Paryż gasi znicz

[caperucita]

Brawo Paryż!

Oczekiwanie

[mertk]

Czekam na dalsze wstrząsające relacje ;-)

Paryż gasi znicz - popieram!!!

[kiviwa]

Wszystkie te manifestacje przeciwko obłudzie chińskiego rządu
popieram i pragnę by były one jeszcze dobitniejsze!

[fagay]

Chinski rzad jest mniej obludny od rzadow tych krajow ktorych delegaci dali
Chinom Olimpiade (m.in p. Szewinska)

Nie podoba mi się to.

[syn_jana]

Protestować należało, kiedy było można było coś sensownego zrobić - już w
momencie zakwalifikowania Chin do państw konkurujących o Igrzyska 2008. Jestem
osobiście urażony robieniem ze stricte apolitycznego wydarzenia o długiej
tradycji areny dwu przeciwstawnych spektakli pro- i antychińskiego.
W Tybecie nie od wczoraj dzieje się to, co się dzieje (i jest to, oczywiście,
straszne), ale wykorzystywanie Igrzysk Olimpijskich do osiągania politycznych
celów uważam za naganne. To nie czas i miejsce.

Paryż gasi znicz

[andrzej369]

Wczoraj tak patrzac na tych ludzi w Paryzu, pomyslalem sobie
jednoczesnie zadajac pytanie, dlaczego ?
I odpowiedzialem sobie - z braku madrosci.
Jak latwo ludzmi mozna sterowac, nawet sobie tego nie potraficie
wyobrazic. Jak patrze na niektorych, to mam wrazenie jakby byli pod
wplywem narkotykow, ale to nie narkotyki tylko psychotechnika
wielkich CYNIKOW.
Zalosny czasami jest czlowiek, a moze zawsze nim byl i jest ?!

Dokopać Chińczykom bo to modne...

[passavent]

Denerwują mnie liczne uproszczenia jakie można znaleźć w wielu artykułach Gazety
Wyborczej na temat Chin. Autorzy generalnie nie wiedzą zbyt wiele o tym kraju,
wątpię też czy kiedykolwiek w nim byli lub cokolwiek o nim czytali poza szeroko
rozumianą literaturą popularnonaukową (oby przynajmniej). Rozumiem, że
krytykowanie Chin i zamieszczanie sensacyjnych artykułów na temat Państwa Środka
oraz ostatnich wydarzeń w Tybecie dobrze się sprzedaje i jest łatwe do
pogodzenia z naszą potoczną (nie)wiedzą o Państwie Środka, jednakże warto się
zastanowić na ile te informacje są rzetelne. Aby nie było żadnych nieporozumień
chciałbym na wstępie zaznaczyć, że nie jestem miłośnikiem chińskiego rządu ani
ustroju politycznego i nie próbuję zaprzeczać, iż prawa człowieka są w Chinach
nagminnie łamane. Mimo to jestem zdania, że szanująca się gazeta, za jaką uważam
Wyborczą, nie powinna krytykować żadnego kraju w myśl zasady "bo jest to modne".

Zacznijmy od sprawy ostatnich zajść w Tybecie. Media niemalże chórem oskarżyły
Pekin o nadużywanie przemocy podczas tłumienia zamieszek, używanie broni palnej
i zabicie dużej liczby demonstrantów. Mówiono o conajmniej 100 ofiarach
śmiertelnych, później liczba została szybko podbita. Problemem jest tylko, iż
informacje te opierały się głównie na nie zweryfikowanych doniesieniach
tybetańskiej opozycji nie zaś na obserwacji zajść. Tymczasem obecni podczas
zamieszek w Lhassie reporterzy tygodnika The Economist (o którego rzetelności
nie trzeba chyba przekonywać nikogo kto czytuje zagraniczną prasę) opisali
wspomniane wydarzenia zupełnie inaczej niż nieobecne, święcie oburzone media
(duży artykuł na ten temat można znaleźć w The Economist z początku kwietnia).
Stwierdzili, iż chińskie służby porządkowe bały się interweniować w pierwszych
godzinach zamieszek ze względu na ich gwałtowność, możliwość rozlewu krwi i
potencjalnie z tym związane reperkusje zagranicy. Pozostawiono więc
demonstrantów samych sobie czekając, aż tłum częściowo rozładuje swoją agresję.
W tym czasie Tybetańczycy zaczęli demolować własność Hanów (główna grupa
etniczna Chin) oraz Hui (mniejszość etniczna) dokonując też licznych samosądów-
kilkanaście osób zginęło w płomieniach własnej posesji lub zostało zabitych
przez tłum. James Miles, jeden z reporterów wspomnianego magazynu, sam próbował
powstrzymać Tybetańczyków przed ukamieniowaniem 10letniego chłopca z grupy
etnicznej Han. Chińskie służby porządkowe wkroczyły do dzielnic ogarniętych
zamieszkami dopiero drugiego dnia, ograniczyły się do rozpędzenia demonstrantów
i nie użyły broni palnej poza pojedynczymi strzałami ostrzegawczymi.
Przypominam, że jest to relacja zachodnich dziennikarzy którzy byli naocznymi
świadkami zajść w Lhassie. Faktem jest, iż po zakończeniu zamieszek miały
miejsca aresztowania i jest wysoce prawdopodobne, że doszło do przypadków
nadużywania przemocy lub nawet zabijania zatrzymanych. Nie można jednak
traktować sytuacji prawdopodobnych jako faktów i wysuwać na ich podstawie
oskarżeń. Bądź co bądź sprawdzanie rzetelności źródła jest ważnym elementem
pracy dziennikarskiej. Tytmczasem jedyne co mamy to zdjęcia z portfolio
przedstawiające pobitych mnichów, zrobione jednak nie w Chinach lecz w Indiach
podczas tamtejszych manifestacji.

Bardzo popularna jest obecnie walka na rzecz wolności Tybetu bez zastawawiania
się nad istotą problemu. Historycznie Tybet jest częścią Chin od czasów dynastii
Qing- jest to kilkaset lat histori, o wiele dłużej niż okres przynależności
Śląska, Ziemii Lubuskiej czy Pomorza Zachodniego do Polski. Poza tym prowincja
jest w większości zamieszkana przez ludność Han oraz Hui, rdzenni Tybetańczycy
stanowią w niej mniejszość. Jak obrońcy wolnego Tybetu mają zamiar rozwiązać ten
problem? Przymusowymi deportacjami napływowych grup etnicznych? A czy przymusowe
deportacje nie są przypadkiem zbrodnią przeciwko ludzkości? Fakt, iż napływ
ludności ze Wschodu do Tybetu w ciągu ostatnich 50 lat był efektem długoplanowej
polityki asymilacyjnej rządu nie zmienia tutaj istoty problemu. Równie dobrze
można podważać prawo przeważnie napływowej ludności żydowskiej do zamieszkiwania
Izraela lub Polaków do zamieszkiwania historycznie niemieckich terytoriów
odzyskanych.

Prawdą jest, iż Tybetowi należy się rzeczywista autonomia. Wynika to zresztą z
postanowień porozumienia, które rząd ChRL zawarł w latach 50tych z Dalajlamą i z
których się nigdy nie wywiązał. Pytaniem pozostaje na ile demonstracje w Paryżu
i w Londynie łącznie ze spektakularnym zgaszeniem zniczy olimpijskiej sprzyjają
osiągnięciu tego celu. Warto zauważyć, że gest demonstrantów który tak spodobał
się panu redaktorowi Blumsztajnowi był policzkiem nie tylko wobec
"totalitarnego" rządu chińskiego ale również wobec całego społeczeństwa Chin.
Chińczycy są bardzo dumni z "ich" olimpiady. Jest to dla nich symbol emancypacji
Chin, w przeszłości pariasa poniżanego przez państwa zachodnie (Wiek Traktatów)
a później uważanego zaledwie za jeden z krajów Trzeciego Świata. Można się nie
zgodzić z taką oceną historii Chin lecz ważne jest, że w ten sposób postrzegają
ją sami Chińczycy. Niezależnie od pozytywnych emocji jakie u wielu osób wywołały
wydarzenia w Paryżu i w Londynie należy wątpić, iż pomogą one sprawie Tybetu.
Upokarzanie Chińczyków sprzyja raczej pogłębianiu się nastrojów
nacjonalistycznych oraz resentementów wobec Zachodu, a jeszcze bardziej wobec
"niewdzięcznej prowincji" Tybetu. Tymczasem nastroje społeczne wbrew pozorom są
ważnym wyznacznikiem polityki władzy komunistycznej.

I jeszcze jedna dygresja na koniec. Nie przypadkowo zamieściłem wcześniej
przymiotnik "totalitarny" w cudzysłowiu. Dziennikarze (wliczając w to pana
redaktora Blumsztajna) mają tendencje do nadużywania tego słowa bez znajomości
jego prawdziwego znaczenia. Otóż państwo totalitarne wymaga od swoich obywateli
nie tylko tolerowania istniejącego systemu politycznego ale również jego
bezwzględnej afirmacji, której gwarancją jest ingerencja aparatu władzy we
wszystkie dziedziny życia człowieka (stąd nawiązanie do słowa "totalny").
Państwem totalitarnym był Związek Radziecki, Niemcy hitlerowskie a obecnie jest
nim wciąż Korea Północna. Chińska Rapublika Ludowa od lat 70tych, czyli od czasu
wdrożenia "polityki otwarcia" jest co najwyżej państwem autorytarnym, tzn.
wymaga od swoich obywateli tolerowania istniejącego rządu i nie podejmowania
działań w niego wymierzonych. Po spełnieniu owego warunku minimalnego władza
pozostawia członkom społeczeństwa względną wolność i swobody osobiste. Jest to
wiedza dostępna w większości podręczników historycznych do szkoły podstawowej.
Warta poznania również dla zachowania rzetelności...

[andrzej369]

Dzieki Passavent !
Tylko sie cieszyc, ze są jeszcze tacy ludzie jak Ty, którzy potrafia logicznie samodzielnie myslec.
Wiekszosc ludzi (niestety) jest pod wplywem "narkotykow", tych owych cynikow.

Nasza ludzka rzeczywistosc jest taka jaka sami tworzymy. Niestety, bardzo czesto poprzez nasze urojenia, nie majace nic wspolnego z faktami.