Targalski: Agenci są wszędzie

[jansierp]

Jak długo ta odrażająca postać będzie kierować Polskim Radiem
szkoda tej zasłużonej instytucji słuchalność leci na łeb na szyje
jeśli nie będzie jakiś decyzji to tandem Czabański i tenże Targalski
wykończą P.R.Język nienawiści który prezentuje T. dowodzi głębokich
zaburzeń osobowości.Człowiek ten powinien byc pod opieką
specjalistów

Targalski.Słuzba dla UB i SB zlasowała mu mózg !

[manasonta]

bolszewickie bydle!

Jaki pan taki kram,

[fedorczyk4]

psychol Targalski mianowany przez nadgryziony psychicznie rzad ma
wszelkie objawy paranoi.

Targal nieźle wkręca :)

[rydzyk_fizyk]

Jak na wieloletniego członka PZPR przystało jest dobry w dezinformacji.

Targalski mówi prawdę...

[l0de]

... o czym najlepiej świadczą pełne wściekłej nienawiści komentarze
powyżej (i pewnie wiele spośród tych, które pojawią się poniżej).
Komuna nie może znieść niezależnego myślenia, wykraczającego poza ramy
narzucone Polakom przez Michnika et consortes.

l0de. Już po "rekolekcjach" Rydzyka i Nowaka????

[manasonta]

a w szafie masz zapewne mundurek ZOMO,na pamiątke?

[l0de]

Tak jest, manasonta, wszyscy zomowcy pilnie uczęszczają teraz na
rekolekcje Rydzyka i Nowaka. Jedni myślą tylko o d*pie, a tobie
biedaku po pustej głowie pałętają się tylko Rydzyk z Nowakiem w
mundurach ZOMO.

Targalski ma rację

[1julia11]

Targalski ma rację we wszystkim. Zwłaszcza w zdaniu " Agenci są
wszędzie". Trzeba dokładniej jeszcze to wyrazić: Agentów wszędzie
przybywa. Wszędzie - w prasie i tv zwłaszcza - następuje come back -
agentów skompromitowanych (Passent, Nowakowski).
Ewenementem jest KUL w Lublinie. Agenci - współpracownicy SB - są
teraz - ponieważ się "uspokoiło" - obdarowywani najwyższymi
nagrodami.

1julia11.mówisz o Wielgusie,Kryże,Jasinskim, itd.?

[manasonta]

pełno tego tałatajstwa w PISkomunie i RM !

[wajdzik_presentation1]

manasonta napisała:

> pełno tego tałatajstwa w PISkomunie i RM !

No i "lojalka" J.Kaczynski..

[l0de]

Widzisz, wajdzik, o sfałszowanej lojalce napisano już tyle, że albo
żeś ostatnie 30 lat spędził w jakiejś pieczarze, żywiąc
się jaskiniowymi karaluchami i łajnem nietoperzy, albo - co bardziej
prawdopodobne, twój tatuś sam tę lojalkę fałszował.

Racja Panie Targalski

[formade]

Wielu nie zna Pana. Więc dla nich kilka zdań.
Jerzy Targalski (Józef Darski - to nie ma nic wspólnego z
pochodzeniem - to pseudonim)
Urodzony w 1952 roku. Historyk i orientalista.
Od 1977 roku związany z "Głosem" (najpierw technika, później
redakcją), w stanie wojennym redaktor drugoobiegowego "Obozu"
i "Niepodległości.

W latach 1984-1997 przebywal we Francji. "Wyjechałem, gdyż chciałem
trochę pożyć jak tzw. normalny człowiek."- stwierdzil w wywiadzie z
1988r.

Po w latach 1998-2000 dyrektor i redaktor naczelny PAI-Pressu, w
2000 roku dyrektor PAI-Internet, w kwietniu 2001 roku zwolniony
dyscyplinarnie m.in za współpracę polsko-ukraińską i brak miłości do
Putina.

W latach 1998-2001 współpracował z "Gazetą Polską".

Mieszka w Warszawie i wykłada na Studium Europy Wschodniej
Uniwersytetu Warszawskiego.

Od 1984 roku posługuje się w publicystyce pseudonimem Józef Darski.

Masz Pan rację

[formade]

c.d. biografii Pana Targalskiego
W latach 1974-1979 członek PZPR. Od 1976 współpracował z Komitetem
Obrony Robotników. Od 1977 związany z Głosem i Wydawnictwem "Krąg".
Brał udział w zakładaniu czasopism Niepodległość oraz Obóz. W latach
1982-1983 działał w podziemiu, a w latach 1983-1997 przebywał na
emigracji we Francji. Współpracował z Kontaktem i paryską Kulturą. W
latach 1998-2000 dyrektor i redaktor naczelny PAI-Pressu, w 2000
dyrektor PAI-Internet, zwolniony z PAI w kwietniu 2001. Współpracuje
z Gazetą Polską. Prowadzi ćwiczenia w Studium Europy Wschodniej
Uniwersytetu Warszawskiego. Współtwórca portalu internetowego ABCnet
[2] i Fundacji Orientacja. 15 lipca 2006 wybrany do Zarządu
Polskiego Radia SA.

Zajmuje się problematyką przemian ustrojowych w Europie Środkowej i
Wschodniej na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych,
a zwłaszcza rolą, jaką w tych przemianach odegrały służby specjalne.
W swoich wypowiedziach publicznych wielokrotnie zwracał uwagę na
zagrożenia wynikające jego zdaniem ze zbyt dużej roli
funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa oraz Wojskowych Służb
Informacyjnych i jej tajnych współpracowników w życiu politycznym i
gospodarczym Polski po 1989. Jest zdecydowanym zwolennikiem
lustracji i dekomunizacji.

W publicystyce posługuje się pseudonimem Józef Darski.

Zarzuty dotyczące mobbingu
Na początku 2007 w Gazecie Wyborczej ukazały się artykuły, w których
zarzucono Targalskiemu zwalnianie i obrażanie dziennikarzy, którzy
nie zlustrowali się w IPN względnie nie zgadzają się z poglądami
kierownictwa. Targalski tym informacjom zaprzeczył i wniósł kilka
pozwów cywilnych przeciwko dziennikarzom Gazety Wyborczej. Państwowa
Inspekcja Pracy nie stwierdziła, by Targalski złamał prawo.

Masz Pan rację

[formade]

cd.2
Na paryskim bruku

W Paryżu Targalski poznał Bronisława Wildsteina. - Chociaż byliśmy z
różnych obozów politycznych, to jednak trzeba mu przyznać, że jak
się dowiedział o „Obozie” i o mojej działalności w kraju, od razu
zaproponował pracę w „Kontakcie” - wspomina. Drugi plus Wildsteina
był taki, że dawał mi wolną rękę. Trzeci taki, że była to jedyna
osoba, która miała dostęp do pieniędzy we Francji i nie kradła. To,
że ja nie kradłem, nie było niczym nadzwyczajnym, bo nie miałem co.
On był człowiekiem uczciwym.
Bronisław Wildstein z Mirosławem Chojeckim założyli i wydawali w
Paryżu miesięcznik „Kontakt”, który miał integrować emigrację,
utrzymywać kontakt z krajem i opisywać sytuację międzynarodową. -
Jurek Targalski przyjechał w marcu 1984 roku i ja wiedziałem, że był
w „Niepodległości” - wspomina Wildstein. Przyjąłem go. Bardzo szybko
okazało się, że jest niesamowicie cennym współpracownikiem, bo
posiadał ogromną wiedzę na temat krajów sąsiadujących z Polską, tych
wszystkich państw podporządkowanych Związkowi Sowieckiemu. Znał też
niesamowitą ilość języków. - Gdy trzeba było coś o Węgrzech to Jurek
mówił: „a to się nauczę węgierskiego”. To było nieprawdopodobne i
przy moim antytalencie językowym budziło we mnie zawiść niesamowitą-
relacjonuje Wildstein.
- Umówiliśmy się, że on będzie robił rubrykę „Z obozu”. Chcieliśmy
bowiem utrzymywać kontakt z krajem, ale chodziło nam też o to, by
nawiązywać i utrzymywać kontakty z innymi społeczeństwami z
demoludów. Ta jego praca nam w tym bardzo pomagała. Targalski miał
pisać pod pseudonimem. - Pamiętam jak siedzieliśmy razem w redakcji
i on powiedział: no to może Józef Darski - wspomina Wildstein. Tego
pseudonimu używa dziś.
Wildstein ocenia Targalskiego, jako niesłychanie pracowitą i
kompetentną osobę. - Pamiętam jak w 1984 roku zrobiliśmy numer
poświęcony Bałkanom, głównie Jugosławii. To było niesamowite, bo
Jurek ten cały kocioł bałkański, który wybuchł kilka lat później,
dokładnie przewidział. On był też obsesyjnie (w pozytywnym sensie)
opętany ideą Piłsudskiego, koncepcją federacji Międzymorza, w myśl
której kraje wokół Rosji odzyskują niepodległość i blokują wschodnie
mocarstwo. - Jurek poświęcał się temu, robił gazetę, ale też
wyrabiał kontakty. To była jakaś namiastka robienia polityki.
Jednak rzeczywistość paryska nie była łatwa. - Ja nie wiedziałem, na
czym Zachód polega - relacjonuje Targalski. Wylądowałem na Gare du
Nord z walizką i byłem kompletnie sam. Sytuacja materialna i
mieszkaniowa była katastrofalna. Żeby wynająć mieszkanie, trzeba
było mieć legalną pracę i zarabiać trzy razy więcej, niż wynosił
czynsz. To zamykało mi drogę do wynajęcia. W końcu, po roku
uzyskałem mieszkanie z tzw. HLM przeznaczone dla najbiedniejszych.
Współpraca z „Kontaktem” skończyła się.

- Najpierw z „Kontaktu” został wyrzucony Wildstein - relacjonuje
Targalski. - On chciał opublikować artykuł Ireny Lasoty, która była
w innym obozie niż Nowak-Jeziorański, który to z kolei wspierał
Chojeckiego. Kiedy artykuł Lasoty był na maszynach, znalazła się
osoba usłużna, która doniosła. Zdjęto artykuł. Wildstein się
zdenerwował, więc Chojecki go wyrzucił. A jak zabrakło Wildsteina,
to ja straciłem ochronę. Nie mogłem odejść razem z nim, bo umarłbym
z głodu. Potem okazało się oczywiście, że ja nie umiem wytłuszczać
najważniejszych rzeczy w moich artykułach. Dlatego powinienem dawać
je wcześniej, na dwa tygodnie przed drukiem, żeby oni mogli sobie
wytłuścić. Oczywiście chodziło im o cenzurę. Miałem tego dość i
odszedłem. Zostałem na lodzie. Pomoc przyszła z Maison Laffitte.
Wtedy Jerzy Giedroyć ładnie się zachował i dał mi trzymiesięczne
stypendium w wysokości 4000 franków, co pozwoliło mi przetrwać
najgorszy czas - wspomina Targalski. Potem zmieniła się władza w
RWE, bo wreszcie Najdera, czyli TW „Zapalniczkę”, wyrzucili.
Powołano zespół redakcyjny, w skład którego wchodził Jakub
Karpiński, z którym się przyjaźniłem i on mnie zaprosił do
współpracy. Przez rok pisałem audycje „U naszych sąsiadów”.
Zarabiałem nieźle. Do „Kultury” pisałem kronikę ukraińską,
białoruską i litewską. Giedroyć zamawiał za każdym razem konkretne
teksty, jednak pewnego razu nie zadzwonił i nic więcej nie zamówił. -
Tu prawdopodobnie Hertzowa zadziałała - podejrzewa Targalski. Ona
mnie nie lubiła. Współpracę z Giedroyciem bardzo sobie cenił, bo on
był zupełnie bezproblemowy i nie ingerował w treść artykułów.

Współpraca z RWE trwała do 1988 roku, kiedy Targalski przekazał
informację o strajkach w Polsce.

Targalski: Agenci są wszędzie

[rita.1]

Nie dziwota, że radio publiczne zmierza ku upadkowi, skoro kieruje
nim taka żałosna postać. To paranoik, którym czym preędzej powinien
zająć się psychiatra.

Targalski: Agenci są wszędzie

[tadjan]

a temu co się stało, że tak bredzi?

Targalski: Agenci są w GWnie

[antidotunazalganiewubekistanie]

jak żydokomuna pluje jadem na Polaków
to niby wyraża POglądy tych głuptaków
a jak Polak powie kilka słów prawdy
to to badziewie larum ogłasza zawdy