terapeutyzacja Anglią

[marenta]

z ciekawości, ktos jeszcze myśli o wyjezdzie?

[len_nad_leniami]

ja ja ja!!!!!! Anglia to moje marzenie, ale na razie mam studia i musze tkwic
tutaj ://///. W wakacje wyjezdzam, tylko jeszcze nie wiem jak to zalatwic....
Ach... marze o Anglii.

[ogrom]

ja tez ja tezzzzzzzzz

up

[marenta]

[looserka]

a dlaczego akurat Anglia ma być taka "terapeutyczna"?

[martwoj]

bo tam w legalnej pracy minmalna stawka to 4.90 funta za godzinę-czyz to nie
działą terapeutycznie?:)

[looserka]

jeśli najskuteczniejszym lekiem na nerwice, depresje itp. jest dawka 4.90 funta
za godzinę, to czemu nie? ;-)

[smolineczka]

Muszę was rozczarować: nie zawsze wyjazdy działają terapeutycznie (albo nie na
wszystkich). Byłam w maju w Amsterdamie: piękne miasto, cudowne i wyjazd był
udany... Ale nie wyleczył mnie z depresji wbrew oczekiwaniom moim i mojej
rodziny :(

[ilquad]

Tu nie chodzi o zarobek, ale to, co za tym idzie. Tu ludzie sa spokojni, bo
tydzien w tydzien dostaja tyle pieniedzy, co my w miesiac (tak srednio), ceny
sa przyjazne i w ogole. Jak ktos na ulicy ma krzywa morde, to na pewno przybysz
z Europy.
Pracujesz, zarabiasz, kupujesz, i zycie sie toczy normalnie.

[looserka]

> Pracujesz, zarabiasz, kupujesz, i zycie sie toczy normalnie.

O, a nerwice i depresje wyginęły w tej normalności wokół?

[kierowca.autobusu]

Za to kwitnie uzależnienie od zakupów. Za te funty.

Ale wartości dobrego zarobku nie można niedoceniać. Szczególnie w życiu Polaka.

[lucyna_n]

Ten spokój tambylców to raczej kwestia stabilizacji a co za tym idzie większego poczucia bezpieczeństwa
niż ilości mamony samej w sobie, chociaż to pewnie też.

[ilquad]

Nie, pojawily sie nowe problemy:^/

[virusti]

Moja ex z która byłem 3 lata pracuje w Londynie (coś z prawem), samotnie
wynajmuje mieszkanie i na wieść o rozpadzie mojego siedmioletniego związku i
pozostaniu na lodzie z urlopem w listopadzie zaprosila mnie do siebie. Własnie
rozstała się z facetem. Samolot w obie strony tylko 230 zł. Smutno siedziec w
listopadzie 3 tygodnie w domu. Nie wiem czy to dobry pomysl. Miałem pomagać w
depresji obecnej ex, ale pewnie pomoc będzie odrzucona... Tylko czy jak jej
powiem gdzie są wakacje nie bedzie jakiegos problemu? W sumie sama odeszła...

[beno_2]

Dlaczego _jeszcze_? Przecież właśnie wróciłam. Rozpieram się w fotelu. Mnie się
tu właśnie podoba, ba..coraz bardziej chyba.

[solaris_1971]

Jesli myslicie, ze gdybyscie mieli duzo pieniedzy, to byscie wyzdrowieli, to
jestescie w bledzie. Mieszkam w jednym z najbogatszych krajow swiata i niezle
mi sie powodzi, a depresja jakos nie znika. Znam tu mnostwo ludzi, ktorzy maja
kupe kasy, a nie radza sobie z problemami emocjonalnymi. W niczym im ta forsa
nie pomaga. Ktos tu juz slusznie zauwazyl, ze czesto na Zachodzie ludzie
popadaja w zakupoholizm. Sama mam znajoma, ktora zarabia w PLN ok. 50 000 zl
miesiecznie i tonie w dlugach. Codziennie w trakcie lunchu wychodzi na zakupy,
czasami potrafi cala pensje przepuscic w 2 dni.Tak odreagowuje problemy w
malzenstwie.
Tak wiec niestety pieniadz to zaden antydepresant.

[aneta01a]

solaris_1971 napisała:

> Tak wiec niestety pieniadz to zaden antydepresant.
Sprobuj bez niego żyć: coś jeść, gdzieś spać, opłacić rachunki. Grozi Ci wtedy
deprecha z braku kasy - niewąskie choróbsko.
Aneta

[solaris_1971]

Nadal uwazam, ze pieniadze w depresji nie odgrywaja wiekszej roli. Bylam biedna
i mialam depresje, jestem zamozna - i nadal mam.
Nic mi to nie pomaga, ze moge sobie jakies ladne rzeczy kupic, albo gdzies
wyjechac.

[gloom]

Rozdaj potrzebujacym. Lepiej sie poczujesz. Ubodzy tym bardziej.

[aneta01a]

Sam wspomagałeś kloszardów?

[gloom]

Nie. Tylko zdarzalo mi sie obchodzic bez gazu i elektrycznosci. Nie mowiac o necie.

[aneta01a]

Marzłeś..

[gloom]

Nie. Robilem jajecznice w tosterze.

[aneta01a]

solaris_1971 napisała:

> Nadal uwazam, ze pieniadze w depresji nie odgrywaja wiekszej roli. Bylam
biedna
>
> i mialam depresje, jestem zamozna - i nadal mam.
Niepodważalnie masz rację. Jak mówi stara: nie inacy. Sprawa się komplikuje,
kiedy nie jesteś sama. Kiedy od ciebie zależy jeszcze pomyślność innych.

NO ja się czuję lepiej

[ilquad]

Pralkę mi szlag trafił i moge spokojnie kupić w sklepie nową.

[cyria]

solaris_1971 napisała:

> Jesli myslicie, ze gdybyscie mieli duzo pieniedzy, to byscie wyzdrowieli, to
> jestescie w bledzie.
Wierzę Ci ale osobiście wolałabym mieć depresję z powodu klęski urodzaju.

>Sama mam znajoma, ktora zarabia w PLN ok. 50 000 zl miesiecznie i tonie w
>dlugach. Codziennie w trakcie lunchu wychodzi na zakupy,
> czasami potrafi cala pensje przepuscic w 2 dni.Tak odreagowuje problemy w
> malzenstwie.

Wierzę,że ma Twoja znajoma ma problemy ...ale dotknęła mnie paskudna myśl o
terapii przez utratę pracy i zarobku.
Ciekawe jak bardzo przewartościowałyby sie jej problemy na zasiłku...ech.

[cyria]

beno_2 napisała:

> Dlaczego _jeszcze_? Przecież właśnie wróciłam. Rozpieram się w fotelu. Mnie się
> tu właśnie podoba, ba..coraz bardziej chyba.

Mam nadzieję,że jestes odpowiednio przygotowana do siedzenia w
fotelu...finansowo również.

---
Też mi sie Tutaj podoba.

[gloom]

A ja przez wieksza czesc dnia nie mam do kogo ryja otworzyc. Niedlugo opracuje slownik
polsko-koci. K, nigdy sie tego francuskiego swiergolenia porzadnie nie naucze.

[solaris_1971]

Jestem nauczycielka francuskiego, zapytam wiec z czysto zawodowej ciekawosci -
co Ci sprawia trudnosc ? Jak sie uczysz, chodzisz na jakis kurs ?
Ja np w temacie jezykow obcych mam ten problem, ze dopoki nie znam jezyka
super, nie otworze geby. A przeciez zeby sie dogadac, nie trzeba znac super.
Powtarzam to zawsze moim uczniom, sama niestety nie stosuje.

[gloom]

Ja z niczym nie mam problemu, zwlaszcza na kursach. Tylko do Francuzow zazwyczaj nie chce
mi sie otwierac geby.

[solaris_1971]

Przyznaje, ze mnie zatkalo.Ja znam mnostwo super fajnych Francuzow. Nie wiem
gdzie dokladnie mieszkasz, ale wszedzie we Francji jest pelno Polakow. Innych
narodowosci tez nie brakuje. Brak kontaktu z realnymi ludzmi na dluzsza mete ma
fatalne skutki.

[gloom]

Alez ja mam kontakt z realnymi ludzmi. I znam nawet jednego fajnego Francuza.
Ale bariera kulturowa jest nie do przebicia. Po prostu nie lubie, jak ktos ma burzuazyjnie zakuty
leb.

[rather.not.happy]

ja czasem sie zastanawiam czy wyjechac,np.do Anglii i oczywiscie zaczac "nowe
zycie". tylko,ze zapominam,ze moge miec powazne problemy z nawiazywaniem
kontaktow z ludzmi,skoro tu sie od ludzi izoluje.nie wiem czemu wydaje mi
się,ze to by odmienilo mi zycie [ mam na mysli wyjazd ],jak tu sobie nie
radze,to tam pewnie tez nie.ale pieniadze wieksze by sie przydaly.

[cyria]

rather.not.happy napisała:

> nie wiem czemu wydaje mi się,ze to by odmienilo mi zycie [ mam na mysli wyjazd
],jak tu sobie nie radze

Bo tam odcinasz kupony od przeszłości i zerujesz konto?
Cart blanche.

[justine4]

rather not happy!
Poradzisz sobie. Ja w moim kraju nie radze sobie w kontaktach z ludzmi, nawet
rozmowe przy kasie potrafie przezywac, ale w Anglii czulam sie dobrze.To bylo
tak jakby cos pozwolilo mi zrzucic ta klatke, ktora tu nosze ze soba i pokazac
moje prawdziwe piekno pewnosc siebie..otwartosc na swiat.
Usmiechalam sie do ludzi na ulicy, w metrze, w sklepach podczas zakupow o 3
a.m. w Asda np:)
Ludzie nawiazywali ze mna kontakt, czasami wysiadalam ze kilkoma nr tel. i
zaproszeniami na impreze.
Cos co tu jest niemozliwe, tam bylo banalnie proste..taka umiejetnosc chodzenia
z wysoko podniesiona glowa, poczucie wartosci i mocy, zdarzylo mi sie tylko
tam..Warto sprobowac!
Serdecznie pozdr!