bardzo prosze o rade.....

[edyta129]

moj problem narasta od dluzszego czasu, wiec moze zaczne od poczatku.....
juz od czasow szkolnych mialam duze problemy z publicznymi wystepami. umiem
dosc dobrze spiewac, wiec wszyscy nauczyciele mnie namawiali, abym
wystepowala na roznych akademiach, konkursach itp., ale ja z biegiam czasu
coraz czesciej unikalam tych wystepow, az w koncu przestalam w ogole spiewac
solo. w chorze czuje sie wspaniale, ale gdy musze sama wyjsc na scene
zaczynam cala sie trzasc, moj oddech staje sie bardzo plytki a gardlo jest
cale scisniete.
tak samo czuje sie, gdy musze zalatwiac codzienne sprawy w roznego rodzaju
urzedach, albo chociazby kiedy chce cos kupic w sklepie i rozmawiam ze
sprzedawca. juz na sama mysl o tym serca bije bardzo szybko, a oddech staje
sie plytki i dostaje zadyszki mimo tego, ze w ogole nie ruszam sie z miejsca.
w takich momentach czuje, ze przestaje byc soba. nie zawsze potrafie trzezwo
myslec i zdarza mi sia palnac jakas glupote, albo w ogole zapominam o co
mialam sie kogos spytac.... od czasu do czasu zdarza sie tez, ze przed jakims
wyjsciem denerwuje sie tak bardzo, ze zoladek mam caly scisniety i przechodzi
mi to dopiero jak zwymiotuje.
do niedawna jakos musialam dawac sobie z tym rade, ale ostatnio po raz
pierwszy "posypalam sie" calkowicie, kiedy robilam pewna prezentacje. bylo na
niej niewiele ponad 20 osob, ktore znalam juz od pewnago czasu, ale mimo to
nie potrafilam nad soba zapanowac. rece mi sie trzesly, glos drzal i w pewnym
momencie zorientowalam sie, ze ludzie kompletnie mnie nie sluchaja. wydawalo
mi sie, ze jest im mnie zal i gdyby tylko mogli, pozwoliliby mi zwyczajnie
skonczyc w pol slowa, zebym tylko nie musiala sie dalej meczyc. przez reszte
dnia robilam wszystko, by o tym nie myslec, bo zdawalam sobie sprawe, ze w
kazdej chwili moge po prostu wybuchnac. gdy tylko weszlam do mieszkania,
przestalam nad soba panowac kompletnie i caly dzien przeplakalam. mialam
wtedy jechac do rodzicow, ale moje oczy byly cale zapuchniete i balam sie, ze
nawet jesli sie na chwile uspokoje, to nawet najmniejsza rzecz moze sprawic,
ze rozrycze sie na srodku ulicy.
opowiedzialam o tym wszystkim mamie i ona od tamtego dnia caly czas namawia
mnie, zebym poszla do psychologa. chcialabym sie spytac, czy rzeczywiscie
potrzebuje pomocy kogos, kto sie na tym zna, czy tez lekko histeryzuje i moge
sobie sama z tym poradzic dzieki jakims cwiczeniom. zdaje sobie sprawe, ze
ludzie maja wieksze zmartwienia, ale boje sie, ze kiedys zupelnie przestane
sie kontrolowac, bo ten lek z biegiem czasu tylko narasta...
bede bardzo wdzieczna za kazda rade.

[mars43]

pocieszę Cię,niedługo tego nie będziesz miała.Poczytaj dobrze dzisiejsze
wątki.Głowa do góry.

[lucyna_n]

zabierzcie mi stąd tego dilera bo mnie szlag ku.. na miejscu trafi!!!!!!!!

[mars43]

czy ktoś choć uroni łzę po tobie.

nie wiem, ale wiem że...

[lucyna_n]

po tobie zapłaczą wszyscy uzależnieni klienci którzy stracili dilera

[mars43]

oj,głupia ty,głupia ty,..

[abasia471]

Ty za mądry też nie jesteś proponując komuś kto ma problemy jeszcze większy
kłopot. W Twoim przypadku, ta kuracja, którą tak zachwalasz, chyba jednak Ci
zaszkodziła.

[mamusia1999]

a w czym problem zeby pojsc do psychologa? bo wstyd czy co? bo trzeba sie przed
samym soba przyznac do zaburzen psychicznych?
jesli to zwykla trema, to szybko ja zalatwicie. ale jesli zaczelas unikac
spiewania zamiasz sie z nim oswoic, nie przechodzi w miare prezentacji i dreczy
cie jeszcze dlugo po, to masz do czynienia raczej z lekiem.
na jedno i drugie wlasnie psycholog ma cwiczenia. po co sie meczyc?

[mskaiq]

Kiedy pomyslisz o wystepie publicznym wtedy zaczynasz sie cala trzasc, Twoj
oddech staje plytki a gardlo jest scisniete.
Im wieksza uwage bedziesz przywiazywala do tych objawow tym beda silniejsze bo
tym wiecej strachu beda wyzwalaly.
Musisz wystepowac publicznie, poradzisz Sobie, musisz rozmawiac ze sprzedawca,
kupowac w sklepie.
Nie mysl o wystepie czy spotkaniu bo w taki sposob wyzwalasz strach ktory Cie
paralizuje. Jesli zmusisz sie do wystapien publicznych i bedziesz przelamywala
ten strach to po paru miesiacach te objawy zaczna sie zmiejszac i znikna. Jesli
sie poddasz to ten terror bedzie coraz wiekszy.
Serdeczne pozdrowienia.

[luba9]

może postaraj sobie przypomnieć jak było wtedy gdy lubiłaś śpiewać i występy
solo, przy okazji co się stało jak się zupełnie posypałaś? nic, nawet
niespecjalnie słuchali, perfekcjonizm won, powinno być lepiej

[edyta129]

wlasnie chodzilo o to, ze oni _wszyscy_ sluchali jak nigdy nikogo przedtem.
lepiej byloby, gdyby rzeczywiscie mnie wtedy olali, ale im chyba naprawde bylo
mnie zal. pewną tradycją jest, ze po takim wystapieniu _zawsze_ publicznosc
zadaje jakies pytania, a ja jako pierwsza nie mialam zadnego...
a jesli chodzi o perfekcjonizm to wydaje mi sie, ze z tego wyleczylam sie juz
jakis czas temu. dalej stawiam sobie chyba dosc wysokie wymagania, ale jesli mi
cos nie wychodzi to potrafie szybko o tym zapomniec i nie przejmuje sie
wszystkim tak bardzo jak kiedys. czasem jest mi troche przykro, ale
przynajmniej zdaje sobie sprawe, ze nie wszystkie rzeczy moge kontrolowac

[luba9]

nie wszystko mi się zgadza,gdybyś tak łatwo zapominała drobne porażki nie
byłoby twojego wątku, ale mniejsza o to, jeżeli inni radcy mają rację i wygląda
to już na zaawansowaną fobię społeczną, to trudno sobie poradzić z tym
samodzielnie. Może pomogą pozytywne wizualizacje, wyobrażanie sobie jak całe
wystąpienie powinno wyglądać, ćwiczenie przed lustrem, im bardziej wyćwiczone
tym naturalniej i swobodniej później wygląda. Ja tam czasem lubię eksperymenty
i gdyby tak założyć sobie: zrobię totalną klapę, będę się trząść, mówić
bełkotliwie, ledwo słyszalnym głosem i co wtedy? Czy tak łatwo osiągnąć
założony cel i co z tego wyniknie?

[miriam11]

Moja rada bedzie okropna... ale sama sie do tego stosuje. Z racji zawodu dosc
czesto musze publicznie wystepowac i poddawac sie ocenie. Przed wystepem
oczywiscie zaczynam sie dusic ze strachu. Poniewaz zadne techniki relaksacyjne
ani racjonalizacja nie dzialaja, po prostu biore tranxene i tyle. Pomaga. Tyle
ze nie wiem, czy namawianie do brania benzodiazepin jest sluszne.

[sajder86]

Od jak dawna to masz? Czy może od początku życia. Mi te objawy podchodzą pod
fobię społeczną :(

[edyta129]

to trwa od 5 lub 6 lat....

[abasia471]

To co opisujesz wygląda na fobię społeczną. Skoro to się pogłębia chyba nie
dasz rady sama sobie pomóc. Moim zdaniem powinnaś skorzystać z rady matki i
pójść do psychologa albo do psychiatry. Są leki które ułatwiają leczenie tego
rodzaju fobii. Ja po wypadku miałam problemy z porozumiewaniem się (szwankowała
mi pamięć, przekręcałam wyrazy), tak mnie to stresowało, że z gadatliwej, łatwo
nawiązującej kontakty soby stałam się milczkiem. Tak jak Ty nawet w sklepie
zapominałam języka w gębie. Wycofałam się z normalnych kontaktów, bo Ciągle się
denerwowałam, że zrobię z siebie kretynkę, że inni widzą moje skrępowanie itd i
tp. Dostałam leki, mój stan ogólny uległ poprawie i wszystko wróciło do normy.
Daj sobie szansę , nie zadręczaj się bez sensu, kolejnymi próbami przełamania
problemu na własną rękę szukaj pomocy u specjalistów. Życzę Ci powodzenia.

[agnieszkagosia]

powiem tak: objawy sugerują fobię społeczną
nie ma się czego wstydzić - idź do psychologa
myślę, że najlepsze efekty dałoby połączenie psychoterapii z delikatną
farmakoterapią
nie ma się co wstydzić, odczujesz ulgę tylko spróbuj, idź do psychologa, lekarza...

mojetrzyogony.blox.pl