bardzo prosze poradcie mi

[lola3111]

niewiem ale juz nie mam sily walczyc z ta depresja,sama niewiem co mam robidz :(tak bardzo sie przejmuje Dzis byłam u lekarza ogolnego mowilam ze sie martwie nadal, kazala mi sie rozebrac i obejrzala mnie , w buzi tez ogladala mowila ze nie mam raka ,ja wrucilam do domu wzielam cukierka do ust i poczulam ze mnie boli tak jak bym miala podraznione cos, w buzi wczesniej okolo 2,3 dni temu tez to mialam ale nie zwracalam uwagi no icoz zaczynam sie tym martwic ze to moze byc rak,uwiezcie mi zebardzo sie martwie tak mi sie ten,, rak" w bil do glowy nie moge sobie z tym poradzic niewiem niektozy co to czytaja moga sie smiac a ja placze bo bardzo mnie to meczy Niewiem co mam robic psycholog mowil ze jak mnie to meczy to mam isc do lekarza i sie upewnic ze to nie,,rak" wychodzi nato zebym chodzila co dzienie tak bardzo nie chce chodzic po tych lekarzach psycholog mowil zebym chodzila co 3 dzien bardzo was prosze poradcie mi cos bo zwariuje ,albo juz zwariowalam tak bardzo sie mecze i jestem w ciazy

[kwiatek1305]

słuchaj lola!
skoro lekarz mówi ci ,ze nie masz raka to czemu sie pograzasz?
pisałam wczoraj.mysl o dziecku.przeciesz nie chcesz by urodzilo sie chore!depresja jest paskudna chorobą ja cos wiem o tym.czy psycholog nie peoponował ci leczenia szpitalnego?moze wtedy bylo by lepiej?

[lucyna_n]

kurcze, jestem fobiczna, ale na innym tle, trudno cokolwiek doradzić,
psychoterapeuta powinien wymodzić z siebie więcej niż "a chodź pani po
lekarzach" chyba nie tak się leczy fobię.

[lola3111]

niewiem ale tez mysle ze psycholog powiniencos cos inego wymyslic piz ,,chodz poani po lekarzach jak masz taka potrzebe "prosze doradcie mi cos

[lola3111]

psychiatra proponowal mi isc na oddzial psychiatryczny ale ja niechce isc, mowi lekarz ze nie mam raka a ja mysle ze on tego wlasnie nie zauwazyl w buzi i tym sie zamartwiam

[lucyna_n]

nawet jakbyś miala nowotwór to wcale nie oznacza że od razu złośliwy, a nawet
jakby złośliwy dzisiaj jest to choroba wyleczalna , zwłaszcza szybko wykryta a u
Ciebie nie ma szans żeby nie byla szybko wykryta.
nie ma racjonalnych powodow żebyś się tym zadręczała, nie masz w rodzinie
obciążenia genatycznego, masz większe szanse niż inni na to że cię ta choroba
ominie. Teraz jesteś zdrowa a zadręczając się w ten sposób czujesz się jakbyś
już była chora.

[katkam28]

Kobiety co Wy wypisujecie Wy wogole nie macie pojecia co to jest
depresja!Bardzo dobrze,ze nie macie!Nie probujcie sie dowiadywac,a
jezeli juz Was dopadnie ta prawdziwa to rzeczywiscie pomoc Wam jest
niezbedna.Ja otrzymalam z nieba!!!!Rozaniec to jest sposob, ktory
zawsze pomaga!jest tanim sposobem,zdrowym i skutecznym.Polecam
sprobujcie.Pozdrawiam!

[loserka]

Ja otrzymalam z nieba!!!!Rozaniec to jest sposob, ktory
> zawsze pomaga!jest tanim sposobem,zdrowym i skutecznym.Polecam
> sprobujcie.

A jak ktoś jest niewierzący?

[katkam28]

Moja recepta na wyjscie ze stanu depresji wyglada
nastepujaco:potrzebne sa dwie rzeczy dobry specjalista oraz
wspolpraca pacjeta.Wyjasniam od razu w moim przypadku bylo to proste
ja jestem uprzywilejowana poniewaz mam do swojej dyspozycji
najwiekszego ze wszystkich specjalistow Jezusa.To wlasnie On Jezus
jest specjalista ,ktorego nie mozna pominac .Nie tylko jest lekarzem
ktory przepisuje lek,ale jest lekarstwem samym w sobie,leczacym
kazda nasza chorobe.W tym momencie chcialabym dodac,iz zajmujacy sie
nauka nie powinni byc odstawieni na boczny tor.Jezus w
rzeczywistosci leczy takze poprzez lekarzy i lekarstwa.Zaden lekarz
nie moze jednak powiedziec do chorego ,, to ja cie uzdrowie"poniewaz
w leczeniu pacjeta stosuje prawa naturyi lekarstwa stworzone przez
Boga.jak mowi stara prawda to Bog uzdrawia lekarz jest tylko
instrumentem w Jego reku i ostatnie slowo w uzdrowieniu czlowieka
nalezy do Boga!Depresja-pamietam doskonale ten stan,ale dzieki
wlasnie panu Bogu to juz jest moja przeszlosc.bo to
przezywalam.Obecnie normalnie pracuje,jestem zona, matka dwojki
wspanialych dzieci.Czesto sie smieje kocham zycie!W depresji
myslalam ze to wszystko jest poza mna.Zreszta kto ma depresje wie co
sie wtedy mysli,ale to nie prawda!Polecam lekture na tematpt,,jak
zwyciezyc depresje''autor;Serafino Falwo.Pozdrawiam -Uwierz to jest
mozliwe!

[abasia471]

Katkam, to fajnie że masz takie przekonanie, że Jezus kompleksowo
załatwi problem depresji, ale co z tymi, którym nie starcza wiary?
Wiara jest łaską i nie każdy jej doświadcza. Ludzie pogrążeni w
depresji bardzo często mają ogromny żal do Boga, że ich życie
wygląda tak jak wygląda. Buntują się i odsuwają się od wiary. Albo
wprost przeciwnie, oczekują, że Jezus powinien bezapelacyjnie im
pomóc, bo przecież są dobrymi ludźmi, chodzą do kościoła, modlą
się, itp. Prawda jest taka, że choroba i cierpienie dają szansę na
zweryfikowanie jakości naszej wiary. Ja jestem osobą wierzącą i
faktycznie modlitwa bardzo mi pomaga, ale mam świadomość, że nie
każdy wierzy i nie każdy zachce pójść taką samą drogą. A, w tak
delikatnej materii, jak wiara trzeba zachować takt, bo nie należy
włazić ludziom z butami do duszy. Tak, więc twoja teza, że różaniec
to najlepsze lekarstwo na depresję nie jest do końca prawdziwa. To
prawda, że ludziom wierzącym jest łatwiej, bo zawsze mogą myśleć,
iż doświadczenie depresji ma czemuś służyć, ma ich otwierać na
jakąś prawdę. Wtedy łatwiej się godzić z cierpieniem, jakie niesie
ta choroba. Ponadto szukanie pomocy u Jezusa, który przecież też
miał swoją noc w Ogrójcu, więc rozumie nas nie tylko jako Syn Boży,
ale także jako człowiek, daje jakieś ukojenie i jest ucieczką. W
depresji człowiek często wręcz obsesyjnie pragnie uciec, od
sytuacji, która go przerasta, od swoich lęków, od ludzi, którzy go
nie rozumieją, więc uciekanie do Boga jest też jakimś rozwiązaniem.
Jednak jeżeli będziemy traktować Boga jak złotą rybkę, która
spełnia życzenia, to możemy się bardzo rozczarować i wpaść w
jeszcze większą depresję. Moim zdaniem depresję trzeba leczyć
farmakologicznie i psychoterapią a modlitwy i rozwój duchowy
traktować jako dodatkową pomoc, dodatkowe źródło siły. Bóg ma co
robić i nie trzeba wszystkiego zwalać na Niego, trzeba się trochę
postarać samemu a Jego traktować jako awaryjne zasilanie.

[lucyna_n]

a skąd wiesz Abasiu z taką pewnością jak Boga traktować??
"pukajcie a otworzą wam, proście a dostaniecie", może właśnie trzeba być
nachalnym i nie poddawać się w zanoszeniu prośb??Co to znaczy jak awaryjne
zasilanie? stworzył to niech teraz kombinuje jak ma to stworzenie wyżyć. Jak
bierzesz do domu psa to też musisz dbać żeby mu było dobrze i leczyć jak jest
chory, dlaczego nie mamy Bogu zawracać glowy swoją osobą bo niby co? ktoś inny
jest ważniejszy? a dlaczego inny jest ważniejszy?

[elzbieta007]

Od kilku dni śledzę Twoje wątki na forum. Z tego, co piszesz, wynika, że
cierpisz i strasznie się miotasz. Masz nadzieję, że ktoś z forumowiczów da Ci
jakąś zbawienną radę, po zastosowaniu której kancerofobia Ci minie. Nie ma
takiej rady. Antydepresant, który bierzesz, być może (być może!) nieco osłabi
lęk, ale nie usunie jego przyczyn.

Musisz zrozumieć, że fobia, która tak utrudnia Ci życie, jest skutkiem jakiegoś
poważnego konfliktu wewnętrznego, lub, jak wolisz, zaburzenia osobowości,
schematu, który realizujesz w życiu (wybierz dowolne wytłumaczenie). Lęk ten nie
poddaje się racjonalizacji (już nie mówiąc o modłach i tzw. pozytywnym
myśleniu), którą proponuje Ci, jako remedium, większość forumowiczów. I nie
podda. Nawet gdybyś codziennie robiła sobie rezonans całego ciała i dawał on
dobre wyniki, to i tak ten lęk będzie Cię drążył. (Już widzę te posty
sprzeciwu!). Ale tak właśnie jest. Bo ten lęk jest tylko objawem, skutkiem,
maską dla czegoś zupełnie innego i jeśli nie usuniesz jego przyczyny, to będzie
Cię męczyła ta fobia albo jakiś inny objaw nerwicowy.

Jedyną skuteczną metodą będzie solidna psychoterapia. Nie jednorazowa porada
psychologa, nie prochy od psychiatry.

Sądząc po Twoich postach jesteś młoda, wkrótce zostaniesz matką. Zgłoś się na
sensowną psychoterapię i chodź na nią do skutku. Jeśli tego nie zrobisz, nie
tylko sama będziesz cierpiała dalej - wychowasz neurotyczne dziecko, które
będzie również cierpiało.

[lola3111]

czy mozesz mi napisac co to znaczy neurotyczne dziecko?

[elzbieta007]

Jeśli dotąd jeszcze nie masz tej świadomości, że masz zaburzoną osobowość (czyli
jesteś neurotyczką), to warto byłoby, żebyś sobie to uświadomiła. Kancerofobia
jest na to dowodem. Nie ma szans, żeby Twoje zaburzenia zarówno odczuwania, jak
i zachowania nie wpłynęły na Twoje dziecko. W konsekwencji przekażesz mu (a nie
będziesz potrafiła i mogła temu zapobiec) swoje zaburzenia. Czyli, krótko
mówiąc, ono będzie miało również problemy.

Dlatego najlepiej byłoby, gdybyś podjęła terapię już, teraz, żebyś skorygowała
swoją osobowość tak, by lepiej funkcjonować. Tylko wtedy uchronisz swoje dziecko
przed takim cierpieniem, które jest obecnie Twoim udziałem.

Nie piszę tego, by Cię straszyć, ale nie ma szans, żeby neurotyczna matka
wychowała zdrowe dziecko. To nie tylko moje własne doświadczenia. O tym piszą
także inne matki na tym i innych forach. Poczytaj.

[lola3111]

Mam wielka nadzieje ze dziecko urodzi sie zdrowe i nie odziedziczy tej choroby po mnie

[elzbieta007]

Kompletnie nic nie rozumiesz. Nerwicy się nie dziedziczy. Nerwicę się nabywa.
Wyobraź sobie kilkuletnie dziecko przyglądające się zachowaniu swojej mamy:
stale ogląda skórę swoją, jego, taty... Stale niespokojna, na granicy paniki. Na
widok dowolnej krostki, pieprzyka, ranki - z obłędem w oczach biegnie do
lekarza... W takiej atmosferze będzie wychowywało się Twoje dziecko. Myślisz, że
może pozostać zdrowe?

Idź na terapię, zanim Twoje dziecko będzie miało szansę takie sceny oglądać.

[lola3111]

wiesz mysle i mam taka nadzieje ze to mi minie i bede zdrowa a dziecko nie bedzie musialo na to patrzec

[elzbieta007]

Są znane przypadki samoistnego ustąpienia nerwicy, niestety rzadkie i z reguły
są skutkiem przeżytej ciężkiej traumy.

Nie będę opisywała najbardziej prawdopodobnych scenariuszy, które Cię czekają,
jeśli nie podejmiesz psychoterapii. Nie napiszę także, co sądzę o ślepej
nadziei. Jesteś dorosła, masz wybór, podejmujesz decyzje, ponosisz konsekwencje.
Być może zrozumienie przez Ciebie tego, co się w Tobie dzieje, wymaga czasu,
może nawet wielu lat. U mnie to trwało ponad 20. Może Tobie uda się szybciej:)
Więc - czekajmy.

Pozdrawiam

[lola3111]

biore leki jestem w kontakcie z psychiatrom ide znow do psychologa w czwartek to co mam jeszcze zrobiczeby wyjsc z tego?

[elzbieta007]

To psycholog czy psychoterapeuta? Poradnictwo czy psychoterapia?

[lola3111]

jak mam jakis problem i nie moge sobie poradzic ide do psychologa i tym razem tak było glownie poszlam z tym pieprzykami powiedział mi ze jak mam taka potrzebe isc i zapytac sie lekarza czy to rak to mam chodzic co 3 dni nie mam pojecia czy to nazwac psychoterapie ?
moze powiesz mi na czym polega psychoterapia?

[elzbieta007]

A więc jest to poradnictwo.

Musisz zrozumieć (a przynajmniej uwierzyć na słowo), że przyczyną Twoich
dolegliwości (czyli objawów nerwicowych) jesteś Ty sama, zaburzenia osobowości,
konflikty wewnętrzne, błędne schematy odczuwania i reagowania, skrypty. Co
dokładnie, to nie wiem, bo Cię nie znam. Leczenie poprzez psychoterapię polega
na rozpoznaniu przyczyn nerwicy i usunięciu ich, to znaczy na dokonaniu zmian.
Zmian sposobu postrzegania świata, ludzi, siebie, sposobu odczuwania i
reagowania. Albo (według innej szkoły) - na rozpoznaniu konfliktów wewnętrznych
i rozwiązaniu albo co najmniej złagodzeniu ich.
Ale nie zależnie od szkoły psychologicznej, według której definiuje się
przyczyny nerwicy oraz rodzaju psychoterapii, leczenie polega na zmianie.
Przyczyna nerwicy tkwi we mnie, w tym, jaka jestem, I tylko ja mogę samą siebie
zmienić. Zadaniem psychoterapeuty jest mi w tym pomóc.

Nie ma innej metody na skuteczne wyleczenie nerwicy. Leki łagodzą objawy, ale
ich nie usuwają całkowicie (chyba że ma się nieprawdopodobne szczęście),
poradnictwo psychologiczne pozwala przetrwać od kryzysu do kryzysu. To są
podpórki, protezy, z czasem - coraz mniej skuteczne. Nerwica sama nie mija.

Dlatego sugeruję Ci podjęcie psychoterapii. Jej rodzaj powinien określić
kompetentny psychiatra lub psycholog. Dziwię się, że dotąd ani jeden ani drugi
nie skierowali Cię na nią.

[ilquad]

Ja ci powiem, że gdyby nie ciąża, to byś dostała takie tabletki, że
ten głos mówiący ci, że masz raka zamilkłby i tyle. Nie myślałabyś o
tym. A tak, to męczy cię diabolec i męczy.
Pytanie: czego się boisz? co stoi za rakiem? Ból? Śmierć? Ciemność?
Osamotnienie?

[lola3111]

mnie zaden glos mowiacy nie podpowiada ze mam raka i dzieki bogu tak nie jest,poprostu boje sie ze to moze byc rak i jak bym zachorowala to zostawie dzieci rodzine meza wszystkich ktorych kocham, a ja chce zyc i cieszyc sie zyciem.teraz nie ciesze sie zyciem jest mi bardzo smutno , ciezko ,zamartwiam sie

[ilquad]

Chciałem przez to wyrazić, że w momencie, kiedy dochodzisz do
wniosku, że krostka czy pieprzyk to rak, to nie jesteś ty, (bo
przecież ty dobrze wiesz, jakie są objawy raka, widzę, że jesteś
mądrą kobietą), tylko "głos", który ci podpowiada, że to jest rak i
zagłusza prawdziwe, rozsądne myśli. Także wtedy, gdy lekarz mówi ci,
że ci nic nie jest, ten "głos" nakazuje ci nie wierzyć mu. Powoduje,
że zapominasz, co ci lekarz powiedział i myślisz tylko o tym raku.
To nie jest jakiś fizyczny "głos", raczej sposób myślenia.

A co do meritum - myślę, że brakuje ci czułości i miłości okazywanej
przez bliskich. Przecież jakbyś zachorowała, to pierwsze, o czym
powinnaś myśleć, to że oni będą się tobą opiekować, a nie, że ich
opuścisz i to będzie dla nich stratą. A tymczasem to będzie strata
dla ciebie. To ty ich stracisz.

Właśnie dlatego wydawało mi się, że twój niepokój związany z rakiem
nie jest związany z obawą o własne zdrowie, a właśnie chodzi o
utratę kontaktu z rodziną i dziećmi. Nie koncentrują się na tobie
wystarczająco i dlatego ty sama się oglądasz, sprawdzasz, czy jesteś
zdrowa, wartościowa, czy nie masz znamion "raka", choroby,
bezwartościowości...

Nie wiem, czy mam rację, ale więcej miłości i wsparcia od rodziny ci
na pewno nie zaszkodzi.

[carla.bruni]

lola 31, czy Ty aby nie masz za duzo czasu? jak czlowiek ma go za duzo to czasem
glupieje. pomysl o tym. moze sie czyms zajmij?? pozdrawiam serdecznie.

[lola3111]

to prawda mam duzo czasu

[mskaiq]

Kiedy masz wiele czasu wtedy masz czas myslec o kazdej rzeczy ktora
Cie zaboli albo pojawi sie u Ciebie i wywoluje niepokoj. To myslenie
zawsze konczy sie podejrzeniem ze masz raka. Nie ma leku na
zatrzymanie myslenia, tylko Ty mozesz to zatrzymac. Badz zajeta caly
czas wtedy te mysli o raku stana sie o wiele slabsze. Trzeba rowniez
upewniac sie ze nie masz raka, jesli nie mozesz dac sobie z ta mysla
idz do lekarza aby upewnil Ciebie ze nie masz.
To dlugi proces pozbycia sie natretnej mysli ale mozesz sie tego
pozbyc.
Serdeczne pozdrowienia.

[bertrada]

Idź do psychiatry i zacznij się leczyć. Odpowiednio dobrane leki zlikwidują
twoje lęki i będziesz mogła cieszyć się życiem. Nie ma najmniejszego powodu,
żeby się tak katować jakimiś natrętnymi myślami. A jeśli chodzi o twoją ciążę,
to leki mniej zaszkodzą przyszłemu dziecku, niż stres który przeżywasz na codzień.

[lola3111]

bertrada ja sie lecze u psychiatry jestem z nim w kontakcie.biore leki ale zyje tak z dnia na dzien i tak sie mecze:(

[nienill]

lola3111 napisała:

> bertrada ja sie lecze u psychiatry jestem z nim w kontakcie.biore
leki ale zyje
> tak z dnia na dzien i tak sie mecze:(
bartrada napisze Ci, ze pewnie bierzesz złe leki, albo w złych
dawkach, albo masz złego lekarza i powinnas go zmienić

[lola3111]

stwioerdziałam ze musze zostac przy tym lekarzu psychiatrze nie chce latac od psychiatry do psychiatry to moj 3 psychiatra w ciazy to chyba juz wystarczy Pozdrawiam was i Dziekuje ze sie tu odzywacie

pytanie

[lola3111]

mam do was pytanie a mianowicie biore prenatal Classic sa to w itaminyi skaladniki mineralne dla kobiet w ciazyi matek karmiacych,czasami zapomnie je wziasc jeden dzien moze dwa dnii biore je czasami nie o tej samoj porze roznie, raz rano raz wieczorem w poludnie o roznych porach, czy jak tak biore to nic sie nie stanie mnie i dziecku niewiem ale sie wystraszyłam i boje sie o to?pozdrawiam

[lucyna_n]

eeee, boisz się że coś się stanie dziecku jak nie weźmiesz o dobrej porze dnia
witamin a nie boisz się łyklać psychotropów??? i to ilu.
Z Tobą faktycznei coś jest nie tak, brak kontaktu z rzeczywistością czy jak?

[elzbieta007]

Przecież w zachowaniu loli widać jak dłoni schemat: każdy pretekst jest dobry,
żeby się martwić, żeby sobie dowalić. Do czegoś jest to jej potrzebne. Każda
nerwica daje korzyści, tyle że nieuświadomione.

[lucyna_n]

gadasz jak te popaprańce psycholożyny z bożej łaski, zysk z nerwicy
nerwicy to można dostać od takiej gadki.

[elzbieta007]

Słuchaj, nadmiar wiedzy jeszcze nikomu nie zaszkodził, natomiast jej braki już
nie jednemu. Może więc lepiej uwierz komuś, kto wie i ta wiedza pozwoliła mu na
pozbycie się nerwicy. Ty, dzięki swojej, wyzdrowiałaś? Może z resztą właśnie
postawa, którą prezentujesz - kwestionowanie tego, co mówią "te popaprańce
psycholożyny", powoduje, że tkwisz w w tym, w czym tkwisz? A może to opór?
Pomyśl o tym.
Pozdrawiam

[ilquad]

Nadmiar pewności, że pozjadało się wszystkie rozumy szkodzi jak
najbardziej.

[uri_ja]

ilquad napisał:

> Nadmiar pewności, że pozjadało się wszystkie rozumy szkodzi jak
> najbardziej.
>

:))))))))))))

[lucyna_n]

Ja nie mam nerwicy. a opór przed psychologami odczułam dopiero po kontaktach z
tymi ludźmi, przedtem myślalam że są normalni i mają ciekawą wiedzę w zanadrzu a
nie rady jak z magla i poziom merytoryczny rozmowy jak baby przy piaskownicy.

[lola3111]

teraz w tym stanie to wszystkim sie zamartwiam tak juz mam teraz.Faktycznie ze mna jest cos nie tak ,bo jak bym sie dobrze czuła to chyba by mnie tu nie było(mowie tylko o sobie):(bardzo bym chciała nie lykac tych psychotropow ale dzieki nim funkcjonuje i zyje