szczęście = dół? b.dziwne

[martini-7]

jakiś czas temu (gdzieś w lutym) usłyszałam że mój stan może brać się z tego
że jestem szczęśliwa... dziwne żeby szczęście wrzucało w doła... no ale
powiedziano mi że duże przeżycie jakie mnie spotkało w postaci ślubu parę
miesięcy wcześniej mogło tak się teraz objawiać... nie bardzo to wszystko
łączę... ok, kocham męża, ok ślub był ogromnym przeżyciem ale jak najbardziej
pozytywnym, ok jesteśmy razem bardzo szczęśliwi, oboje cieszymy się że
spotkaliśmy się nim sprawy się mocniej skomplikowały, więc same plusy tu
widać, więc dlaczego ktoś mi mówi że to wszystko przez ślub który wzięłam z
pełną świadomością swoich uczuć i z własnej woli i gdyby cofnąć czas
zrobiłabym raz jeszcze to samo, czy może ktoś mi to wytłumaczyć? czy to znaczy
że zwariowałam ze szczęścia?

[lucyna_n]

pójdziesz do psychologa to Ci wytłumaczy.

[martini-7]

czyli że to jednak możliwe? o kurcze... choć z drugiej strony, czemu nie...
ciekawe... miał ktoś tak?

[azx]

Moze, po prostu po silnych przeżyciach, nie masz czego się bać, chyba tego, że
minie:-)

[lucyna_n]

jak jest dobrze to się człowiek boi że to dobrze się skończy, jak Barbara w
nocach i dniach "czy ja sie czasem czegoś nie powinnam bać?"

[mskaiq]

Szczescie nie wrzuca w dola. Czytajac to co piszesz to przyczyna
moze sie brac z wielu starych i nierozwiazanych problemow, z ktorych
istnienia nie zdawalas sobie sprawy.
One istnialy i przed tym rowniez ale moglas traktowac je jako cos
normalnego, a nawet nie zdawac sobie z nich sprawy.
Kiedy jest w czlowieku wiele milosci wtedy dostrzega i rozumie
znacznie wiecej, zaczyna dostrzegac zlo, lek albo uczucia ktore go
uwieraja.
Serdeczne pozdrowienia.

[martini-7]

może... hmmm... może masz rację że to przeszłość, widzę jak wyglądało moje życie
kiedyś, uważałam że jestem szczęśliwa i byłam, ale czegoś mi ciągle brakowało...
teraz mam to czego pragnę i... i co moja reakcja to zderzenie przeszłości z
teraźniejszością? strach że mogłoby tego nie być? może faktycznie w tym
zderzeniu zobaczyłam więcej z przeszłości niż bym chciała...

[lucyna_n]

Tak, to jest możliwe, co wiecej w depresji jest możliwa remisja po np
dramtycznych przejściach typu wypadek, coś na zasadzie rąbnięcia po głowie i
otrzeźwienia, nei wiem jakie są dokladnei mechanizmy, ale to się zdarza a po
szczęśliwych wydarzeniach obciążonych dużym ładunkiem emocjonalnym typu ślub,
przeprowadzka, urodzenie dziecka to już bardzo często jest nawrót, jakby
organizm zużyl za dużo sił na to "cieszenie się".
Jakbyś mogła nie za bardzo wczytywać się w Maska to by Ci tylko na dobre wyszło,
to spryciarz jest, i lubi takie łatwowierne muszki w swojej sieci.

[martini-7]

samo minąć nie chce więc dobra terapia powinna uspokoić ten stan?
wiesz co napisałaś słowo "wypadek" i przypomniało mi się że pierwszy długotrwały
"dół"(parę miesięcy z krótkimi przerwami) dopadł mnie właśnie po wypadku
samochodowym... miałam wówczas trochę czasu na przemyślenia, w jakiś sposób
zawiodłam się na bliskich, brakowało mi ich wsparcia, choć stałam na granicy,
miałam wówczas masę myśli samobójczych...kiedy nie miałam z kim pogadać pisałam
tzw. "listy do nikogo" muszę je odnaleźć...

[lucyna_n]

odnajdź je i spal, za dużo w sobei kumulujesz, życia Ci nie starczy na życie jak
będziesz tyle myślała:)

[martini-7]

myślę więc jestem! he he ale chyba to tu nie pasuje... tak znajdę i
spalę, trzeba wywalić trupy z szafy i żyć :)
nawet sobi esprawy nie zdawałam że tyle tego we mnie jest i teraz
sączy się... masakra to co kiedyś uważałam za ok czy za normę
okazuje się nią nie być... kurde gdzie się podziała instrukacj
obsługi człowieka? widział ją ktoś?

[mskaiq]

Obsluga jest prosta, mysle ze milosc ale w szerokim znaczeniu tego
slowa, nie tylko mezczyzny czy kobiety. To oznacza wybaczenie,
cierpliwosc, szacunek do siebie, innych, brak krytyki, zaangazowanie
w to co robi i wiele innych jej atrybutow.
Lepiej nie pal tych listow, przeczytaj je. Zobaczysz siebie kiedy
nie bylo milosci, zobaczysz jak myslalas pod wplywem negatywnych
emocji. Mozesz bardzo wiele zrozumiec, zobaczyc jak wielki wplyw na
sposob myslenia wywieraja negatywne uczucia. Kiedys przeczytalem
moje zapiski.
Serdeczne pozdrowienia.

[martini-7]

myślałam o ich przeczytaniu ale się boję, boję się tego że nie poradzę sobie z
emocjami, że będę ryczeć jak bóbr... wczoraj po pracy do wieczora byłam sama w
domu, mąż musiał zostać dłużej w pracy, zastanawiałam się gdzie te listy mogą
być... nie znalazłam, ale myśl o nich sprawiła że poczułam się przygnębiona,
zabrałam się za książkę, nie szło mi czytanie, wzięłam więc prysznic dla
odprężenia... pomogło na moment... potem leżałam w łóżku i płakałam nie mogąc
zrozumieć tego co się dzieje, łzy leciały same... na szczęście w miarę szybko
się jakoś pozbierałam, wrócił mąż, pogadaliśmy o pracy, życiu, emocjach i
spokojnie zasnęłam...

[lucyna_n]

o jezu...

[martini-7]

Jezus to chyba ma z tym najmniej wspólnego... chociaż...

[mskaiq]

martini-7 napisała
> potem leżałam w łóżku i płakałam nie mogąc zrozumieć tego co się
> dzieje, łzy leciały same
To sa negatywne emocje, bez zadnego powodu mozna zaczac plakac, bac
sie, poczuc sie zlym, wykorzystanym. Znikaja natychmiast kiedy
pojawia sie radosc (powrot meza), zajmniesz sie rozmowa, praca ktore
przerywaja ponure zamyslenie, czy wspomienie zlych momentow.
U mnie nie pojawia sie juz emocjonalne ataki, regularne cwiczenia
fizyczne, rozumienie skad sie biora odebralo im cala szkodliwosc a
potrafia przyniesc duza szkode.
Osoba nie rozumiejaca tego mechanizmu moze latwo przezyc gleboki
dol, trwajacy nawet pare dni, w taki sposob moze rozpoczac sie
depresja.
Serdeczne pozdrowienia.

[martini-7]

tak, wysiłek fizyczny ponoć wywołuje radość za pomocą wydzielania się endorfin,
ale czasem to za mało... nie wszystko da się załatwić bieganiem czy ćwiczeniem,
stosując te metodę padłabym z wycieńczenia :/
tu trzeba wyjąć trupy z szafy, zidentyfikować tożsamość i pochować daleko od
domu... kurcze brzmi pięknie, żeby jeszcze tak się pięknie zrobiło... :)

[ichnia]

martini-7 napisała:
> tu trzeba wyjąć trupy z szafy, zidentyfikować tożsamość i pochować daleko od
> domu... kurcze brzmi pięknie, żeby jeszcze tak się pięknie zrobiło... :)

Dokładnie. Czyli wiesz już co robić :) Próbuj, a zawsze coś się uda osiągnąć.

[martini-7]

niestety Ichnia okazuje się że łatwiej to napisać niż zrobić, pisząc
to uwierzyłam że dam radę poczułam siłę... niestety siła odpłynęła,
przypłynęły łzy i myśl "chcę zniknąć, przestać istnieć" mam przecież
dla kogo żyć, kogo kochać a myśl ta jest egoistyczna bo chce
przestać czuc... jestem osobą wierzącą w Boga w przeznaczenie,
niestty w tych momentach zdaje sie nie wierzyć w nic... to tak
bardzo boli....

[ichnia]

Pewnie, że pisać jest łatwo, trudniej zrobić ;)
A siły raz są, a raz ich nie ma - taki urok, najlepiej to zaakceptować (choć
mask z całą stanowczością podkreśla, że nie). Kiedy nie ma sił, dać sobie czas i
przeczekać aż nadejdą i wtedy dopiero coś robić. Nic na siłę, nie na hurra i nie
próbować nadrabiać wszystkiego, bo to się nie uda. Powoli kroczyć w swoim
tempie, być wyrozumiałym dla siebie.
U mnie się to sprawdza. Skoro nie da się inaczej.

[martini-7]

powiedz mi proszę ale jak to zaakceptować? jak tego dokonałaś? nie wiem jak
nabrać dystansu do siebie... jak odzyskać dawną wiarę... może to źle zabrzmi ale
ciągle się mówi że ludzie szukają Boga, a ja tak bym chciała, aby tym razem on
odnalazł mnie... nie traktujcie tego jak jakiś fanatyzm... po prostu chce jak
dawniej wierzyć... jak dawniej mieć siłę i cieszyć się tym że łaskawość losu, to
że chroni mnie przed złym nie jest przypadkiem...

[lucyna_n]

serio wierzysz że jakaś istota spogląda z góry i Ciebei chroni a komuś innemu
pozwala zachorować na raka, stać się ofiarą wojny, głodu, znęcania się? Czemu
Ciebie miałaby chronić a innych nie, wszak dla tej istoty niby wszyscy są tak
samo rowni, to co zagapił się?

[ichnia]

lucyna_n napisała:
> serio wierzysz że jakaś istota spogląda z góry i Ciebei chroni a komuś innemu
> pozwala zachorować na raka, stać się ofiarą wojny, głodu, znęcania się? Czemu
> Ciebie miałaby chronić a innych nie, wszak dla tej istoty niby wszyscy są tak
> samo rowni, to co zagapił się?

Nie poznasz odpowiedzi Lucyna, bo tego ludzki rozum nie jest w stanie pojąć.

[lucyna_n]

jak dla mnei ta odpowiedź jest dosyc jasna, gdyby nikt mi od dziecka nie wpierał
religii to w życiu bym nie wpadła na tak absurdalnie nielogiczną koncepcję.

[martini-7]

tak wierzę że spogląda na nas wszystkich i nie tylko mnie chroni, dlaczego
dzieje się tak jak piszesz? nie wiem. Nie potrafię tego zdefiniować ale to
wszystko musi mieć jakiś głębszy sens.

[ichnia]

martini-7 napisała:
> powiedz mi proszę ale jak to zaakceptować? jak tego dokonałaś?

Moja praca nad sobą zaczęła się dużo wcześniej. Myślę, że to pomogło mi w tym,
żeby przyjąć obecny stan rzeczy takim jakim jest.

[mskaiq]

Ja cwicze regularnie, chociaz jestem pelen radosci, moja radosc nie
bierze sie z cwiczen ale z kontaktow z ludzmi, z tym co jest wokol
mnie. Cwicze przede wszystkim dlatego aby moc zachowac kontrole nad
cialem.
Nawet obecnie zatrzymanie cwiczen potrafi przynosic bardzo wiele
odczuc somatycznych ktore nie pozwalaja na przyklad zasnac.
Kiedy cwicze wtedy te same odczucia somatyczne pojawiaja sie rowniez
ale sa o wiele slabsze, nie maja juz wplywu na zasniecie, latwo
radze sobie z nimi.
Utrata snu, kiedy sie duzo pracuje a ja pracuje bardzo wiele to
powazna sprawa.
Serdeczne pozdrowienia.