Czy przyjaźń może się skończyć?

[muddy1]

[kakofonia]

Pewnie, że może i to, cholera jasna, właśnie przez depresję. Mieliście takie
doświadczenia? Że teraz jesteście towarzysko mniej atrakcyjni, mniej, bo ja
wiem, błyskotliwi i inteligentni, potrzebujecie od przyjaciół może więcej
jakiegoś wsparcia i... przyjaciele znikają nagle.
Właśnie mi się przypomniało takie doświadczenie. Ech :-(

tak..

[blue_a]

Skreślam .. takich .. ludzi.. (których nie ma, gdy ich potrzebuję)

:I

Przyjaźń to między innymi wsparcie i ciepło.

...
szkoda..

[huanka]

Przyjaźń nie może się skończyć, bo taka prawdziwa po prostu nie istnieje. Jest
takie dobre powiedzenie:
PRZYJACIEL, KTÓRY ODCHODZI NIGDY PRZYJACIELEM NIE BYŁ
i to jest cała prawda na temat związków, wszystko się kończy. Dzisiaj jest Ci
dobrze bo myślicz, ze masz przyjaciół, jutro się okazuje, że im jest lepiej
bez Twojego zalatującego pesymizmem towarzystwa albo jeszcze gorzej pewnego
dnia po prostu stwierdzacie, że nic was nie łączy i nie macie nawet o czym
dlużej porozmawiać. Tak po prostu...

[muddy1]

masz racje...

ja jestem wlasnie bliska tego samego stwierdzenia.

...słowo ptrzyjazn łatwo przychodzi wypowiedziec osobom, ktore ją deklarują,
lecz czy zdaja sobie sprawe na czym ona tak na prawde polega...?

pojawiają się ich wazniejsze sprawy, które wypeniaja ich zycie, a czy pamietają
o swoich przyjaciolach, ktorzy z dnia na dzien zostali puszczeni pzrez nich na
bocznice ich życia..
nie po prostu ich zycie jest najwazniejsze, to oni maja mnostwo problemów,
nawet nie spytają sie co u mnie słychać.
to trudne z tym sie pogodzic.
kiedys gdy byli było mi łatwiej żyć...
czuje, ze mój stan się pogorsza.

[perfect_life]

Oczywiście, że może i często się kończy. Im prędzej sobie to uświadomimy tym
lepiej dla nas, tak myślę. Ciągła wiara w drugiego człowkieka i tożsame
permamentne rozczarowywanie się u słabszych jednostek zaowocuje depresją, a te
silniejsze i tak się niczym nie przejmą. Generalnie uważam, że tzw. przyjaźń
jest zjawiskiem nieco przereklamowanym. Piszecie tu o przyjaźni tak, jakby była
ona zdolna do wszelkich poświęceń. To natomiast zarezerwowane jest, moim
zdaniem, do miłości. Wszelkie inne odczucia to po prostu koleżeństwo. Lepsze
lub gorsze, ale koleżeństwo. Nie demonizowałbym także (w pozytywnym sensie)
miłości. Ja wychowałem się na romansach, wielkich uczuciach, emocjach, walącym
jak oszalałe biciem serca i szczerze mówiąc trudno mi było/jest dostosować się
do realiów. Choć nie sądziłem, że to tego dojdzie, to zwracam się z dużym
ukłonem do ludzi twardo i mocno stąpających po ziemi. To oni przeżyją życie tak
jak ja bym chciał - bez bólu psychicznego, depresji, lęków, itp. Ciągłe
zastanawianie się nad sensem istnienia, analalizowanie swoich reakcji, doznań
innych ludzi, budowanie w głowie jakiejś innej rzeczywistości, brrr... Niech to
już nie wróci :).
Pozdrawiam.

Pi.El. :)

[blue_a]

ja Ciebie cholernie lubię.
Czy zgadzasz się być moim przyszywanym młodszym bratem?

Nie martw się, zawsze możesz się odszyć :)

Jesteś mądrym facetem. Tyle.
Trzymam kciuki za Ciebie

...
A rodzynki na pewno rosną na drzewie :)

[perfect_life]

Ależ nie mam zamiaru się tym martwić, a tym bardziej odszywać :). Zawsze
chciałem mieć siostrę, gdyż przyprowadzałaby do domu swoje piękne i seksowne
koleżanki. Starzeję się, ale ta myśl pozostała na pewnym etapie mojego rozwoju
i tak już pozostanie :).
Rodzynki robi się z winogron! A winogrona rosną na takich pnących roślinach?
Jaki sęk? Jakie drzewo? Dąb?

to znaczy że ja kocham moją przyjaciółkę?

[kochanica_francuza]

perfect_life napisał:

> Oczywiście, że może i często się kończy. Im prędzej sobie to uświadomimy tym
> lepiej dla nas, tak myślę. Ciągła wiara w drugiego człowkieka i tożsame
> permamentne rozczarowywanie się u słabszych jednostek zaowocuje depresją, a
te
> silniejsze i tak się niczym nie przejmą. Generalnie uważam, że tzw. przyjaźń
> jest zjawiskiem nieco przereklamowanym. Piszecie tu o przyjaźni tak, jakby
była
>
> ona zdolna do wszelkich poświęceń. To natomiast zarezerwowane jest, moim
> zdaniem, do miłości. Wszelkie inne odczucia to po prostu koleżeństwo. Lepsze
> lub gorsze, ale koleżeństwo. Nie demonizowałbym także (w pozytywnym sensie)
> miłości. Ja wychowałem się na romansach, wielkich uczuciach, emocjach,
walącym
> jak oszalałe biciem serca i szczerze mówiąc trudno mi było/jest dostosować
się
> do realiów. Choć nie sądziłem, że to tego dojdzie, to zwracam się z dużym
> ukłonem do ludzi twardo i mocno stąpających po ziemi. To oni przeżyją życie
tak
>
> jak ja bym chciał - bez bólu psychicznego, depresji, lęków, itp. Ciągłe
> zastanawianie się nad sensem istnienia, analalizowanie swoich reakcji, doznań
> innych ludzi, budowanie w głowie jakiejś innej rzeczywistości, brrr... Niech
to
>
> już nie wróci :).
> Pozdrawiam.

Można to i tak nazwać... ale kojarzy się nie z tym, co mam na myśli.
Czasem i facet mówi bez podtekstów: kocham mojego przyjaciela, wszystko bym dla
niego zrobił.
Ale jeśli ma się np. 3 przyjaciół i faceta/dziewczynę, to ma się 4 miłości?
Wiem, co kolega perfect_life miał na myśli, ale w naszej kulturze używa się na
to słowa przyjażń.
A że dewaluuje się ono cholernie w kulturze masowej, to inny problem...
Pozdrawiam

[muddy1]

kochanica_francuza napisała:

> perfect_life napisał:
>
> > Oczywiście, że może i często się kończy. Im prędzej sobie to uświadomimy t
> ym
> > lepiej dla nas, tak myślę. Ciągła wiara w drugiego człowkieka i tożsame
> > permamentne rozczarowywanie się u słabszych jednostek zaowocuje depresją,
> a
> te
> > silniejsze i tak się niczym nie przejmą. Generalnie uważam, że tzw. przyja
> źń
> > jest zjawiskiem nieco przereklamowanym. Piszecie tu o przyjaźni tak, jakby
>
> była
> >
> > ona zdolna do wszelkich poświęceń. To natomiast zarezerwowane jest, moim
> > zdaniem, do miłości. Wszelkie inne odczucia to po prostu koleżeństwo. Leps
> ze
> > lub gorsze, ale koleżeństwo. Nie demonizowałbym także (w pozytywnym sensie
> )
> > miłości. Ja wychowałem się na romansach, wielkich uczuciach, emocjach,
> walącym
> > jak oszalałe biciem serca i szczerze mówiąc trudno mi było/jest dostosować
>
> się
> > do realiów. Choć nie sądziłem, że to tego dojdzie, to zwracam się z dużym
> > ukłonem do ludzi twardo i mocno stąpających po ziemi. To oni przeżyją życi
> e
> tak
> >
> > jak ja bym chciał - bez bólu psychicznego, depresji, lęków, itp. Ciągłe
> > zastanawianie się nad sensem istnienia, analalizowanie swoich reakcji, doz
> nań
> > innych ludzi, budowanie w głowie jakiejś innej rzeczywistości, brrr... Nie
> ch
> to
> >
> > już nie wróci :).
> > Pozdrawiam.
>
> Można to i tak nazwać... ale kojarzy się nie z tym, co mam na myśli.
> Czasem i facet mówi bez podtekstów: kocham mojego przyjaciela, wszystko bym
dla
>
> niego zrobił.
> Ale jeśli ma się np. 3 przyjaciół i faceta/dziewczynę, to ma się 4 miłości?
> Wiem, co kolega perfect_life miał na myśli, ale w naszej kulturze używa się
na
> to słowa przyjażń.
> A że dewaluuje się ono cholernie w kulturze masowej, to inny problem...
> Pozdrawiam

czytajac powyzsze, ja wlasnie stwerdzam, ze skora milosc jest gotaowa do
poswiecen, to sobie uswiadamiam, ze chyba kochalam swoja przyjacilke, to
znaczy że mam chyba wiekszy problem...?
Pzdr
M

[konii]

witka

jak wasza depresja wpłyneła na kontakty z ludzmi, tzn. co sie dzieje w waszych
głowach gdy np. z nimi rozmawiacie .... czy czyjecie tę pustke w głowie i
uczucie ze nie ma o czym rozmawiać przez dłuższą chwile?

ja czyje sie jakbym był zupełnie nie atrakcyjny towarzysko, spycha mnie to na
margines... najcześciej się nie odzywam żeby kogoś nie obrazić moim pogmatwany
i niezrozuminaym charakterem. właściwie mi to nie przeszkadza, nie
rozpamiętuje ani nie analizuje moich zachowań... olewam to.... ale odbiera mi
to cała satysfakcje która powinna płynąć z życia......... po co takie zycie

czasami dochodę do wniosku że gdybym zaczoł jeszcze raz... w nowym
towarzystwie ... ale z biegiem lat coraz bardziej w to wątpie :-(((((

[muddy1]

konii napisał:

> witka
>
> jak wasza depresja wpłyneła na kontakty z ludzmi, tzn. co sie dzieje w
waszych
> głowach gdy np. z nimi rozmawiacie .... czy czyjecie tę pustke w głowie i
> uczucie ze nie ma o czym rozmawiać przez dłuższą chwile?
>
> ja czyje sie jakbym był zupełnie nie atrakcyjny towarzysko, spycha mnie to na
> margines... najcześciej się nie odzywam żeby kogoś nie obrazić moim
pogmatwany
> i niezrozuminaym charakterem. właściwie mi to nie przeszkadza, nie
> rozpamiętuje ani nie analizuje moich zachowań... olewam to.... ale odbiera mi
> to cała satysfakcje która powinna płynąć z życia......... po co takie zycie
>
> czasami dochodę do wniosku że gdybym zaczoł jeszcze raz... w nowym
> towarzystwie ... ale z biegiem lat coraz bardziej w to wątpie :-(((((
>
siemka,
pytasz o to co sie dzieje w glowie...
a stan w którym jestem mozna obwiniać o tą właśnie pustkę, jednak czy to
wszystko samo sie nie nakręca?
mam pustkę w głowie, wydaje mi się, że nikogo nie interesuje, więc sie nie
odzywam, jak próbuje zagadac , to marnie w efekcie wychodzi, bo od razu zieję
pesymizmem a optymizm mi sie "zacina", grzężnie gdzieś głęboko w głowie
stłumiony wiecznym narzekaniem i strachem przed życiem.
W sumie najlepiej sie czuje wśród nowego towarzystwa, gdzie nikt mnie nie zna,
gdzie mam o czym rozmawiać, bo bazuje wtedy na tym co przeżyłam, jak byłam
inna..
Nie wiem jak to wszystko dalej sie potoczy,
powiem tylko, że optymizm czasem sie wychyla i coś krzyczy do mnie, czasem to
słyszę i rozumiem..., ale bardzo rzadko .

[konii]

sam juz nawet nie pamiętam czy kiedyś było lepiej, chyba tak... chociaż nigdy
nie byłem duszą towarzystwa to miałem "przyjaciół"... ale oni szybko odemnie
odeszli i teraz nawet gdy chce z nimi poprawić kontakt to zawsze mi się nie
udaje i wychodze na gorzej niż błazna, nikt mnie nie rozumie.

można powiedzieć że już dwa razy zmieniałem otoczenie i gdy miałem depreche i
bez niej zawsze mi się nie powodziło, zajmuje pozycje wroga nr.2 wszyscy mnie
za wszytsko krytykują i to nie jest ich wina

obawiam sie ze przyczyna tkwi gdzieś głębiej, to nie przemawiający przeze mnie
pesymizm.... ja gadam rzeczy które innym nie przeszły by przez gardło,
ekscentryczne... dziwaczne czasami, ja chyba myśle zupełnie inaczej niż ogół
gdybym był kimś innym pewnie bym siebie nie znosił :-((((((((((((((

[muddy1]

witam
czy zastanawiales sie dlaeczego jestes taki, mówisz rzeczy które innym nie
przeszły by przez gardło, ekscentryczne...a moze chcesz wten sposób dać znać
ze jestes tu i teraz..
mam kilku takich znajomych i taki sposób zachowania jest mi znany, w sumie
dobrze sie z nimi czuje.
milego dnia
pa
M