jaki jest sens

[kornny]

27lat, żadnej pracy na koncie, studia nie skończone, właściwie niczego nie
robie, już mam dość, mam wrażenie że już nic stać się nie może, nigdy stąd nie
wyjde...matko, przecież tego nie można nazwać życiem

[lucyna_n]

Życie osoby przykutej do łóżka to nadal jest życie może nie takie jak w
telewizji, ale prawdziwe. Przestań mielić kółkami w miejscu i rozkminiać się nad
tym czego nei zrobilaś, zrób plan działań i podejmij wyzwanie. Jeszcze na nic
nei jest za póżno.

[kornny]

nie jestem przykuta do łóżka, jestem sprawna fizycznie ale psychicznie dół taki,
że do jądra ziemi sięga, kurcze jestem przykuta przez te cholerne leki, fobie i
inne pierdoły a najważniejszym z nich jest brak nadziei i sensu, wiem,że to co
napisałaś jest logiczne i to jest najgorsze bo wiem to a nie potrafie tego
zmienić...

[martini-7]

hmmm... potraktowałaś to co napisała Ci Lucyna jako logiczne (bo
takie jest)a to już jakiś plus bo widzisz problem i widzisz
rozwiązanie....

[lucyna_n]

może ze duży skrót myślowy,
chodzilo mi o to że życie każde jest prawdziwe, nie ma tak że si ęnie żyje bo
jest się chorym i np nie wychodzi z domu, czy nei udaje się zrobić tego czy
tamtego. Rozumiem że jakość tego życia to nie jest to o czym się marzy.
Leczysz się jakoś?

[totoc]

Weź się na początek za ćwiczenia. Popakuj trochę na siłę, w tym się zgadzam z
maskiem, mówię to poważnie, to nie jest takie głupie.

[ichnia]

kornny napisała:
> przecież tego nie można nazwać życiem

Ależ tak, to właśnie jest ŻYCIE.

robisz błąd...

[wasyputry]

skupiasz się na tym czego nie masz lub nie miałaś i to cię dołuje...ja też tak robię więc wiem jak to jest, zresztą wiekszość depresyjnych tak ma (tylko sobie tego nie uświadamia)

[ichnia]

...robisz błąd...
bo wpisujesz swą wypowiedź pod niewłaściwym adresem (patrz drzewko) ;)

[laurpi]

może to i racja z tym błędem. Trzeba się wtedy pewnie zaprzeć samego
siebie i chociaż każda cząstka Ciebie mówi Ci, że nie możesz czegoś
zrobić, ze to jest bez sensu, to trzeba to zrobić, co wydaje się
słuszne dla "normalnego" człowieka.

A tak w ogóle to z czego np. ja mam się cieszyć? Ze dzisiaj umyłam
zęby? Że mam 2 nogi i mogę chodzić?
Wczoraj był poruszający reportaż o dziewczynie chorej na białaczkę.
Jak to oglądałam, to przez moment zrobiło mi się głupio, że ja mam
tak dobrze w porównaniu z nią, że ona może umrzeć, a ja jak tak
zawsze chciałam, to w tym momencie poczułam strach, że nagle by
miała świeczka zgasnąć i już nie ma odwrotu...

[ichnia]

laurpi napisała:
> Jak to oglądałam, to przez moment zrobiło mi się głupio, że ja mam
> tak dobrze w porównaniu z nią, że ona może umrzeć, a ja jak tak
> zawsze chciałam, to w tym momencie poczułam strach, że nagle by
> miała świeczka zgasnąć i już nie ma odwrotu...

Ja jestem zawsze pełna podziwu dla takich osób, za ich siłę i determinację.
Zdaję sobie sprawę, że w obliczu nieodwracalnego można z siebie to wykrzesać i w
pełni wykorzystać możliwości jakie się posiada, bo to ostatni i jedyny moment...
Ale nie wiem, czy ja bym tak potrafiła - dlatego ich podziwiam.

[awanturka]

> A tak w ogóle to z czego np. ja mam się cieszyć? Ze dzisiaj umyłam
zęby? Że mam 2 nogi i mogę chodzić?

Zapewniam Cię, że można się cieszyć z takich rzeczy - paradoksalnie jak się jest w depresji i było bardzo źle a potem jest choć odrobinę lepiej to się człowiek cieszy z tego, że może się umyć i nie łazi w brudnej koszuli nocnej cały dzień po mieszkaniu i potrafi przełknąć jakieś jedzenie. Można się z tego cieszyć....

Doświadczona depresantka Ci to mówi.

[lucyna_n]

jak daje radę łazić cały dzień to sobie te koszulę jednak mogłaby zmienić
<złośliwość>

[mskaiq]

Idz na terapie bechawioralno poznawcza. Ta terpaia ma najlepsze
osiagniecia jesli chodzi o fobie i leki.
To sa wszystko problemy ktore mozna pokonac, przejsc przez lek,
uswiadomic sobie dokladnie czego sie boisz. Kiedy to zrozumiesz
Twoje problemy sie skoncza i w koncu zaczniesz zyc bez ograniczen.
Serdeczne pozdrowienia.

[kornny]

dzięki za odpowiedzi i za rady...czasami myślę, że żeby wyjść z tego bagna muszę
zlecieć na samo dno, aż mną coś wstrząśnie do tego stopnia że albo w jedną
stronę albo w drugą...wiecie, najlepsze jest to, że pewno każdy z nas myśli
czasem o "ostatecznym rozwiązaniu" i zastanawiam się dlaczego łatwiej nam myśleć
o samobójstwie niż o dokonaniu jakichś zmian, nie wiem choćby wyjeździe do
dżungli i życiu zgodnie z naturą itp., skoro dopuszczamy możliwość tak
drastyczną i czasem trudno się przed tym powstrzymać to dlaczego, czasami,
zwykłe wyjście z domu i konfrontacja z innymi ludźmi stanowi barierę nie do
przekroczenia?

[martini-7]

> dzięki za odpowiedzi i za rady...czasami myślę, że żeby wyjść z tego bagna musz
> ę
> zlecieć na samo dno

coś w tym jest, kiedyś ktoś mi zarzucił (chciał mnie obrazić bo nie pozwoliłam
by w********ł się mi w życie) że spadłam na dno, na co ja odpowiedziałam "to i
tak lepiej niż Ty, ja spadłam na dno i mam się od czego odbić, Ty niestety
jesteś ciągle w drodze do tego dna, a droga będzie długa" więc może dno nie
takie złe?

[lucyna_n]

pod każdym dnem coś puka od spodu

[ichnia]

lucyna_n napisała:
> pod każdym dnem coś puka od spodu

chyba tylko robaki

[berta-live]

A Ty się w ogóle leczysz? Jak nie to idź do psychiatry. Jak tak, to zmień
lekarza na innego, bo najwyraźniej terapia nie skutkuje. Takie myśli i takie
życie jest charakterystyczne dla zaburzeń depresyjnych. Jak się nie zaczniesz
leczyć to przez następne kilkadziesiąt lat będziesz tak wegetować, a żyć z
czegoś trzeba. Chyba, że trafiłaś 6 w totolotka, dostałaś spadek po jakimś
milionerze, albo masz bogatego męża.

[kornny]

...no więc nie lecze się, jak to określacie, w ogóle się dziwie, że ja coś tu
napisałam bo jestem osobą, która nigdy nic nie mówi absolutnie sobie nie
wyobrażam siebie u psychiatry czy psychologa, nie potrafię o sobie mówić, w
ogóle do żadnego lekarza nie chodzę, oprócz dentysty ;)
w domu myślą, że chyba jestem leniwa i to bardzo a nawet jak coś
podejrzewają...zresztą wiem co powiedzą, te znienawidzone powszechnie słowa
czyli weź się w garść itp
bosz jak ja zazdroszcze ludziom, którzy są normalni...

[martini-7]

no to rusz trochę wyobraźnią i wyobraź sobie że psychiatra to dentysta ;)
a poważnie mówiąc wiele razy też myślałam że to nie dla mnie że to moje
fanaberie no i przełamałam się, czekam na wizytę (NFZ więc czekam) boję się jej
trochę, wiedzą o tym nieliczni ale chce sobie pomóc chce się cieszyć życiem :)

[canoine]

Też kiedyś nie umiałam rozmawiać, miałam problemy z nazywaniem i rozpoznawaniem
w ogóle uczuć, z określaniem skąd się to bierze i dlaczego. Miałam chyba 20 lat
już jak ktoś mnie pierwszy raz w życiu zapytał nie 'jak się czujesz?', na co
mogłam zawsze odpowiedzieć źle/dobrze, ale 'co czujesz?' i.. nie zrozumiałam
wówczas pytania :)
A potem zaczęłam próbować. mówić, nazywać, rozmawiać, opisywać. Obserwować
ludzi. No i dziś wiem, że można się tego nauczyć :)

[lucyna_n]

hihi piszesz jak Mask:)))

[lucyna_n]

napisałam tu że napisalaś posta niczym sam Mask ale wycięli?
ooo dawno już nei wycinali szanownej mnie, albo nie zauważam ze względu na małą
kumatność.

[ichnia]

nie wycięli

[berta-live]

Psychiatra nie jest gorszy od dentysty. Przynajmniej nic nie boli i zdecydowanie
mniej kosztuje. ;)

Poza tym psychiatra to nie psychoterapeuta z amerykańskich filmów. Nie trzeba
się wywnętrzać. Wystarczy, że powiesz co ci dolega, odpowiesz na kilka
konkretnych pytań w stylu, czy zażywasz jakieś leki, jak dawno masz objawy, czy
przy okazji nie słyszysz jakiś głosów itp. Na tej postawie lekarz stawia
diagnozę, wypisuje receptę i wyznacza termin następnej wizyty.

[martini-7]

he he i u dentysty słowa nie powiesz jak Ci łapska w szczękę wpakuje, a u
psychiatry z tego co wiem nikt Ci nic nigdzie nie wsadza :P

[mskaiq]

>dzięki za odpowiedzi i za rady...czasami myślę, że żeby wyjść z
>tego bagna muszę zlecieć na samo dno, aż mną coś wstrząśnie do tego
>stopnia że albo w jedną stronę albo w drugą...
Mysle ze nie widzialas wobec tego samego dna. Tam juz nie ma wyboru,
nie ma reakcji na bodzce, wielkie przerazenie i ucieczka od
wszystkiego i nieobecnosc.
Ludzie potrafia nie reaguja na slowa, nie odzywac sie latami a kiedy
wracaja pojawia sie bol i znow ich nie ma.
Im glebiej sie zapadasz tym trudniej sie z tego wydobyc, ytym mniej
jest sily, tym trudniej cos zrobic dla siebie.
SErdeczne pozdrowienia.


wiecie, najlepsze jest to, że pewno każdy z nas myśli
czasem o "ostatecznym rozwiązaniu" i zastanawiam się dlaczego
łatwiej nam myśleć
o samobójstwie niż o dokonaniu jakichś zmian, nie wiem choćby
wyjeździe do
dżungli i życiu zgodnie z naturą itp., skoro dopuszczamy możliwość
tak
drastyczną i czasem trudno się przed tym powstrzymać to dlaczego,
czasami,
zwykłe wyjście z domu i konfrontacja z innymi ludźmi stanowi barierę
nie do
p

[kornny]

właściwie to racja, z roku na rok, miesiąca na miesiąc jest gorzej, trudniej
wyjść do ludzi a raczej życia, bo jak ktoś wcześniej napisał teraz to raczej
wegetacja...no tak,pierwsza ucieczka przed nowym i nieznanym do tego brak
wsparcia i potem już lawinowo...ech szkoda gadać

[lucyna_n]

Przełam marazm Korny, wybierz się do terapeuty, do psychii, jak nei będziesz
chciala lekow to przecież nikt Cię do nich nie będzie zmuszał, a lepiej jednak
spróbować zdiagnozować co się z Tobą dzieje. Jest kilka chorób somatycznych
które należałoby wykluczyć, no nie ma sensu tkwić w takiej beznzdziei i nawet
nie próbować sobei pomóc. Szkoda, naprawdę wiele masz do zyskania, a do
stracenia jak sama piszesz nic.

[kornny]

...wiesz co? chyba sobie to wydrukuje i przykleję nad łóżkiem ;) (żadna złośliwość)

[lucyna_n]

mocno trzymam kciuki za to żeby udało Ci się dokonać zmian na lepsze, tak żebyś
mogła poczuć się lepiej w swojej skórze. jakość życia ważna sprawa.

[nie_jezdze_po_alkoholu]

kornny napisała:

> 27lat, żadnej pracy na koncie, studia nie skończone, właściwie niczego nie
> robie, już mam dość, mam wrażenie że już nic stać się nie może, nigdy stąd nie
> wyjde...matko, przecież tego nie można nazwać życiem


dokladnie takiego delikwenta w domu mam
nie dosc ze mlodszy ode mnie (ja mam 30 on 22)
to jeszcze wzial mnie zaplodnil
calymi dniami siedzi przed kompem i gra
ja za wszystko place

mam na koncie lata pracy, studia plus podyplomowe, języki, kursy, przed soba
kariere
a ten nic, goly bez szkoly
myslalam ze zmienil sie, poszedl na troche do pracy jak go wygonilam z domu
ale teraz wszystko wrocilo do punktu wyjscia

matko, przecież tego nie można nazwać życiem!

dlaczego niektore inteligentne zaradne kobiety maja zerowe poczucie wlasnej
wartosci i trzymaja sie takich ogryzkow ?
boli mnie glowa od szukania odpowiedzi na to pytanie...

[lucyna_n]

a skąd sie biorą dzieci wiedziałaś Ty czy On, czy żadne z was?

[nie_jezdze_po_alkoholu]

lucyna_n napisała:

> a skąd sie biorą dzieci wiedziałaś Ty czy On, czy żadne z was?

spadaj zgorzkniała babo

[lucyna_n]

spadaj głupia idiotko

[nie_jezdze_po_alkoholu]

lucyna_n napisała:

> spadaj głupia idiotko

nic konstruktywnego nie wnosisz to moja reakcja była adekwatna ..
twoja natomiast to nadużycie

[kornny]

...nie no, bez wyzwisk...różnica jest taka,że ja nie chce tak żyć ale nie
potrafie tego zmienić, nie będę się rozpisywać dlaczego, a z tego co piszesz on
tak żyje bo mu na to pozwalasz, chciałaś faceta dostałaś chłopca...przylej pasem
i wygoń na dwór, w sensie do roboty ;), chyba, że też jest jakiś chory...

[nie_jezdze_po_alkoholu]

achaaa
ja jemu pozwalam wiec on tak zyje

ty natomiast tak zyjesz bo nie potrafisz tego zmienic

czyli w obu przypadkach wina lezy daaaaleko od was

dwa niemajace kompletnie wplywu na swoje zycie ufoludki

a ja widze duze podobienstwo

moze ciebie tez trzeba na dwor wygonic w sensie do roboty ?

komus latwiej podsuwac pomysly co ?

[lucyna_n]

tak to jest jak stara baba sobie weźmie smarkacza bo atrakcyjny, nie bacząc na
cechy charakteru a potem pretensje do garbatego że ma proste dzieci.

[nie_jezdze_po_alkoholu]

lucyna_n napisała:

> tak to jest jak stara baba sobie weźmie smarkacza bo atrakcyjny, nie bacząc na
> cechy charakteru a potem pretensje do garbatego że ma proste dzieci.
>

nie popusc z zazdrosci jeszcze starsza babo :)
ciebie nawet dziadek nie zechce

[kornny]

nie napisałam, że wina leży daleko ode mnie i to ktoś ma podjąć za mnie decyzje,
w tym rzecz, gdyby tak się stało to byłoby to ubezwłasnowolnienie, ja mam to
zrobić i co?, myślisz, że nie chce, że podoba mi się ten
stan...wegetacji?widocznie nigdy się tak nie czułaś i po prostu nie rozumiesz,
ale to dobrze bo nie życzę ci tego...
ale chodziło mi o to, że z tego co napisałaś zrozumiałam, że on wykorzystuje
sytuacje i tyle, chyba, że jak dodam jeszcze raz też ma problem i może jest chory

[nie_jezdze_po_alkoholu]

chyba, że jak dodam jeszcze raz też ma problem i może jest cho
> ry


ma na moje oko galopującą depreche
podrecznikowy DDA
a ze mnie taki terapeuta jak z koziej d...

:(

[finibilo]

Nie napisałaś z jakiego powodu nie skończyłaś studiów, ani dlaczego
nie znalazłaś jeszcze pracy. Czyli pominęłaś kluczowy dla śledztwa
szczegół. Być może jesteś troskliwie pielęgnowana i nie musisz się
zbytnio wysilać, a być może masz zaniżone poczucie własnej wartości
i uważasz że jesteć głupia, beznadziejna, nie dasz sobie rady, w
konsekwencji zbyt szybko rezygnujesz, uważasz, że i tak się nie uda.
Tego nie wiem, mogę się jedynie domyślać. Sprawiasz wrażenie osoby
funkcjonującej prawidłowo, masz zdolność poprawnego formułowania
myśli, obiektywnej oceny sytuacji, Twój mózg chyba jest zdrowy.
Natomiast od odkrywania sensu życia na razie lepiej trzymaj się z
daleka, bo jeszcze się Tobie mózg zlasuje, akurat w tym przypadku
sprawdza się powiedzenie - im dalej w las tym więcej drzew.

[kornny]

...dziwna byłam zdaje się zawsze i dopiero teraz to dostrzegam, przy czym wiele
razy słyszałam to z czyichś ust, kogoś z rodziny, przeważnie...na studia
chciałam wyjechać, to co usłyszałam gdy o tym powiedziałam w domu, podkopało mi
wszystko, podłamało i tym podobne jeżeli jeszcze cokolwiek mogło bo moje
problemy zaczęły się w liceum, z wiara w siebie znaczy, potem było tylko gorzej,
rok przerwy, na te studia poszłam zupełnym przypadkiem i sama nie wiem,
wytrzymałam do końca a potem jak przyszło pisanie pracy, może faktycznie
przyszło mi na myśl to co tam wyłuszczłaś/eś o tej głupocie i tym podobne ale z
tym pielęgnowaniem może też jest coś na rzeczy, czasami się zastanawiam czy nie
lepiej by było gdyby mnie wywalili z domu, wtedy albo brat Albert, co już m,i
kiedyś przepowiedzieli albo może....nie wiem trudno to opisać, a ja tego nigdy
nikomu nie mówiłam to jest jeszcze trudniej...

[finibilo]

Po pierwsze, nie doszukuj się wad na siłę bo na pewno je u siebie
znajdziesz. Od Władywostoku po Pernambuko nikt nie jest wolny od
skazy, różnica między zdrowymi jednostkami a chorymi polega jedynie
na tym, że w przypadku tych pierwszych osób ta skaza utrzymuje się w
pewnej społecznie akceptowalnej normie lub nie miała możliwości się
rozwinąć z miliona powodów np. z uwagi na czynniki środowiskowe.
Po drugie, pisząc, że dziwna byłaś od dziecka i dalej o negatywnym
stosunku rodziców do podjętej decyzji niewilie wyjaśniasz. Jestem
więcej niż pewien, że gdybym teraz wyszedł na miasto i złapał za
kołnierz wybiórczo 10 przechodniów, od 7 z nich usłyszałbym to samo,
historie jakimi byli problematycznymi dziećmi gorszej strony
księżyca i piętnowaniu przez mamę i tatę, bo nie dostało się piątki
w koronie w szkole, wróciło póżniej z dyskoteki, nie umyło talerzy,
po raz kolejny zawiodło albo mocno rozczarowało. Każdy ciągnie za
sobą podobny bagaż doświadczeń, nie jesteś wyjątkiem. Jakoś ludzie
dają radę. Gdybyś napisała przykładowo o patologicznej rodzinie,
ojcu pijaku, dziwkarzu, że byłaś gwałcona przez dziadka (znałem taką
dziewczynę), albo nie spełniała ambitnych oczekiwań i pokładanych
nadziei, o bezustannym stresie, życiu w koszmarze, zrozumiałbym
dlaczego się posypałaś.
Po trzecie - zdałem sobie sprawę, że być może należysz do osób które
charakteryzuje specyficzne zachowanie, polegające na tym, że nie
kończą podjętych działań. Zaczynają ale nie kończą, gdy znajdują się
już na finiszu zabierają zabawki i mówią do widzenia, dalej nie
pójdę. Nie pamiętam nazwy tego zaburzenia, ale na forum są osoby
zorientowane i na pewno udzielą szerszych informacji lub podadzą
link do kompetentych materiałów. Mnie dopadła między innymi ta
dziadowizna i teoretycznie powiniem o niej wiedzieć wszystko i
notorycznie pacyfikować, ale cóż, mam poważniejsze problemy do
spłukania i chwilowo nie chcę myśleć o tej wykrzywionej mordzie.

Generalnie chciałem napisać o tym jak trudno zdiagnozować człowieka
po kilku napisanych przez niego zdaniach, opierając się na
strzępkach informacji, własnych domysłach, gdy ta osoba nie ma
odwagi się w pełni odsłonić. W takiej sytuacji każdy strzela
ślepakami i każdy ma prawo się mylić.

[kornny]

czyli nic tylko lać w te głupią gębę i patrzeć czy aby równo puchnie...na
otrzeźwienie ;)

[finibilo]

kornny napisała:

> czyli nic tylko lać w te głupią gębę i patrzeć czy aby równo
puchnie...na
> otrzeźwienie ;)


I widzisz? Jak się zmobilizujesz to potrafisz sama znaleźć
rozwiązanie ;)

Nie pisałem, że piąchopiryna jest uniwersalnym lekiem na wszystkie
choroby, nie wiem czy żle mnie odebrałaś, coś sugerujesz, czy może
chodzi o jeszcze inną rzecz. Zauważyłem u Ciebie pewne skrzywienie
właśnie w stronę krzywdzenia fizycznego, tutaj gdzieś wyżej na
schodach radziłaś trzeźwej żeby biła kochanka. Przypuszczalnie
jesteś ofiarą przemocy domowej a użytego zwrotu - nic tylko lać w te
głupią gębę i patrzeć czy aby równo puchnie - nauczyłaś się od
rodzica który w ten sposób do Ciebie mówił. Za co najczęściej byłaś
bita? Masz blizny?

[nie_jezdze_po_alkoholu]

fini,ty fajny kolo jestes :)
bystrzak

mało takich wokol..kwiatków
az milo poczytac

to lubie

[finibilo]

nie_jezdze_po_alkoholu napisała:

> fini,ty fajny kolo jestes :)
> bystrzak
>
> mało takich wokol..kwiatków
> az milo poczytac
>
> to lubie


Miewam sporadyczne przebłyski aktywności intelektualnej, tak bym to
górnolotnie ujął. Jesteś krępująco bezpośrednia :)

[kornny]

...taa, blizny? chyba na mózgu, i stąd to całe gó*** ;), chociaż podobno jak
byłam mała siostra mnie nie dopilnowała i spadłam za łóżko i chwile tkwiłam w
dziurze między ścianą a łóżkiem, to pewno trauma teraz się odbija ;)

[finibilo]

kornny napisała:

> ...taa, blizny? chyba na mózgu, i stąd to całe gó*** ;), chociaż
podobno jak
> byłam mała siostra mnie nie dopilnowała i spadłam za łóżko i
chwile tkwiłam w
> dziurze między ścianą a łóżkiem, to pewno trauma teraz się
odbija ;)


Nie wiem kornny do czego zmierzasz, ale nie pasuje mi rola pionka w
Twojej grze. Nie będę brał udziału w przeciąganiu liny ani zabawie w
chowanego. Znajdź sobie dobrego psychologa i jego kiwaj :) Różnica
między nami jest taka, że Ty prawdopodobnie na własne życzenie
lecisz teraz do Smoleńska a ja oglądam "Oszukać przeznaczenie" cz. 1
i zbieram refleksje na temat odmiennych stanów świadomości. Bez
urazy :)

[kornny]

bosh człowieku, resztki humoru trzymają mnie przy życiu a ty mnie dobijasz...

[nie_jezdze_po_alkoholu]

kornny napisała:

> czyli nic tylko lać w te głupią gębę i patrzeć czy aby równo puchnie...na
> otrzeźwienie ;)

jak czlowiek glupi to juz nic nie da sie zrobic
odrobina samoswiadomosci i silna akceptacja faktu ze wyzej nie da sie podskoczyc
powinno troche ulżyc
:)

ja tak zrobilam jakis czas temu i naprawde jakby lżej...