slowa, ktore nigdy nie powinny pasc

Aż mi się płakać, chce jak to czytam, zwierzęta się lepiej traktuje. Myślę że
wiele z kobiet nie zna poprostu swoich praw, w szpitalu, praw pacjęta, a
szpitale tego i tak nie respektują, na pocieszenie dodam, że moja przyjaciółka
podała lekarzy do sądu, o to że zabili jej nienarodzone dziecko tylko i
wyłącznie przez własne lenistwo i głupotę, i sprawę wygrała. Dziś ma drugie
dziecko i jest szczęliwa, ale i tak nigdy nie zapomni tego koszmaru jaki
przezyła!.

Po usunięciu martwego dzieciaczka, na drugi dzień był obchód, ordynator
podszedł do mnie- i jak ciąża, wszystko w porządku, a ciąży już dawno nie było,
załamka.

jest srodek znieczulajacy
Co do podejscia personelu szpitala - no coemments.

Co do 'glupiego jasia' - biorac pod uwage twoja reakcje, mysle ze dobrze ze ci
go podali. Poza tym po nim przeciez nic sie szczegolnego nie dzieje, troche
zaczynasz gadac glupoty i bagatelizowac wydarzenia i to wszystko. Mnie tez nie
informowali, co to jest i jak sie bede po tym zachowywac, dowiedzialam sie ze to
po to zebym sie wyluzowala przed zabiegiem ... no i co?
_____________________________________________________________
Joachim 01.06.2007 (13tc) i Mały Ktoś 13.11.2007 [*](10tc)

lekarze w ogole sa jacys krótkowzroczni ja w 5 miesiacu ciąży dowiedzialam sie ze plod jest martwy od 3 miesiaca a moj niby prowadzacy lekarz jeszcze bezczelnie powiedzial ze nie ma obowiazku robic co miesiac usg. w szpitalu mi oswiadczyli ze jeszcze tydzien i w ogole nigdy nie moglabym miec dziecka( zakazenie organizmu przerosniete lozysko 2-krotnie )tak mnie zalatwil doktorek...

ja na klinicznej miałam trochę mniej szczęścia może dlatego, że nie leżałam na
patologii ciąży ale na jakimś oddziale operacyjnym (podejrzenie ciąży
pozamacicznej).Kiedy w nocy dopadł mnie ból brzucha lekarz z dyżuru robiący usg
"jak dla mnie jutro dostanie pani okres" ...kiedy ja modliłam się o cud (była to
moja 3 ciąża- niestety 3 nieudana).Wcześniej też znany i ceniony trójmiejski
lekarz na wynik b.słabej bety " a może to wina braku ślubu- <śmiech> -....lub po
prostu zwykła statystyka". Brak u nas przeszkolenia lekarzy często też brak
zwykłej ludzkiej empatii. Czasem to sobie tłumaczę, że muszą być tacy oschli
żeby nie zwariować,kiedy każdego dnia są świadkami kolejnych strat...jednak dla
nas kobiet to najcięższe chwile w życiu i powinni mieć tego świadomość.

(*)
(*)

Tak mi przykro...

Warszawa, szpital im. Orłowskiego.
Trafiłam na IP z lekkim krwawieniem. Szczerze mówiąc bagatelizowałam sprawę,
choć przeczuwałam, że coś jest nie tak.
Położna miła, zadzwoniła do lekarza, wysłali mnie od razu na USG.
I trafiłam na wspaniałego lekarza - Dr Ledowicz. Robił mi USG. Pytam i co? Mówi,
że nie ma. Pytam: czego nie ma? Dziecka? Dziecko jest, ale tętna nie ma.
Niestety umarło już tydzień temu. Pozwolił mi popatrzeć w monitor, szukał,
naprawdę szukał tego serduszka... Bezskutecznie. Dał mi popatrzeć na moje
Dziecko. Spokojnie odpowiadał na moje pytania. Nie kazał mi zostawać na
oddziale, do niczego nie zmuszał. Mówił, że mogę poczekać w domu lub sama
przyjść na wywołanie poronienia i potem od razu zabieg. Że to zależy tylko ode
mnie i mojej psychiki. Tak samo o kolejnych staraniach, podał mi jak to wygląda
z medycznego punktu widzenia, ale zaraz dodał, że wszystko zależy tylko ode
mnie. Pozwolił mi się wypłakać, spędził ze mną czas tego pierwszego szoku, nie
poganiał, nie wyganiał.
Następnego dnia poszłam do swojej Gin prowadzącej, Dr Burdy. Pokazałam USG, a
Ona na mnie "TO trzeba natychmiast usunąć"! Poczułam się nieswojo.
Na szczęście zobaczyła co i jak. Mówię Jej, że przyjdę, tylko muszę do tego
dojrzeć psychicznie.
Więc szybko odwróciła temat i mi wytłumaczyła, że im szybciej załatwimy wszystko
z tą ciążą, tym szybciej będzie czas na następną. Że w następnej się inaczej mną
zajmie, że zaraz po pierwszym okresie po zabiegu mam przyjść, Ona zbada i ew. da
zielone światło. Potem jak tylko zrobię test mam nie czekać aż ciąża "podrośnie"
tylko przyjść i od razu ustawimy jakieś tabletki, będziemy się pilnować, że mnie
poprowadzi aż urodzę Dziecko.
Tymi słowami dała mi wiele nadziei i otuchy. Zmobilizowała mnie do myślenia o
kolejnej próbie, kolejnym Dziecku..
Poszłam następnego dnia od razu do szpitala.
Jeszcze tego samego dnia wyszłam. Wszyscy byli dla mnie uprzejmi i mili, nikt
nie komentował tego, że płaczę. Gdy już poroniłam i moje Maleństwo wyszło ze
mnie położne mnie nie pospieszały, miałam chwilę, żeby się z nim pożegnać. Tuż
przed samym zabiegiem, gdy już leżałam na fotelu czekając na narkozę zalałam
się łzami. Położna podeszła, ścisnęła mnie za rękę, pogłaskała. Wiele to dla
mnie znaczyło.
Potem poinformowano mnie o tym, że mam wybór czy chcę zabrać moje Maleństwo, czy
zostawić. Spytałam jak to się odbywa, jeśli zdecyduję się pozostawić. Wszystko
mi wytłumaczono. Zostawiłam, chyba bym nie udźwignęła tego ciężaru.
Mam test z dwiema dumnymi kreskami i zdjęcie z USG, tyle mi zostało po moim
Dziecku. Kocham Cię Perełko.