Mam 18 lat.

[anut]

Trittico. Coaxil. Asentra. Lorafen. Diphergan. Promazin. Seroxat. Pół roku leczenia. W między czasie matura, rekrutacja na studia, nie raz wydawało mi się, że ponad moje siły. Że to nie ten czas, czemu akurat teraz (a czy kiedykolwiek w ogóle jest dobry czas na depresję?). Codzienny płacz, nieprzespane noce. Udało się. Zdałam maturę, dostałam się na studia. Tam, gdzie chciałam. Rodzice się pogodzili. Miałam 4 miesiące wakacji.

I wtedy wszystko zaczęło się od nowa. Asentra w cudowny sposób przestała działać. Seroxat. Propozycja obserwacji w szpitalu. Blizny pokrywające całe przedramiona.

Mam 18 lat. Chce "żyć, nie umierać". Umieram każdego dnia. Łykam tabletki z przyzwyczajenia. Chyba trafiłam na ten świat przez przypadek. Jak wcześniak, który nie jest przygotowany do życia. Nie jest zdolny. I nie wiem czemu chciałam to napisac, ale chciałam.

Mam 18 lat i umierałam już zbyt wiele razy.

[ollaboga77]

Anut a czy aby napewno to co robisz daje Ci siłe czy tylko osłabia!!

Ty nic nie musisz!
Nie bierz się na ambicje i nie podkręcaj się...

To co robisz jest Twoje ? zapytam wprost....

[anut]

"To co robisz jest Twoje ? zapytam wprost...."

To znaczy co? Matura, studia? Tak, jest zdecydowanie moje. Gdybym zrezygnowała z tego na rzecz choroby, byłaby to ta słabośc, której nie potrafiłabym przełknąć.

[ollaboga77]

jaka słabość?

A jak z Twoja ambicja? Ambitna jesteś?

[anut]

Chorobliwie.

[ollaboga77]

NO właśnie..... musisz nad tym pracować..... ambicja chorobliwa zaprowadzi Cię
i prowadzi Cie do choroby . tak sądzę!!

wypowiedz się teraz TY...

[ollaboga77]

Podejrzewam że wiem co robisz.... i to twoja ta własnie chrobliwa ambicja Cię
wciska w chorobę....w umieranie.... robisz coś ponad swoje siły.... to znaczy,
że to nie jest TO....

Rada moja: lepiej nie robić nic niż robić coś na siłe.....

Ta ambicja o której piszesz ona Cie zabija....

ale napisz mi o swoich uczuciach?

[rzeznia_nr_5]

anut napisała:

> Mam 18 lat i umierałam już zbyt wiele razy.


Mam dzisiaj niedyspozycje żołądkową więc prosze bez patosu bo się porzygam.

[a.niech.to]

rzeznia_nr_5 napisał:

> Mam dzisiaj niedyspozycje żołądkową więc prosze bez patosu bo się porzygam.
A ja się wzruszyłam...Idź do kibla, padnij na kolana i obejmij muszlę.

[ollaboga77]

nie rozumiem Waszych textów wogóle!

czy to takie specyficzne poczucie humoru?

[a.niech.to]

ollaboga77 napisała:

> nie rozumiem Waszych textów wogóle!
Wiem, że trudno piszę, ale się staram, żeby było przystępnie. Cóż, wrodzona
wrażliwość często płata mi figle i tworzę oniryczne fantasmagorie.
> czy to takie specyficzne poczucie humoru?
Nie zastanawiaj się, będzie Ci lżej, a zamiast innych myśl o sobie. Serio.

[a.niech.to]

Nie jestem _my_. Zwracaj się do mnie pojedynczo.

[ollaboga77]

Masz racje a.niech.to... myślec o sobie ale już za póxno.... spierd.... TO.....
i dlatego tu jestem

I to w taki bezsensownych sposob!! że aż mnie ściska....

Trza zaufac swojej intuicji i iśc za nia... bo kto mnie zatrzyma ? nikt!!

[sneeper]

e tam, przejdzie, jeszcze pogramy w strzelanki na komputerze :),

[a.niech.to]

A co jej właściwie jest? Przeleciałam cały wątek, ale kumam.

[a.niech.to]

nie kumam

[ollaboga77]

;) nie zastanawiaj się nad Snepeerem bedzie Ci lezej tak jak i Oli ;)

[a.niech.to]

ollaboga77 napisała:

> Masz racje a.niech.to... myślec o sobie ale już za póxno.... spierd....
TO.....
>
> i dlatego tu jestem
>
> I to w taki bezsensownych sposob!! że aż mnie ściska....
Postawiłaś diagnozę, wypracuj terapię i nie rozpaczaj, bo nie umierasz, skoro
klikasz. Póki życia, póty nadziei - wiadomo, że nie na wszystko.
> Trza zaufac swojej intuicji i iśc za nia...
Słyszałam, że jest jeszcze rozsądek.
> bo kto mnie zatrzyma ? nikt!!
Ściana.

[mskaiq]

Nie mozna z niczego zrezygnowac, musisz miec plany i musisz je ralizowac. Bez
planow, bez nadziei zyje sie jeszcze tudniej.
Postaraj sie byc codzuiennie na spacerze, powinien pomoc Ci rozladowywac Twoje
emocje. Nie wolno plakac Anut, nie mozsna pozwalac aby pojawial sie zal bo zal
wywoluje lzy i zniecheca.
Piszesz o bliznach. Zwykle mamy wrazenie ze ciecie siebie uwalnia emocje. Tak
sie dzieje ale tylko na chwile, pozniej te emcje wracaja z wieksza sila.
cwiczenia fizyczne pomagaja pozbyc sie tych emocji. Nie rezygnuj, wygrasz,
najwazniejsze jest wierzyc w Siebie.
Serdeczne pozdrowienia.