zapomniałam leków

[natalia-natka]

Nie wiem jak to się stało, ale wyjechałam na urlop i zapomniałam wziąć leków na moją depresję i chad. Wydawało mi się, że włożyłam je do torby. Co się teraz stanie? Ależ jestem na siebie zła!!!!!!!!
Tylko proszę nie umoralniajcie mnie, bo wiem, że źle zrobiłam, tylko powiedzcie, czy to niebezpieczne?

[natalia-natka]

Dodam, że to będzie 5 dni bez leków.

[nova_33]

Spróbuj iść do jakiegoś lekarza i pogadaj o swojej sytuacji. Może wpisze ci te leki.
To jest właśnie mój koszmar. Często śni mi się że wyjeżdżam i okazuje się że zapomniałam leki szczególnie te na bezsenność.

[snajper55]

natalia-natka napisał(a):

> Nie wiem jak to się stało, ale wyjechałam na urlop i zapomniałam wziąć leków na
> moją depresję i chad. Wydawało mi się, że włożyłam je do torby. Co się teraz s
> tanie? Ależ jestem na siebie zła!!!!!!!!
> Tylko proszę nie umoralniajcie mnie, bo wiem, że źle zrobiłam, tylko powiedzcie
> , czy to niebezpieczne?

Ma ktoś do nich dostęp? To niech ci je prześle przez kierowcę jakiegoś autobusu lub konduktora pociągu. Sprawdzona wielokrotnie, szybka i najczęściej darmowa (lub co najwyżej tania) metoda.

S.

[megan.k]

Nagłe odstawienie leków psychotropowych może wywołać manię z zaburzeniami psychotycznymi. Wiem to z własnego doświadczenia. Jeśli urlop jest w Polsce, to koniecznie powinnaś iść do lekarza na miejscu po receptę, albo taką receptę może Ci przysłać np rodzina. Czy można wysyłać leki, tego nie wiem.

[martyna2525]

można wysłac leki i już na drugi dzień beą na miejscu.

[natalia-natka]

Dziś drugi dzień bez leków, w sumie jeszcze 3. Oj może jakoś dam radę? Kurcze, niedługo głowy zapomnę, jestem taka otępiała.

[megan.k]

Zastanawiam się, po co w takim razie zadawałaś na forum pytanie, czy nagłe odstawienie leków jest niebezpieczne. Jest to niebezpieczne, ale oczywiście możesz ryzykować, Twój wybór. Mam tylko nadzieję, że nie pojechałaś na ten urlop sama.

[natalia-natka]

Przepraszam, pytanie rzeczywiście głupie.
Jestem sama, sytuację w domu mam trudną, nawet bardzo i nie miałby mi kto podesłać tych leków. Moi bliscy nie akceptują mojej choroby, zresztą o wszystkim nie wiedzą. Mieszkam sama, nie utrzymuje od pewnego czasu z nimi kontaktu.
Jak pisałam na forum, to był zryw, usiadłam i napisałam. Pojawił się strach, że coś mi się stanie złego, że tak odstawię te leki. Póki co nic się nie dzieje.
Pomyślałam, że coś mi napiszecie, czy np. depresja wróci.

[megan.k]

Ja kiedyś odstawiłam z dnia na dzień leki psychotropowe zastosowane u mnie na leczenie przewlekłego bólu kręgosłupa i skończyło się to psychozą. Dlatego pytałam, czy nie jesteś na urlopie sama. A co stoi na przeszkodzie, żeby iść do lekarza psychiatry na miejscu, tam, gdzie teraz przebywasz? To chyba lepsze rozwiązanie niż zamartwianie się przez cały urlop, czy coś Ci się nie stanie. Nawrót depresji to naprawdę najmniejsze zło w tej sytuacji. Mając psychozę można po prostu nie wrócić do domu. Na urlopie nikt obcy nawet nie zauważy, że coś złego się z Tobą dzieje. Mam jednak nadzieję, że nic takiego się nie wydarzy, bo wiem, że Cię nie przekonam do wizyty u lekarza.

[natalia-natka]

A możesz mi napisać co to jest ta psychoza i jak się to objawia?

[natalia-natka]

No i psychiatry tu nie ma. Lekarza też.

[mardaani.74]

Nikt nie wie jak Twój organizm zareaguje, być może oprócz pogorszenia koncentracji nic się nie stanie a być może będziesz miała nawrót choroby. Nie wiem czy jest sens kontynuować ten urlop w takiej głuszy bez leków, no ale to nie moje ryzyko. Czy Ty aby nie pojechałaś tam samochodem?

[natalia-natka]

Tak, samochodem. W sobotę wracam, czuję się dobrze, nawet w dzień miałam więcej siły, niż gdy biorę leki. Tylko spać nie mogę, ale w sumie nie czułam zmęczenia w dzień. Teraz tez nie chce mi się spać. Oddycham świeżym powietrzem, z dala od rodziny.

[mardaani.74]

Nie boisz się że kogoś zabijesz jak pojedziesz taka niewyspana, rozkojarzona z objawami odstawiennymi, możliwe że w stanie psychotycznym (uczucie braku zmęczenia pomimo braku snu) albo cholera wie właściwie z jaką koncentracją? szczerze mówiąc z lekka się zirytowałam Twoją beztroską postawą, nawet bardziej niż z lekka.

[natalia-natka]

Z jakimi od razu objawami odstawiennymi? Kurcze, sama jestem wściekła na siebie!!!!! Zapomniałam!!!!
To po 5 dniach mam być w jakiejś psychozie? Nienawidzę siebie i tej swojej głupiej choroby!!!! Wszystko moja wina, ciągle nawalam, tylko strzelić sobie kulkę w łeb. Co to za życie? Przepraszam za głupi wpis, znowu porażka.

[megan.k]

Wcale nie porażka. Napisałaś, bo szukałaś porady, bo się bałaś, że coś Ci się stanie. Skoro jesteś samochodem i masz internet, to przecież możesz znaleźć lekarza gdzieś dalej w okolicy, chyba że jest to bezludna wyspa. :) Nie chcę Cię już straszyć tą psychozą, powiem tylko, że przez ok. 2 tygodnie nie miałam prawie kontaktu z otoczeniem, totalny odlot, z wielkim trudem dotarłam do szpitala. Ale nie pamiętam już, ile dni od odstawienia leków to było. Może dłużej niż 5 dni. Poza tym nie wiem, co bierzesz. Ja kiedyś, zgodnie z zaleceniem lekarza, odstawiałam pewien antydepresant z dnia na dzień i wszystko było ok, żadnych objawów z odstawienia.

[megan.k]

Ja zawsze pakowanie na wyjazd zaczynam od przygotowania leków w odpowiednich ilościach z lekkim nadmiarem. Robię to już poprzedniego dnia przed wyjazdem. A kłopoty z pamięcią ma tu pewnie większość z nas. :)

[mardaani.74]

tak, najlepiej od razu rzucić kredki i lamentować. Nie lepiej było wsiąść w ten samochód pierwszego dnia jak się zorientowałaś że zapomniałaś leków i pojechać do lekarza i załatwić sprawę? Lepiej czekać jak zając pod miedzą i jęczeć, a potem narzekać na złe życie, mimo że sama tak je sobie urządzasz.

[natalia-natka]

Byłam raniutko na SOR, lekarz powiedział, że nic się nie stanie jak kilka dni nie wezmę ketrelu, lamotryginy i kw. walproinowego. Jutro wracam do domu.

[natalia-natka]

A no i że psychiatrzy trochę nadużywają przepisywania leków na padaczkę.

[martyna2525]

Nie za dużo tej dramaturgi?
niestety statystyki są bezlitosne i w dużej mierze pacjenci nie biorą leków /odstawiają sami leki ordynowane przez lekarzy i to niezależnie od specjalizacji, chociaz pewnie psychiatria wiedzie primo.
Natalia jeśli dobrze się czujesz to ok wróć spokojnie do domu i leków.
Co do prowadzenia samochodu, wielkie larum. Sama prowadzę i to stosunkowo dużo bo przemieszczam się miedzy miastami /pracami itp. Nic mi się nigdy nie działo i pono większe zagrożenie stanowie będąc w stanie mieszanym/depresyjnym niż będąc na lekach.
Może niech Natalia sama oceni czy jest w stanie prowadzić samochód a nie forum.

[megan.k]

Czy ten lekarz na SOR był psychiatrą?

[ekspert.grupa_synapsis]

1. Nie ma raczej sensu pytać, co to za psychoza, bo jeśli ktoś choruje dłuższy już czas na depresję albo CHAD i nigdy nie miał psychozy, to prawdopodobieństwo, że nagle się pojawi jest minimalne. Upraszczając: jeśli nie było, to nie będzie.
2. Jeśli chodzi o zasadniczą chorobę, to tak jak pisze p. mardaani, u każdej osoby może być trochę inaczej. U jednej nic się nie stanie, u innej choroba nieznacznie się rozchwieje, u jeszcze innej ujawni się silniej. Zadaje się, ze trochę tego rozchwiania, nie tak wiele, ale już u Pani jest.
3. Objawy odstawienne to mogą być po lekach przeciwdepresyjnych, a tych Pani obecnie nie przyjmuje. Zresztą objawy odstawienne to byłyby już w pierwszych dwóch dobach. Nie będzie żadnych objawów odstawiennych.
4. Lekarz SOR, to mógłby jednak Pani potrzebne leki przepisać. Dziwne.
5. A samochodem nie powinna Pani kierować.
6. Cóż, nauka taka. Chyba każdy przez to przechodzi. Ja w każdym razie też mam takie doświadczenie.
pozdr
Stanisław Porczyk, psychiatra
Grupa Synapsis
www.synapsis.pl

[megan.k]

Czy to znaczy, że leki przeciwpadaczkowe i przeciwpsychotyczne można odstawić z dnia na dzień bez zmniejszania dawek?

[ekspert.grupa_synapsis]

Odpowiem trochę później. Już chyba jutro.
SP
Grupa Synapsis
www.synapsis.pl

[natalia-natka]

Dziękuję Panu Doktorowi za szczegółową odpowiedź!
Rozwaliło mnie, tylko nie wiem już sama, czy to przez brak leków, czy załamanie, że ich zapomniałam po prostu zabrać. Po tej sytuacji zobaczyłam, że łato wpadam w panikę i reaguję bardzo emocjonalnie i wycofuję się. Jak to mardaani napisała, że najłatwiej rzucić kredki... Ja tak reaguję, ciężko mi z tym.

[megan.k]

Daj znać, czy już wróciłaś szczęśliwie do domu. :)

[natalia-natka]

Tak, dziękuję za troskę.
Nie wiem, czy mi coś doradzicie, (chociaż mam nadzieję, że tak...), ale po tej kolejnej sytuacji widzę, że ja naprawdę reaguję bardzo skrajnymi emocjami. Wystarczy jakieś niepowodzenie, trudna sytuacja, a ja wpadam od razu w doła, panikę. Nie wiem sama, czy to jest objaw spektrum chad, czy moja osobowość? Przepraszam, może wyda Wam się głupie moje pytanie, ale jeśli człowiek jednego dnia ma doła, że hej, a drugiego już jest ok, to czy nie jest to rozchwianie emocjonalne? Przecież kobietom zdarzają się takie huśtawki. Już nie chodzi mi nawet o mnie, ale czy jest jakieś kryterium, kiedy rozpoznaje się chad, albo spektrum chad od zaburzeń osobowości?
Ja jestem bardzo zmienna, jak chorągiewka na wietrze. I bardzo wycofuję się. Nawet teraz trudno jest mi napisać tego posta, epitetuję się teraz i obwiniam za te stawiane pytania. Możecie pomyśleć, że jestem głupia, ale ja chwilami nie wiem, co jest normalnością, co chorobą? Skąd takie skrajne stany?

[mardaani.74]

gdyby można było tak ot na takie pytania odpowiedzieć, rozwiać wątpliwości, wiedzieć co z czym się je to by było zbyt pięknie, to byśmy chyba zwariowali ze szczęścia :D

[megan.k]

Zdrowe osoby też czasami mają doła, ale nie trwa on zbyt długo i same z tego wychodzą bez leków. A Twoja panika to zapewne była panika w potocznym tego słowa znaczeniu, a nie symptom choroby z całym zestawem objawów somatycznych. Przypomnij mi, jaką masz diagnozę.

[natalia-natka]

Spektrum chad i depresję.
Dzisiaj jest mi tak ciężko, płaczę bez powodu, a wczoraj było ok. Często miewam takie stany, męczą mnie one, ale widocznie tak ma być. Chwilami wydaje mi, że jetem nienormalna.

[mardaani.74]

w takim stanie dobrze sobie rozpisać na karteczce listę myśli które kołaczą się po głowie i problemów, a potem je sobie na chłodno rozważyć, zastanowić się co jest realnym smutkiem a co człowiek nakręca sobie sam. Co można jakoś inaczej zinterpretować, co da się zmienić a co trzeba zaakceptować albo po prostu wypisać wszystkie żale, wyrzucić je z siebie i zniszczyć kartkę.
Czasem dobrze jest też na przekór nastrojowi postarać się wynależć wszystkie pozytywy jakie tylko przyjdą do głowy, dam Ci przykład z moich dawnych zapisków "miałam atak paniki ale po 2 godzinach wyszłam na spacer i poczułam się lepiej, itd."

[natalia-natka]

No a jeśli w takich sytuacjach łapią mnie myśli samobójcze, to co???

[mardaani.74]

to jedziesz na izbę przyjęć, albo dzwonisz po pogotowie, lub racjonalizujesz sobie, że to tylko chwilowe myśli, że wielu ludzi ma takie impulsy ale że Ci to przejdzie i nie masz zamiaru się tym myślom poddawać. Na najbliższej wizycie u psychii zeznajesz że masz takie myśli.

Ogólnie to chyba potrzebujesz konkretnej psychoterapii bo na razie ciągle płyniesz tak jak prąd cię niesie i buja i wręcz mam wrażenie że uważasz to za stan dla Ciebie "normalny" i niezmienialny.

punkt ostatni, nie robisz takich numerów z lekami :D

[natalia-natka]

Tak, z lekami, to była porażka.
A co do tego mojego stanu, to ja nie wiem czy to jest normalne i gdzie są granice tej normalności, a gdzie jest choroba, albo moje urojenia? Po prostu nie wiem.
Idę spać teraz spać, bo jeszcze zrobię coś głupiego. Nosi mnie za bardzo.

[natalia-natka]

Mardaani i megan macie rację we wszystkim, co napisałyście. Jak mam takie fazy i mnie nosi i czytam to na drugi dzień, to aż mi wstyd. Ale myśli o samoicestnienieniu biorą górę. Gdzie jest moja granica normalności?

[martyna2525]

Natalia a co to normalnosc? Kto o tym decyduje ze jest cos jeszcze normalne albo nie?
Nawet zdrowi ludzie maja ms, kwestia tego czy to tylko ms czy cos wiecej i na ile sobie ufasz.
Tutaj mi wielokrotnie radzono by nie byc samej w tym czasie i u mnie sie to sprawdzilo. Warto miec swoj awaryjny plan na takie syt.

[natalia-natka]

Idę zaraz na terapię, takie to trudne wszystko. Ale jak przeczytałam wpis novej o jej córce, to stwierdziłam, że mój problem to pikuś.

[nova_33]

Natalia każdy ma swoje bardzo ważne problemy. Ja już czuję się totalnie bezradna. Tez chodzę na terapię. Niestety miałam bardzo długa przerwę bo aż ponad miesiąc i idę dopiero za tydzień. Za to jutro idę do psychiatry.