kryzys

[pobieda]

Mam kryzys, od kilku tygodni nie chce mi się nic robić, nie widzę w niczym
sensu, myślę o samobójstwie, mimo, że mam wspaniałego faceta, prace, dużo
rzeczy mi się udaje, a jednak mam problem z podejmowaniem decyzji, z
zamęczaniem się problemami. Nie umiem przez to normalnie funkcjonować. Nieraz
po ptacy przychodzę i płaczę w poduszkę, czuję się strasznie - czuję się
niezdolna do tego życia. najchętniej bym siedziała w domu, nigdzie nie
wychodziła i nie podejmowała żadnych decyzji. Czy to depresja, czy jakaś
nerwica? Pomóżcie, nie mogę z tego wyjść!

[greta_30]

rety, masz depreche albo Ci się hormony rozregulowały, a może w ciąży jesteś?
normalna sprawa. Do lekarza trza iść i się zastanowić o co kaman. A równolegle
dbać o siebie, do kosmetyczki, na zakupy, poopalać się, przytulić do Faceta i
próbować jakoś to przetrwać. Tylko spokojnie, jak jesteś chora - to kiedyś
wyzdrowiejesz i nie fisiuj z tego powodu. Jak nie wiesz czy jesteś chora - nie
przejmuj sie na zapas. A spać to od dawna nie możesz?
greta

[pobieda]

No już jakiś czas, okazało się że z tych nerwów załapałam chorobę wrzodową i
przepisali mi nawet nasenne - po nich dobrze mi się śpi, ale rano jestem
nieprzytomna. Więc nieraz z nich rezygnuję. A podejrzewam, że depreche to ja
mam, bo już nie pierwszy raz w taki dołek wpadam, a u mnie to ciągle takie
zawirowania, pochodzę tydzień zadwoolona i bum - wpadam w dół. W ogóle wszystko
mnie ostatnio denerwuje, nic się nie podoba, wiesz - jestem święża narzeczoną,
mam sukienkę już, która już mi się nie podoba, mamy zaproszenia, które też już
mi się nie podobają i tak to ygląda wszystko po kolei. Jak widzisz - nic -
nawet rzeczy przyziemne radośći mi nie dają. A jak Ty z deprechą sobie radzisz?

[greta_30]

poczytaj moje posty to sie dowiesz. czy Ty aby na pewno chcesz wyjść za tego
faceta? wiesz, pytanie głupie, ale z autopsji wiem, że czasami jak sie nie jest
do końca pewnym - to takie "deprechy" sie zdarzają... Na pocieszenie powiem Ci
że mało kto podchodzi do własnego ślubu z dystansem :) tak to już jest i trzeba
ten czas jakoś prztrwać. Męcz sie wieczorem (seks dobrze robi, na przykład)
wypijaj szklanę mleka ciepłego i już. Kochaj faceta i utwierdzaj się w
przykonaniu, że to TEN. A jak Ci po ślubie nie przejdzie - sama z Tobą do
psychiatry pójdę ;)
powodzenia i nie wpędzaj się w chorobę bez potrzeby
greta

[pobieda]

DZięki Greta - z Tobą mi będzie raźniej iśc do psychiatry :)Sama tak jakoś od
tylu lat zwlekam.
A co do narzeczonego - to mam pewne wątpliwości co do niego, aczkolwiek tylko
nieraz, - bo naprawdę dobrze trafiłam, jest bardzo kochany i szalenie
opiekuńczy, więc nie mogę narzekać. Z autopsji, tzn. że zerwałaś przed ślubem
bo nie byłaś pewna,czy w końcu się upewniłaś?
A to u mnie - boję się że nie tylko ze ślubem związane ale z całym życiem Chce
na przykład rzucić doktorat, który w tym roku zaczęłam, chce wszystko rzucić.
Wydaje mi sie że wsyztsko, ale to kompletnie wszystko mnie ostatnio przerasta.
pozdrawionka dla Ciebie

[greta_30]

Posłuchaj mnie dobrze! nie mozna DLA NIKOGO NA TYM ŚWIECIE REZYGNOWAĆ Z SOICH
MARZEŃ! Bo to się mści. I co z tego że nie zrobisz doktoratu, urodzisz piątkę
rozwrzeszczanych dzieci ibedziesz do końca zycia miała żal do męża i świata, że
Ci w życiu nie wyszło. Bzdura, bzdura, bzdura! Mąż zawsze może sobie znaleść
inną młodsza i sie na Ciebie wypiąć (wiem, bo dwa razy już to przyżyłam) i co?
zostaniesz bez doktoratu, żadna i sfrustrowana? Wtedy deprecha - na bank
murowana! Jak rzucisz doktoratorowanie się - to znaczy żeś głupia i nie pójdę z
Tobą do psychiatry ;) O!

[pobieda]

Masz rację - powinnam się wziąć w garść i dokończyć to co zaczęłam, ale
cholernie mi trudno, szczególnie, że nie mam chęci do niczego, naprawdę do
niczego./

[patja]

Hihi to tak jak ja. Moze dzis poprostu jest taki dzionek. Kompletna beznadzieja
i strasznie mi z tym zle.
Mam nadzieje, ze chociaz Tobie sie polepszy. Pozdrawiam

[pobieda]

Wątpię Patja, bo u mnie to już trwa kilka tygodni. Jestem w strasznym dołku - i
wiesz nic mnie nie cieszy. Wszystko mi sie nie podoba (sukienka ślubna,
doktora, ja, uważam, że wszyztsko mnie przearasta - nawet decyzje o nazwisku po
ślubie. POza tym codziennie rano budzę się ok. 5, 6 nad ranem i nie mogę spać,
bo zamęczam się natrętnymi myślamai, ze jest beznadziejnie, że ja jestem taka
itop. Wiesz po prostu kryzys. Ale mam nadzieję, że u Ciebie to dzisiejszy
dzionek tylko taki. Bo nie życzę nikomu takiego stanu.

[nevada_blue]

u mnie tak było do niedawna..
potem zaczęłam brać fluoksetynę i od tej pory górki i dołki na zmianę :P
i czasem czuję się jakbym kilka ostatnich miesięcy przespała, choć ze snem
niewiele miałam wówczas do czynienia..
leczysz się jakoś? może warto byłoby bryknąć do lekarza?
pozdrawiam ciepło,
[nevada]

[pobieda]

No własnie chce bryknąć do lekarza - ale tak się zastanawiam, bo sama mówisz,
że nie za bardzo pomagają leki, bo masz raz dołki raz górki. Tzn,. pogadać z
nim chce, ale nie wiem, czy brać leki.

[nevada_blue]

wiesz, też mnie wizja brania tabletek nie cieszyła..
ale teraz się z tego cieszę, bo mnie wyciągnęły ze strasznego bagna [patrz:
próba samobójcza, samookaleczenie itp.]..
i nawet jeśli dołek, to już nie taki głęboki jak wcześniej..
za to mogę już spać [wprawdzie też na prochach, ale zawsze..], jeść też mogę
jako tako :P
i przede wszystkim to, co jeszcze niedawno wydawało mi się nie do
przeskoczenia, dziś jest przy odrobinie wysiłku możliwe..

więc brykaj do lekarza - co Ci szkodzi?
być może nic Ci nie każe brać, nie zawsze od razu przecież przepisują leki -
moją znajomą skierowano na terapię grupową..

pozdrawiam ciepło :)
[nevada]

[patja]

Uwierz mi, ze chcialabym, zeby to byl tylko jeden dzionek. Zanim zaczelam brac
tabletki cale dnie byly wlasnie takie jak opisujesz i to jeden po drugim. Teraz
coprawda zdarza sie to sporadycznie - to dzieki tych tabletkom, ktore dodaja
mi "sil do zycia". Ale wierz co, kiedy tylko przestaje wierzyc w ich pomoc
kompletnie sie zalamuje.
Bardzo bym chciala Ci jakos pomoc, ale chyba teraz nie jestem w najlepszym
stanie, ale z pewnoscia inni cos zaradza, bo to kochane duszyczki.
Pozdrawiam

[pobieda]

Patja - pomyśl, że nie jesteś sama, a od razu raźniej będzie :))
Wiesz - tak się zastanawiam, dlaczego sa ludzie którzy zioną optymizmem i
potrafią się cieszyć życiem, a dlaczego są tacy jak my - dlaczego my nie umiemy
być szczęśliwe. Wiesz, ja już nie wiem co robić. Ja mam jakieś myśli
samodestrukcyjne. Powiedz mi, czy coś Ci pomaga w taki czas?

Tak

[patja]

Jest taka rzecz - siedze na forum i pisze, chocby nawet wielkie glupoty. Poza
tym pomagaja mi osoby stad - wielkie DZIEKUJE im za to, ze sa i mnie nie
opuszczaja.
Ponad to mam swojego ukochanego Kicolka (moj malusi kroliczek), ktory zawsze
przy mnie siedzi i slucha moich glupot.
No i to by bylo wszystko... brak mi pomyslow... poprostu walcze... jesli upadam
to staram sie za wszelka cene wyjsc z dolka... wkoncu kiedys musze byc
szczesliwa, prawda?? Przyjdzie i dla Nas czas

[carlabruni]

droga pobiedo wg. mni jest to depresja i to dość już zaawansowana skoro myślisz
o samobójstwie. Radze szybko udac się do lekarza. Wierz mi nie m na co czekać i
żaden to wstyd. Idź do lekarza i pozwól sobie pomóc!!! Pozdrawiam i trzymam
kciuki.Pa.

[pobieda]

Hmm, co najgorsze- ja mam takie deprechy wciąż, ale cały czas się przekonuję,
że tak bywa, że wcale nie jestem chora. To tak jak alkoholik, który nie chce
się przyznać do swej słabości. ALE RZECZywiście teraz już muszę iśc, bo
sytuacja mnie zupełnie przerosła i nie mogę wrócić do normy. :(

[carlabruni]

Dobrze, że doszłaś do takiego wniosku. Jeszcze nie jest za późno. Jeszcze
będzie pięknie, jeszcze będzie normalnie. Pozdrawiam.

[f.qu]

carlabruni napisała:

> Dobrze, że doszłaś do takiego wniosku. Jeszcze nie jest za późno. Jeszcze
> będzie pięknie, jeszcze będzie normalnie. Pozdrawiam.

należy jeszcze dodać:

Myśl pozytynie, głowa do góry, nie załamój się .... uwierz w siebie, w swoje
nieograniczone możliwości, w swoją moc, masz nieograniczoną moc, twój umysł
Cię wspiera, twoja potęga nie zna granic, urzeczywistnij marzenia, znaldź
radość życia, zdecyduj jasno czego chcesz, cierpienie może stać sie Twoim
przyjacielem, znajdź w sobie entuzjazm i przystą do działania..... hehe

[carlabruni]

należy jeszcze dodać:
>
> Myśl pozytynie, głowa do góry, nie załamój się .... uwierz w siebie, w swoje
> nieograniczone możliwości, w swoją moc, masz nieograniczoną moc, twój umysł
> Cię wspiera, twoja potęga nie zna granic, urzeczywistnij marzenia, znaldź
> radość życia, zdecyduj jasno czego chcesz, cierpienie może stać sie Twoim
> przyjacielem, znajdź w sobie entuzjazm i przystą do działania..... hehe
Hyba sie Murphy'ego naczytałes. Ja w takie brednie nie wierzę.

[iwona.gnobel]

wszystkie metody są dobre które prowadzą do celu: tak więc gdy podejmujesz nowe
wyzwanie i oczyszczasz swój system nerwowy, odżywiaj go lekturą, która nauczy
Cię czegoś wartościowego i pozwoli wypracować strategie dla nowego stylu życia.
Pamiętaj: lektura czyni lidera.

[pobieda]

Ale jakie lektury? Dajcie mi jakieś wskazówki please, jakieś książki które wam
pomogły. Jutro dzownię do lekarza i się umawiam na wizytę, bo jednak jest coraz
gorzej,. A jeszcze facet mi powiedział, że jeśli się nie zmienię i czegoś ze
sobą nie zrobię to on odejdzie, Hmm a ślub miał być w czerwcu. :(

[nevada_blue]

żadne lektury tylko mykaj do lekarza :)
a Iwone gNobel ignoruj - wprowadza tylko zamęt.. :)
pozdrawiam,
[nevada]

[pobieda]

a macie jakiś sprawdzonych psychiatrów, którzy pomogli, umieją wysłuchać i
zaradzić?? Bo nawet nie wiem, od czego mam zacząc poszukiwania lekarza, czy tak
na chybił trafił ?

[nevada_blue]

a skąd jesteś? z Wawy?
zawsze możesz założyć taki wątek, że szukasz psychiatry albo poszperać w
stayrch wątkach, bo było ich troche na ten temat.. :)

[pobieda]

z wawy.dobry pomysł, wątek założe zaraz
dzieki

[nevada_blue]

no to ja Ci niestety nie bardzo pomoge, bom znad morza..
ale jak założysz wątek to Ci pewnie ktoś da jakiś dobry, sprawdzony namiar..
powodzenia! :)