"Inni" wsrod nas

[blotniarka.stawowa]

Zainspirowana kombinacja roznych wpisow (Hubertus o niepelnosprawnych, Szczur
wskazujacy dawniejszy watek jezykowy, Ancyk szukajaca personelu dla
bezdomnych, rozwazania o etyce) odgrzewam swoj wlasny watek, z innego forum.
Tych, ktorzy juz cztali i brali udzial w dyskusji, przepraszam za nudziarstwo,
majac nadzieje na wpisy mlodszych stazem forumowiczow i tych nie czytajacych
innych forow :).

Watek powstal jako kontynuacja pieknej opowiesci forumowiczow Swiatlo i Eloi o
Stefce Kolbusce i "Panku Malowanku", mieszkancach Jozefowa.

"Inni" wsrod nas - watek z innego forum

[blotniarka.stawowa]

Swiatlo napisal:
>Stefka Kolbuska nie była jedyną taką ofiarą. Pamiętam był w Józefowie taki
>panek malowanek. Chodził zawsze w garniturze i krawacie, zadbany,
>wyperfumowany. Przesiadywał całymi dniami w kawiarni, nie wiem z czego się
>utrzymywał. Potem się powiesił.
>Jak teraz go sobie przypominam, to mam hipotezę że myślę był to ukryty
>homoseksualista. W tamtych surowych czasach w małych wiejskich
>społecznościach tacy ludzie nie mieli szans na ujawnienie się i normalne życie.
>Przez całe życie więc musieli się ukrywać, co prowadziło w efekcie do depresji,
>zaburzeń i samobójstw.
>Zreszta w tamtych czasach cała Polska była taka. Nawet w warszawskich
>szkołach znęcano się nad słabymi i innymi.


To prawda. Takie byly czasy i to nie tylko w Polsce, ale i na swiecie.
Powiedzenie "kazda wioska ma swojego glupiego" istnieje tez w jez. angielskim
("every village has its idiot"). Zwykle byl to jakis odmieniec,
niekoniecznie osoba chora psychicznie. Mogl to byc ktos kaleki, slaby czy
generalnie "inny".

W wiosce mojego dziecinstwa byl nim Jodko (Jutko). Byl to kawaler, ktory byl
zawsze zasliniony, lubil biegac i bawic sie z dziecmi, ktore go obrzucaly
kamieniami i bily kijami. Na szczescie mial rodzine, wiec nie byl bezdomny i
nie musial zebrac. Byl tez jeden garbus, ktory byl zamykany w domu przez
rodzine, wiec nikt nie wie do konca, kim byl. Umarl jako mlody czlowiek.
Pozniej, w miescie byla to "Warszawianka" – stara kobieta, zebraczka, bez
jednej nogi, poruszajaca sie o kulach. Zwykle biegaly za nia hordy
dzieciakow podstawiajace jej kije pod kule, by sie przewracala na bruk..
Warszawianka mieszkala w piwnicy, ktora jej nawet kwaterunek miejski jakos
przystosowal do zycia, zalozyl zamek do drzwi itp. (no bo przeciez
prawdziwego mieszkania kwaterunkowego bylo szkoda dla niej). Okien w tej
piwnicy nie bylo – bo zaraz po zalozeniu wybijano je kamieniami.
Przychodzila do nas czasem sie pozywic – zawsze siadala na laweczce w
przedpokoju i tam na kolanach jadala, nie chciala wejsc nawet do kuchni.
Wiedziala ze strasznie smierdzi i byla wdzieczna jak ja mama wiodla do
lazienki i pozwalala umyc twarz i rece. Opowiadala o zyciu w Warszawie, ale
nic z tego nie pamietam.
W mojej szkole dzieci strasznie dokuczaly woznemu – byl to mlody czlowiek,
ktorego przewina bylo to, ze nosil bardzo grube szkla w okraglych oprawkach.
I te wlasnie okulary chlopcy mu tlukli regularnie, rzucano tez za nim
kamieniami. Az w koncu nie wytrzymal i zloil jakiemus skore, za co zostal
wyrzucony ze szkoly. Potem pracowal jako listonosz.

A teraz cos z czasow wspolczesnych. Mamy przyjaciol – malzenstwo,oboje
niepelnosprawni, znamy sie od czasow studenckich. Dziewczyna pochodzi z
hrubieszowskiego, zachorowala na chorobe Heine –Medina (polio) w
dziecinstwie. Przeszla niezliczona ilosc operacji, i co kilka lat ma
nastepny zestaw srub wmonotowywany w kolana itp. Zycie miala strasznie
ciezkie (ojciec pijak zostawil rodzine, matka zmarla na raka, czworo
dzieci). Wiedziala ze jedyna droga dla niej to wyrwanie sie z rodzinnej wsi –
do internatu technikum w miescie, potem studia, ktore ukonczyla utrzymujac
sie wylacznie ze stypendium. Poslubila niepelnosprawnego chlopaka. Pracuje
duzo i ciezko, zarabia godziwie, chodzi o kulach, ale zyje godnie – a mnie
ogarnia uczucie wdziecznosci , ze nie przypadl jej los "Warszawianki" i
innych. Bez watpienia zyjemy w generalnie lepszych czasach, ale niestety nie
wszedzie jeszcze...

Moze to i patetyczne, ale chcialabym by ten wpis oddal hold cierpieniom,
jakie byly udzialem Stefki Kolbuski, "Panka-Malowanka", Warszawianki, Jutka,
Pana Woznego, oraz garbusow i tych o ktorych nie wiemy...

Jesli znacie takich nieszczesliwych ludzi, wymiencie ich tutaj – niech to
bedzie takie chocby najskromniejsze zadoscuczynienie, ktorego nie doczekali...

Rudy

[wiloa]

Znalam takiego pana ktorego naywali Rudy na wsi u mojej babci , ktory znikal
na kilka dni z domu , w ktorym samotnie mieszkal . Szedł w las i tam zyl z tego
co las dal przynajmniej tak ludzie mowili ale czy to prawda , trudno
powiedziec . Rudy pojawial sie po kilku dnich jak gdyby nigdy nic w swoim domu,
ale ja mysle ze wiecej ludzie wymyslili niz to prawda byla . Byl samotny nie
wiele o nim wiedziano to wymyslali ludzie, tak mysle

[wiloa]

Na wakacje bylam na wsi u ciotki i zdaje mi sie ze teraz juz nie ma takich
Innych ludzi albo jest ich napewno mniej a szkoda bo to bylo bardzo ciekawie

[tomalab1]

Pisałem już o tym w na forum roztoczańskim.Bywalcy Horyńca znają Roberta-
młodego człowieka o lekkim upośledzeniu umysłowym którego hobby to zbieranie
pieniędzy od przechodzących ludzi . Robi to w sposób grzeczny tzn.kłania się
mówi dzień dobry i prosi o 50 gr - 'Na lody'.W ostatnich latach zszedł na
złą drogę-zebrane pieniądze przepija.Jest trochę uciążliwy ponieważ jeżeli
ktoś go nie zna może się przestraszyć jego wyglądem - ale jest to człowiek
nieszkodliwy i grzeczny . Miejscowe władze nie bardzo miały pomysł co z nim
zrobić , próbowały zwalczać jego hobby drogą sądową co jest dużym absurdem
bo zabranie Robertowi paru groszy z niewielkiej renty nic nie da.
W 2004 roku ktoś wpadł nareszcie na rozsądny pomysł i latem kiedy Robert
straszył wczasowiczów gmina codzień odwoziła go do jakiegoś ośrodka
dla osób upośledzonych w Krowicy .