bardzo chcę dziecka a mąż nie

[eps]

Mam 26 lat i od 3 lat jestem w stałym związku, od ponad roku mezatka.
Jakiś czas temu bardzo zapragnęłam dziecka jednak mój partner nie chce o tym
słyszeć bo twierdzi że nie dorósł do roli ojca (25 lat). Ostatnio odbylismy
zasadnicza rozmowę i ostatecznie on przez najbliże 2 lata nie chce dzieci.
od tego czasu stałam się apatyczna, nie mogę spać, "zacięłam" się w sobie i
postanowiłam że jak on tak to ja nie chcę dzieci i jak on bedzie chciał to
wtedy zobaczy. Postanowiłam poświęcić się pracy zawodowej (chce być typem
karierowiczki) i jeżeli wogóle zechcę dziecka to dopiero po 30. Poza tym mam
wstręt do męza i nie mam ochoty kochać się z nim. Do zbliżeń dochodzi tylko z
jego inicjatywy i bez żadnej przyjemnosci dla mnie. Najchętniej nie
kochałabym się z nim wcale. Co mi jest i co zrobić aby nie być taką dla męza?
A może ja mam racje. Już nie wiem co mam robić. Dla mnie to najlepszy moment
na urodzenie dziecka. Bardzo prosze o pomoc.

[nadja]

Zauwazylam (kolejna obserwacja, bo na tym sie opieram...obserwacja rodzinna
zreszta), ze u mezczyzn w tym wieku to coraz normalniejsze.
Ale zastanawiam sie nad przyczynami. Bo albo komus rzeczywiscie wydaje sie,
ze jest zbyt mlody,boi sie utraty niezaleznosci (to logiczne, teraz nie
wyjdziecie juz nigdzie ot tak, bo dziecko musi z kims zostac, prawda?),
ale z drugiej moze oznaczac brak pewnosci co do partnera. Tzn - zastanow
sie czy miedzy Wami wszystko dobrze sie uklada (no wiadomo,ze nie
wszystko,ale...) czy nie daje Ci zadnych znakow, ze traci te pewnosc...
Moze to chwilowe, troche jak syndrom nagle zamknietego ptaka - potem
np przechodzi. Zastanow sie tez, czy nie obawia sie o wzgledy materialne,
bo teraz niestety utrzymac sie jest coraz trudniej, a mezczyzna moze
sie tego obawiac - ze nie podola. Co do Twojej reakcji - coz, moze ta
karierowiczka wyjdzie Ci na dobre, bo zrobisz cos dla siebie. Ale uwazaj
zebys gdzies w tej pogoni do zapomnienia (bo jak rozumiem ma to byc
lekarstwo na smutek...) nie zgubila siebie i swoich pragnien.
W koncu jestes kobieta. A Twoj maz zeniac sie z Toba mogl sie spodziewac,
ze "kiedys" bedziesz chciala zostac matka. Porozmawiaj z nim na spokojnie.
Moze wszystko sie wyjasni.
pozdrawiam i powodzenia
n.

[e_english]

Zdaje sie, ze na forum Psychologia specjalizuja sie w rozwiazywaniu tego
rodzaju problemow :) Moze napisz tam? Podrawiam.

[maxiu_m]

eps napisała:

> Co mi jest i co zrobić aby nie być taką dla męza?

Jestes powaznie chora, najlepiej proponuje drogę krzyżową do Watykanu na
kolanach, z biczem w ręce (cały czas biczując się po plecach).
To wstrętne - jak tak można bidule męża traktować?

[eps]

Z tą bidulą to miał być sarkazm czy Ty tak poważnie. Do watykanu się nie
wybieram bo nie jestem jakoś głęboko wierząca.
Pozdrawiam

[iwona.grobel]

Popieram radę, żeby omówić to z psychologiem. Poważnie. To bardzo złożony
problem.
Pozdrawiam.