Współwłasność wg k.c.

*WSPÓŁWŁASNOŚĆ *

Art. 195. Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku
osobom (współwłasność).

Art. 196. § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach
ułamkowych,
albo współwłasnością łączną.

§ 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których
ona
wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy
niniejszego działu.

Art. 197. Domniemywa się, że udziały współwłaścicieli są równe.

Art. 198. Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
zgody
pozostałych współwłaścicieli.

Art. 199. Do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które
przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich
współwłaścicieli. W braku takiej zgody współw³aściciele, których udziały
wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który
orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy
wszystkich
współwłaścicieli.

Art. 200. Każdy ze współwłaścicieli jest obowiązany do współdziałania w
zarządzie rzeczą wspólną.

Art. 201. Do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda
większości współwłaścicieli. W braku takiej zgody każdy ze współwłaścicieli
może żądać upoważnienia sądowego do dokonania czynności.

Art. 202. Jeżeli większość współwłaścicieli postanawia dokonać czynności
rażąco
sprzecznej z zasadami prawidłowego zarządu rzeczą wspólną, każdy z
pozostałych
współwłaścicieli może żądać rozstrzygnięcia przez sąd.

Art. 203. Każdy ze współwłaścicieli może wystąpić do sądu o wyznaczenie
zarządcy, jeżeli nie można uzyskać zgody większości współwłaścicieli w
istotnych sprawach dotyczących zwykłego zarządu albo jeżeli większość
współwłaścicieli narusza zasady prawidłowego zarządu lub krzywdzi mniejszość.

Art. 204. Większość współwłaścicieli oblicza się według wielkości udziałów.

Art. 205. Współwłaściciel sprawujący zarząd rzeczą wspólną może ż¹dać od
pozostałych współwłaścicieli wynagrodzenia odpowiadającego uzasadnionemu
nakładowi jego pracy.

Art. 206. Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy
wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić
ze
współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Art. 207. Pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają
współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku
współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.

Art. 208. Każdy ze współwłaścicieli nie sprawujących zarządu rzeczą wspóln¹
może żądać w odpowiednich terminach rachunku z zarządu.

Art. 209. Każdy ze współwłaścicieli może wykonywać wszelkie czynności i
dochodzić wszelkich roszczeń, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa.

Art. 210. Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.
Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy
niż
lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu
dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można
ponowić.

Art. 211. Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie
współwłasności
nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z
przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że
pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej
wartości.

Art. 212. § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia
sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty
pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części
potrzebnymi służebnościami gruntowymi.

§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych
albo
sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

§ 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób
ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby
także
sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy
ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach
zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może
odroczyć
termin zapłaty rat już wymagalnych.

Art. 213. Jeżeli zniesienie współwłasności gospodarstwa rolnego przez podział
między współwłaścicieli byłoby sprzeczne z zasadami prawidłowej gospodarki
rolnej, sąd przyzna to gospodarstwo temu współwłaścicielowi, na którego
wyrażą
zgodę wszyscy współwłaściciele.

Art. 214. § 1. W razie braku zgody wszystkich współwłaścicieli, sąd przyzna
gospodarstwo rolne temu z nich, który je prowadzi lub stale w nim pracuje,
chyba że interes społeczno-gospodarczy przemawia za wyborem innego
współwłaściciela.

§ 2. Jeżeli warunki przewidziane w paragrafie poprzedzającym spełnia kilku
współwłaścicieli albo jeżeli nie spełnia ich żaden ze współwłaścicieli, sąd
przyzna gospodarstwo rolne temu z nich, który daje najlepszą gwarancję jego
należytego prowadzenia.

§ 3. Na wniosek wszystkich współwłaścicieli sąd zarządzi sprzedaż
gospodarstwa
rolnego stosownie do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

§ 4. Sprzedaż gospodarstwa rolnego sąd zarządzi również w wypadku
niewyrażenia
zgody przez żadnego ze współwłaścicieli na przyznanie mu gospodarstwa.

Art. 215. Przepisy dwóch artykułów poprzedzających stosuje się odpowiednio w
wypadku, gdy gospodarstwo rolne może być podzielone, lecz liczba wydzielonych
części jest mniejsza od liczby współwłaścicieli.

Art. 216. § 1. Wysokość przysługujących spłat z gospodarstwa rolnego ustala
się
stosownie do ich zgodnego porozumienia.

§ 2. W razie braku takiego porozumienia spłaty przysługujące
współwłaścicielom
mogą być obniżone. Przy określeniu stopnia ich obniżenia bierze się pod
uwagę:

1) typ, wielkość i stan gospodarstwa rolnego będącego przedmiotem zniesienia
współwłasności,

2) sytuację osobistą i majątkową współwłaściciela zobowiązanego do spłat i
współwłaściciela uprawnionego do ich otrzymania.

§ 3. Obniżenie spłat, stosownie do przepisu paragrafu poprzedzającego, nie
wyklucza możliwości rozłożenia ich na raty lub odroczenia terminu ich
zapłaty,
stosownie do przepisu art. 212 § 3.

§ 4. Przepisów § 2 i 3 nie stosuje się do spłat na rzecz małżonka w razie
zniesienia współw³asności gospodarstwa rolnego, które stosownie do przepisów
Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego należy do wspólnego majątku małżonków.

Art. 217. Współwłaściciel, który w wyniku zniesienia współwłasności otrzymał
gospodarstwo rolne, wchodzące zaś w skład tego gospodarstwa nieruchomości
rolne
zbył odpłatnie przed upływem pięciu lat od chwili zniesienia współwłasności,
jest obowiązany pozostałym współwłaścicielom, którym przypadły spłaty niższe
od
należnych, wydać - proporcjonalnie do wielkości ich udziałów - korzyści
uzyskane z obniżenia spłat, chyba że celem zbycia jest zapewnienie
racjonalnego
prowadzenia tego gospodarstwa.

Art. 218. § 1. Współwłaściciele, którzy nie otrzymali gospodarstwa rolnego
lub
jego części, lecz do chwili zniesienia współwłasności w tym gospodarstwie
mieszkali, zachowują uprawnienia do dalszego zamieszkania, jednakże nie
dłużej
niż przez pięć lat, a gdy w chwili znoszenia współwłasności są małoletni -
nie
dłużej niż pięć lat od osiągnięcia pełnoletności. Ograniczenie terminem
powyższym nie dotyczy współwłaścicieli trwale niezdolnych do pracy.

§ 2. Do uprawnień wynikających z przepisów paragrafu poprzedzającego stosuje
się odpowiednio przepisy o służebności mieszkania.

Art. 219. (skreślony).

Art. 220. Roszczenie o zniesienie współwłasności nie ulega przedawnieniu.

Art. 221. Czynności prawne określające z