Jak żyć normalnie???

[matika10]

Jak żyć...normalnie kiedy ma się nerwice natręctw, hipochondrie, depresje,
nadopiekuńczość, nałogi???

[czekolada_z_orzechami]

O rajuśku. Normalnie?

[matika10]

No właśnie, też tak myślę, że normalnie się nie da. No to jak???

[czekolada_z_orzechami]

Jak? Może nie jestem najlepsza w dawaniu rad, bo sama mam takie problemy, ale..Jak żyć? po swojemu. To jedyne, co moge tu konstruktywnego podsunąć.
Kiedy żyjesz po swojemu- jesz pół godziny śniadanie, pozwalasz sobie na małe dziwactwa, płaczesz, okazujesz emocje, to jesteś w zgodzie ze soba i nie ciągniesz smyczy, na której sama jesteś.

[matika10]

Po swojemu... No chyba się nie da, bo ja nie jestem sama(na szczęście!). To są
moje urojenia które zatruwają życie moim bliskim, bo dziecko się spóźnia bo
rozmawia z koleżanką, a nie wpadło pod samochód, bo boli mnie głowa od tak sobie
a nie dlatego że mam raka, bo mała ma tylko gorączkę a nie umiera, bo po co
wszystko sto razy sprawdzam przecież jest dobrze. uuuu... namieszane w tej
głowie, namieszane...

[czekolada_z_orzechami]

Czasem problemy nie są warte takich nerwów. Heh, weź to wytłumacz depresyjnemu albo innemu neurotykowi.
Okej, rozumiem Cię. Idź do lekarza i poproś o coś na zaburzenia obsesyjno- kompulsyjne.

[matika10]

Ja się leczę ale cudów nie ma. Leki pomagają to prawda ale nie zmienią psychiki.
To siedzi w głowie. Że już nie wspomnę co się dzieje kiedy leki odstawiam, bo
"ile mam je brać przecież szkodzą na inne rzeczy". Błędne koło. No ale żyć
trzeba tak czy siak.

[czekolada_z_orzechami]

Może psychoterapia? mnie pomaga. naprawdę. Chyba:/

[matika10]

Też myślałam ale nie wierzę czy pomoże. A trzeba wierzyć, żeby to miało sens.

[anatemka]

normalność jest przereklamowana. i taka nuuuuuudna

[matika10]

Też prawda

[lucyna_n]

normalność nie jest przereklamowana, strasznie dobrze jest żyć kiedy
się człowiek czuje normalnie.

[anatemka]

może masz rację. Zapomniałam juz jak to jest normalnie.

[lucyna_n]

to bardzo możliwe

[mskaiq]

Te Twoje urojenia w stosunku do dziecka przezywalem kiedys rowniez w
stosunku do moich dzieci. Pozbylem sie tych urojen, sa one strachem
ze cos zlego wydarzylo sie dziecku. Musisz uwierzyc ze nic sie
dziecku nie przydazy, ja w to uwierzylem i moje problemy zmiknely.
Szczegolnie wazne jest to kiedy dziecko staje sie starsze bo
usamodzielnia sie i czesto potrafi sie spozniac albo nie informowac
co robi.
Masz racje ze kiedy boli Cie glowa to nie znaczy to ze masz raka.
Kiedy Cie boli glowa zajmnij sie czymkolwiek tak aby nie myslec o
bolu glowy. Kiedy myslisz o bolu glowy pojawia sie strach ze to rak
i wtedy bol glowy staje sie jeszcze silniejszy. Jak uda Ci sie nie
myslec o bolu to bol zniknie. Sprobuj, sama zobaczysz jak to dziala.
Poza tym mysle ze wcale nie masz namieszane w glowie, po prostu
reagujesz na wiele okolicznosci strachem. Postaraj sie pokonac ten
strach. Mysle ze bardzo przydalyby Ci sie codzienne cwiczenia, bieg,
rower, itp. Cwiczenia zwalniaja stres, latwiej kontrolowac strach.
Serdeczne pozdrowienia.

[matika10]

To wszystko prawda. Uwierzyć...ale ten strach jest silniejszy od wiary. Przed
urodzeniem pierwszego dziecka nie miałam takich problemów. Myślałam drugie mnie
wyzwoli, będę spokojniejsza, a o dziwo jest jeszcze gorzej. Tak sobie myślę, że
najlepiej pogodzić się z tym wszystkim ale...najbardziej żal mi dzieciaków,
kiedy patrzą jak matka ryczy w kącie, wraca pięć razy aby sprawdzić czy
wyłączyła żelazko i przez to spóźniamy się do szkoły, albo wyzywa, że córka
zapomniała powiedzieć o której kończy lekcje. To dla nich bardzo ciężkie na
pewno. Mam tylko nadzieję, że nie odbije się to na ich psychice. Bo ja chyba nie
dam rady się zmienić...

[matika10]

Aha dziękuję wszystkim za wsparcie i rady :-))

[matika10]

Kiedy boisz się śmierci i nie chcesz odejść, diabły rozszarpują twoje życie na
strzępy.
Jeśli jednak pogodziłeś się z losem, stają się aniołami które uwalniają cię od
tego świata.

[demole]

a co to jest norma ??
wiekrzosc pacjentow to wcale nie sa chorzy ludzie
niektóre choroby wcale sie nie zdarzaja raz na 100
trudno nazwac katar zapaleniem pluc,
ale jesli bedzie leczene hiperskutecznymi lekami -to owszem

to po wynalezieniu nowoczesnych psychotropow poszerzono zakres ich stosowania,i
nawet niektore lekkie nerwice zostaly przechrzczone

ten 1 procent uwazam ze przed 1956 rokiem to byl 1 promil
ale i tak wczesniej nie bylo narzedzi statystycznych wiec latwo bylo sfalszowac
zreszta falszerstwa najlepiej udaja sie tam gdzie jest troche prawdy

[demole]

aby w razie jakis odszkodowan wskutek mojego wlasnego samobojstwa,albo
zgonu,spowodowanego 25 letnim bezpodstawnym lykaniem lekow psychotropowych,ktore
notabene zniszczyly mi zdolnosc do pracy

dla mnie wazne aby rodzina,czyli zona,
lub dalsza rodzinapo mojej smierci nie dostala ani dolara w razie proby
wnoszenia o odszkod.
Jesliby takie pieniadze byly to dostanie je Koalicja prtzeciwko
psychiatrii.Rodzina sie moze tam najwyzej zatrudnic ( za wyjatkiem osob ktore
sie nade mna znecaly...
TRAKTUJE TO JAKO OGLOSZENIE

[nt.85]

k, demole bardzo mi przykro ze tak ci ktos spapral zycie powiedz czy byles na
sile w szpitalu i czy to mozliwe zeby ktos cie wsadzil do szpitala bez twojej
zgody. wlasnie mi tym grożą, anie ma podstaw, jestem zdrowy na 100 procent tylko
po prostu chcą sie mnie pozbyc, wymyslaja jakies wyjazdy itp, jedyny dowod to
opinia psychiatry z ktorym nie gadalem, a juz na pewno nic na temat mojej
psychiki na wszystko odpowiedzialem ze nie jegosprawa.odpisz to b wazne

[matika10]

nie do mnie pytanie ale na silę się chyba nie da!!!

[matika10]

Musisz być chyba niebezpieczny, żeby można było Cię zamknąć w szpitalu. Tak
myślę. Chociaż ja byłam "niebezpieczna" i jakoś się wywinęłam.

---
Kiedy boisz się śmierci i nie chcesz odejść, diabły rozszarpują twoje życie na
strzępy.
Jeśli jednak pogodziłeś się z losem, stają się aniołami które uwalniają cię od
tego świata.

[matika10]

Norma jest wtedy...jeśli twoje myśli i czyny nie sprawiają przykrości. To co
robisz i myślisz jest normalne dla ciebie!!!

[demole]

nie wciagaj mnie wglupia rozmowe debilu,
pewnie jestes lekarzem i zarabiasz 1500 + 5000 lapowek

[nt.85]

to do mnie? tylko pytalem ale jak nie

[matika10]

Dość dotkliwe te pytania. Śledziłam to co pisałeś o relacjach z Twoim bratem.
Mam wątpliwości czyja to wina...
------------
Kiedy boisz się śmierci i nie chcesz odejść, diabły rozszarpują twoje życie na
strzępy.
Jeśli jednak pogodziłeś się z losem, stają się aniołami które uwalniają cię od
tego świata.

[nt.85]

......

[matika10]

nt.85, no nie obrażaj się od razu. Musisz wziąć na wstrzymanie. Nie można tak
bezpośrednio pytać, bo można kogoś zranić:-))Zresztą sam widzisz jaką odpowiedź
dostałeś.

[matika10]

Kiedyś myślałam, że z depresji leki mogą wyciągnąć całkowicie. Teraz już wiem,
że to niemożliwe... Jak patrzę na to co się ze mną dzieje... Potrafię miesiącami
zamartwiać się, bać się choroby, śmierci, co doprowadza do depresji. Jestem
wtedy w takim stanie, że leżę w łóżku i modlę się o śmierć, nie obchodzą mnie
dzieci, co się z nimi dzieje, powoduje to rzecz jasna potworne wyrzuty sumienia.
Kiedy leki zaczynają działać i mogę w miarę funkcjonować, to znowu zaczyna
pojawiać się lęk o życie, zdrowie moje i najbliższych co znowu doprowadza do
depresji. Ech...błędne koło. Przecież z tego się nie wychodzi...

[mskaiq]

Kiedy masz zly nastroj natychmiast stajesz sie depresyjna. Jesli
zmienisz nastroj na pozytywny stan depresyjny znika i wtedy znika
choroba.
Zamartwianie sie miesiacami to zly nastroj przez te miesiace a to
przynosi bardzo gleboka depresje. W czasie glebokiego stanu
depresyjnego nic nie obchodzi, nawet dzieci. Zeby sie tego pozbyc
musi pojawic sie nadzieja, namiastka wiary ze bedzie lepiej.
Po co sie zamartwiasz, to nie rozwiaze Twoich problemow.
Strach, zal, zlosc, nienawisc, zazdrosc, zawisc, itp psuja pozytywny
nastroj a to oznacza stan depresyjny.
Trzeba sie nauczuc wierzyc ze bedzie dobrze. 99% procent naszych
obaw nie sprawdza sie.
Kiedy Twoje dziecko sie spoznia budujesz scenariusz ze cos sie
wydarzylo. Ten scenariusz wywoluje w Tobie strach i zdoluje Ciebie a
dziecko spokojnie wraca do domu. Kiedy pojawiaja sie scenariusze,
zajmnij sie czymkolwiek, wtedy przestaniesz je ukladac i wroci
normalnosc.
Nie pozwol sie terroryzowac strachowi o dzieci, musisz wierzyc ze
wszystko bedzie dobrze. Negatywnych uczuc latwiej pozbywac sie kiedy
regularnie cwiczysz fizyczne. Bardzo pomaga bieg, rower albo
codzienny dlugi spacer.
Musisz rowniez uwierzyc ze depresji mozna sie pozbyc, ale nie mozesz
akceptowac wrunkow gry jakie Ci ona dektuje. Kiedy nauczysz sie
bronic przed negatywnymi uczuciami depresja zniknie.
Serdeczne pozdrowienia.

[nt.85]

matiko com ty wymysliłas że sie obrażam, naprawde nie jestem szczylem
podążającym w kierunku słońca zachodzącego na jego nosie.
rozumiem że uraziłem demole- niedelikatność to moja specjalność:(
nie wiem co Ci poradzić na te lęki, to b. smutne i dla mnie niepojęte- niby masz
męża, dzieci- powinnas być szczęśliwa...cierpisz od tego co jeszcze nie
nastąpiło- to straszne
może niech mąż Ci pomoże, codziennie przytula i mówi że nic sie złego nie
stanie, niech ci to wmawia.aż uwierzysz.
p-s wczesnie wstajesz, tak jak ja ale ja na 5.30 do pracy:/

[matika10]

No wcześnie wstaje, pewnie z powodu depresji:-(( Sorry za tego brata, mnie też
trochę poniosło, nie znam Was i nie mnie oceniać wasze relacje. Dzięki za słowa
otuchy. Ty też się trzymaj!!!