toksyczne związki

[bambomurzynzafryko]

Zauważyłem,że to bardzo często uzywany (nadużywany?)termin na tym forum.
Muszę wyznać, że moje małżeństwo jest wybitnie "toksyczne". Zdaje się, że
wedle powszechnej opinii, należałoby ten "toksyczny związek" jak najprędzej
rozwiązać. Albo przynajmniej pójść na terapię rodzinną, bo wszak "macie już
dziecko", "dziecka krzywdzić nie można" itd.
Co do terapii - zgoda. Ale czy owa toksyczność nie jest pewną stałą cechą
wszystkich relacji intensywnych? Albo inaczej. Czy para ludzi, która
uświadamia sobie pewne stężenie toksyn w swoim związku i stara sie z nimi
walczyć, nie jest pod pewnym względem parą idealną? Czy to nie tutaj
realizuje się coś, co można nazwać erotyczną tajemnicą (erotyczną w znaczeniu
głębszym, rzecz jasna)? Czy nie jest to - inaczej mówiąc - gra o większą
stawkę? O większą niż w związku nietoksycznym, niedynamicznym,
homeostatycznym?
Wbrew formie logicznej jest to pytanie otwarte. Jak jest więc wasza opinia?

[bambomurzynzafryko]

Inne sformułowanie.
W zachowaniu ludzkim dominują dwie postawy:
1) zadaniowa (dynamiczna)
2) roszczeniowa (statyczna)
W myśl postawy pierwszej, każda relacja jest zmaganiem, w którym
najistotniejsze jest dążenie do poprawy istniejącego stanu rzeczy
W myśl postawy drugiej - relacje z przedmiotami i z ludźmi powinny dostarczyc
nam korzyści/
Termin "związek toksyczny" należy do języka,którym posługuje się postawa druga.
Choć moze być incydentalnie wykorzystywany przez ludzi myślących "zadaniowo".

Podobnie z chodzeniem po górach. Są ludzie, dla których celem wspinaczki jest
wypicie piwa na szczycie i "złapanie kolorków". Dla tych wędrówka po stromiźnie
jest bezsensem. Dla wędrowców zadaniowych - odwrotnie. Piwo nie smakuje,jesli
nie padasz z nóg, gdyż szczyt jest tylko "dodatkiem" do góry.

[tristezza]

o ile pamietam termin toksycznosc w odniesieniu do zwiazkow wylansowala niejaka
Susan Forward, ikona amerykanskiej psychoterapii. zapewne ta pani podala jakas
swoja definicje, ale termin zyje wlasnym zyciem, a to co on oznacza pozornie
wydaje sie oczywiste.istotnie brzmi obrazowo i efektownie, funkcjonuje jako
celny epitet w konfliktach rodzinnych i pararodzinnych wszelkiej masci.
niewatpliwie jest naduzywany, bo oznacza z grubsza wszystko z czym nie jest mi
po drodze u rodzica, partnera zyciowego itd. krotko mowiac wor bez dna.
zdefiniuj wiec moze Bambo te toksycznosc chocby w odniesieniu do wlasnego
zwiazku, bo ja odnosze wrazenie,ze Twoje malzenstwo jest raczej konfliktowe, a
to jeszcze nie znaczy dysfunkcyjne i do rozwiazania.

ps. lubie Cie Bambo, wiesz?
niezbyt czeste w przyrodzie polaczenie walorow serca i intelektu, ktore
prezentujesz jest na tym forum obecne raczej sladowo, zwlaszcza ostatnio...
pozdrawiam
t.

[bambomurzynzafryko]

T.!
Jeszcze się rumienię po przeczytaniu tych miłych słów, ale spróbuję na nie
zasłużyć.
Co do rozróżnienia na związki"konfliktowe" i "toksyczne". Być może mój związek
jest właśnie konfliktowy, a nie toksyczny. Prawdę powiedziawszy nie wiedziałem,
ze ten termin ma jakąś szerszą teoretyczną bazę. Jak pisałem tamte posty
wydawało mi się, ze toksyczny = bardzo konfliktowy. I że różnica między jednym
a drugim jest "magiczna". Kiedy ktoś Ci mówi: "Wiesz, jesteś taka toksyczna",
to brzmi podobnie jak "Wiesz, masz w sobie złą energię". Taka wypowiedź
sugeruje istnienie jakiejś tajemnej właściwości, toksyny, która sprawia, że z
tą osobą "nie da się po ludzku".
Moje małżeństwo jest bardzo intensywne i bardzo konfliktowe. Trudna nam spędzić
dzień bez siebie, ale awantury wybuchają non stop. Od czasu kiedy biorę efectin
sytuacja nieco sie zmieniła. Teraz to moja żona ciosa mi kołki na głowie, a jej
wściekłość potęguje fakt mojej "obojętności" i to, że syn zazwyczaj staje po
mojej stronie. Oczywiście dochodzi do tego nasza materialna niestabilność - nie
mamy własnego mieszkania, stałej pracy itd. Ale to nie może tak trwac w
nieskończoność i zastanawiam się,jak z tego bagna możemy wyjść.
Moja standardowa reakcja sprzed tego związku - spakować plecak i prysnąć na
parę miesięcy za granicę - nie wchodzi w rachubę. Pozostaje piękna szkoła
pokory,cierpliwościi wyrozumiałości. Obym wytrzymał.

[kamila305]

Napisales,ze twoje malzenstwo jest bardzo intensywne i konfliktowe i co krok
wybuchaja awantury.Ja jestem wlasnie dzieckiem rodzicow,ktorych malzenstwo
wygladalo podobnie.Przezywalam mocno okresy kiedy sie szarpali i nie moglam
tego pojac,ze tak moze wygladac milosc.Z perspektywy czasu wcale sie nie
zmienili.Pewne jest,ze jak jedno powie a to drugie na pewno b i znowu beda sie
klocic.Nie kazdy daje rade funkcjonowac w takim zwiazku.Ja juz swoje
odchorowalam,Choc nigdy,przenigdy im nie wypomnialam tego stresu i
krzykow,ktory towarzyszyl mi od dziecinstwa.Dla mnie to jest niestety toksyczny
zwiazek.Moze sie i kochaja na swoj sposob,ale co z tego kiedy jedno jest w
stanie rzucic sie na drugie i powoli sie wykanczaja.Ja wiem jedno,nie bylabym
ani jednego dnia w takim zwiazku.Chyba,ze bylabym masochistka.Dla mnie
najwazniejsza na swiecie jest milosc bez klotni ,wrzaskow i nienawisci.Kiedy
dwoje ludzi nie potrafi juz ze soba porozmawiac ,bo nie ma o czym,to tez mowi o
zwiazku.Mysle,ze zwiazek moze byc intensywny,a mimo topozbawiony agresji i
konfliktow,ktore tak bardzo niszcza.Opisujac swoj zwiazek tak bardzo
przypomnial mi sie obraz moich rodzicow.Wrocil ten bol w sercu,kiedy plakalam i
modlilam sie ,zeby sie nie pozabijali.Nie wiem ,byc moze oni tego tak
drastycznie nie odbierali,ale ja wysiadlam psychicznie.

[bambomurzynzafryko]

Kamilo!
Dziękuję za list. Muszę jednak powiedzieć, że do zabójstwa w naszym związku
jeszcze daleko. Inna sprawa - jak to może wyglądac z punktu widzenia dziecka,
ale - na ile mogę sie domyśleć - nie jest jeszcze tak tragicznie.
Tak czy inaczej rozstanie nie wchodzi w rachubę, bodaj z wszystkich możliwych
względów. Przede wszystkim ze względu na dziecko. Moja żona (którą b. kocham)
została opuszczona przez tatę, gdy miała 5 lat i mogę na jej przykładzie
obserwować rozmiary tragedii jaką było dzieciństwo bez ojca.
Intensywność relacji sama w sobie nie jest czymś dobrym. Ale może być bazą do
rekonstrukcji i naprawy. W to wierzę.

[kamila305]

Wiesz najwazniejsze,ze kochasz ja i dazysz do naprawy stosunkow miedzy
wami ,aby nie byly tak intensywne.Mysle,ze Wlasnie twoja zona moze wiele
zrozumiec,co czuja dzieci w takim ukladzie na swoim przykladzie z
dziecinstwa.Dzieki temu sama sprobuje dazyc do zmian na lepsze.A jesli dwojka
ludzi bedzie wiedziala gdzie popelnia i oboje beda bardzo pragnac lepiej i
piekniej zyc moze sie udac.Czego wam zycze.W koncu chciec to moc.

[tristezza]

wydaje mi sie, ze zwiazki toksyczne to takie, ktore rujnuja emocjonalnie,
psychicznie i fizycznie, w ktorych cierpienie, poczucie krzywdy, ponizenie itp.
sa zdecydowanie silniejsze od doznan pozytywnych. sa to zwiazki patologiczne, w
ktorych dominuje uzaleznienie (wzajemne, lub jednej strony, czesto mylone z
miloscia), straszliwe napiecie i jawna lub maskowana wrogosc.
Twoje malzenstwo to z pewnoscia zupelnie inna bajka. Jesli dobrze pamietam
wspominales kiedys o depresji zony, czyli oboje macie problemy afektywne. w
polaczeniu z proza zycia (male mieszkanie, brak stalej pracy, male dziecko)
byloby zupelnie niezrozumiale i chyba mocno podejrzane gdyby nie dochodzilo
miedzy Wami do konfliktow. z punktu widzenia dziecka najgorsza jest permanentna
wrogosc czy nawet obojetnosc. dlatego kontynuowanie zwiazku ze wzgledu na
dziecko nie ma sensu. nie zaslaniajcie sie dzieckiem,Bambo, przeciez sie
kochacie.jesli potraficie okazywac sobie uczucia pozytywne dziecko jakos
przetrwa.

z teoria wiekszej stawki, tajemnicy erotycznej itp. w zwiazkach konfliktowych
pozwole sobie sie nie zgodzic. moim zdaniem to racjonalizacja i tyle.
zdecydowanie lepiej starac sie dodatkowo nawzajem nie nakrecac. zaburzona
chemia mozgu wystarczajaco daje w kosc.
t.

[tristezza]

mysle ze w takich intensywnych zwiazkach (a wiem cos o tym z autopsji)
strasznie duzo pary idzie w gwizdek. powinno sie sobie dawac wiecej
przestrzeni: nie rezygnowac z kontaktow ze znajomymi i przyjaciolmi,szczegolnie
z tymi, ktorzy nie sa wspolni, wyjezdzac przynajmniej czasami bez partnera,
dbac o swoje zainteresowania, rozwoj duchowy itd. jak zwiazek staje sie mniej
absorbujacy wszyscy na tym wychodza lepiej. z dzieckiem na czele, w przeciwnym
wypadku wychowuje sie ono w pewnym sensie pod stolem.

[ulybka]

Kłotnia to forma głębokiego kontaktu międzyludzkiego. Jednak nie można tego
wytrzymac zbyt długo, moim zdaniem warto( i tu zwracam się do każdego, nikogo
nie omijają konfrontacje z innymi) pracować nad sobą, trenować empatię i
asertywność.
Zamiast wrzeszczeć, wyzywać, poniżać, mimo że sprawia to wielka przyjemnosć,
zastanowić się co to w efekcie da? Zapewne popsuje na jakiś czas relację z daną
osobą.
Może lepiej nauczyć się odbierać krytykę?
Jednym ze sposobów jest zgadzanie się z rozmówcą- to technika rozbrajania.
Gdy on mówi-"Nic nie potrafisz"
gdy odpowiesz-"to prawda, wielu rzeczy nie potrafię ale w kilku jestem dobry",
zdziwi się że zamiast atakować jak zwykle, bierzesz na siebie ciosy nei
poniżając się jednocześnie.

Piszę w zasadzie po raz pierwszy na tym forum, mam nadzieję że to co napisałam
ma jakiś sens. Nie mam zbyt duzego doświadczenia życiowego i wiem że okropnie
trudno jest być "empatycznym" gdy ktoś na nas najeżdza. Ale warto zmienić
siebie. To przez nasze myśli źle się czujemy. Wystarczy je zmienić a będzie łatwiej.
pozdrawiam serdecznie!!

[bambomurzynzafryko]

Droga ulybko!
Dziekuję za post i odzywaj sie tu czasem. Postaram sie zastosować do Twoich
rad, choc sama wiesz,ze to nieproste. Pozdrawiam.

[bambomurzynzafryko]

tristezza napisała:

> mysle ze w takich intensywnych zwiazkach (a wiem cos o tym z autopsji)
> strasznie duzo pary idzie w gwizdek. powinno sie sobie dawac wiecej
> przestrzeni

To jest oczywiście nasz problem. Ja bez mojej żony nie bardzo daję sobie
radę,ona - jak sądzę - też, choć u niej nie przybiera to tak patologicznych
rozmiarów jak u mnie. Czasami myślę, że powinienem żyć samotnie. Bycie z kimś
zbyt wiele mnie kosztuje. Mam syndromy borerline'owego przywiązania i latwo
dramatyzuje wszelkie sygnaly i konflikty.
Inna sprawa, że wyroslem w rodzinie,gdzie więzy uczuciowe byly nieslychanie
silne. Nie pamiętam, żeby mój ojciec albo matka kiedykolwiek nie mieli dla mnie
czasu. Rozpieszczac nie rozpieszczali (moge nawet powiedzieć, że trzymali mnie
krótko),ale nigdy nie szczędzili ani czasu, ani uwagi. Inna sprawa to to jak im
się odwdzięczylem. Ale nawet kiedy bylem na dnie (od pierwszych klas
podstawówki chciano mnie obsadzić, albo wyslać do szkoly specjalnej) zawsze we
mnie wierzyli. No ale to tak na marginesie i wlaściwie pisane nie wiadomo po co

[mgla_jedwabna]

toksyczne zwiazki to wcale niekoniecznie takie, w ktorych jest duzo konfliktow.
Predzej podejrzewalabym o toksycznosc takie, w ktorych konfliktow nie ma w
ogole, bo to znaczy, ze jedna ze stron podporzadkowala sie calkowicie. Wydaje
jej/mu sie, ze jak da sie zdeptac, to lepiej, niz jak sie pokloci, ale prawda
kest taka, ze zlosc i zal (czyli toksyny) narastaja w niej/w nim pod skora i
kieys pekna i poplyna jak lawa wulkaniczna. Wiec moze juz lepsze sa konflikty,
bo przynajmniej nikt nie udaje ze jest fajnie, kiedy nie jest...(siebie i tak
nie da sie oszukac).
Wedlug mnie relacja toksyczna to taka, ktora cie niszczy, wydobywa na wierzch i
wzmacnia to, co w tobie zle albo tez "tylko" tlamsi cie i nie daje szans na
rozwoj (nie mowie tu o swiadomej rezygnacji z pewnych rzeczy dobrych dla rzeczy
jeszcze lepszych). Jesli konflikty w zwiazku sa "wynikiem" trudnej sytuacji,
ale obie strony szukaja rozwiazania- to nie jest zwiazek toksyczny. Jesli sa
narzedziem niszczenia drugiej strony, tlamszenia jej, udowadniania, ze to ja
jestem lepszy/a i mam racje, krzywdzenia, wyzywania sie, dolowania
i "udupiania"- to wtedy jest to zwiazek toksyczny.
Reasumujac- moga byc zwiazki toksyczne bez konfliktow a te z konfliktami moga
byc toksyczne lub nie. I to moze byc inne dla kazdej ze stron- np. jakas
sytuacja dla jednej osoby bedzie neutralna a dla drugiej nieznosna, a na
dluzsza mete- toksyczna. I o tym ni,kt za ciebie nie zadecyduje, a juz napewno
nie na forum ;)
Pozdrawiam

[kamila305]

No tak tylko co dla jednej osoby jest toksyczne i nie do przyjecia,dla innej
moze oznaczac jedynie konflikt.Sa osoby,ktore w zwiazku pelnym konfliktow nie
moglyby normalnie funkcjonowac i zyc ,a po pewnym czasie zapadlyby na gleboka
nerwice.Sa i takie dla ,ktorych codzienna klotnia,sprzeczka ,udawadnianie kto
ma racje to nic nie znaczacy epizod,norma.Jesli w zwiazku nie ma duzo
konfliktow to nie zawsze oznacza ,ze jedna strona podporzadkowala sie
drugiej,choc pewnie i tak bywa.Moze tez oznaczac ,ze zgadzaja sie w wiekszosci
spraw ,maja podobne zdanie,gust,przemyslenia.Istnieja tez na tym swiecie
blizniacze dusze.ktore naprawde mysla i czuja prawie zawsze to samo.

[mgla_jedwabna]

tak, tylko nie chodzi mi o zgadzanie sie "zwykle" tylko "zawsze". Tzn, ze w
normalnym zwiazku zawsze sa jakies konflikty. Jesli sa rzadko- to tak, jak
piszesz, oznacza to podobne gusta itd., ale jesli nie ma ich n i g d y to
dopiero jest podejrzane...bo mozliwe ze dwoje ludzi zgadza sie w 99% ale
niemozliwe, ze w 100%.

[kamila305]

Masz racje,zawsze ten jeden procent nawet w najbardziej idealnych zwiazkach
jest.Bywa i tak ,ze jedna strona jest ofiara,ktora nigdy nie sprzeciwi sie panu
i wladcy i woli przemilczec niz dostac ciosy.Ale co taka ofiara skumuluje w
sobie agresji przez te lata.Przeciez kumulacja leku, bolu po czasie grozi
wybuchem poteznej agresji.Potem slyszy sie i czyta ,ze ofiara zabila oprawce.

[mgla_jedwabna]

a zwykle jest jeszcze tak, ze nie ma czytelnego podzialu na ofiare i sprawce
albo istnieje on tylko dla jednej ze stron...ktos przez lata na pytanie "kawe
czy herbate" odpowiada "herbate" zeby ten drugi nie mial problemow z
fusami...potem po latach wybucha "bo ja zawsze kawe wolalam/em ale dla ciebie
wazniejsze byly torebki ekspresowe!" a sprawca herbaty jest naprawde
zdziwiony/a..."bo trzeba bylo mowic!" i biedny/a nie wie, dlaczego zostal
uznany/a za sprawce, przeciez zawsze sie pytal/a "kawe czy herbate?". innymi
slowy wiele osob ustawia siebie w roli ofiary a partnera,partnerke w roli
sprawcy, czerpie korzysci z tego ukladu, a kiedy mu/jej wygodnie- zada
odszkodowania za bycie ofiara...
sa tez takie zwiazki toksyczne, w ktorych oboje partnerow (czesto sa to
partnerzy na nierownych pozycjach, gdzie jedno z nich nie ma nic do gadania,
np. rodzic i dziecko) rani sie nawzajem, oboje sa sprawcami i ofiarami. I to sa
chyba uklady najczestsze