Masowy grób Niemców w Malborku

....to ludzie ludziom zgotowali taki los...

[zielony31]

Jeżeli nie zrobiono nadań genetycznych i nie ma żadnych dokumentów
to skąd IPN i Prokuratura wie ,że to nie Polacy?
A jeżeli nawet to zostało zamordowanych kilka tysięcy ludzi...
Nic się nie stało?Jakiś koszmar!
Gazeto !Relacja o jednym pijanym kierowcy was dopinguje do sledztwa
gdzie i z kim pił....a nie interesuje skąd i kim są Ci Zabici?
Czyżby nikogo to nie interesuje,wszystkich mamy w d..ie...?
A gdzie głosy organizacji humanitarnych....?1750 ludzi w tym dzieci
w jednym dole?....Obojętne kto zginął ?????!!!!ale kto to zrobił też
NIE!!!!????
Jakiś żart polskiego wymiaru sprawiedliwości....

[albinnos]

Nie ludzie a Polacy.Polacy po raz ktorys traca swoje
dziewictwoNiczym sie w bestialstwie od innych nie roznia,vied
Jedwabne i teraz Malbork.Najlepiej to OD RAZU zryucic na Rosjan tym
razem.Wyczysccie wasza historie Polacy, oczyscie wasze narodowe
sumienia.Jako narod jestescie tak samo zdolni do podlosci jakl inne
narody.Nie zawsze wam do tego starcza okazji, bo zazwyczaj to wy
byliscie bici.Wygasnic te morderstwa do konca.Moze jeszcze zyja kaci
tych ofiar .Traktowac te zadania na rowni- kaci z Katynia ale tez
kaci z Malborka.

[...]

[alexis_corner]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

cmentarz wojenny jest w Glinnej

[felix_macierewicz]

gm. Stare Czarnowo, powiat Gryfiński, woj.Zachodniopomorskie.
Nie można tych ludzi pochować w ich rodzinnym mieście, w zbiorowej
mogile ? jaka pewność ,ze to nie byli robotnicy przymusowi ?

[gpkus]

Historycznie... Malbork od końca stycznia do końca marca 1945 był na
wyłącznej łasce i niełasce ACz, polska władza to dopiero maj 1945

znowu judzisz? Heil Holocaustgesgeschaft!

[maj47]

od Jude- z niemieckiego.
Od kiedy Niemcy sowici zapłacili (z nawiązką i procentami)ich
krzywdy moralne i materialne,to są gites. Niemiec to teraz
największy przyjaciel Żyda.Geszeft to geszeft.Geschaft ist geschaft.

Polacy dokladnie WIEDZA!....

[rzewucki]

cos mi sie wydaje, ze Polacy (np. IPN) dokladnie wiedza kim byly ofiary i kim
sprawcy! Z tego tez powodu ten caly cyrk, jak brak profesjonalizmu i zaczatki
propagandy!!!
wszystko wyglada na probe "zalatwienia" problemu bez rozglosu.

Media niemieckie pisaly o tym juz pare tygodni temu!

Stalin Hitler dwa bratanki i do rzezi i do branki

[johoho]

Zbrodnie idącej na Berlin armii sowieckiej wobec ludności cywilnej na
zajmowanych terenach nie zostały należycie przebadane a dość było czasu aby
dokumenty i ewentualnych świadków raz na zawsze usunąć.pozostały jedynie
pogłoski które umierają wraz z odchodzącym pokoleniem.
Rosjanie uratowali wprawdzie Polaków przed niemiecką eksterminacją, ale sami
aktywnie współuczestniczyli w rozpętaniu tego kataklizmu.
Tak jak udokumentowano zbrodnie niemieckie na narodach Europy, tak też należy
postępować ze zbrodniami sowieckimi.

[rzewucki]

nie sluchasz ty za duzo radiomaryja?!
czyzby Polacy nie mordowali w sposob zorganizowany?!

[...]

[stix]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Twierdza Malbork została zdobyta.

[stix]

Krzyżacy zostali pokonani.

[uburama]

stix napisał:

> Krzyżacy zostali pokonani

Mogło to być uczynione przez Krzyżaków ale mogło i na pogotowiu.

[ballest]

> stix napisał:
>
> > Krzyżacy zostali pokonani

He, he, a kim byli Rycerze co Krzyzakow pokonali!
Niemiec Zauissius de Garbow, czytej Zawisza Czarny, jego brat Farurej, Zyndram z
Maszkowic, Marcin z Wrocimowic, sami Niemcy!
Kery rycerz z Choragwi Krolewskiej umiou po polsku, nie ma dowodu ze choc jeden
znou jezyk polski!

niech spoczywają w pokoju

[schauma]

kimkolwiek są, to czyjeś dzieci, matki, ojcowie, bracia czy siostry,
niewyobrażalny ogrom ludzkiego cierpienia, który współcześni teoretycznie
moralnie zdrowi ludzie rozgrzebali koparką, tak sobie myślę gdyby to było moje
dziecko, czy to co zrobiono na tej budowie nie byłoby dla mnie równe temu, co
stało się kilkadziesiąt lat temu? niby mamy świadomość tego że wojna była zła,
że to co się wydarzyło to patologia i zwierzęcy instynkt który uczynił z
normalnych ludzi zbrodniarzy i morderców a jednocześnie nie potrafimy uszanować
ludzkich szczątków

Masowy grób 1750 Niemców w Malborku

[funia81]

"polskie instytucje nie zajmują się tą sprawą."

Czyzby dlatego, ze fakty moglyby sie okazac niewygodne dla "genetycznych
patriotow"? Jak w Jedwabnem?

[slantschev]

Na tym masowym grobie ma stać hotel ?! Niewyobrażalne. Byłoby to powtórne
ograbienie tych nieszczęsnych ofiar z godności.

[giewont]

funia81 napisał:

> "polskie instytucje nie zajmują się tą sprawą."
>
> Czyzby dlatego, ze fakty moglyby sie okazac niewygodne dla "genetycznych
> patriotow"? Jak w Jedwabnem?

Wszystko poplątałaś funia81. W Jedwabnem polskie instytucje zajmowały się sprawą
aż do momentu gdy przerwano ekshumacje. A przerwano je na żądanie "genetycznych
internacjonalistów" gdyż fakty /wykopana amunicja/ zaczęły być dla ich tezy
niewygodne.

a niby skąd tam Polacy?

[wejsunek7]

Ruskie tam weszli i była to pierwsza ziemia rdzennie niemiecka i
dostali przyzwolenie na mordowanie gwałcenie i palenie..i tak tam
było... Ci co mimo rozkazu Kocha w tym mazurzy w częsci
uważającej się za Polaków) zostali tak własnie ginęli... w Polsce
też tak ruscy się zachowywali ale na mniejszą skalę...Biedna ta
mazurska ziemia... i bez mazurów...dobrze ,że zwrócono się do
Niemców.... cmentarze i ofiary cywilne nawet wrogów należy szanować

[nie-tak]

A może nam napiszesz o Berezie Kartuskiej?

[albinnos]

Polacy nie sa swieci.Na tyle , na ile im wlasna slabosc pozwalala ,
tez sie na Niemcach swinili- Oboz na Slasku i inne.To co mogli na
biednych ,bezbronnych Zydach robic nie szlo juz tak otwarcie z
pobitymi przeciez Niemcami.To trzeba bylo ukryc tchorzliwie.Ze cos w
tym jest swiadczy ,ze w miescie Monachium ( Niemcy ,jakbyscie tego
nie wiedzieli ) mieszka KILKAKROTNIE wiecej Zydow niz w calej
Polsce.Ciekawe ,nieprawdaz?

[gaalar]

Prawdaz, prawdaz iniech tak zostanie.

Masowy grób 1750 Niemców w Malborku

[albalonga]

odwet na niewinnych. stare jak swiat.

odwet na niewinnych?

[alexis_corner]

znamy znamy...]
pl.youtube.com/watch?v=Wxj4SBXPRbc&feature=related
- wredna alexis

ciekawe czy znów wytnie...

skasowany post

[alexis_corner]

albinnos napisał: > Nie ludzie a Polacy.

albinosku, nazwałem cie w skasowanym poście tak, jak palikot jedną taką
ministerkę i czujna cenzura wysłała posta w niebyt... ale nic straconego.
popatrz w oczy tego majorzyny z 3:13" i zobacz męstwo twych ziomków 4:43 - 6:00.
Wt, 13-01-2009, 22:23:51
i tutaj był link do powyższego filmu.


co cię tak rozsierdziło cenzorze? ministerka? palikot? majorzyna? czy męstwo
ziomków? a może film??

- wredna alexis

[maaac]

Czy bestialstwo konkretnych osobników przypisujacych sobie
narodowość niemiecką zamazuje możliwość bestialskiego zachowania się
konkretnych osób przypisujacych sobie jakąkolwiek inną narodowość w
tym polską, rosyjską czy też powiedzmy żydowską lub palestyńską?

[alexis_corner]

bardzo mądry post, ale jak mawiają "ruscy", to odnośnie mojego, jest on zupełnie
"nipricziom".
ja niczego nie "zamazuję" ani nie kwestionuję.
Przypominam. I nie jest to "ruska" propaganda...
pl.youtube.com/watch?v=0GnyO9qXuqg&feature=related
- wredna alexis

[maaac]

Mam Ci przypomnieć Twój post? Na temat "odwetu na niewinnych"?

Rozumiem że Niemiec ma prawo wymierzyć sprawiedliwość na
jakimkolwiek Polaku za to że mu ktoś z Polski samochód podprowadził?
Czy Polacy lub Rosjanie mieli prawo "wymierzać sprawiedliwość" na
kobietach i dzieciach z Niemiec? Nawet nie Niemcach tylko z Niemiec -
bo Ślązakom czy Mazurom uważających się za Polaków też tak
traktowano.

[alexis_corner]

maacu, czego mącisz? pokaż gdzie coś "zamazywałam" albo kwestionowałam.
jeśli nie potrafisz to się łaskawie zamknij i "oddal w pośpiechu stary, biedny człowieku"...
Twoje rozumowanie dot "kradzionych" przez Polaków samochodów wspólnie i w porozumieniu z ich niemieckimi właścicielami g. mnie obchodzi.

- wredna alexis

ps
jak tak lubisz dzielić włos na czworo
to zastanów się co to znaczy...
(...)Nawet nie Niemcach tylko z Niemiec -
> bo Ślązakom czy Mazurom uważających się za Polaków też tak
> traktowano.(...)
czyżby Ślonzacy i Mazurzy byli z Niemiec?

[maaac]

> jak tak lubisz dzielić włos na czworo
> to zastanów się co to znaczy...
> (...)Nawet nie Niemcach tylko z Niemiec -
> > bo Ślązakom czy Mazurom uważających się za Polaków też tak
> > traktowano.(...)
> czyżby Ślonzacy i Mazurzy byli z Niemiec?
Tak. Nie widziałeś/łaś? Nie wiedziałeś/łaś że tereny zamieszkane
przez Mazurów i Ślązaków w sporej części należały przed 2WŚ do
Niemiec? Nie wiedziałeś/łaś, że po przekroczeniu granic Polski z
Niemcami z 1939 Rosjanie traktowali mieszkajacych tam ludzi jak
Niemców? Nawet jak te osoby by deklarowały polskość?

> maacu, czego mącisz? pokaż gdzie coś "zamazywałam" albo
> kwestionowałam. jeśli nie potrafisz to się łaskawie zamknij
> i "oddal w pośpiechu stary, biedny człowieku"...
Jak można inaczej nazwać odpowiedź z linkiem o zbrodniach
hitlerowców na post o tym że zamordowano niewinnych mieszkańców(?)
Malborka? Możesz mi wytłumaczyć jaka była wina zamordowanych w
Malborku dzieci dotycząca utworzenia nazistowskich obozów
koncentracyjnych? Jaki był inny cel twojego postu by odwrócić uwagę
od tego, że trudno udowodnić jakąś "winę" zamordowanym?

> Twoje rozumowanie dot "kradzionych" przez Polaków samochodów
> wspólnie i w porozumieniu z ich niemieckimi właścicielami g. mnie
> obchodzi.
Szkoada tylko że nic takiego nie pisałem. I Ty próbujesz mnie
oskarżac o to, że piszę o czymś o czym nie pisałeś/łaś?

zabawnym jest to, że tzw. ludnosc autochtoniczną

[1410_tenrok]

traktuje sie do tej pory w takich sam sposób. O tym swiadczy
argument z dziadkiem. O tym swiadczy również argument z Górnośląskim
jako jezykiem na Górnym sląsku.
Cały problem tzw. mniejszosci niemieieckiej, np. na Opolszczyznie,
wyglądałby zupełnie inaczej, gdyby nie to traktowania tych biednych
ludzi. Całe lata obrażono ich i opluwano. Dużo na ten temat wiem,
ponieważ ładnych pare lat pracowałem tam.

Wpisy wariatów typu Chrisraf lub Ballest są bolesnym dowodem tego,
jak bardzo głębokie są rowy wykopane pomiedzy Slązakami i Polakami.

[ballest]

Madry, wariata nigdy wariatem nie wyzwie, bo na to jest za inteligentny, on to
sobie najwyzej pomysli?

[alexis_corner]

drogi sławomirze jeżu, (jakoś tak mi się skojarzyłeś...)
po pierwsze, przestań do mnie "eśać" i "aśać", bo nie jestem żadnym paligłupem ani tym bardziej "bratem mamrotem", żebym nie wiedziała nic o swoim genderze. ;)
(...)Nie wiedziałeś/łaś, że po przekroczeniu granic Polski z
> Niemcami z 1939 Rosjanie traktowali mieszkajacych tam ludzi jak
> Niemców? Nawet jak te osoby by deklarowały polskość?(...)

wiedziałam, mogę też sobie wyobrazić niejednego esmana czy innego ubermensza gorąco deklarującego swoje wielkie przywiązanie do Polski.
Zwłaszcza po wkroczeniu Rosjan... Szczególnie po wkroczeniu do Niemiec, jak piszesz.
Jeszcze raz odrzucam twoje zarzuty o "zamazywaniu". Dobrze, że z "kwestionowania" już się wycofałeś...

Linki w moich postach nie służą "odwracaniu uwagi" jak to ładnie TERAZ ująłeś tylko pokazują PRZYCZYNĘ. Reszta jest tragicznym skutkiem.
au.youtube.com/watch?v=hiCFsci4kOk
au.youtube.com/watch?v=-9bdNmunSjU
i te łzawe opowiadania o zupie fasolowej i strzałach w lesie lekko mnie... powiedzmy... bulwersują.



(...)Rozumiem że Niemiec ma prawo wymierzyć sprawiedliwość na
jakimkolwiek Polaku za to że mu ktoś z Polski samochód podprowadził?(...)

ty to maacu pisałeś???

> > Twoje rozumowanie dot "kradzionych" przez Polaków samochodów
> > wspólnie i w porozumieniu z ich niemieckimi właścicielami g. mnie
> > obchodzi.
> Szkoada tylko że nic takiego nie pisałem. I Ty próbujesz mnie
> oskarżac o to, że piszę o czymś o czym nie pisałeś/łaś?

jeśli tak, to nie rżnij głupa. no i pokaż wreszcie ten mój "zamazujący" i 'kwestionujący" post.

- wredna alexis

[sedaluk]

A teraz zdradze wam wielka tajemnicach. W Niemczech wiemy dkladnie
kto kogo i gdzie.Wystarczy sie tylko zapytac i isc na wspolprace.
Z strony niemieckiej to nie wyjdzie.

Katownia koło Czechowic

[boado]

Ocalić od zapomnienia
piątek, 08 lutego 2008 10:24
Czas i miejsce odżywają na nowo



Dziś 8 lutego 2008 roku. Przedwiośnie za oknem pełną siłą się
pcha: śniegu nie ma, jest też ciepło, a krzewy do życia pobudzone
już pąki puszczają.

Jak dziś, sięgając pamięcią w przeszłość, również tak było pod
koniec lutego i w początkowych dniach marca 1945 roku, gdy wraz z
matką i rodzeństwem i kilkoma jeszcze innymi rodzinami znaleźliśmy
wreszcie pozornie bezpieczne schronienie w miejscowości Ligota-
Bronów, oddalonej niecałe 10 km od Czechowic Dziedzic, lokując się w
starym domu usytuowanym tuż pod lasem i obok drogi przylegającej
do jego obrzeża. Od strony południowo-zachodniej docierały tu
jednak nadal odgłosy toczącej się jeszcze niedaleko wojny, nieco już
przytłumione, ale w nie zastygłych wspomnieniach wywołujące nadal
grozę i strach po niedawno doznanych okropnościach i przeżyciach,
jakie były moim i rodziny udziałem. Związane z nimi wydarzenia to
w konsekwencji fatalny splot wypadków i następstw przebywania
naszego przez prawie cały miesiąc bezpośrednio w strefie walk,
prowadzonych na linii frontu przebiegającej przez miejscowości
Rudzica - Roztropice – Iłownica. Są to graniczące ze sobą
miejscowości, gęsto usiane naturalnymi przeszkodami w znaczeniu
wojskowym, położone niedaleko od Skoczowa, miasta gdzie moja rodzina
mieszkała jeszcze długo przed wojną i potem niecały okres
okupacji, nim przeprowadziła się do Ilownicy do domu "pod lasem" na
dwa lata przed pojawieniem się pierwszych oznak zbliżającego się
szybko frontu wojennego. Miałem ukończone wtedy 6 lat życia. Dom,
w którym nam przyszło przebywać miał kilka izb; w jednej z nich, do
której wchodziło się wprost z przechodzącej na wylot domu sieni
zamieszkaliśmy razem z drugą, dość liczną rodziną Śmiejów. W porze
dziennej w izbie krzątali się także ruscy, którzy korzystali z niej
przy sporządzaniu dla siebie posiłków, spożywanych również na
miejscu. Kilka innych izb, może dwie, zajmowały rodziny
wysiedleńców z Iłownicy. Była to wieś, gdzie na jej obrzeżach, na
granicy z Roztropicami i po stronie zachodniej, nadal trwały
uporczywe i krwawe walki, ciągnące się już tam od kilku tygodni.
Pozostałe izby, cały strych i stojące obok domu zabudowania
zajmowali ruscy. Nieopodal domu, w odległości może 50- 70 m od
niego, na pobliskiej łące ruscy postawili barak zbity z desek,
bardziej może przypominający szopę z prześwitującym dwuspadowym
dachem . Szopa przeznaczona była do prowadzenia dezynsekcji
zarobaczonej odzieży wojskowej przy użyciu dymów powstałych ze
spalania rozsypanej na posadzce szopy siarki. Ulatniające się dymy
owiewały podwieszoną na żerdziach odzież wojskową i wydostawały się
na zewnątrz przez otwory przelotowe, wykonane gęsto w dachu. Odzież
przywożono co kilka dni ciężarówką z okolic Czechowic. Szopa stała
się też miejscem codziennych odwiedzin biegających wokół domu
dzieci, gdyż sposób ustawienia i zabudowania poręczy oraz żerdzi
wewnątrz niej kusił i zachęcał do uprawiania po nich wspinaczki.
Przy wykonywaniu niektórych prac, my, dzieci, braliśmy również
udział, za co w nagrodę dostawaliśmy od ruskich po kawałku chleba.

Po tej samej drodze, biegnącej tuż koło naszego domu, w
kierunku na Landek, przejeżdżały często i inne samochody ciężarowe.
Były one zaplandekowane i konwojowane przez wojskowych - z przodu
zawsze jechał łazik, a z tyłu zamykali kolumnę żołnierze uzbrojeni w
pepeszki, jadący najczęściej motocyklem z przyczepą. Konwój ten
zatrzymywał się na drodze niedaleko naszego domu, w odległości nie
więcej niż 100-150 m w kierunku na Landek, gdzie w miejscu jego
postoju czekała już grupa uzbrojonych ruskich. Tyle, co mogliśmy
zobaczyć przez prześwitujące drzewa rosnące przy drodze i
zaciemniające widok. Zbliżanie się do tego miejsca było surowo
zakazane. Przychodzący stamtąd codziennie do nas ruscy nosili
założone na rękawie czerwone opaski z umieszczonym na nich napisem
koloru czarnego. Wzbudzali oni wśród "naszych" ruskich widoczny
niepokój. Starali się ich unikać. Nam też kazali to czynić. Prawie
codziennie, gdy krzątaliśmy się wraz z nimi przy szopie,
systematycznie z kierunku od tego miejsca dochodziły do nas odgłosy
pojedynczych strzałów, słyszane w odstępach czasowych od kilka do
kilkunastu minut. „Nasi” ruscy mówili nam, że przebywający tam
żołnierze ćwiczą się w strzelaniu.

cd

[alexis_corner]

boado, rozumiem, że ci "ruscy" czyli Rosjanie, to taki lingwinistyczny odpowiednik "szkopów", "fryców", "helmutów" "niemiaszków", "szwabów" i innych pieszczotliwych określeń Niemców w naszej pięknej mowie ojczystej?

- wredna alexis
pl.youtube.com/watch?v=6ZlGCs78KEI
miłego oglądania

[boado]

Wypowiedź typowego jełopa, z pewnością wywodzącego się z rodziny z
terenów zaburzańskich , którą z ziemianki przeniesiono i
zakwaterowano w moim domu,w Skoczowie, zaś moją rodzinę wyrzucono na
bruk. Polska obsiana jełopami jest tym czym jest- zaściankiem.

[boado]

Uściślam: jełopów wywodzących się zza Buga czyli jełopów
zabużańskich.

[alexis_corner]

bodado,sam jesteś chlipiącym w rękaw jełopem, robiącym w gacie na wspomnienie
"granatu w kształcie dużego jajka".
spisz te rzewne historyjki o zupie fasolowej i wydaj nakładem własnym to może
zostaniesz drugą Anną Frank. ciuliku.

- wredna alexis

Katownia cd

[boado]

Głód i biegunki były naszym codziennym utrapieniem. Zjedliśmy już
prawie wszystko, nawet pozbierane z pobliskiego pola leżące
podgniłe i przemarznięte ziemniaki oraz brukiew- resztki
pozostawione tam po ubiegłorocznych wykopkach.


Głód z początku objawia się cierpieniem fizycznym. W tym stadium
odczuwany jest silny ból w całym brzuchu, tak jakby w nim wszystko
gorzało. Suszy pragnienie, ale popijanie wody sprawia również ból z
powodu wystąpienia obrzęku gardła, warg i zwężenia przełyku. Nie
przynosi ono ulgi, a pić trzeba, żeby nie odwodnić organizmu. Nie
można patrzeć, bo bolą oczy, a chodzenie jest utrudnione i odbywa
się ono na chwiejnych nogach. Kłucie w brzuchu jest tak silne, że
pozycja kuczna może tylko go złagodzić.





Wreszcie któregoś marcowego dnia-jak dobrze pamiętam, nie było
wtedy już na polach śniegu, ale dokuczał jeszcze mróz- ja i starszy
ode mnie o 3 lata brat, wybraliśmy się razem do przyfrontowej wsi
Iłownica, by znaleźć tam coś do jedzenia. Przed nami do przejścia
leżała wieś Landek i gdy ledwo do niej dotarliśmy od razu zatrzymali
nas kręcący się tutaj ruscy, potem jednak, po krótkim przesłuchaniu,
pozwolili nam iść dalej, więc szliśmy w pośpiechu... w kierunku do
linii frontu- tą samą trasą, ale tym razem w przeciwną stronę, gdy
nią jeszcze nie tak dawno temu uciekaliśmy uchodząc z życiem pod
gęstym ostrzałem kul i detonujących padającymi obok pocisków. Na
rozległy, niezabudowany teren, między krzyżówką dróg w Landeku a
Iłownicą, którym przyszło nam teraz iść, z rzadka padały wybuchające
z niszczycielską siłą pociski. Przejściu temu również towarzyszyły
nam docierające z oddali odgłosy pojedynczych strzałów, zagłuszanych
czasem terkotem karabinów maszynowych. Bez większych już przeszkód
dotarliśmy do centrum wsi. Zatrzymaliśmy się przy miejscowej szkole,
a potem wstąpiliśmy do stojącego w pobliżu domu naszej cioci, teraz
opustoszałego i ogołoconego, jak wszystkie pozostałe domy stojące
opodal. Nigdzie wokół nas żywej duszy nie było. Postanowiliśmy pójść
dalej, w kierunku zachodnim, do naszego domu "pod lasem", gdzie-
nim go opuściliśmy w nagłym pośpiechu, tuż przed samym nadejściem
frontu i pozostawieniu w nim wszystkiego, co do domu się
zgromadziło - powinny być worki ze zbożem złożone na strychu, a w
piwnicy warzywa. W pół przygięci do ziemi, posuwający się wolno pod
górę, dochodzimy tak aż do samego wierzchu niedużego wzgórza, rzadko
porośniętego młodymi i niewysokimi choinkami. Stąd do domu "pod
lasem" było może niecałe pól kilometra. Oczom naszym, wypatrującym
spod uchylonych gałązek choinki, ukazał się przerażający widok:
wokół wszystkie dawniej pobudowane i stojące domy oraz zabudowania
były teraz bądź wypalone lub spalone, bądź leżały w gruzach.
Murowany dom "pod lasem" jeszcze stał, ale świecił wynurzającymi się
z jego mocno nadwątlonych ścian i dachu czarnymi oczodołami - dużymi
wyrwami powstałymi po trafieniach go pociskami artyleryjskimi.
Dookoła okaleczonego domu, walały się zgliszcza- pozostałości po
spalonych drewnianych zabudowaniach, a w pobliżu nich sterczały
kikuty pogruchotanych drzew owocowych razem z wystającymi od ziemi
sztachetami powalonego częściowo drewnianego płotu, ogradzającego
niegdyś sad i dom. Niedaleko od miejsca naszej kryjówki, może
niecałe 100 m, wyłoniły się, jak na dłoni, na zoranym pociskami polu
biegnące zygzakiem ruskie okopy, a dalej pod lasem słabo już
widoczne także linie okopów niemieckich. Szybko stamtąd wycofaliśmy
się, gdy tylko wzgórze zaczęto ostrzeliwać z karabinu maszynowego.
Schodząc chyłkiem z niego i klucząc pośród drzewek, napatoczyliśmy
się nagle na wyłaniającego się zza choiny uzbrojonego Rosjanina,
podążającego prawdopodobnie do okopów, który na nasz widok stanął
jak wryty. W kufajce i papasze na głowie, z wybałuszonymi ze
zdziwienia oczami i rozdziawionymi ustami, wyłaniającymi się spod
jasnych wąsów, wyglądał może bardziej komicznie niż groźnie. Stał
tak jeszcze przez chwilę, a gdy już ochłonął nieco, zaczął
podchodzić ostrożnie do nas, trzymając w pogotowiu wycelowany w nas
karabin. Coś mówił- najpierw wydusił z siebie kilka
dosadnych "słów", a potem przechodząc już na łagodniejszy i
cichszy ton, starał się nas uspokoić, kierując broń lufą ku ziemi.
Po krótkiej chwili przełożył ją na ramię i począł wolno wyjmować z
worka przewieszonego przez siebie zawiniątko. Stopniowo z szoku
dochodziliśmy do siebie, ale strach i dygotanie jednak nadal
pozostały. Z rozpostartego zawiniątka wyjął jego zawartość i ku
naszemu zdziwieniu obdzielił nas wysupłaną z niego pokaźną kromką
czarnego chleba wraz z plasterkiem surowej słoniny. Z jego menażki,
podanej nam do picia, łyknęliśmy trochę płynu przypominającym
gorzką kawę zbożową, a potem pogonił nas stąd. Wskazując ręką na
widoczny budynek szkoły nakazał nam w tym kierunku dalej pójść.
Postał jakąś chwilę, a gdy już odeszliśmy kilkadziesiąt kroków,
ruszył z miejsca znikając w zaroślach. Posileni i pewni, że może
czuwa on w ukryciu raźniej ruszyliśmy przed siebie nie bacząc na
zagrożenia, które w każdej chwili i znienacka mogły się pojawić

Katownia cd

[boado]

Głód i biegunki były naszym codziennym utrapieniem. Zjedliśmy już
prawie wszystko, nawet pozbierane z pobliskiego pola leżące
podgniłe i przemarznięte ziemniaki oraz brukiew- resztki
pozostawione tam po ubiegłorocznych wykopkach.


Głód z początku objawia się cierpieniem fizycznym. W tym stadium
odczuwany jest silny ból w całym brzuchu, tak jakby w nim wszystko
gorzało. Suszy pragnienie, ale popijanie wody sprawia również ból z
powodu wystąpienia obrzęku gardła, warg i zwężenia przełyku. Nie
przynosi ono ulgi, a pić trzeba, żeby nie odwodnić organizmu. Nie
można patrzeć, bo bolą oczy, a chodzenie jest utrudnione i odbywa
się ono na chwiejnych nogach. Kłucie w brzuchu jest tak silne, że
pozycja kuczna może tylko go złagodzić.





Wreszcie któregoś marcowego dnia-jak dobrze pamiętam, nie było
wtedy już na polach śniegu, ale dokuczał jeszcze mróz- ja i starszy
ode mnie o 3 lata brat, wybraliśmy się razem do przyfrontowej wsi
Iłownica, by znaleźć tam coś do jedzenia. Przed nami do przejścia
leżała wieś Landek i gdy ledwo do niej dotarliśmy od razu zatrzymali
nas kręcący się tutaj ruscy, potem jednak, po krótkim przesłuchaniu,
pozwolili nam iść dalej, więc szliśmy w pośpiechu... w kierunku do
linii frontu- tą samą trasą, ale tym razem w przeciwną stronę, gdy
nią jeszcze nie tak dawno temu uciekaliśmy uchodząc z życiem pod
gęstym ostrzałem kul i detonujących padającymi obok pocisków. Na
rozległy, niezabudowany teren, między krzyżówką dróg w Landeku a
Iłownicą, którym przyszło nam teraz iść, z rzadka padały wybuchające
z niszczycielską siłą pociski. Przejściu temu również towarzyszyły
nam docierające z oddali odgłosy pojedynczych strzałów, zagłuszanych
czasem terkotem karabinów maszynowych. Bez większych już przeszkód
dotarliśmy do centrum wsi. Zatrzymaliśmy się przy miejscowej szkole,
a potem wstąpiliśmy do stojącego w pobliżu domu naszej cioci, teraz
opustoszałego i ogołoconego, jak wszystkie pozostałe domy stojące
opodal. Nigdzie wokół nas żywej duszy nie było. Postanowiliśmy pójść
dalej, w kierunku zachodnim, do naszego domu "pod lasem", gdzie-
nim go opuściliśmy w nagłym pośpiechu, tuż przed samym nadejściem
frontu i pozostawieniu w nim wszystkiego, co do domu się
zgromadziło - powinny być worki ze zbożem złożone na strychu, a w
piwnicy warzywa. W pół przygięci do ziemi, posuwający się wolno pod
górę, dochodzimy tak aż do samego wierzchu niedużego wzgórza, rzadko
porośniętego młodymi i niewysokimi choinkami. Stąd do domu "pod
lasem" było może niecałe pól kilometra. Oczom naszym, wypatrującym
spod uchylonych gałązek choinki, ukazał się przerażający widok:
wokół wszystkie dawniej pobudowane i stojące domy oraz zabudowania
były teraz bądź wypalone lub spalone, bądź leżały w gruzach.
Murowany dom "pod lasem" jeszcze stał, ale świecił wynurzającymi się
z jego mocno nadwątlonych ścian i dachu czarnymi oczodołami - dużymi
wyrwami powstałymi po trafieniach go pociskami artyleryjskimi.
Dookoła okaleczonego domu, walały się zgliszcza- pozostałości po
spalonych drewnianych zabudowaniach, a w pobliżu nich sterczały
kikuty pogruchotanych drzew owocowych razem z wystającymi od ziemi
sztachetami powalonego częściowo drewnianego płotu, ogradzającego
niegdyś sad i dom. Niedaleko od miejsca naszej kryjówki, może
niecałe 100 m, wyłoniły się, jak na dłoni, na zoranym pociskami polu
biegnące zygzakiem ruskie okopy, a dalej pod lasem słabo już
widoczne także linie okopów niemieckich. cd

katownia cd

[boado]

Weszliśmy do ocalałej z niedawnej pożogi stodoły. Strachu
napędziły nam buszujące w niej koty. Na gumnie walały się snopy nie
wymłóconego zboża wymieszane z wysuszonym zielem fasoli. Ja łuskałem
fasolę ze strączków, a Edek wykruszał w rękach ziarna zboża z
kłosów.Późnym popołudniem, prawie już pod wieczór, ruszyliśmy w
drogę powrotną niosąc ze sobą małe woreczki naszego „urobku”.
Powietrze tym razem przeszywał gwizd lecących nad nami pocisków
artyleryjskich. Jedne ryczały głośno, może były to te, co leciały
nisko i detonowały niedaleko, inne zaś, te świszczące-
prawdopodobnie lecące wysoko- mknęły chyba gdzieś dalej, może na
Pierściec albo Chybie lub Mnich. Nie robiło to już na nas większego
wrażenia.

Opuszczamy z wolna Iłownicę. Teraz przed nami najgorsze-
odsłonięty teren. Zrywamy się do biegu. Z dala, jak upiór, wyłania
się remiza strażacka ze strąconą wieżą u podstawy dachu przez
wybuch pocisku artyleryjskiego. Niespokojni podążamy w tym kierunku.
Nareszcie krzyżówka. Zwalniamy, bacznie obserwując wszystko co mamy
przed sobą.Tuż obok, przy remizie, swieżo skopana ziemia. To
zbiorowe mogiły poległych żołnierzy ruskich, których tutaj chowają.
Po drugiej stronie stoi przechylona kapliczka z górującym na niej
krzyżem. Jeszcze tylko znak przeżegnania i szybko zmierzamy dalej.
Potem czekają nas te same przejścia z ruskimi na pograniczu w
Landeku. Wieczorem jesteśmy już w domu- zmęczeni okrutnie ( za nami
około 12 km wędrówki), ale bardzo szczęśliwi.

Późną nocą obudziła nas mama podając do zjedzenia ugotowaną na
prędko zupę fasolową.

Do dziś to moja ulubiona potrawa.

Katownia cd

[boado]

Już następne, coraz częstsze wyprawy na linię frontu robiliśmy
współnie z dwójką młodych Śmiejów - rówieśników naszych. Wzajemnie
się uzupełnialiśmy- oni odkryli w jednym z opustoszałych domów
kamienne żarna i pokazali nam jak się nimi mieli zboże. W zamian
udostępniliśmy im stodołę do "eksploatacji". Również Śmiejowie
wyszperali w niej cep i zademonstrowali nim młóckę. Gdyby tylko nie
te żarna..., które odbierały nam resztkę sił. W zakamarkach piwnic
jednego z domów znaleźliśmy też ziemniaki.

Trochę nienaruszonych paczek z kawą zbożową wydobyliśmy z
rozwalającego się na podłodze stosu różnych artykułów w splądrowanym
i zanieczyszczonym odchodami ludzkimi miejscowym sklepie,
znajdującym się w domu Ryncarzy, który stał w pobliżu szkoły.
Przygnębiający i odstręczający robił widok talerzy porcelanowych z
celowo nałożonymi na nie odchodami , wyłożonych rzędami na całej
długości lady i półkach sklepu.

Wyludnione zupełnie centrum Iłownicy było teraz w naszym władaniu.
Kręcący się sporadycznie tutaj ruscy, z naszą obecnością wnet się
oswoili. Nie pytali, co tu robimy, chętnie natomiast z nami pogadali
i częstowali tym, co posiadali do jedzenia. Nawet do rozmowy byli
skorzy ci, co ledwo po zmianie przybyli z okopów. Gadaliśmy
w "języku", który pojmowały chyba obie strony. Odnieśliśmy wrażenie,
że cieszą się z naszej obecności. Niekiedy zaczepni i agresywni,
skłonni również chwilami do zabaw i żartów zachowywali się prawie
jak wszyscy chłopcy, zapominając przez chwilę o tym, że są już
dorośli i po co tutaj są. Nawet jeden z nich, może w przypływie
litości, zdradził nam gdzie znajduje się wspomniana piwnica i
schowane w niej ziemniaki ("kartoszki"). Naszego Rosjanina ze
wzgórza nigdy już potem nie spotkaliśmy i nie ujrzeliśmy wśród nich.
Na odchodne żegnali nas lekkim poszturchiwaniem, jakby zaznaczali
tym gestem byśmy więcej nie wracali tutaj i długo potem za nami
patrzyli, nim zniknęliśmy im z oczu. Może drżeli z obawy czy uda nam
się przejść cało przez czekający jeszcze przed nami, odsłonięty i
ostrzeliwany z artylerii teren przy granicy z Landekiem?

Z mielonej mąki pszenicznej na żarnach matka co rano i na
kolację gotowała krupicę- potrawę w kolorze i konsystencji g.wna,
o smaku mdłym, okraszonym na dodatek piaskiem wyczuwanym zębami.
Piasek, jako naturalny produkt wykruszania się obracających kamieni
żaren, dostał się do mąki podczas mielenia zboża. Smakował nam
natomiast chleb- może dlatego że było go mało- wypiekany z mąki z
domieszką fasoli.

Mijały dni. Dnia przybywało coraz więcej. Już trawa poczęła
zielenieć, a w powietrzu czuć było wiosnę.

W tamtym miejscu nadal codziennie trwały "ćwiczenia" strzeleckie.
Może to było w połowie kwietnia, gdy już z rana zbliżał się od
Czechowic konwój. Odchodząc od ruska naprawiającego przy domu
skradziony rower, wybiegłem na drogę by z bliska przyjrzeć się, gdy
będzie mnie mijał. Pierwszy wyłonił się wolno jadący łazik z
kilkoma siedzącymi w nim wojskowymi, ubranymi już w letnie mundury
i z założonymi furażerkami na głowach. Tuż za nimi poruszała się
ciężarówka obciągnięta brezentem. Po minięciu mnie zobaczyłem z
odsłoniętego jej tyłu, że była wypchana stojącymi w niej ludźmi.
Byli to mężczyźni, niektórzy bardzo zmizerowani. Zauważyłem, że ci
widoczni, co stali w pierwszym szeregu od burty, mieli wyciągnięte
ze spodni koszule, częściowo rozpięte i potargane. Ten najwyższy, z
bujną i rozczochraną czupryną, poruszał ustami, jakby chciał coś
powiedzieć, więc pobiegłem za samochodem machając równocześnie
ręką do niego. Twarz jego, przyróżowiona i przekrzywiona,
naznaczona była cierpieniem. Stanąłem, nie przestając dalej
rozpaczliwie wymachiwać. Oni nawet nie drgnęli, nie wyciągnęli do
mnie dłoni, jakby byli wszyscy skrępowani czymś, przyspawani do
podłogi pojazdu. Ciężarówka powoli oddalała się, a oni nadal tak
trwali nieporuszeni, prawie już martwi- żadnego gestu i ruchu,
tylko te ich oczy, we mnie wlepione, blaskiem swoim dawały znać, że
one w nich żyją i widzą mnie. Podjechał do mnie z boku motocykl.
Zostałem przez jednego z ruskich, jadących nim, zepchnięty lufą
pepechy na pobocze. Rusek majstrujący przy rowerze podbiegł szybko
do mnie i przyprowadził z powrotem pod dom. Rozpłakałem się.
Zrozumiałem wszystko. -Nie becz, to tylko banda i hołota*-
powiedział w swoim języku rusek.

[...]

[profanum_vulgus]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

katownia cd

[boado]

Byłem tam.

Ostatnie kwietniowe dni niekiedy są najpiękniejszymi w roku-
kwiecia świeżego już co niemiara na łąkach i w ogrodach, a moc ich
zapachów o zawrót głowy przyprawia.

Po pełnym wrażeń i uroków niedzielnego dopołudniowego dnia
spędzonego na polu, pobyliśmy na dłużej w izbie. Jeszcze czkawka po
spożytym na łące szczawiu nas nie opuszczała, gdy siedzący za stołem
kuchennym i przyglądający się nam rusek z opaską na ramieniu, który
był częstym gościem z ”stamtąd”, niespodziewanie zaproponował , że
mnie i małego Śmieję zabierze i zaprowadzi do swojego komendanta po
mleko, które ma on przywieźć podobno z Zabrzegu. Zabraliśmy garnek
i poszliśmy z nim. Pełni obaw doszliśmy do tego miejsca, gdzie
zatrzymywały się konwojowane ciężarówki. We wnęce lasu ukazał nam
się okazały dom z czerwonej cegły a za nim murowana oboro-stodoła.
Tuż obok, w głąb lasu, biegła droga, połączona z naszą,
czechowicką. Podeszliśmy pod sam dom i zatrzymaliśmy się przy
sadzawce, usytuowanej pomiędzy stodołą a domem. Rusek powstrzymał
nas przed pójściem dalej i sam wszedł do domu. Po chwili wyszedł z
niej z drugim wojskowym, głośno z nim się sprzeczając. Nie wiadomo
skąd, wyległo więcej ruskich na plac przed domem. Patrzyli na nas,
gestykulowali mocno rękami i mówili naprędce coś do siebie. Ci dwaj
podeszli do nas. Ten, co nas przyprowadził tutaj, powiedział, że
komendanta jeszcze nie ma i mamy czekać dalej przy sadzawce.
Odeszli obaj na dłużej, zniknęli również szybko- jak przybyli-
inni z placu.

Ze środka sadzawki wyłaniały się młode pędy sitowia, a z brzegu
wskakiwały do niej żabki. Potem na w pól zanurzone we wodzie
puszczały do nas "oczka". Nagle doszedł do nas rusek , ten sam, co
sprzeczał się z tym, co nas tutaj przyprowadził po mleko. Dał
małemu Śmieji do ręki granat, podobny do tych , które znajdowały
się w otwartej skrzyni zbitej z desek, jeszcze do niedawna
pozostawionej na gumnie w stodole - tuż obok naszego domu stojącej-
nim rusci wynieśli ją gdzieś na zewnątrz po incydencie, którego
sprawcą był mój brat. Ale to już inna historia. -Bawcie się i nie
odchodźcie stąd nigdzie- powiedział, a potem szybko odszedł. Granat
był w kształcie większego jaja, karbowany, z wystającym czopem, z
którego środka sterczało z boku okrągłe koluszko. Miałem już
wcześniej okazję przeżyć jego rozdzierający huk i zobaczyć
niszczycielską moc. Zabrałem go z ręki Śmieji i trzymałem kurczowo w
złożonych dłoniach tak długo, dopóki nie pojawił się rusek "od
mleka" i nie wyrwał mi go z rąk, i zaraz nie wrzucił do sadzawki. Na
jej lustrze, w miejscu jego upadku, pojawiły się rozchodzące od
środka krągłe pierścienie, a po chwili pojedyncze bąbelki,
wyskakujące na powierzchnię wody. Potem wprowadził nas do domu, do
pustej izby, zamykając ją od zewnątrz na klucz.

Czas nam bardzo się dłużył. Zaczęliśmy dobijać się do drzwi. Bez
skutku. Mały Smieja popadł w płacz, ale mnie też nie było wesoło.
Dlaczego nie możemy czekać na polu lub powrócić bez mleka do domu,
dlaczego... ? Śmieja zasnął wreszcie na krześle. Zacząłem pojmować
grozę naszego położenia. Ten zakaz zbliżania się tutaj miał wielkie
znaczenie.

Upłynęło może kilka godzin, bo na polu już zmrok zapadał, gdy
zazgrzytał nagle klucz i otwarły się drzwi. Wszedł obcy nam rusek.
Wyszliśmy z nim do sieni, a potem wepchnął nas do izby z
naprzeciwka, w której za długim stołem siedziało kilku ruskich.
Usiedliśmy- bez cienia wątpliwości naprzeciw samego komendanta.
Wyglądał całkiem sympatycznie: twarz gładka, ogolona, ciemne włosy.
W czarnym kubraku i wystającą spod niego jasną koszulą, bez bluzy
żołnierskiej, był niepodobny do pozostałych wojskowych. Dużo
gadał. Uśmiechał się. Na zadane pytania odpowiadałem ja, nie
dopuszczając świadomie do odpowiedzi małego Śmieję. Wiedziałem już
co się tutaj święci. Pytał szczegółowo, po co tu przyszliśmy, z kim,
co tu robiliśmy, co widzieliśmy. "Egzamin", widać, wypadł
pomyślnie, gdyż po krótkiej naradzie ruskich przy stole otrzymaliśmy
wniesione w garnku upragnione mleko. Odprowadził nas, aż do samego
domu, nieznany nam wcześniej z widzenia rusek. W domu byli całym
zajściem wszyscy ogromnie poruszeni, nawet „nasi” ruscy. Z oczu
matek naszych płynęły łzy. Tym razem były to łzy szczęścia.

Z początkiem maja wojenne działania ustały. Z Ligoty
wyprowadziliśmy się 11 maja, jak to podkreślał cały czas długo po
wojnie wujek Staszek ,brat mamy, który nas tam odnalazł i pomógł
stamtąd się
wydostać.

[alexis_corner]

jeden obrazek wart więcej niż tysiąc słów...

pl.youtube.com/watch?v=a_AIMVmj6-M&feature=related
- wredna alexis

Tworzymy kolejny ,,polski mord'' ?

[amanasunta]

,,Kaszubi'' zaczynają się panoszyć.

a co ze zbrodniami polskimi przed Hitlerem?

[rzewucki]

a co ze zbrodniami polskimi przed Hitlerem?!!!!

ale do rzeczy. Tu nie chodzi o zadna licytacje ofiar!!! tu chodzi o nazwanie
zbrodni zbrodnia, niezaleznie od strony. Zbrodnia pozostaje zbrodnia i kazda
ofiara niezaleznie od strony jest ofiara za duzo! NIEZAPOMINAJMY O TYM!

[wiedzmin80]

Uczepiłeś się tych zbrodni polskich przed Hitlerem. Podaj źródła, tylko nie
jakieś strony internetowe, a konkretne pozycje książkowe.

To fakt zbrodnia to zbrodnia i należy upamiętnić również tych, którzy zginęli w
Malborku, bez względu na to, czy to byli Niemcy, Polacy, czy inne nacje.

[honecker32]

Chyba chodzi mu o te wizyty naszej "nieskalanej armii" w Ukraińskich wioskach

[gaalar]

nauczyli sie tego od oprawcow niemieckich,ktorzy utopili w gliniankach
znajdujacych sie w gecie w obecnosci spedzonych doroslych Zydow 3o-ro dzieci
zydowskich zlapanych na przenoszeniu przez mur zywnosci. Nikt im nie pomogl
zaden dorosly.

Masowy grób 1750 Niemców w Malborku

[2006szkocja]

To skandal, że w przypadku odkopania chocby jednych zwłok nie wszczyna sie procedury ustalania przyczyny i okoliczności smierci. To HAŃBA DLA NARODU POLSKIEGO, że w taki bezosobowy, patowy bez zainteresowania sposób obchodzi się z zwłokami, koścmi ludzkimi. Z góry się zakłada jakies bajki. Jak tak można!!! Gdzie jest słąwny IPN!!! Dlaczego nie ma tu jego natychmiastowej interwencji. Zbrodnia ludobójstwa jest ścigana bezterminowo a ilośc kości, sposób ich składowania włąsnie o tym świadczy. Wyobrażcie sobie taką samą sytuacje w KATYNIU = jakby nikogo los ludzki nie obchodził i nie ważne czy to mogą byc Niemcy czy Żydzi czy Polacy. Trzeba ustalić czy to zbrodnia i dążyć do nagłóśnienia i napiętnowania winnych!!!

2006szkocja

[elisabeth.vogel]

nie wiem czy dążenie do napiętnowania kogokolwiek miewa bezpieczne
skutki... a i terminem "ludobójstwo" nie szastałabym ot tak.

2006szkocja napisał:

> To skandal, że w przypadku odkopania chocby jednych zwłok nie
wszczyna sie proc
> edury ustalania przyczyny i okoliczności smierci. To HAŃBA DLA
NARODU POLSKIEGO
> , że w taki bezosobowy, patowy bez zainteresowania sposób obchodzi
się z zwłoka
> mi, koścmi ludzkimi. Z góry się zakłada jakies bajki. Jak tak
można!!! Gdzie je
> st słąwny IPN!!! Dlaczego nie ma tu jego natychmiastowej
interwencji. Zbrodnia
> ludobójstwa jest ścigana bezterminowo a ilośc kości, sposób ich
składowania włą
> snie o tym świadczy. Wyobrażcie sobie taką samą sytuacje w KATYNIU
= jakby niko
> go los ludzki nie obchodził i nie ważne czy to mogą byc Niemcy czy
Żydzi czy Po
> lacy. Trzeba ustalić czy to zbrodnia i dążyć do nagłóśnienia i
napiętnowania wi
> nnych!!!

[swiniopas6]

Znieczulica spoleczna-przeciez to tylko kosci Niemcow,
zadnego tam Zyda ktorego by chcieli zapamietac nasi.
Zasluga gazety Wyborczej jest, ze po wydobyciu koparka!(sic)
podniosla larum mimo, ze polska chata z kraja w tej smutnej sprawie.
Dzieki temu ow maly Katyn bedzie teraz rozwiklany.
Czy ktos juz wyjasnil wyzej, jakie oddzialy Armii Czerwonej tam
walczyly, co maja zyjacy do dzis "Herosi" do powiedzenia w sprawie?
Jest w oczywistym interesie III RP aby sprawe jak najbardziej
naglasniac a pomordowanych Niemcow pochowac, po zakonczeniu procesu
dokumentacji, w miejscu widocznym i opatrzinym stosownymi tablicami
w duchu ekumenicznego pojednania, wskazujacymi jednoczesnie ze
mordercamii obywateli Malborka byla dzicz ze Wschodu.

Do alexis- dokończenie

[boado]

Gorącego lata 1999 roku przebywałem przez kilka dni w domu matki
w Roztropicach. Niedzielnego popołudnia siedziałem za stołem w
ogrodzie razem z Olkiem, moim siostrzeńcem , który wprowadził się
wraz z rodziną do tego domu . Mama moja już nie żyła od kilku lat.
Olek zamieszkując w nim poczynił wiele robót, żeby go ocieplić i
upiększyć. Z ogrodu wyłaniał się widok na Beskidy , a po przeciwnej
stronie, tam daleko w dół, za lasem, dostrzec można było taflę
Jeziora Goczałkowickiego. Znacznie bliżej od niego, tuż na dole leży
Iłownica , błyszcząca pod wieczór lustrami stawów, od których
odbijały się promienie gorejącego barwą czerwoną zachodzącego
słońca, widocznych z drogi gdy powracałem wczoraj na rowerze po
odwiedzinach u mojej siostry w Rudzicy. Dom matki stoi na
najwyższym wzniesieniu kępy roztropickiej. Od niego, może 100
metrów dalej, zaczyna się nagły spadek terenu schodzący do poziomu
kilkaset metrów niżej. Potem początek ma rozległa równina ciągnąca
się aż po sam horyzont. Jak na dłoni można było stąd zobaczyć przy
użyciu lornetki wszystkie miejsca, w których rozgrywały się
opisane wydarzenia na przełomie zimy i wiosny 1945 roku.
Powróciłem w rozmowie z nim do tamtych czasów przedstawiając
historię naszych wojennych przeżyć. Olek wyszedł z propozycją, żeby
pojechać tam jego "maluchem". Może znajdziemy ten dom pod lasem w
Ligocie? Pojechaliśmy razem z jego 6-letnim synem Darkiem i
trafiliśmy bez większych trudności w to miejsce. Od krzyżówki w
Landeku- przy której stoi odnowiona kapliczka z krzyżem i wyrytym na
nim napisem: "W podziękowaniu za 50 lat pokoju, Cesarzowi
naszemu..." - skręciliśmy na Bronów, a potem wjechaliśmy na dróżkę
wyasfaltowaną, w moim przekonaniu tą samą co wtedy, tylko
nieutwardzoną, gdy wielokrotnie w czasie wojny przechodziliśmy nią
po żywność do Iłownicy. Dojechaliśmy na miejsce, pod dom, który
wtedy, po wielu dniach tułaczki przy linii frontu, dał nam
schronienie. Chałupa już prawie dwuwiekowa, jeszcze fragmentami
stercząca, teraz była w rozbiórce. Drogą wyasfaltowaną biegnącą pod
samym lasem dojechaliśmy do tego miejsca. Nic się nie zmieniło-
ta sama wnęka w lesie i nie zmieniony dom oraz stodoła. Tylko
sadzawka jakby mniejsza była. Teraz droga wiodąca od niego w
kierunku Czechowic miała nazwę- Pszczelarska, a numer burzonej
chałupy 17. Również droga na Zabrzeg, szersza i wyżwirowana,
wchodziła- jak dawniej- w las w tym samym miejscu.

Podeszliśmy tam, pod sam dom i zaczęliśmy rozmawiać z
kobietą , która wyszła z niego do nas . Powiedziała, że to jest
dawna, z czasów przedwojennych leśniczówka, i że mieszka tutaj od
1968 roku. Pokręciliśmy się jeszcze trochę po terenie.Większą część
zagrody leśniczówki otaczał okazały, gęsty las. Jego smukłe sosny
pięly się wysoko ku niebu. W ich koronach zawisła cisza- nie
poruszyła się żadna gałązka, nie zakwilił ptak.

Wyruszyliśmy w drogę powrotną, tym razem przez Iłownicę.



Powoli słońce chyliło się ku zachodowi. Dotarliśmy do domu w
Roztropcach w chwili, gdy ono chowało się za horyzontem.



Już bez obciążeń psychicznych i uspokojony całkowicie,
wyciszony i zamyślony, usiadłem potem na ławce w ogrodzie,
pozostając w zgodzie z sumienia nakazem o konieczności spełnienia
obowiązku wobec osób skrzywdzonych przez wojnę, zabitych i
zaginionych bez śladu - dziś po latach przeze mnie uczynionym- i
także w przekonaniu, że z tamtych czasów ponura tajemnica
leśniczówki nie zaginie.

Nie mnie oceniać zamiary Stwórcy, który w przypływie swojej
łaskawości, mimo staranie zaplanowanej nikczemności
przez "wyzwolicieli" i chronionej tajemnicy, pozwolił aby prawda
wyszła na światło dzienne, wybierając dziecko na świadka wydarzeń w
tym c z a s i e i m i e j s c u i obdarzając go nadzwyczajną
pamięcią do kodowania obrazów i zdarzeń , by potem po latach mógł
bez zniekształceń je odtworzyć, właściwie ocenić i przekazać.



*Tak - w ich mniemaniu "Nie nada bliejać, eta tolka banda i
swołocz". Zwrot rosyski zapamiętany na całe życie przeze mnie,
poza " Bić wraga do jewo pałnowo unicztożienia"- napisu
wysmarowanego czarną farbą na murach pierścieckiej szkoły i
straszącego swoim widokiem jeszcze przez długie lata po wojnie.



Ps.
Rosjanie na Śląsku również okrutnie postępowali, tak jak na
terenach niemieckich. Kobiety były masowo gwałcone,a mężczyzn
wywożono i potajemnie mordowano. Niszczono i palono wszystko. O tym
dopiero teraz zaczyna się mówić. Jako dziecko 6- letnie doświaczyłem
sam tych okropności będąc świadkiem i tylko zrządzeniem losu nie
ofiarą.
Polska Ludowa również źle traktowała po wojnie ludność Śląska. Tego
się nie zapomina. Miemiaszki, szwaby ,fryce itp. przytoczone w
wypowiedzi jełopa (słusznie, bo nie pojmuje znaczenia funkcji
języka pisanego) są nie na miejscu. Uzupelniająca wypowiedź również.
Dziś poszukuje się miejsc pochówku pomordowanych Ślązaków. Opisane
miejsce jest jednym z nich.

?! historia starego angielskiego marynarza '45!

[toyasam]

Pewien starszy anglik, marynarz opowiedział mi historie pewnego
angielskiego kapitana który po drugiej wojnie swiatowej miał
prowadzic statek z anglii do polski, którym wracali Ci emigranci
wojenni którzy po "odzyskaniu niepodległoci" przez Polske w 1945
postanowili wrócić do kraju.
Podobno był to duży statek z wieloma setkami ludnosci (kobiety,
dzieci, ludzie starsi) polskiego pochodzenia.
Kiedy statek przybił do polski, rosyjskie wojsko wszystkich tych
ludzi zapedziło do hangaru w porcie. Zostali oni zamknięci w srodku,
a potem było słychać "dizle" pracujące na wolnych obrotach, co
według kapitana mogło swiadczyc o tym ze ich tam zatruto.
Po jakism czasie ze srodka budynku dobiegły odgłosy strzałów z
broni palnej.
Kapitan podczas podróży wzioł od kilku osób ich dana osobowe.
Zaniepokojony tym co sało się w porcie postanowił po powrocie do
angli odszukać te osoby przez Czerwony Krzyż aby przekonać się czy
żyja. Niestety nie udało mu sie odnalesc żadnej z nich.
Wywnioskował on z tego że osoby te zostały uznane przez rosjan za
niebespieczne i zamordowane.
Ta historia jest dla mnie wstrząsajaca tym bardziej ze nigdy w
polsce o niej nie słyszałem a liczba prawdopodobnych ofiar była nie
mała.
Proszę o informacje jesli ktos słyszał o tym zdarzeniu z 1945r.

[e-mail]

Historia polskiego wspolwieznia, 1968

[swiniopas6]

Siadywalem wtedy politycznie, jak wielu z mego pokolenia.
Jedna z wesolych, tym razem historyjek z ust naocznego swiadka/ofiary
to powrot dipisow(displaced persons)przez jakis most na Odrze, 1945r.
Ludzie sie nachapali w tej pobitej germanii-taszczyli rowery, tobolki
z rzeczami. No i wita ich w PRLu sowieckie wojsko: strzelaja na
postrach, ludzie spieprzaja w podskokach. Sowieci zebrali lupy na
jakas furmanke i sobie poszli. Pewnie przehandlowali pozniej te
rowery za samogon.

wela jest tych Marlborkow w Posce?

[ballest]

gdansk.naszemiasto.pl/wydarzenia/947286.html
a IPN juz umorzouo;)

[znak]

naprawde wierzysz, że wśród Polaków ksnalii nie ma, nie bywało ... ?
vide SB, PZPR, kroniki sądowe itp. itd. A swoją drtogą już sama
twoja wypowiedź padliną śmierdzi

gdyby to byli TW z SB lub UB to IPN by się tym zaj

[tadeusz542]

Ale ,że to są cywile i na dodatek z czasów wojny to takimi
pierdołami IPN się nie bedzie zajmował bo nie jest jego celem
rozpraszanie sił na wyjaśnianie bzdur kiedy tylu agentów czeka
jeszcze na ujawnienie.

Wehrmacht bronil Zydow,

[ballest]

w 1941 roku oddzialy Wehrmachtu roztrzeliwaly Polakow, ktorzy na
Lomzczyznie Zydow mordowaly, na to sa dowody!

[amanasunta]

ballest napisał:

> w 1941 roku oddzialy Wehrmachtu roztrzeliwaly Polakow, ktorzy na
> Lomzczyznie Zydow mordowaly, na to sa dowody!

Tego nawet w RM nie powtórzą :))))))))))))))))))))))))))))))))))

[ballest]

to ale czesciowo polskie zrodla pisza!

Ciekawy tok myslenia.

[ws21]

I to jest dla Ciebie dowód, że bronił Żydów?
Bo dla mnie jedynie na to, że Niemcy posłusznie i pewnie z
przyjemnością wykonywali wolę wodzów.
I pewnie ta "kara" nie była za mordowanie Żydów, (bo za to raczej
dawali medale), ale za na przykład spalenie stodoły, zakłócenie
spokoju komendanta itp.

Nowak - głos wołającego na pustyni moralnej

[maj47]

Tak,tak to jest wynik cierpliwej pracy mentalnych talmudycznie i im
pokrewnych "europejczyków".Biedny i osamotniony Giertych nie
doczekał dyscypliny,lektury "Potopu" i nauki patriotyzmu w
szkołach.Zdemoralizowanym społeczeństwem jakże łatwo
manipulować..Przyjdzie czas tak jak po czasach sasko-
stanisławowskich ,gdzie kupczono ojczyzną bacząc jedynie na blichtr
świata,że Polska ocknie się,ale czy nie będzie za późno? Cała
nadzieja W Chińczykach,że zrobią porządek w Europie, a my z
Chińczykami trzymamy sztamę.USA już jest całkowicie zależne od
chińskiej produkcji..

posty na tym forum są dowodem na to że Niemcy

[wahmaster]

strasznie okaleczyli Polskę, mordując jej inteligencję

kundlu niemieckiego

[alexis_corner]

wachmannmastera, tyle możesz powiedzieć o tym czy jestem, albo i nie jestem
oburzona oraz przerażona, ile więzień kacetu twojemu staremu na wieżyczce.

Rajcują, to za dużo powiedziane ale z satysfakcją się na to patrzy:

pl.youtube.com/watch?v=TWJPD0E-d5E&feature=related
pl.youtube.com/watch?v=n-uSYHYr3Ts&ytsession=pFrmTqc_O8qrpwk4y2zuQgswEPR5OdXhN-KEY2-VIKSy5T57Q4M5dcJTbw
_ wredna alexis

ps
to jest odpowiedź na twój post gdzie łaskawie raczyłeś poddać w wątpliwość moje intencje związane z publikacją nieznanych raczej dowodów na "cywilizacyjne i kulturalne osiągnięcia Narodu Niemieckiego.