pada snieg, a mi smutno

[isabelle30]

w zeszlym roku cieszylam sie gdy zobaczylam pierwsze platki...poszlam z
coreczka bawic sie w platkach lecacych z nieba, dzisiaj siedze w pracy, w
sobote, zalosne. zamiast spedzac czas z corka, szukam ucieczki. nie potrafie
sie pogodzic z faktem ze jestem juz samotna, od wrzesnia nie mam meza, a
raczej mam na papierze. niby jeszcze sprawa rozwodu nie jest przesadzona,
chodzimy na terapie, na razie osobno, do tego samego terapeuty, a moze juz nie
warto trzymac sie nadziei?
tak mi smutno, tak mi zle...

[zyrafa46]

Warto. Jesli dobry terapeuta - wyciskajcie z niego co się da a potem "przepisy"
stosujcie. Takie wysłuchacie ich i odstawicie do kąta - to NIC nie dadzą. Jeśli
to dobry terapeuta to jego sugestie stosujcie jak balsam. Taki balsam na
początku odstaje, nie chce sie trzymać ciała ale potem... Jak choc w jednym
miejscu przylgnie, to dobrze przykładany - zadziała w całości. Musicie tylko
obydwoje chcieć. Czasem się chce a nie potrafi. Jeśli Was to dotyczy... moze
być dobrze. Tylko DOBRZE przykleic pierwszy kawałek i pilnie prosić terapeute o
następny. Krok po kroku. A potem Wasz związek będzie jeszcze trwalszy niz był.
Jeśli OBYDWOJE tego chcecie. Jeśli.
To trudne, ale staraj się być pogodna. Dla męża i dla córeczki. Jednak nie na
siłę, nie na niby. Zostanie to od obojga odebrane właśnie na niby. Jak Ciastko
ze styropianu. USmiech dla dziecka to proste. Mężowi poslij swoje współczucie
jak do faceta, któremu wali się małżeństwo. Tak z pozycji osoby trzeciej. Tak,
jakbyś nie wiedziała dlaczego się wali. Tak jak ja nie wiem. Tak jak ja
współczuję WAM OBOJGU. Poniewaz obydwoje pobraliście sie z miłości i obydwoje
myśleliście, że się uda.Ciesz się z płatków. Pozdrawiam Cię.
Żyrafa

[cyria]

Jeszcze razem...i już osobno...
Smutne, tym bardziej ,że między Wami zostaje Dziecko.
Jeśli korzystacie z pomocy terapeuty może jeszcze nie wszystko stracone?
Tobie jeszcze na Nim zależy,może więc nie odeszliście od siebie aż tak daleko i
powrót jest możliwy? Może On też ma wątpliwości...
W takiej sytuacji okrutnie rezygnować z nadziei...przygarnij ją.

Powodzenia Isabell.

[mskaiq]

Kiedys nauczylem sie nie roztrzasac problemow ktore mnie doluja, chocby te
problemy byly najstotniejsze w moim zyciu.
Myslac o problemach, nie rozwiazujesz ich, wywolujesz zal, placz, strach. Czy
nie lepiej wziac dziecko oderwac sie od zlych mysli, odnalesc usmiech i radosc.
Mysle ze budujac balwana odnalazlabys wiele radosci ktorej tak bardzo
potrzebujesz. Nie mozna zyc problemami, trzeba je rozwiazywac, nie wolno w
nich grzebac bo to przynosi depresje.
Serdeczne pozdrowienia.