choroba a depresja

[Gość: Petula]

W zeszłym roku długo chorowałam i przeszłam b. poważną operację. Powrót do
zdrowia nadal trwa a najtrudniej mi poradzic sobie z myślą o możliwym
pogorszeniu stanu zdrowia, co nie jest moim urojeniem ale dużym
prawdopodobieństwem. Zastanawiam się czy pomoże mi dobry psychoterapeuta i
gdzie szukać takiego w Poznaniu.

[dariusz.wasilewski]

Gość portalu: Petula napisał(a):

> W zeszłym roku długo chorowałam i przeszłam b. poważną operację. Powrót do
> zdrowia nadal trwa a najtrudniej mi poradzic sobie z myślą o możliwym
> pogorszeniu stanu zdrowia, co nie jest moim urojeniem ale dużym
> prawdopodobieństwem. Zastanawiam się czy pomoże mi dobry psychoterapeuta i
> gdzie szukać takiego w Poznaniu.

Goraco zachecam do konsultacji u psychoterapeuty. Niestety nie znam namiarow na
nikogo w Poznaniu, ale informacji moze Pani zasiegnac w poznanskiej KLinice
Psychiatrycznej Akademii Medycznej

[Gość: ellis]

dr. ellis propnuje znalesc dodatkowo, jak psychoterapeuty nie podpowie ,pasje
ktora da ulge w cierpieniu . moja kolezanka ktora byla chora na gosciec
znalazla ucieczke w stalym cierpieniu, w malowaniu. wziela pare kursow
malowania i ostatnie lata swojego zyciu spedzila przy sztalugach. zachecil ja
do tego jej maz psychiatra. kopiowala dziela mistrzow. robila to wspaniale po
paru latach . przepieknie. utozsamiala sie z postaciami na obrazach. jak juz
nie mogla chodzic to pomalowala wspaniala hiszpanke tanczaca salse. bardzo
tesknila za ruchem. jej umysl przenosil ja w wymiary gdzie cialo nie moglo.
jednym z cech gosca jest depresja , ale moja przyjaciolka byla najbadziej
optymistyczna osoba jaka poznalam w zyciu i nauczyla mnie optymizmu.
aprobowania spraw ktore sa OK akzeptowania wszystkiego co nam zycie przynosi bo
czasem nie mamy kontroli nad tym co sie dzieje w naszym zyciu. jej filozofia
przeniosla mnie do innego wymiaru rozumienia ludzi i zycia. zaznalam spokoju
umyslu . zawsze powtarzala ze zycie jet piekne i ze kazda zla wiadomosc jak sie
jej przypatrzyc jest dobra wiadomoscia. bo kryzys, lub bol jest tylko sygnalem
ze musimy cos zmienic. ludzie chorzy na trad nie czuja bolu i jak zlamia kostke
w nodze moga chodzic tak dluga az cala budowa kostna bedzie zniszczona ...
czyli moze powinnismy byc wdzieczni temu kto nas stworzyl za bol? sygnal do
zmian w naszym zyciu ? odebrac jako mozliwosc wzrostu, dojrzewania? jak ja
stracilam pare miesiecy temu siegnelam za olowek i rysuje i przenosze sie tam
gdzie moze byc jej spirit - duch. brakuje mi jej bardzo ale znajduje ja w innym
wymiarze -duchowym , tam gdzie nie ma strachu tylko akceptacja. musze wyjsc z
siebie , z mojego egoistycznego ja ktore mysli co ja zrobie bez ciebie
przyjaciolko? bo to ze one umarla to nie ma nic wspolnego ze mna.