wątek na dłużej

[lubba]

może tak spróbować zdefiniować zdowie psychiczne, jak wygląda dzień
z życia zdrowego jak koń człowieka, jakich atrakcji w życiu jest
pozbawiony czy chodzi o rodzaj atrakcji czy tylko o skalę a może
wyłącznie o częstotliwość występowania

to trudny temat, odwołuję się do pamięci, dlaczego nie zuważałam u
siebie pierwszych niepokojacych objawów w okresie dojrzewania, bo na
tle tzw. zdrowych, bez "psychicznych" objawów w moim przeświadczeniu
prezentowałam się znacznie zdrowiej

[oskar53]

Niewątpliwie "normalny" człowiek pozbawiony jest wszystkich atrakcji
związanych z objawami depresji/nerwicy. Ma więcej energii, radości
życia, umie cieszyć się drobiazgami, nie przewiduje jakichś
strasznych katastrof. Generalnie- do pozazdroszczenia chyba. Z
drugiej strony pozbawiony jest radości, którą my przeżywamy,
osiągając nasze małe "sukcesy" w walce z chorobą.

[demole]

z psychiatrykiem jest jak z zakladem resocjalizacyjnym
tych dobrych- psuje,
a tych zlych -poprawia

potem,kiedy wracasz do spoleczenstwa ,- dziwnie na ciebie patrza w pracy "bo on
byl KARANY"
.....za te same wyskoki w pracy za ktore innym udalo sie " uciec i nie byc ukaranym"

dlatego gorzej zarabiaja ludzie ktorzy b yli,od tych ,ktorzy nie byli ukarani
?...przecwicze se na tym kaktusie ;-!

[demole]

SPRAWIEDLIWOSC cd.

Nie bylaby sprawiedliwoscia,gdyby osoba zamknieta z powodu wystepku,lub
wykroczenia miala w psychiatryku lepiej niz osoby chore ,ktore takich wystepkow
nie popelnialy.
Dlatego przestepca w psychiatryku musi dostawac silniejsze leki niz ludzie chorzy..

Bo przeciez nie mozna umiescic w psychiatryku osoby oskarzonej o "zatrzymanie
pociagu"
Bezprawne zatrzymanie pociagu nie jest zadnym przestepstwem,ale uczynkiem
chwalebnym i ratujacym zycie,
dlatego nalezy udowodnic ze dokonalo sie tuz przed stacja,dlatego nie bylo
zadnego zatrzymania pociagu -tylko osobnika nalezy wsadzic za jazde pociagiem w
stanie nietrzezwym.

PO tym ze zaklad,lub psychiatryk psuje gorzej niz "ulica" nie trzeba wspominac

[demole]

[pierwszy miesiac trzeba ukrasc]

[tarja30]

do dzis jak wspominam moje bez lękowe wypady to tak mi żal...
wtedy czlowiek tego nie docenial ehh

[mskaiq]

Mysle ze czlowiek bez problemow psychicznych potrafi zachowac
kontrole nad soba tzn nad strachem, zloscia, nienawiscia, zalem,
bolem, cierpieniem, itp.
Nawet najzdrowszy czlowiek rzadko jest w stanie zachowac kontrole
nad soba. Pojawiaja sie problemy w domu, w pracy czy w nas samych z
ktorymi nie potrafimy sobie pradzic i ktore wywoluja strach, zal,
bol, zlosc, zawisc, itp. Te uczucia wywoluja stany depresyjne i
jesli nie potrafimy sie ich pozbyc pojawia sie depresja.

Mysle ze czlowiek z depresja pozbawiony jest atrakcji zycia bo
dominuje strach i inne negatywne uczucia ktore odbieraja radosc.
Serdeczne pozdrowienia.

[rain.dog]

Jest w Tobie bardzo dużo lęku przed własnymi emocjami, przed
przeżywaniem ich. Musisz to zmienić, nadmierna potrzeba
kontrolowania własnych emocji to objaw typowo neurotyczny.
Przejawiasz typowe cechy anankastycznych zaburzen osobowosci.

"Człowiek z osobowością anankastyczną z trudnością godzi się na to,
że w życiu nie istnieją prawdy niezmienne ani zasady absolutne i że
to, co żywe, nie może zostać raz na zawsze ujęte w sztywne ramy.
Jest przekonany, że wszystko da się sprowadzić do kilku zasad, że
nad wszystkim można panować i niczego nie przeoczyć. W ten sposób
dokonuje gwałtu na tym, co naturalne; Nietzsche wyraził się kiedyś,
że mówienie o woli w odniesieniu do wszechświata nie jest właściwe
dlatego, że ogromnie upraszcza się wtedy różnorodność tego, co
składa się na życie.
Na płaszczyźnie stosunków międzyludzkich postawa anankastyczna
wyraża się podobnie. Świadomie czy nieświadomie chce się narzucić
innym sposób postępowania według własnych zaleceń. Dotyczy to
zwłaszcza partnera, dzieci oraz osób, z którymi jest się bliżej
związanym. Konflikt pokoleń opiera się właśnie na tym mechanizmie.
Odrzucając lub tłumiąc wszystko, co nowe, nieznane i nietypowe,
dochodzi się do granic absurdu, przez co ściąga się na pole bitwy
siły przeciwne - różnego rodzaju rebeliantów i rewolucjonistów
przekonanych, że przeciwnika należy zwalczać za pomocą własnych
ekstremalnych środków, przy czym często wylewa się dziecko z
kąpielą. Jest w tym obecny nieunikniony ludzki tragizm -
nieunikniony, ale możliwy do przezwyciężenia, trzeba się tylko
zdobyć na otwarcie i zrozumienie tego, co nowe.
Ludzie, których psychiką rządzą przymus i natręctwa, boją się, że
wszystko stałoby się niepewne, a nawet chaotyczne, gdyby byli
bardziej otwarci albo bardziej spontanicznie zdali się na rozwój
wypadków, wyłączając nieustanną samokontrolę czy odrzucając kontrolę
zewnętrzną. Boją się oni, że to, co wyparli, albo to, co niepożądane
w rzeczywistości społecznej, wybuchłoby i zalało wszystko, jeśli
tylko raz zachowaliby się w ten sposób. Są jak Herakles, który
zdawał się już wcześniej wiedzieć o tym, że Hydrze urosną
przynajmniej dwie głowy w miejsce tej, której ją pozbawił. Dlatego
boją się tego "pierwszego kroku", który gdy raz zostanie zrobiony,
może wywołać rzeczy - ich zdaniem - nieprzewidywalne. W konsekwencji
nastawieni są zawsze na to, by korzystając z władzy, wiedzy i
praktyki sprawić, że nic niechcianego i nieprzewidzianego nie będzie
się mogło wydarzyć. Żyją według motta "what - if": co się stanie,
jeśli postąpię w ten czy inny sposób. Dołączają tym samym do grona
ludzi, którzy niczego w życiu nie zaryzykują, którzy nie żyją
naprawdę, w każdej sytuacji na sto różnych sposobów zabezpieczeni i
przygotowani.
Pacjent, którego poprosiłem, by zrelaksował się na kanapie i
zechciał opowiedzieć swe przeżycia, odparł szczerze: Ale wtedy
powróci do mnie całe to gó... W ten sposób drastycznie określił
sprawy, które od siebie odsunął i wyparł, utrzymując je tam przez
nieustanną samokontrolę i narzucenie własnej świadomości pewnego
drylu."

Fritz Riemann "Oblicza lęku"

[szczawiowy]

> nadmierna potrzeba
> kontrolowania własnych emocji to objaw typowo neurotyczny

nawet mask wspial sie na poziom neurotyczny, a ja utkwilem na prymitywnym
borderlainie

[kontrreformacja]

mskaiq napisał:

> Mysle ze czlowiek bez problemow psychicznych potrafi zachowac
> kontrole nad soba tzn nad strachem, zloscia, nienawiscia, zalem,
> bolem, cierpieniem, itp.

Aż mi ciśnienie skacze, kiedy to czytam.

Obsesja samokontroli, szczególnie nad własnymi uczuciami, jest
jednym z kluczowych objawów nerwicy.

[demole]

1.nie mysl o tym to ci sie uda

2.usunmy mu zdolnosc do myslenia i samokontroli,i automatycznie
stanie sie szczesliwy

strach kluczem do depresji?

[lubba]

granica między zdrowiem a chorobą jest płynna (nudne i oczywiste)
wszystkie stany emocjonalne właściwe dla depresji odczuwa się w
pełnym zdrowiu (jw), wszystko co dokucza w d. jest nieprzyjemne i
zupełnie nie ma się ochoty tego powtarzać w nieskończoność a i tak
się powtarza, mechanicznie i do znudzenia w zapętleniu

jedynie odzczucia somatyczne różnią się mocno - rewelacyjne zawroty
głowy, mdłości, drętwienia, spowolnienie ruchowe, całe ciało
alarmuje coś jest nie tak, ciało alarmuje a wyniki badań mówią zdrów
jak rybka, wszystko w normie

pewnie po 99,9% nie widać że coś nie tak

ale miało być o zdrowym egzemplarzu
jednak temat na dłużej bo jakoś nie mogę tego zdrowego egzemplarza
zdefiniować i wokół nie widzę żadnego dobrego przykładu

cygan dla towarzystwa dał się powiesić, to ja o depresji mogę

a ten strach? no może coś w tym jest, takie zakodowane wycofywanie
się lub wyczerpujący, o zgubnych skutach, nawyk przełamywania oporu,
obaw???

zastosowałam namierzanie uczucia stachu u źródła w praktyce (wpłw
szamana spod Uluru)
boląca głowa (strach-nie zrobię czegoś a obiecałam)i lecząca myśl a
chrzanić to i co z tego, zrobią mi coś, świat sie zawali, NIE i
przestała mnie boleć głowa w sposób czarodziejski
do czego potrzebny jest strach? jeśli do niczego to po co jest?
bez mechanizmu strachu mogliby przeżyć tylko bardzo inteligentni i
przewidujący ludze i najlepiej gdyby byli łagodni bo jeśli agresywni
to strach:) pomyśleć ilu by zostało

[lucyna_n]

myślę sobie że u mnie lęk jest kluczem do wszystkiego jest i objawem i
przyczyną,sposobem na życie i życiową torturą, taka alfa i omega. Od
niego zaczęlam życie i na nim skończę.

[mskaiq]

Rain.dog napisala
>Jest w Tobie bardzo dużo lęku przed własnymi emocjami, przed
>przeżywaniem ich. Musisz to zmienić, nadmierna potrzeba
>kontrolowania własnych emocji to objaw typowo neurotyczny.
>Przejawiasz typowe cechy anankastycznych zaburzen osobowosci.
Nie ma we mnie leku przed moimi emocjami. Pozbywam sie tych ktorych
nie chce. Nie chece strachu, leku, zlosci, nienawisci, zalu,
zazdrosci, piodejrzliwosci, krytyki, itp.
Te uczucia i dzialania prowadza do problemow psychicznych.
Wybieram inne, uprzejmosc, milosc, szacunek, mowienie dobrze o
ludziach, radosc, wybaczenie, itp.
Te uczucia trzymaja mnie z daleka od depresji.
Mysle ze brak rozumienia ktore uczucia szkodza a ktore pomagaja
przynosi depresje. Wystarczy popatrzec jak sie czujemy kiedy
jestesmy zli, kiedy sie boimy, nienawidzimy, itp aby to zrozumiec.
Serdeczne pozdrowienia.

[demole]

wracajac do temat,
slyszalem o takiej zabawie,ze chlopsy opuszczali kolege we wiadrze do studni i
potem go wyciagali,
zabawa dosc niebezpieczna,...

....tak mnie siem przypomnialo,
mysle ze psychiatria,to panstwo w panstwie,
w sumie jedno wielkie panstwo w wielu panstwach na swiecie,

i tam panuje od 50 lat totalitaryzm gorszy od sowieckich lagrow i niektorych
niemieckich obozow,
na dodatek to jest forma getta i techno-niewolnictwa,

niekazdy pacjent to widzi,
musialby wejsc w jakis glebszy kontakt z systemem,
mozliwe ze nawet niekazdy lekarz,pomimo ze wykonuje ..polecenia sluzbowe

hi-tech niewolnictwo,
mysle ze to swietne okreslenie

[demole]

[ktos dopisuje jakies teksty do moich postow ?]
mnie interesuje glownie temat j.w.
niestety dopisywane bywaja nietylko oferty pracy,
ale wstretne obmowy rowniez,..do moich postow

przebywanie w klatce ma swoje zalety,
chocby takie ,kiedy oddajac sie do niewoli " jesli nas zabija to nie bedziemy
cierpiec,a jesli skuja w kajdany przynajmniej bedziemy mieli co jesc,
a przeciez i tak dzieje sie to wbrew naszej woli,albo podstepem,czy za pomoca
oszustwa

[rain.dog]

Myślę, że masz duży problem z przeżywaniem negatywnych emocji. Boisz
sie, że jeśli dopuścisz do przeżywania strachu, żalu czy złości, to
nie będziesz potrafił zapanować nad nimi. Człowiek zdrowy
psychicznie,bez problemów emocjonalnych nie potrzebuje nieustannie
kontrolowac swoich emocji. Panowanie nad emocjami nie polega na
nieustannej ich kontroli, ale na niepozwalaniu, by strach, złośc czy
nienawiść przejmowały kontrolę nad nami. Mozna świadomie przezywać
złość, żal, zazdrość co nie oznacza, że traci sie panowanie nad sobą
i dokonuje aktów agrsji czy samoniszczenia. Do takich reakcji moga
prowadzić natomiast dlugo tlumione i wypierane emocje.
Ty boisz się, że nie bedziesz potrafił zapanowac nad negatywnymi
emocjami,dlatego wypierasz je i ich 'unikasz". Może to świadczyc o
tym, że jest w Tobie duzo nierozwiązanych problemów emocjonalnych, z
ktorymi nie potrafisz - i boisz się - zmierzyć.

[demole]

z je i ich 'unikasz". Może to świadczyc o
tym, że jest w Tobie duzo nierozwiązanych problemów emocjonalnych, z
ktorymi nie potrafisz - i boisz się - zmierzyć.

- to wyswiechtany slogan,
mozliwe ze wiekrzosc pacjentowe z takim problemem zwyczajnie NIE MA SRODKOW do
pokonania tych trudnosci,

albo zbyt slabe nerwy,
oslabiona pamiec,
wielokrotna fixacja,w podobnych sytuacjach,

[zasnac_i_umrzec]

> - to wyswiechtany slogan,
> mozliwe ze wiekrzosc pacjentowe z takim problemem zwyczajnie NIE
MA SRODKOW do
> pokonania tych trudnosci

to samo wlasnie chcialem napisac

[rain.dog]

zasnac_i_umrzec napisał:

> > - to wyswiechtany slogan,
> > mozliwe ze wiekrzosc pacjentowe z takim problemem zwyczajnie NIE
> MA SRODKOW do
> > pokonania tych trudnosci
>
> to samo wlasnie chcialem napisac


frazes za frazes
slogan za slogan
w tym szaleństwie jest metoda?

[zasnac_i_umrzec]

nie o frazes chodzi tylko druga czesc wypowiedzi. mozna mowic o
tlumieniu emocji, i zapewne takie sa zrodla wielu problemow, ale
jakos nie ma srodkow do ich odtlumienia. w sumie pisac
maskowi "musisz" to jak garbusowi zeby sie prosto trzymal. jesli mu
sie dobrze zyje to zyje normalnie.

[rain.dog]

nikt nie jest prorokiem we własnym karju

[lucyna_n]

i pewnie dlatego klika z australii

[lucyna_n]

i tu się zgadzam, tak może być
ja też myślę że dla niektorych lepiej już przepękać tych kilka lat
do konca życia tak jak jest niż podejmować trud układania życia no
nowo z tak niepewnym skutkiem.
to chyba nie jest tak że każdy ma w sobie dość sił na zmierzenie się
z calym bagażem tłumionych emocji i złych doświadczeń.
inna sprawa że nieladnie jest wciągać innych w swoje piekiełko i
kazać im naśladować swoje błędy, oraz nie przyjmować do siebie
żadnych argumentów w tej kwestii.

[kontrreformacja]

lucyna_n napisała:

> inna sprawa że nieladnie jest wciągać innych w swoje piekiełko i
> kazać im naśladować swoje błędy, oraz nie przyjmować do siebie
> żadnych argumentów w tej kwestii.
>

Tu lezy pies pogrzebany. Zdadzam się, ze skoro mu dobrze, to niech
unika dalej tych negatywnych emocji. Argumentów też niech nie
porzyjmuje.
Ale straszne jest, kiedy radzi to samo innym. Setki razy. Że
uogólnia te swoje doświadzczenia, że obiecuje ludziom zdrowie w
zamian za założenie szczelnej maski.

[zasnac_i_umrzec]

> to chyba nie jest tak że każdy ma w sobie dość sił na zmierzenie się
> z calym bagażem tłumionych emocji i złych doświadczeń

o to chodzi ze to chyba nie jest kwestia sily i wyborow. moge sie odklamywac i
nie zaprzeczac pewnym emocjom, to jest jakos w moim zasiegu czasem, ale
tlumienie wydaje mi sie tak fizjologiczne u mnie, ze to naprawde trzeba by bylo
wedziec jak zrobic zeby to odwrocic. terapia lowena jak i psychoanalityczne
ktore stawiaja sobie taki cel trwaja wiele lat a i tak odnosza sukces podobno w
polowie przypadkow. mam takie glebokie rozszepienie, ze czuje sie tylko i
wylacznie widzem swiata, niczym wiecej.

[lucyna_n]

ja nie wiem czy tłumię emocje, teraz chyba już nie, wiele lat jako
dziecko i nastolatka nic nie okazywalam, ze strachu, z niczego się
nie zwierzyłam, nawet jak się oparzylam bardzo mocno to ukrywalam to
przed rodziną i cieszylam się że na brzuchu bo oni tego nie zobaczą,
a np na ręce nie byloby tak łatwo ukryć. To prawdopodobnie
przyniosło fatalne skutki.
Ja z kolei nie wiem jak nie reagować organicznie unikiem, to zawsze
pierwsze co całą sobą chcę zrobić w sytuacji która wywołuje lęk, czy
choćby większy dyskomfort psychiczny. Ukryć się, schować, żebynikt
nie widział slabości.
Żeby jakoś tam funkcjonować do tak wielu rzeczy muszę się zmuszać,
że żyć mi się nie chce. każda czynność to najpierw opanowanie lęku a
potem działanie. To jest mimo pewnej świadomości mechanizmu lęk-
ucieczka- fobia, wciąż silniejsze od mojego racjonalnego myślenia.
Zmuszanie się nie przynosi efektow w postaci oslabienia lęku, raczej
nauczylam się robić rożne rzeczy mimo lęku i calkowicie
nienormalnego samopoczucia, derealizacji, depresonalizacji i innych
szitów.
Nie sądzę żebym to przeskoczyla kiedykolwiek tak, żeby wogóle
przestać wytwarzać w sobie ten mechanizm, żeby nie odczuwać lęku,
wydaje mi się że to jest wżarte w moj mózg i utrwalone na beton.

[kontrreformacja]

zasnac_i_umrzec napisał:


> moge sie odklamywac i nie zaprzeczac pewnym emocjom, to jest jakos
w moim zasiegu czasem, ale tlumienie wydaje mi sie tak fizjologiczne
u mnie, ze to naprawde trzeba by bylo wedziec jak zrobic zeby to
odwrocic.

Co masz na myśli pisząc "odkłamywać i nie zaprzeczać"? Cos takiego,
że wiesz "na logikę", co czujesz, ale tego jakby nie przeżywasz? Że
fizycznie masz zablokowaną ekspresję uczuć, ale wiesz, jakie to
uczucia i skąd się biorą?

> terapia lowena jak i psychoanalityczne
> ktore stawiaja sobie taki cel trwaja wiele lat a i tak odnosza
sukces podobno w polowie przypadkow.

Dobre i to. Skąd wiesz, że byś się nie załapał na ten sukces?
Mówiłeś kiedyś, że byłes na grupowej terapii, może warto spróbować
indywidualnie?
A stołek jak? Za mało czytałam Lowena i nie wiem, jak on to opisuje,
ale mnie się wydaje, że trzeba mnieć tak czy inaczej dobre,
bezpieczne towarzystwo, żeby się na tym stołku odblokować. Na chwilę
się wygięłam i mnie zemdliło.

> mam takie glebokie rozszepienie, ze czuje sie tylko i
> wylacznie widzem swiata, niczym wiecej.

W ogóle żadnych uczuć nie czujesz, czy tylko niektórych?

ja pamiętam doskonale ten moment,kiedy w zasadzie wiedziałam, co się
dzieje, rozumiałam, że tłumię emocje. Jedyne co czułam to był lęk.
Jak coś się próbowało przebić, to lęk się robił silniejszy.
Wiedziałam, że się złoszczę, ale nie mogłam jakoś tego z siebie
wydusić. Tylko miałam takie wrażenie dudnienia w głowie, że coś tam
się kłębi, sny o rzyganiu ohydnym błotem jakimś i takie tam.

Zastanawiam się teraz, czy aby ten xanax mi trochę nie pomógł. Niby
tłumi emocje, ale jedna tabletka trochę zmniejsza ich napór i
zmniejsza lęk przed tym, co może się stać. Ze złością było nagorzej,
bo ja od zawsze miałam bardzo plastyczne sadystyczne wizje i bałam
się, że jak cokolwiek poczuję, to zwariuję, pozabijam wszystkich. To
trochę tak jakby się odbezpieczony granat nosiło przy sobie.

I jeszcze jedno mi do głowy przyszło, i może to być jakas
prawidłowość. Ja potrzebowałam pozwolenia (od terapeutki) na to
konkretne uczucie. Sama tego nie umiałam, ale jak poszłam do niej,
to się kręciłam w fotelu, krzywiła, opowiadałam coś, mówiąc, że to
nieważne. I dopiero jak ona powiedziała coś w stylu "Musi to być dla
pani bardzo przykre" czy: "to musi bardzo boleć" to wtedy blokada
puszczała. Ja wiem, że potrzebuje widowni i do tego widowni
takiej "rodzicielskiej".

Poza tym zbierałam materiały rózne, rady jak to robić, jak się
odblokować, sporo tego mam, jak chcesz to ci wyślę. Do tego stopnia,
że miałam nawet kartkę, na której wypisałam różne uczucia (było tego
z kilkadziesiąt) i sprawdzałam, przy którym mi noga lata.

> mam takie glebokie rozszepienie, ze czuje sie tylko i
> wylacznie widzem swiata, niczym wiecej.

A wątek o stresowych mamach?

[w_imadle_pocalunkow]

> Co masz na myśli pisząc "odkłamywać i nie zaprzeczać"? Cos takiego,
> że wiesz "na logikę", co czujesz, ale tego jakby nie przeżywasz? Że
> fizycznie masz zablokowaną ekspresję uczuć, ale wiesz, jakie to
> uczucia i skąd się biorą?

rozmawa jak wyrafinowanej neurotycznki z prostym borderlajnem. nie zapreczac to
znaczy nie zaprzeczac, ze np. drzesz morde : "JESTEM SPOKOJNY!!!"

> Dobre i to. Skąd wiesz, że byś się nie załapał na ten sukces?

bo jak wczoraj slonce wstalo tak i dzis i jutro wstanie. skoro na zaden sukces
sie nie zalapalem to i na ten tymbardziej sie nie zalapie. bo tak naprawde z
zaburzeniami osobowosci nic nie mozna zrobic, poza maskowaniem w celu
przystosowania sie i nie skonczenia w wiezieniu, przytułku lub na stryczku.


> > mam takie glebokie rozszepienie, ze czuje sie tylko i
> > wylacznie widzem swiata, niczym wiecej.
>
> A wątek o stresowych mamach?

obudzil w tobie emocje? nie przejmuj sie, bedziesz dobra empatyczna mama jak
alice miller na extasy.


Poza tym zbierałam materiały rózne, rady jak to robić, jak się
> odblokować, sporo tego mam, jak chcesz to ci wyślę. Do tego stopnia,
> że miałam nawet kartkę, na której wypisałam różne uczucia (było tego
> z kilkadziesiąt) i sprawdzałam, przy którym mi noga lata.

prosze wyslac, dziekuje.

[demole]

sukces polega na tym,ze aby zalapac laske,nalezy wyjsc z dom,najpierw byc
odrobine trzezwym i rzezwym,ladnie wygladac,miec dobry nastroj,pojechac sobie
gdzies na miasto,rozluznic sie,

ewent. zrobic razem cos pozytecznego,aby przelamac lody,

a do tego MUSI BYC JAKIS STARTER,

[w_imadle_pocalunkow]

a jaki starter masz na mysli Demolu?

[kontrreformacja]

> rozmawa jak wyrafinowanej neurotycznki z prostym borderlajnem.

Ależ ty się lubisz umniejszać. Albo wydaje ci się, że ja się
wywyższam.


> nie zapreczac to znaczy nie zaprzeczac, ze np. drzesz
morde : "JESTEM SPOKOJNY!!!"

Eeee... Ja głupia jestem, bo dalej nie rozumiem. Jak się
drzesz "jestem spokojny!" to zaprzeczasz. Czyli dalej nie wiem, o co
chodzi z tym odkłamaniem. No dobra, nie muszę.

W ogóle to mi o to chodzi, że piszesz, że nie czujesz nic, że jesteś
widzem, a jak się czyta twoje posty, to się czuje emocje. Jak przy
stresowych mamach (i wcale nie chodzi mi o to, że mnie to dotknęło).

> obudzil w tobie emocje? nie przejmuj sie, bedziesz dobra
empatyczna mama jak
> alice miller na extasy.

A w tobie obudził?


> bo tak naprawde z
> zaburzeniami osobowosci nic nie mozna zrobic, poza maskowaniem w
celu
> przystosowania sie i nie skonczenia w wiezieniu, przytułku lub na
stryczku.

Wiesz co ja bym zrobiła? Poszłabym do tej psychiatry i kazała zeżreć
ten papier. Dla mnie to jest w ogóle skandal. Po co ci ta diagnoza?
Żeby się psychiatra poczuła usprawiedliwona, że nie potrafi pomóc?

[w_imadle_pocalunkow]

> A w tobie obudził?

nie, duzo moich postow tu tu zgrywy. posty w ktorych przeklinam i sa uznawane za
emocjonalne to z reguly zgrywy. czasem posty budza we mnie emocje, ale ja wtedy
formuje reakcje przeciwna i pisze bardzo stonowanie.

[kontrreformacja]

> nie, duzo moich postow tu tu zgrywy. posty w ktorych przeklinam i
sa uznawane z a emocjonalne to z reguly zgrywy. czasem posty budza
we mnie emocje, ale ja wtedy formuje reakcje przeciwna i pisze
bardzo stonowanie.

Cholera, dałam się nabrać! Po co się tak zgrywać?

[w_imadle_pocalunkow]

jak dlugo piszesz na forum to sila rzeczy stajesz sie postmoderniasta.

[kontrreformacja]

:)))))

[mskaiq]

Rain.dog napisala
>Panowanie nad emocjami nie polega na nieustannej ich kontroli, ale
>na niepozwalaniu, by strach, złośc czy nienawiść przejmowały
>kontrolę nad nami.
Czyli nie nalezy kontrolowac tylko kontrolowac, mysle zatem ze
zgadzasz sie z tym co pisze.
Ja nie kontroluje moich emocji nieustannie, tylko kiedy pojawia sie
negatywne uczucia takie jak zlosc, strach, zal, zawisc, itp.

Zacznijmy od zlosci.
Kiedy pojawia sie zlosc ludzie sie kloca, wyzywaja, staja sie
agresywni. Kiedy nie przerwiemy tej zlosci wtedy potrafimy zatakowac
drugiego czlowieka, pobic a przy calkowitej utracie kontroli nad
soba czy zloscia nawet zabic albo doprowadzic do utraty przytomnosci.
Czy zatem nalezy kontrolowac zlosc czy tez poddac sie jej i pozwolic
jej rosnac w nas. Mysle ze odpowiedz jest oczywista.

Strach
Jesli nie przerwiemy strachu to pojawia sie panika i wtedy nie
kontrolujemy siebie. Czy nalezy pozwalac dzialac strachowi, nie
przerywac jego dzialania.
W czasie ataku strachu wiele osob bierze leki ktore przynosza utrate
swiadomosci albo ja ograniczaja i w taki sposob przerywaja panike.
Czy strach jest uczuciem bez ktorego nasze zycie jest ubozsze? Czy
tracac te uczucie pozbawiamy sie jakis wartosci ?
Jesli tak to co tracimy. Kazda z osob piszaca na tym forum zna
strach, jedni boja sie podniesc telefon, inni wyjsc na ulice,
jeszcze inni boja sie ludzi, odczuc somatycznych, zalatwiac spraw,
pracowac, itp.
Aby zyc trzeba kontrolowac strach, trzeba nauczyc sie go pozbywac.

Zal
To jedno z najmniej ale jedno z najbardziej niebezpiecznych uczuc.
Jest jedna z najczestszych przyczyn samobojstw i wiekszosci dzialan
przeciwko sobie. Te uczucie powoduje ze stajemy sie wrogami samych
siebie, to ono obniza samoocene, wywoluje zal ze jestesmy gorsi,
glupsi, mniej zdolni, itp.
Wielokrotnie spotykalem ludzi ktorzy zalac sie na krzywde ktorej
doznali podejmuja decyzje zaglodzenia siebie na smierc, kaleczenia,
czy innych dzialan przeciwko sobie.

Jeszcze slowo o wypieraniu emocji. Jesli nie mozna sie ich pozbywac
to co nalezy zrobic ? Pozwolic im aby nas niszczyly ?
Serdeczne pozdrowienia.

[zasnac_i_umrzec]

> Jeszcze slowo o wypieraniu emocji. Jesli nie mozna sie ich pozbywac
> to co nalezy zrobic ? Pozwolic im aby nas niszczyly ?

problemem nie sa emocje tylko sposob ich wyrazania. czlowiek to nie "rozsadek"
tylko, w wiekszym stopniu emocje i uczucia, wszystkie dzialania czlowieka sa
przez nie sterowane. to co piszesz to moze znaczyc tylko to zeby sie uspokoic.
rozne histerie wlasnie sie pojawiaja wtedy gdy wyprze sie z siebie rozne emocje.
i one wtedy czasami wybuchaja w jakiejs nieadekwatnej formie. ale to jest tylko
leczenie syfa pudrem jesli tylko kontrole histerycznych zachowan uzna sie za cel
wyzdrowienia.

[demole]

nie wiem jakie emocje toba rzadza i ile w tobie frustracji,
jednakoz psychologia radzi wrocic do poczatku i stwierdzic stanowczo ze
poczatek nie mial miejsca,
to jest korzystne

[obatala]

Zdrowy czlowiek formuluje plany i zamierzenia, a nie konstruuje swoje zycie
metoda chybil-trafil zdajac sie na los. Chociaz taka egzystencja jest do pewnego
stopnia zajmujaca, niemniej jednak wciaz tylko do pewnego stopnia.

[quicki]

Wybaczcie, ale stężenie w tym wątku postmodernistyczno-psychologicznego bełkotu, przekroczyło zażywaną przeze mnie dzienną normę.I dobrze.Jest prawie 3 w nocy i może w końcu uda mi się zasnąć.
W temacie tytułowym to ze mną jak ze ślepym o kolorach.Zanim skończyłam 10 lat już nauczycielki podejrzewały mnie o melancholię, a koleżanki o "dziwność".Czyli zero doświadczeń z "normalnością",bo dzieciństwo podobno się nie liczy.Podobno nawet jak było szczęśliwe to tylko mi się tak zdaje.Dobranoc

wątek na dłużej

[zakazana_milosc]

zdrowie psychiczne = bycie normalnym? nie czuję się na siłach by
określić normalność czy też nie danej osoby. Ja przez długi czas
byłam zwolenniczką BDSM seks w łańcuchach uległość mówienie do
partnera mój Panie... Nie robi tego większość społeczeństwa i może
dla tych którzy tego nie robią to nie jest normalne i może jestem
chora psychicznie ale jak dla mnie dla mojego partnera i dla ludzi
którzy też toi robią to zupełnie normalne i nie jest to objawem
choroby... Normalność i zdrowie psychiczne to rzecz bardzo względna

[funstein]

czlowiek zdrowy psychicznie kocha, bawi sie pracuje, odpoczywa i sie nie
masturbuje. Cala prawda o zdrowiu psychicznym tkwi w genitaliach.
niestety prawda wstydliwa, wiec mamy epidemie depresji.

[zakazana_milosc]

funstein napisał:

> czlowiek zdrowy psychicznie kocha, bawi sie pracuje, odpoczywa i
sie nie
> masturbuje. Cala prawda o zdrowiu psychicznym tkwi w genitaliach.
> niestety prawda wstydliwa, wiec mamy epidemie depresji.
>
dlaczego masturbacje uważasz za przejaw nie bycia zdrowym
psychicznie???

[funstein]

odwrotnie.

masturbacja powoduje zaburzenia w pracy mozgu i tym samych choroby psychiczne.
sama z siebie jest objawem niedostatecznej troski rodzicow o dziecko.
Dziecko nauczone higieny psychicznej - czyli nieonanizowania sie jest zdrowe jak
kon, bo nie katuje swojego mozgu bez sensu.

[bertrada]

Osoba z zaburzeniami psychicznymi, w przeciwieństwie do osoby
zdrowej zachowuje się nieadekwatnie do zaistniałej sytuacji.

Osoby zdrowe odczuwają smutek, lęk, przygnębienie i panikę tylko
wtedy gdy poniosą jakąś realną stratę (np żałoba) albo wejdą w jakąś
realnie beznadziejną sytuację (np za wszelką cenę chcą sprawdzić się
w zawodzie, do którego nie mają predyspozycji, np. maklera
giełdowego). Natomiast osoby depresyjne odczuwają to samo, tylko na
okrągło i bez powodu.

Osoby zdrowe odczuwają lęk i paraliżujący strach w sytuacjach
realnie niebezpiecznych, np. obszar działań wojennych, niebezpieczna
dzielnica w środku nocy itp. A osoby chore czują to samo bez względu
na okoliczności. Te przykłady można mnożyć w nieskończoność.