przyjaźń

[mcphisto]

Jedno z bardziej nieznanych dla mnie zjawisk: przyjaźń. Doświadczyłem
przyjaźni, bezinteresownego uczucia. Ktoś był przy mnie, gdy było źle. A jak
jest dobrze? Czego ludzie wymagają od siebie kiedy jest dobrze? Nie znam
odpowiedzi na to pytanie. Przez większość życia byłem pogrążony w depresji,
nie znam "normalnego" życia.
Gdzie jest granica między poświęceniem a byciem dla siebie samego?
Ile można wybaczyć komuś, kogo uważa się za przyjaciela?
Co to znaczy "być przy kimś"?
Co to znaczy być dla kogoś przyjacielem?
Boję się znowu popaść w manię obwiniania się i wymagania od siebie i od innych
niemożliwego. Jakie Wy macie doświadczenia w temacie przyjaźni?

[mskaiq]

Napisales bezinteresownego uczucia, masz racje, dlatego aby byc przyjacielem
kogos nie mozna od tej osoby wymagac niczego. Jesli wymagasz konczy sie
przyjazn, znika bezinteresownosc i wtedy zaczyna sie uklad cos za cos.
Pytasz gdzie jest granica pomiedzy poswieceniem a byciem dla siebie samego. Nie
ma takiej granicy kiedy jest w Tobie milosc, jest ona dla kazdego, tak samo jak
dla Ciebie. Spotkalem sie z taka miloscia i taka bezinteresownoscia tylko
dzieki niej udalo mi sie pozbyc depresji.
Serdeczne pozdrowienia.

[mcphisto]

Zgadzam się z Tobą Mskaiq. Bezinteresowność, miłość.
Większość rzeczy, także przyjaźń, kojarzy mi się z działaniem. To znaczy "co mam
ROBIĆ", chcąc być czyimś przyjacielem. Może to błędne rozumowanie. Tak jak
wspomniałem, kiedy było ze mną źle, ktoś był przy mnie, tzn. mogłem zawsze z nim
porozmawiać, ale także wykonał dość dużą pracę, aby mnie z tej depresji
wyciągnąć. Bardzo konkretnie działał. Dlatego bardziej "bierna" strona przyjaźni
nie jest mi znana.

[mskaiq]

Zwykle przyjazn nie jest bierna, jest czescia milosci. Im wiecej jest w Tobie
tej milosci tym wieksza jest Twoja bezinteresownosc i troska a takze chec
pomocy.
Co masz robic aby zostac przyjacielem, mysle ze akceptowac druga osobe, reszta
przyjdzie sama. Akcetacja innej osoby, rozumienie slabosci, strachu itp wymaga
milosci.
Bardzo czesto przyjazn jest testowana przez czlowieka ktorego obdarzasz
przyjaznia, potrafi mowic zle o Tobie, odpowiadac zlym na dobre itp. Wtedy
bardzo czesto przyjazn sie konczy, brakuje milosci aby pomimo zlych dzialan
oferowac tej osobie milosc. Taka biernosc to wielka sztuka.
Przyjazn potrafi rowniez dzialac kiedy taka potrzeba zachodzi, bo milosc zawsze
dba, zwykle matka lub ojciec potrafi ofiarowac taka przyjazn swoim dzieciom,
potrafia dawac bez wzgledu na reakcje dziecka.
Serdeczne pozdrowienia.

[mcphisto]

W Twoim poście, Mskaiq, przeczytałem coś, co chyba podświadomie bardzo chciałem
usłyszeć ;) Dzięki :)

[edytunia86]

Myślę, że przyjaciel to jest ktoś taki komu można zaufac, z kim można rozmawiać
nawet o swoich problemach, ka także ktoś taki kto jest przy człowieku nawet jak
jest mu trudno i nieoczekuje niczego w zaman, ktoś kto starać sie pomóc na ile
oczywiście potrafi pomóc i sie nie od człowieka nie odwruci.
Ja jak chodziłam do liceum poznałam kogoś takiei nadal utrzymuje z tą osobą
kontakt. Jak na razie jest to kontakt smsowy, ponieważ to osoba mieszka w
Swarzędzu, a ja w Kostrzynie nie zawsze możemy sie spotkać, ale z tego co wiem
chcemy sie obydwoje kiedyś spotkać. Ja chodziłam do drugiej klasy liceum
zaczęłam też jeździć do sióstr do Lubonia na rekolekcje i dni skupienia. Raz
też byłam u tych siostr na sylwestra i myślę, że jedną z tych sióstr chyba też
już się zaprzyjaźniłam. W trzeciej klasie liceum jak byłam na rekolekcjach w
Luboniu poznałam też kolezanke, która mieszka w Poznaniu i z nią też nadal
utrzymuję kontakt.

[dorcia1974]

a jak chodziłas do czwartej klasy liceum?

[edytunia86]

Ja chodziłam do liceum to nauka w liceum trwała trzy lata. Zanim poszłam do
liceum chodziłam do gimnazjum i w gimnazjum raczej miałam tylko kolezanki.

[darkseagreen]

Przyjaźń jest zarezerwowana umiarkowanie graniastych.

[mcphisto]

aha
tak też myslałem
ale nie byłem pewien

[rosybrown]

ale i tak mam nadzieję - nawet nie wiem na co
chyba na reformę mnie

[rosybrown]

albo nie tak dramatycznie - idę się krzepić procentowo - ciekawe co powiem za
parę godzin - wtedy wystarczy mi miłość własna - i żadnych testów ani
strzelania z łuku a kuku - własne 4 ściany - jakiś film - i śpiący pies

[ahztakimzyciem]

Eh! Tak naprawdę chyba nigdy nie miałem przyjaciela... Znajomi którzy są ze mną
od !przedszkola! też mnie olali. Ja sobie to tłumacze narkotykami, które zawsze
naszej grupce towarzyszyły... ale to boli. Oczywiście jak przystało na jednostkę
pogrążoną w depresji, wszystko co się da biorę na bary, i choć wiem że to tylko
moja jazda, dodatkowo pogmatwana nie małą ilością amfetaminy w moim organiźmie,
nie potrafię się jej pozbyć. Nie walczyłem nigdy o nikogo, nie lubię się
narzucać gdy zdaje mi się że osoba wyraźnie dąży do zerwania kontaktu.
Przyjaciół z tego co wiem jest się ciężko pozbyć, a ja nawet nikogo nie umiem
przy sobie przytrzymać. Szkoda!

[beno_2]

ahztakimzyciem napisał:

> Nie walczyłem nigdy o nikogo, nie lubię się
> narzucać gdy zdaje mi się że osoba wyraźnie dąży do zerwania kontaktu.
> Przyjaciół z tego co wiem jest się ciężko pozbyć, a ja nawet nikogo nie umiem
> przy sobie przytrzymać.
A może ja pasofałabym do Ciebie? Mam swoje ograniczenia, głównie językowe.

[rosybrown]

by się z kimś przyjaźnić trzeba mieć mnóstwo wigoru
z przewagą odczuć pozytywnych

a jeśli tego się nie ma, to lepiej sobie odpuścić
nim ciebie sobie odpuszczą

[mcphisto]

rosybrown napisała:

"by się z kimś przyjaźnić trzeba mieć mnóstwo wigoru"

nie mam zielonego pojęcia co masz na myśli

[sowa.dzienna]

Rosybrown miała na myśli, że trzeba wiele sił i wiele chęci, by być dobrym
przyjacielem. Dotkniętym depresją lub zaburzeniami emocji pozostaje tylko
nadzieja, że ich ktoś przygarnie. Sił nie mają. Mają nieskończone zasoby pretensji.

[mcphisto]

Czyli fakt posiadania przyjaciół wyklucza możliwość chorowania na depresję?
A osoby na nią chorujące nie mają z definicji przyjaciół?

"Dotkniętym depresją lub zaburzeniami emocji pozostaje tylko nadzieja, że ich
ktoś przygarnie."

Nie zgadzam się z tym. Postawa roszczeniowa: "ty przy mnie bądź, nie licz na nic
ode mnie. jestem chory i mi się należy". Przyjaźń na tym nie polega.

Mam depresję i mam przyjaciół. Jak to wytłumaczysz?

[qele.dax]

mcphisto napisał:

> Mam depresję i mam przyjaciół. Jak to wytłumaczysz?

cierpisz na przyjazną depresję

[bambomurzynzafryko]

qele.dax napisała:

> > cierpisz na przyjazną depresję

Kto mial depresję ten wie,że "przyjazna depresja" to pleonazm

[pstyczek]

> Kto mial depresję ten wie,że "przyjazna depresja" to pleonazm

Raczej manie buszowania w słownikach.

[bambomurzynzafryko]

Kto ma manię buszowania w slownikach ten wie, że przyjazna depresja to pleonazm

[kapustniak]

> A osoby na nią chorujące nie mają z definicji przyjaciół?

nie dopatruj sie definicji gdzie ich nie ma

> Nie zgadzam się z tym. Postawa roszczeniowa: "ty przy mnie bądź, nie licz na ni
> c
> ode mnie. jestem chory i mi się należy". Przyjaźń na tym nie polega.

jednak rozumiesz co rosy miala na mysli

> Mam depresję i mam przyjaciół. Jak to wytłumaczysz?

masz farta

[mcphisto]

"nie dopatruj sie definicji gdzie ich nie ma"

definicji??
wywnioskowałem to z wypowiedzi
nie czepiaj się słówek

"jednak rozumiesz co rosy miala na mysli"

jeśli nie zauważyłeś, wypowiedź Rosy została doprecyzowana...
poza tym, wolę wiedzieć co ktoś miał na myśli, jeśli tego nie rozumiem, a
chciałbym się do owej wypowiedzi ustosunkować

"masz farta"

też tak myślę
poza tym staram się troszczyć o to, co mam dzięki temu "fartowi"

[bambomurzynzafryko]

rosy to bylo prawdziwe objawienie. czy ona jeszcze wróci, powiedz mi, czy wróci?