Psycholog-Górny Śląsk

[miss_gray]

Pomocy!
Już dłuzej nie wytrzymam, muszę isć do lekarza. Nie wiem tylko do jakiego -
do psychologa, psychoterapeuty czy psychiatry? Czy najpierw muszę iść do
rodzinnego? Czy potrzebne jest skierowanie? Czy leczenie depresji jest
bezpłatne?
Nie ukrywam, że moja depresja spowodowana jest min. fatalną sytuacją
materialną. Nie będzie mnie stać na płatne wizyty, na branie drogich leków.

Proszę, poradźcie coś.

[sklonowana40]

Ja osobiscie polecam psychiatre. Psycholog, to zasadniczo nie lekarz, tylko mgr
psychologii, terapeuta bardzo czesto tez nie lekarz.
DO psychiatry nie trzeba skierowania, w wiekszosci placowek przyjmuja
bezplatnie (tj. w ramach funduszu), ale czesto trzeba czekac dosc dlugo na
termin. Zawsze jednak mozna podeprzec sie zlym stanem zdrowia i z reguly wtedy
trafia sie do lekarza szybciej. Leczenie jest zasadniczo bezplatne, niestety
czesto jest tak, ze to bezplatne moze byc za pare miesiecy (np. termin
terapii), a leki niestety sa drogie, zwlaszcza te nowej generacji i bez
polskich odpowiedników. Ale w Krakowie np. sa apteki "przyjazne psychiatrii" i
mozna tam kupic leki o kilkanascie zlotych taniej. Psychiatra powie Ci, gdzie
sa takie apteki, jeli w Twojej okolicy taka akcja trwa.
A do lekarza idz koniecznie, jesli czujesz, ze potrzebna Ci pomoc.
Szacunek z Krak:-)

Urazy mierzy sie nie intencją kaleczącego, lecz wrażliwością kaleczonego.

[miss_gray]

Sklonowana, po raz kolejny Ci dziękuję:)))
Też myślałam raczej o psychiatrze, bo to jakoś tak poważniej brzmi... Cóż, nie
mam zadnego doświadczenia pod tym względem. Trochę się jednak
boję "łapiduchostwa", jeśli wiesz, o czym mówię... Mam bardzo małe zufanie do
lekarzy i jeśli już mam iść, to wolę do jakiegoś poleconego i sprawdzonego.
W Krakowie akurat wiem, gdzie jest poradnia zdrowia psychicznego
(Limanowskiego, Krakowska). W okolicach Katowic i Sosnowca - nie mam pojęcia.
Do tego dochodzi jeszcze wysokie prawdopodobieństwo, że znowu będę musiała się
przeprowadzać - tym razem w okolice Łodzi.
Poczekam chyba aż mi się sytuacja wyklaruje (mam nadzieję, że nie będę musiała
czekać do osiemdziesiątki). Mam nadzieję, że jakoś wytrzymam. W ogóle czarno
to widzę. Na początek oczekiwanie aż sytuacja się wyjaśni, potem oczekiwanie
na wizytę u psychiatry, potem oczekiwanie na działanie leków...

Jeszcze raz dziękuję!

Poprawka

[miss_gray]

Oczywiście nie Limanowskiego tylko Lenartowicza.
Pamięć mi bardzo szwankuje, do tego dopadło mnie zapalenie ucha - chyba (o ile
to nie konsekwencja depresji) i tyle.