, więzień
polityczny - 7 miesięcy, wypisała się z drugiej Solidarności, ekonomista
tel. [phone]
Teresa Piechocka, członek Komisji Zakładowej w Polam
w Gostyninie, więzień polityczny - 3,5 miesiąca, chemik, tel. [phone]
Maria Hrabowska, członek Solidarności, prof. dr hab. patomorfolog, Akademia
Medyczna w Gdańsku,
tel. [phone]
Teresa Grabińska, członek Solidarności, prof. dr hab., Uniwersytet Zielona
Góra, tel. [phone]
Mirosław Zabierowski, członek Solidarności,
prof. dr hab., Instytut Nauk Społecznych Politechniki Wrocławskiej, tel. (071)
794 95 98
Pełna lista sygnatariuszy znajduje się u Andrzeja Gwiazdy, dalsze podpisy
wpływają.

W imieniu sygnatariuszy
Andrzej Gwiazda

Andrzej Gwiazda,
ul. Wejhera 3 C m. 118,
80-346 Gdańsk,
tel. /58/ 556 28 26

WALESA MA SWOJE OBCHODY...

[me-e]

...Wymiar międzynarodowy obchodów XXV rocznicy Wielkiego Strajku i
powstania „Solidarności” ma, wbrew zapowiedziom, charakter bardzo skromny.

Odmowę udziału ze strony przywódców światowych organizatorzy usiłują zagłuszyć
hukiem i błyskiem w wykonaniu francuskiego trefnisia, który porównał Wałęsę do
Che Guevary, a swój koncert w hali Stoczni Gdańskiej porównuje do spektaklu
dedykowanemu komunistycznym Chinom. Dlaczego poważni ludzie nie przyjęli
zaproszenia z Gdańska? Ponieważ wszyscy wiedzą, że te uroczystości to nie
będzie radosna feta, a raczej tragikomiczny pogrzeb III RP, jako
układu „okrągłego stołu”, gdzie „agent agenta agentem poganiał”, a pożyteczni
idioci bili brawo.

[me-e]

me-e napisał:

> ...Wymiar międzynarodowy obchodów XXV rocznicy Wielkiego Strajku i
> powstania „Solidarności” ma, wbrew zapowiedziom, charakter bardzo s
> kromny.
>
> Odmowę udziału ze strony przywódców światowych organizatorzy usiłują
zagłuszyć
> hukiem i błyskiem w wykonaniu francuskiego trefnisia, który porównał Wałęsę
do
> Che Guevary, a swój koncert w hali Stoczni Gdańskiej porównuje do spektaklu
> dedykowanemu komunistycznym Chinom. Dlaczego poważni ludzie nie przyjęli
> zaproszenia z Gdańska? Ponieważ wszyscy wiedzą, że te uroczystości to nie
> będzie radosna feta, a raczej tragikomiczny pogrzeb III RP, jako
> układu „okrągłego stołu”, gdzie „agent agenta agentem pogania
> ł”, a pożyteczni
> idioci bili brawo.


JEZELI CHCESZ TO CZYTAJ DALEJ:

...www.glos.com.pl/strona/Bolek.html
>

Kłody pod nogi

[x-y-z]

www.obywatel.org.pl/solidarnosc/aktualnosci_s.htm
Zapraszamy wszystkich
do Gdańska!
27 sierpnia (sobota) o godzinie 13.00
Sala konferencyjna w centrum handlowym "Manhattan", Gdańsk Wrzeszcz
ul. Grunwaldzka 82
W ostatniej chwili, na półtora tygodnia przed pokazem filmów planowanym na 27
sierpnia, odwołano obietnicę udostępnienia nam sali zamówionej już w maju.
Postąpiono tak z przyczyn politycznych. Na szczęście impreza się odbędzie, w
ostatniej chwili udało się załatwić nową salę na pokaz filmowy.

Dzięki gościnności Prezesa Wojciecha Majchrzakowskiego
i zarządu Gdańskiego Centrum Handlowego "Manhattan" możemy spotkać się na
pokazie filmów opowiadających o powstaniu i losach "Solidarności" oraz dyskusji
z udziałem reżyserów i bohaterów wydarzeń sprzed 25 lat.

Spotkanie odbędzie się w sali konferencyjnej przy ulicy Grunwaldzkiej 82 i ma
charakter otwarty. Zapraszamy tych, którym nie wystarcza wersja historii Polski
pisana przez manipulowane media, oraz tych którzy tą historię tworzyli.

Dziękujemy panom Ryszardowi Śnieżko i Stefanowi Grabskiemu za pomoc w
organizowaniu sali na sobotnie spotkanie.

Zobacz dokładny program imprezy.



Zajrzyjcie rownież do kalendarium na stronie, którą wyżej podałam.

Bladzenie we mgle historii bez Celu...

[ja-polak]

Ludzi Solidarnosci i starej wladzy laczy dzis wiecej niz sami z tego sobie
zdaja sprawe. Od Adama Michnika poprzez "przegranych Solidarnosci" - Gwiazde i
Walentynowicz do towarzyszy z SLD.pzpr i t.zw. "ludzi lewicy" przeplata
sie "piesn narzekania" na to co mamy dzisiaj.
Adam pisze o "pluciu na Okragly Stól" - inni narzekaja na niespelnione marzenia
i zalozenia "Sierpnia 80"...

To "kajanie sie we wlasnym blotku" jest jakims "myslo-wstretem" powracajacym
jak bumerang i ukazujacym sie w apatii i zniecheceniu...

... ale wlasciwie dlaczego jestesmy takimi pesymistami? Przeciez od Sierpnia 80
do Sierpnia 2005 Polska przeszla "cala wiecznosc"...

Dzis nam i naszemu kochanemu Krajowi trzeba wizji - trzeba uswiadomienia celu i
poswiecenia - aby "tam dojsc". Cel dodaje optymizmu, otuchy, sil i przede
wszyskim daje nadzieje i perspektywe, ze bedzie lepiej... Cala droga od
komunizmu do wolnosci ma dokonac sie w samym czlowieku - w kazdym z nas... To
droga do uswiadomienia sobie wielkosci tego co dokonalismy, zadowolenia i
szczescia z tych wielkich spraw jakie sie w Polsce dokonaly. Tylko cel i
zaangazowanie - a nie bezczynnosc i apatia - daja nadzieje na lepsze jutro... o
ktore nigdy nie mozna przestac walczyc. Kazde "spoczecie na laurach" jest
przegranym!

...i ostatnia sprawa - jesli nie jestes szczesliwy tu i teraz... to NIGDY nie
bedziesz szczesliwy.

I to zadowolenie i wewnetrzne poczucie szczescia nie ma nic wspolnego z tym kto
siedzi dzis na "tronie wladzy" lecz z wlasnym przekonaniem, ze jest sie
pelnowartosciowym czlowiekiem od ktorego wiele zalezy... Ktory nie pozwoli
innym na manipulacje i ktory ma ta wspaniala wolnosc wyboru wlasnej drogi w
zyciu...
...to takze nam dala Solidarnosc.

Piosenka o "Solidarności" czyli wszystko gnije

[domk1]

Oto stary jest kombatant
Co zasługi ma wspaniałe
Kiedyś z ludem był pod stocznią
Noce spędzał w styropianie

Teraz się urządził nieźle
I ma w dupie robotników
Co dzień kradnie ile wlezie
I nie znosi głośnych krzykow

Inny lider co niedawno
Światem pracy się przejmował
Teraz jedzie ładną Lancią
W bagażniku kurwę schował

Po pijaku wali prawdę
I przyznaje się otwarcie
"Ja ich nigdy nie lubiłem
Za to kocham dobre żarcie"

ref. Wszystko gnije, wszystko gnije, wszystko gnije
Smród unosi się, unosi się i bije
Wszystko gnije, wszystko gnije, wszystko gnije
Smród unosi się, unosi się i bije

Trzeba było coś obiecać
Ludziom, żeby głosowali
Wolna Polska, raj na ziemi
Demokracja i pluralizm

Wszystko było takie proste
Większość w bajki uwierzyła
Chcieli mieć bogatą Polskę
Bóg gdzieś jest, lecz forsy ni ma

Już przestańcie protestować
Lepiej idźcie się pomodlić
Stulcie ryja i do pracy
Dajcie nam trochę porządzić

To elita polityczna
Kiedyś w sierpniu było fajnie
Teraz mówią na nich "oni"
Wszyscy siedzą równo w bagnie

ref. Wszystko gnije, wszystko gnije, wszystko gnije
Smród unosi się, unosi się i bije
Wszystko gnije, wszystko gnije, wszystko gnije
Smród unosi się, unosi się i bije

Autorem tej piosenki jest Zespół BIG CYC

O Magdalence

[x-y-z]

O "Magdalence"

Wokół Wałęsy, który przewodniczył naszej stronie wciąż kręciły się takie osoby,
jak Bronek Geremek, Tadeusz Mazowiecki, Adas Michnik. (...) W Magdalence
wyczułem grę, by co bardziej radykalnych działaczy "S", mniej ugodowych -
złagodzić. Już dobór uczestników spotkań o tym świadczył. (...) Na
kolejną "Magdalenkę" pojechano w składzie okrojonym, mnie pominięto. Stawałem
się niewygodny, zwłaszcza ze przy podstoliku górniczym wynieśliśmy sprawę
naprawienia krzywd ofiarom stanu wojennego. Część naszych doradców nie
dopuszczała, by przy głównym stole były poruszane jakiekolwiek windykacje ze
strony solidarnościowej. (...) Pomału wychodziły na jaw wcześniejsze
uzgodnienia. Wyczuwało się, że przedtem odbywały się różne spotkania. Wynikało
z nich, ze nad PRL-em zaczyna zawisać jakaś ochronna tarcza. A niewtajemniczeni
mieli złudzenie, że cos zależy od naszego przygotowania i siły przekonywania.

Pierwsze spotkanie w Magdalence zakończyło się niesamowitym obiadem. Niektórzy
ze strony OPZZ, ze strony rządu i naszej juz w tym czasie bardzo szybko
potrafili znaleźć wspólny język. Potrafili i napić się razem. Komitywa miedzy
niektórymi była tak wielka, że przy odjeździe gdy wszedłem do minibusu, którym
nas transportowano, towarzystwo było juz wymieszane. Miedzy naszymi siedzieli
OPZZ-owcy i rządowi.

(...) odbyło się posiedzenie KKW zwołane przez Wałęsę. Związane było wyłącznie
z wyborami do parlamentu i wyborem prezydenta. KKW liczyła 20 osób, ponadto
uczestniczyli w niej zwykle doradcy (Geremek, Mazowiecki, Stelmachowski, Kuroń,
Michnik) z prawem zabierania głosu, ale bez prawa głosowania. Z reguły
posiedzenia prowadził Janusz Pałubicki.

Byłem zwolennikiem wolnych wyborów i przegrałem. Prof. Geremek jako
przewodniczący zespołu reform politycznych Okrągłego Stołu, przekonał KKW, ze
powinniśmy przyjąć propozycje wyborów okrojonych - dla nich 65 proc., dla nas
35. A potem nastąpiła najbardziej haniebna chwila. Na stanowisko prezydenta
zaproponowano dwie kandydatury: Kiszczaka i Jaruzelskiego. Jak można było na
posiedzeniu KKW "S" w ogóle brać pod uwagę Kiszczaka i Jaruzelskiego na
najwyższy urząd w państwie? Oceniłem to jako niesamowity upadek, wręcz
profanację "S". A tu bez żadnych protestów, niemal natychmiast doszło do
głosowania: Kiszczak, albo Jaruzelski. Padło stwierdzenie, ze jak prezydentem
ma być taki typ jak Kiszczak, to lepiej postawić na Jaruzelskiego. Po tym
stwierdzeniu Pałubicki poddał wniosek o poparcie Jaruzelskiego pod głosowanie.
Tylko ja byłem przeciw, dwoje wstrzymało się. Reszta była za. Z większością
najwyraźniej wcześniej odbyły się rozmowy, wszystko było bardzo umiejętnie
przygotowane.

(...) Wynik posiedzenia KKW sprawił, że obrady Okrągłego Stołu ruszyły z kopyta
i szły bardzo pięknie. Potem odbyło się jeszcze parę posiedzeń w Magdalence.
Wciąż rosła komitywa Warszawiaków z obu stron barykady. Mieli juz stale, wręcz
towarzyskie - przy wódce - kontakty.

Jeśli Kiszczak powołuje się na rozstrzygnięcia Okrągłego Stołu, zwalniające go
z poniesienia odpowiedzialności, to może chodzić jedynie o ustalenia podjęte w
wąskiej grupie osób. Bardzo dobrze było widać, ze niektórzy uczestnicy rozmów
afiszowali się z generałami, wręcz brudzia wypijali, jak na przykład Adam
Michnik. To te osoby dały generałom pewne gwarancje, ale nie publiczne, tylko w
rozmowach kuluarowych.

Alojzy Pietrzyk

Wypowiedź pochodzi z serwisu informacyjnego videofact. Więcej wypowiedzi na ten
temat można znależć na stronach www.videofact.com

[x-y-z]

Treść powyższego posta pochodzi ze strony
www.obywatel.org.pl/solidarnosc/hydepark/pietrzyk.htm#pietrzyk

Czym była Pierwsza Solidarność

[x-y-z]

Ze strony
www.obywatel.org.pl/solidarnosc/hydepark/czym_byla_gwiazdy.htm
Czym była Pierwsza Solidarność?
Sekwencja zdarzeń, które doprowadziły do zmiany systemu przedstawiana jest
następująco:

1976 - organizuje się opozycja.
1980 - Wałęsa skacze przez płot, wybucha strajk, organizuje się "Solidarność".
1981 - Jaruzelski ratuje Polskę przed chaosem, anarchią, ekstremą, inwazją.
1986 - Gorbaczow daje hasło do zmiany systemu.
1989 - organizuje się "Solidarność". Zgoda narodowa okrągłego stołu zmywa
grzechy PZPR. Jaruzelski pierwszym prezydentem III RP, Wałęsa drugim.
Wali się mur berliński, NATO, UE.


Nawet w historii tak przykrojonej do potrzeb propagandy widoczny jest brak
logiki. Metamorfozę pierwszego sekretarza PZPR w pierwszego prezydenta RP
tłumaczy się zmianami na Kremlu. Jaruzelski "broni komunizmu jak
niepodległości",
a kiedy udaje mu się opanować sytuację, akceptuje "dziki kapitalizm" i
niepodległość. Pierwsza "'Solidarność'" jest niedobra, bo przedwczesna,
niekonstruktywna, rozpolitykowana, dążąca do konfrontacji. Druga "Solidarność"
jest dobra, organizuje się we właściwym czasie, jest konstruktywna i nastawiona
pokojowo. Pierwszą i drugą "Solidarność" łączy osoba Wałęsy, a dzieli stan
wojenny.
Na pytanie "o co walczył Jaruzelski z pierwszą Solidarnością ?" - odpowiedź
jest mętna. Odpowiedzi na proste pytania są jeszcze trudniejsze. Np. dlaczego
Jaruzelski wydzielał dzieciom kaszkę mannę? Sformułujmy hipotezę, która
przywraca historii logikę, a komunistom nie odbiera rozumu: System
komunistyczny nękany kryzysami zezwala na koncesjonowaną opozycję, której
zadaniem jest kontrolowanie buntów społecznych i amortyzowanie zmian
w systemie. Kieruje do opozycji liczną agenturę. Decyzja zapada prawdopodobnie
w 1968 roku (Polski Marzec, Praska Wiosna). Strajk w Stoczni Gdańskiej w 1980
r. jest prowokowany, choć trudno powiedzieć, czy chodziło wówczas tylko o
zmianę ekipy władzy, czy już o zmianę sytemu. Prowokację przejmuje niezależna
opozycja, sytuacja wymyka się spod kontroli i ruch społeczny staje się
niesterowalny.

Równocześnie, na przełomie lat siedemdziesiątych
i osiemdziesiątych na Zachodzie Ronald Reagan i Margaret Thatcher inicjują
prawicową rewolucję, która przekształca demokratyczny kapitalizm - oparty o
umowę społeczną państwa opiekuńczego - w neoliberalizm. Trudno powiedzieć,
kiedy na Kremlu, a raczej na Łubiance zapada decyzja o odejściu od doktryny
marksistowskiej. Można jedynie dowieść,
że w 1982 r. plan zmiany systemu był już realizowany.
Np. w liście, który Lech Wałęsa wręczył księdzu Orszulikowi 17 stycznia 1982
r., czytamy: "Ciosek ze swej strony wypowiedział się, iż może partia będzie
zawieszona czy nowa" (A. Micewski, Kościół wobec Solidarności i stanu
wojennego, s. 93).

Elity polityczne Wschodu i Zachodu w tym czasie zmierzały już do tego samego,
nowego systemu opartego na doktrynie neoliberalnej (bezwzględna prywatyzacja
docelowo obejmująca również podatki i wycofanie się państwa z jego funkcji).
Podział świata na dwa wrogie bloki dobiegał końca. Jedyną przeszkodą w
realizacji tego celu była "Solidarność", której idee, zasady i metody
działania, sprzeczne zarówno z doktryną marksistowską jak i neoliberalną,
nieoczekiwanie okazały się popularne i zrozumiałe w Polsce i na świecie,
zyskały mocne, masowe poparcie. Była to nowa, atrakcyjna dla społeczeństwa
propozycja samoorganizacji. Musiała być zniszczona, wykorzeniona,
skompromitowana. Polska była kluczowym państwem dla dokonujących się na świecie
zmian, choć w innym sensie i z innego powodu niż próbuje to nieudolnie dowieść
fałszowana i przykrawana historia.

Odpowiedź na pytanie "czym była pierwsza 'Solidarność'?" - ma zasadnicze
znaczenie nie tylko dla zrozumienia historii, ale również dla przyszłości
społeczeństw szukających dróg ucieczki z pułapki monetaryzmu i
neoliberalizmu. "Solidarności" nie da się powtórzyć, ale świadomość, że "inny
świat jest możliwy" pozwala zachować nadzieję.

Na pytanie, czym była "Solidarność", dostajemy różne, często sprzeczne
odpowiedzi. Co ciekawe, zaangażowani w "Solidarność" lat 1980-81 nie mieli
kłopotu z określeniem tożsamości swojej organizacji. W nieustannych dyskusjach,
sporach i uzgodnieniach określano cele bieżące, opracowywano taktykę, szukano
metod. Dyskusji nad celem strategicznym nie poświęcano wiele uwagi, nie
formułowano go nie tylko ze względu na groźbę inwazji. Cel strategiczny był
jasny i oczywisty dla każdego ? generalny remont Polski.

"Solidarność" nie była bezmyślnym ruchem roszczeniowym, o co pomawiana jest z
prawa i z lewa (SLD tak uparcie nazywana jest lewicą, że trudno to za każdym
razem prostować). Od pierwszych dni strajku pułap podwyżek szacowany był tak,
aby nie doprowadzić do kryzysu ekonomicznego. Pracodawcą było państwo i
doprowadzenie do jego bankructwa, o ile w ogóle możliwe, oznaczałoby wprawdzie
zawalenie komunizmu, ale na własną głowę. "Solidarność" była antykomunistyczna,
więc pojawiało się pytanie, "czy im gorzej, tym lepiej", ale zawsze odpowiedzią
było - "tym lepiej, im lepiej". Potem w zakładach pracy i branżach działały
sekcje ekonomiczne, które próbowały oszacować bilans kosztów i dochodów, aby
określić udział płac i zasadność podwyżek. Wszystko to było bardzo trudne,
ponieważ albo brak było wiarygodnych danych, albo były one niedostępne. Wiele
zakładów pracowało na potrzeby imperium. Odkryto i opisano mechanizm wyzysku -
rubel transferowy.

Z upływem czasu spadało zaufanie do kompetencji władz i rosła wiara we własne
siły. W naprawie Rzeczpospolitej władza była trudną do zwalczenia przeszkodą,
więc gdzie to było możliwe, próbowano ją omijać. Uzgadnianiu i realizacji
projektów naprawy sprzyjała terytorialna struktura "Solidarności", porozumienia
w sekcjach zawodowych i branżowych, a także cała plejada organizacji
otaczających "Solidarność" - stowarzyszeń twórców i wolnych zawodów, studentów,
związków rolników, samorządu pracowniczego. Pojawiły się zalążki partii
politycznych (liberałowie, komuniści). W PZPR działały tzw. poziomki -
porozumienia poziome. Wszystkim "Solidarność" gwarantowała ochronę przed
represjami za przekonania.

Kłopoty z klasyfikacją "Solidarności" zaczęły się post fatum. Prawie wszyscy
zgadzają się, że "Solidarność" była związkiem zawodowym, ruchem społecznym i
samorządowym. Patrioci dodają - i zrywem niepodległościowym. Ludzie związani z
KOR-em widzą w "Solidarności" realizację hasła Kuronia: "Nie palcie Komitetów,
zakładajcie własne". Inni pamiętają drugą maksymę Kuronia: "Rozpędzonego stada
mustangów nie da się powstrzymać. Trzeba wskoczyć na grzbiet, mocno trzymać się
grzywy, a kiedy pęd osłabnie, powoli wykręcać". Może dlatego kręgi warszawskie
nazywają czas "Solidarności" karnawałem. Przyjemnie przejechać się na mustangu.

Historyk Antoni Dudek mówi o reglamentowanej rewolucji, ale dotyczy to dopiero
lat 1988-90. Radykalni niepodległościowcy Moczulskiego zarzucają "Solidarności"
ograniczanie się do "programów kiełbasianych". SLD taktownie milczy, przypomina
tylko realia, utopijność żądań i aspiracji ekstremy w kontraście do rozumu i
talentu politycznego Wałęsy. Ludzie związani z Kościołem widzą w "Solidarności"
odpowiedź na naukę Jana Pawła II i odnowę moralną. Anna Walentynowicz dodaje:
Solidarność ludzkich serc.
"Solidarność" była tym wszystkim i może jeszcze czymś więcej. Niemal wszystkie
opinie o "Solidarności" zawierają cząstkę prawdy (nawet te wyraźnie
tendencyjne) choćby dlatego, że "Solidarność" była masowym ruchem
demokratycznym, rozwijającym się niezwykle dynamicznie, działającym we wrogim
otoczeniu. Utrzymywała kierunek, prowadziła uzgodnioną politykę dzięki godnym
podziwu staraniom wielu członków, żeby czegoś nie popsuć. Ludzie pr

[x-y-z]

Ludzie związani z Kościołem widzą w "Solidarności" odpowiedź na naukę Jana
Pawła II i odnowę moralną. Anna Walentynowicz dodaje: Solidarność ludzkich
serc.
"Solidarność" była tym wszystkim i może jeszcze czymś więcej. Niemal wszystkie
opinie o "Solidarności" zawierają cząstkę prawdy (nawet te wyraźnie
tendencyjne) choćby dlatego, że "Solidarność" była masowym ruchem
demokratycznym, rozwijającym się niezwykle dynamicznie, działającym we wrogim
otoczeniu. Utrzymywała kierunek, prowadziła uzgodnioną politykę dzięki godnym
podziwu staraniom wielu członków, żeby czegoś nie popsuć. Ludzie przyjeżdżali z
drugiego końca Polski do Gdańska tylko po to, aby zapytać ? czy dobrze robimy?

Fałszywy jest tylko wykluczający charakter niektórych definicji i
opinii. "Solidarność" nie mieści się w żadnej szufladce, wymyka się ocenom. Nie
pasuje do dychotomicznego obrazu świata lat 80-tych. Nie można jej opisać jako
powstania narodowego. Związek zawodowy nie był tylko przynętą dla robotników
rzekomo obojętnych wobec sprawy niepodległości. Związek zawodowy był
autentycznym celem, działał realnie, nie pozornie. Próba opisu w kategoriach
marksistowskich daje tak karykaturalny obraz "Solidarności", że trudno ją
rozpoznać.

Nie jest też prawdą, że "'Solidarność' chciała kapitalizmu", a już na pewno nie
chciała "dzikiego kapitalizmu" z jego początków i ery kolonialnej, ani
neoliberalizmu, tej odmiany kapitalizmu, w którą ewoluował system w latach 80-
tych
i 90-tych. Załogi miały silne poczucie własności i odpowiedzialności za swoje
zakłady. Polacy widzieli, że ich majątek jest źle zarządzany i chcieli to
zmienić. Ich praca, często ciężka, brudna i źle opłacana, służyła systemowi, a
nie społeczeństwu. Marnowany był wysiłek ludzi, surowce, energia,
zanieczyszczane było środowisko. Jednak, gdyby ktoś wtedy im powiedział, że
walczą o to, aby te zakłady sprzedać partyjnym bonzom i zagranicznym koncernom
po cenie złomu, zniszczyć i zamknąć, byliby oburzeni. Prywatyzacja nie była
celem "Solidarności". Natomiast powszechnie akceptowane było żądanie równych
praw dla wszystkich przedsiębiorstw bez względu na formę własności. Oczywiście
dawało to zielone światło prywatnej inicjatywie. Natomiast prywatyzacja
uzasadniana ideologicznie wyższością własności prywatnej nad własnością
państwową byłaby sprzeczna z najważniejszą zasadą "Solidarności": Żadna
doktryna ideologiczna nie będzie dominować nad gospodarką. Jedynym celem
gospodarki jest zaspokajanie potrzeb społeczeństwa.

Ludzie mieli dość ideologii nie tylko w gospodarce. Nie dążyli do utopijnej
jedności, wystarczyła im solidarność. Chcieli kierować się racjonalnością,
sprawiedliwością, własnym interesem, ale z uwzględnieniem interesów innych.
Jedynym pozytywnym doświadczeniem historycznym, do którego mogli odwołać się
Polacy, był okres dwudziestolecia międzywojennego. Ludzie pamiętali błędy i
wady II RP, trudne początki, bezrobocie, analfabetyzm, zacofanie wsi, ale mieli
nadzieję, że jeśli wybijemy się na niepodległość, wszystko zrobimy lepiej. III
RP, gdyby była budowana przez pierwszą "Solidarność", nie mogłaby zerwać z tą
tradycją II RP, którą ludzie pamiętali i cenili - np. gęsta sieć państwowych
kolei, ulgi dla młodzieży i nauczycieli, rozwój bezpłatnej państwowej edukacji,
wzorowe przedsiębiorstwa prywatne (np. Cegielskiego), aktywna polityka
gospodarcza państwa, budowa Gdyni i Centralnego Okręgu Przemysłowego,
wykupywanie przedsiębiorstw z rąk obcego kapitału. Przypuszczanie, że
celem "Solidarności" była dominacja międzynarodowych koncernów nad polską
gospodarką, osłabianie państwa i ograniczanie jego roli - jest absurdem.

Równie fałszywe jest przypisywanie "Solidarności" hasła "socjalizm [czytaj:
komunizm] tak, wypaczenia nie". To hasło partyjnych reformatorów PRL oznaczało
wówczas wmontowanie "Solidarności" w system i nikt nie ośmieliłby się głosić go
publicznie, nawet Wałęsa, choć podobno potem do tego się
przyznawał. "Solidarność" domagała się respektowania zasady wolności wyznania i
swobody działania Kościoła. Członkowie "Solidarności" niekiedy demonstracyjnie
podkreślali przywiązanie do religii i tradycji, ale "Solidarność" nie była
klerykalna, jak obecnie czasami się twierdzi. Np. na zebraniu Krajowej Komisji
Porozumiewawczej uczestnicy z szacunkiem wysłuchali opinii biskupa o
szkodliwości strajku, nie polemizowali, a po wyjściu biskupa jednogłośnie
proklamowali strajk. Aż do stanu wojennego, mimo nacisków ze strony
Kościoła, "Solidarność" nie zajęła stanowiska w sprawie prawnego uregulowania
problemu aborcji. Uznano, że rozstrzygnięcie tej kwestii nie leży w kompetencji
Związku, a wprowadzenie tego tematu na forum organizacji zablokuje działalność
i utrudni osiąganie konsensusu w innych sprawach.

"Solidarność" nie była antysemicka czy ksenofobiczna. Była patriotyczna, nie
nacjonalistyczna. Posłanie do narodów Europy środkowo-Wschodniej było
kontynuacją polskiej tradycji "Za wolność naszą i waszą".

Naszym zdaniem, "Solidarność" była pierwszym masowym, zorganizowanym ruchem
antyglobalistycznym, choć oczywiście wówczas nie wiedzieliśmy o tym. Trudno
dzisiaj powiedzieć, jak przebiegałaby transformacja ustroju pod kontrolą
pierwszej "Solidarności". Jednego tylko możemy być pewni
- determinizm historyczny był "Solidarności" całkowicie obcy. Hasło "Nie ma
alternatywy dla planu Balcerowicza", zostałoby po prostu wyśmiane.

Joanna Duda-Gwiazda i Andrzej Gwiazda

Do GWIAZDY, WALENTYNOWICZ I WYSZKOWSKIEGO

[the.bill1]

Zróbcie wszystko, aby Wasze wykłady i filmy stały sie ogólnie dostępne.
Jeśli ktoś wie, że istnieja jakieś adresy internetowe, gdzie materiały z
alternatywnych obchodów będą zamieszczoen, to podajcie tutaj linka do do nich!!!

[x-y-z]

www.obywatel.org.pl/solidarnosc/apel.htm
to strona gdzie były podawane wszelkie informacje o planowanych obchodach

[pyzol1]

Skoro tak ladnie sie podpisujesz, to dorzuce: ci ludzie na dzialanosc
informacyjna potrzebuja pieniedzy, maja mnostwo b i l l o w do placenia. Nr
konta masz podany na stronie.

Reszty domysl sie sam.

Kaska

[ddddd9]

nic juz nie zostalo z nadzieji tamtych lat, kilku dzialaczy skorzystalo a
reszta klasy robotniczej ledwo wiaze koniec z koncem, ale coz maja to czego
chcieli, nawet teraz zwiazek jest niewydolny - patrzac jak broni interesy ludzi
pracy np. w supermarketach, a tak na marginesie to wszystkich tych dzialaczy
ubecja powinna w tamtych czasach wywiezc do lasu i ...., coz z tego ze mamy
wolnosc jak nie ma co do gara wlozyc ja mam w dupie taka wolnosc

[snajper55]

ddddd9 napisał:

> nic juz nie zostalo z nadzieji tamtych lat, kilku dzialaczy skorzystalo a
> reszta klasy robotniczej ledwo wiaze koniec z koncem,

Większość skorzystała. Stalismy się normalnym krajem z normalnie funkcjonującą
gospodarką. Bez kartek na wszystkie prawie podstawowe produkty, bez kagańca
cenzury, bez ścieżek zdrowia i zamkniętych granic.

> ale coz maja to czego chcieli, nawet teraz zwiazek jest niewydolny - patrzac
> jak broni interesy ludzi pracy np. w supermarketach, a tak na marginesie to
> wszystkich tych dzialaczy ubecja powinna w tamtych czasach wywiezc do lasu
> i ...., coz z tego ze mamy wolnosc jak nie ma co do gara wlozyc ja mam w
> dupie taka wolnosc

A to już Twoja wina, jak do gara nie masz co włożyć. Dziś każdy ma swój los w
swoich rekach, państwo nic darmo już nie daje, bo państwo to my, a ja nie będę
nieroba utrzymywał.

S.

[olo1033]

ddddd9 napisał:

> nic juz nie zostalo z nadzieji tamtych lat, kilku dzialaczy skorzystalo a
> reszta klasy robotniczej ledwo wiaze koniec z koncem, ale coz maja to czego
> chcieli, nawet teraz zwiazek jest niewydolny - patrzac jak broni interesy
ludzi
>
> pracy np. w supermarketach, a tak na marginesie to wszystkich tych dzialaczy
> ubecja powinna w tamtych czasach wywiezc do lasu i ...., coz z tego ze mamy
> wolnosc jak nie ma co do gara wlozyc ja mam w dupie taka wolnosc

>>>>>>>masz w zupełności rację ,twoje słowa są odważne -ale uważaj bo mogą cię
te kruki i szakale z pod znaku "wielkich przemian"próbować zakrakać ......

smutne ale prawdziwe

[dzial.kadr]

dzis hasla "soldarnosciowe" zawlaszczyla sobie prawica cwaniakow i politykierow. Szkoda, bo idealy byly szczytne .. i na wskros lewicowe, panowie politycy - u nas to jest zupelnie pomieszane....groch z kapusta..a na wszystko KASAAA

[czeslaw131]

Byłem ,jestem i zostanę z Wami.Tak trzymać.Czesław Lipka.