warto przeczytac

[tlenoterapia]

www.psychiatria.pl/txt/a,5802,2,Wywiad%20z%20Arnhild%20Lauveng,%20autork%C4%85%20ksi%C4%85%C5%BCki%20%22By%C5%82am%20po%
20drugiej%20stronie%20lustra%22


Autorka ksiazki Arnhild Lauveng,opisuje swa chorobe psychiczna i
swe wyleczenie.Poruszajaco opisuje sformalizowany,skostnialy i
zdehumanizowany stosunek psychiatrow do chorych.....Po przeczytaniu
ksiazki moze sie zachwiac wiara w biologiczne tlo zaburzen
psychicznych.

Link.

[snajper55]

tiny.pl/8mlt

S.

[lucyna_n]

i po łapach i po łapach
brzydki długi link, trzeba skrócić tinym,
be!

niepotrzebnie się wysilasz na te poprawność i tak nikt tego nie przeczyta poza
tlenoterapią.

[laurpi]

o przepraszam, dobrze że skrócił link, bo tamten prawdopodobnie by
nie wszedł, bo nie cały jest podświetlony.
że nikt tego nie przeczyta - ja chętnie przeczytałam, chociaż też
myśłałam, ze nie ma co po ostatnim wątku tego autora

[lucyna_n]

tak? i co wyniosłaś z lektury, podziel się.

[laurpi]

osoba autorki tej książki daje nadzieję na wyzdrowienie chorym na
schizofrnię. chciałam zamówić tę ksiązkę, ale coś mi nie wyszło przy
składaniu zamówienia, ale to nie ważne.
Ja nie umiem tak pisać o tym, co przeczytałam. O tej książce, tak
się złożyło, usłyszałam już wczoraj, znajomego psycholog czytał tę
ksiazkę.
Chociaż muszę przyznać, że wywiad bardzo skąpy, raczej o stanie
rzeczy i zadaniach współczesnej psychiatrii i o tym, jak powinno
się traktować chorych psychicznie mowi osoba, ktora sama była chora.
Mowi też o tym, że zdarzają się tacy wśrod środowiska, którzy nie
wierzą w jej wyzdrowienie, twierdzą, że w koncu będzie miała nawrot.
Ale ona żyje samodzielnie, ma pracę i to jeszcze jaką
odpowiedzialną, pracuje jako psycholog kliniczny, pracuje naukowo i
to już jest jej zwycięstwo.

[dolor]

Miałam rzeczywiście wielu terapeutów. Różnili się nie tyle stylem pracy, lecz
stopniem współpracy, jaki udało im się nawiązać z innymi instytucjami, np.
ułatwiającymi zabezpieczenie warunków bytowych (mieszkanie, utrzymanie - od
renty do pracy), urzędem pracy czy indywidualnym asystentem przydzielonym przez
władze gminy w porozumieniu z terapeutą w celu podejmowania różnych aktywności
(np. wspólne wyjście na zakupy czy do kawiarni). Wszystko zależy od dopomożenia
pacjentowi w opanowaniu umiejętności życiowych. Czasem wydaje mi się, że sama
terapia behawioralno-poznawcza mogłaby mi nie pomóc, gdyby nie było współpracy z
instytucjami wraz z praktyczną nauką umiejętności życiowych trudnych dla mnie
podczas choroby.

Znaczy choryś: uciekaj z tego kraju.

[lucyna_n]

to jak opis raju

[dolor]

Tym razem przesadzasz, rzeczywiście link w pierwotnej formie nie działa. A czy
coś z tej lektury wyniesiesz, to już nie sprawa moderatora.

[lucyna_n]

no dobra, dobra
jak człowiek taki osaczony o traci trzeźwy osąd.

[dolor]

Czarno-białe widzenie świata, może zdrowiejesz? Jeszcze tylko "nikt nam nie
wmówi, że..." trzeba opanować.