Błagam o pomoc dla mamy

[lilka21]

Mama nie radzi już sobie z kłopotami rodzinnymi {zdrowotnymi, szkolnymi},
ciągle płacze, mówi, że nic ją nie cieszy, na nic nie czeka.Cierpi, jest jej
źle, odechciewa jej się najprostszych czynności{lekarz nie stwierdził
menopauzy}Co mam robić; w dodatku ojciec bagatelizuje jej sprawy, zaniedbuje
dom, np. w piwnicy są stosy gnijących desek i gruzów, jak na śmietniku. Ojcu
nie chce się nic zrobić, niszczeje dom dzieciństwa mojej mamy{dom dziadków},
są to rzeczy, które może zrobić tylko mężczyzna, a ojciec reaguje złoscią na
krytykę i popędzanie. Proszę, jak mam go przekonać, że uporządkowanie pewnych
spraw pomoże mamie i jak mam ratować jej zdrowie?

[lilith76]

lekarz nie stwierdził menopauzy, ale mógł chociaz doradzić jakieś preparaty na
uspokojenie, wzmocnienie systemu nerwowego (chociazby magnez z witaminą B6).
oprócz tego twojej mamie potrzeba wsparcia i pomocy. skoro ojciec nie staje na
wysokości zadania ty spróbuj chociaz odrobinę - wazne żeby ja pocieszać,
wspierać, odciążać w codziennych obowiązkach. mam nadzieję, że z czasem
sytuacja się polepszy.

[g.i.jane]

Lilith76 ma rację. Mama musi poczuć, że ma w kimś oparcie. Jeśli ojciec nie
potrafi stanąć na wysokości zadania, Ty musisz spróbować. Jeśli ojciec nie
chce się zająć piwnicą może sąsiad, za niewielką opłatą, albo ktoś z Twoich
przyjaciół, mógłby to zrobić? Pomyśl jak możesz Mamę odciążyć w załatwianiu
codziennych spraw (płacenie rachunków, zakupy, sprzątanie). Niech Mama
poczuje, że nie jest sama w borykaniu się z codziennością.

[iwona.grobel]

U jakiego lekarza mama była i czy trzeba ją było namawiać do tej wizyty?

[lilka21]

Mama poszła do lekarza rodzinnego na badania okresowe, ale w tej chwili mamusi
przydałaby się pomoc psychologiczna. Mieszkamy w malutkim miasteczku, gdzie nie
ma właściwej osoby, która mogłaby zapewnić wsparcie. Są psycholożki w
przychodni, ale nie mają dobrej opinii- o jednej wiem, że opowiada znajomym
o "przypadkach", a że u nas zna się wielu ludzi, isnieje ryzyko " wzięcia na
języki". Najgorsze jest to zniechęcenie do wszystkiego plus niechęć taty do
pomocy w domu. Niestety poproszenie sąsiada nie wchodzi w grę- ojciec sam
niewiele zrobi, ale czuje się śmiertelnie obrażony, gdy sugeruje coś takiego,
bo w końcu on jest "gospodarzem".Pomagam maie jak mogę, ale ona często
twierzdi, że ją osaczam , że jestem nachalna z pomocą, że nie czuje swoboy w
mojej obecności. Co mogłoby jej pomóc-może jakieś łagodne leki, a może hormony
{chociaż to chyba za wcześnie, prawda? Bardzo proszę o rady- jest coraz gorzej,
są dni, kiedy nieustannie niemal krzyczymy na siebie.

[lilka21]

Do problemów mamusi dołączają się jeszcze kłopoty mojego rodzeństwa-moja
starsza siostra od trzech lat nie radzi sobie z zachowaniami autoagresywnymi[
bicie się po głowie itp],a mama już nie ma siły jej tłumaczyć, żeby wreszcie
zaczęła sama decydować o sobie- ona jest już pełnoletnia a pyta mamę np. czy
może wyjść do ogrodu albo założyć dzwony.Ze mną w ogóle nie rozmawia, kontakt z
ojcem jest jeszcze gorszy. Niedawno mama załamała się przy mnie- bardzo płakała
i stwierdziła, że nie ma już siły zajmować się siostrą, że ona wykańcza ją
psychicznie, nie docierają do niej żadne racjonalne argumenty, wciąż szuka
pomocy u mamy, mówi "wyjaśnij mi to i to " i złości się albo płacze, ilekroć
mama nie zna odpowiedzi.A ja tak tkwię pomiędzy nimi i ręce mi opadają. Ponoć
zachowania autoagresywne tłumi Deprim, czy to prawda?