Bardzo duża siła fizyczna

[halogen75]

Mam takie pytanie, bo nic nie mogę na ten temat znaleźć. Nie spotkałam się też z takim objawem jako klasycznym w tematyce autyzmu. Może więc to zupełnie nie mieć związku ale podpytam. Może ktoś, gdzieś się z tym spotkał.

Młody od dawna przejawiał ogromną siłę fizyczną w sensie nie takiej, którą można się "pochwalić" czy cieszyć, a raczej taką, która raczej wygląda i kojarzy się z bardzo "nie naturalną siłą". W zasadzie odkąd zaczął chodzić (13 miesiąc) podnosił do góry przedmioty, które są okropnie ciężkie biorąc pod uwagę tak małego człowieka. Wprawiało nas to niejednokrotnie w totalne osłupienie. Potrafił i potrafi podnieść wózek unosząc go do góry zupełnie swobodnie i bez trudu (jest ciężki, wiem, bo sama go noszę i mam trudności). Z lekkością motyla wręcz podnosi baniak 5 litrowy z wodą w jednej rączce (przypadkiem zostawiony w przedpokoju). Ostatnio M zrobił zakupy. Zanim zdążył je wypakować, młody biegał w ręku z 2 butlami 2 litrowymi napoju, po czym po prostu postawił je sobie na stole (blat wysoki). Nie mrugnął przy tym przysłowiowym okiem. Wygląda to bardzo dziwnie i nie wiem czemu to przypisywać.
Niedawno podawałam mu lek. Mocno zakręciłam. Młody odkręcił w momencie. Nie mogłam uwierzyć. Wzięłam butelkę po raz drugi i zakręciłam na maksa. Postawiłam. Odkręcił ją jak za poprzednim razem.
Temat ten pojawia się u nas co jakiś czas, bo są momenty kiedy ginie i nie występuje. Ostatnio długi czas nie miał miejsca. Nawet o nim zapomnieliśmy. Od kilku dni znów powrócił.

Spotkał się może ktoś z czymś takim i umie to jakoś racjonalnie wytłumaczyć?

[szironna]

Szczerze mówiąc nie mam zielonego pojęcia skąd taka siła u dziecka. Może po prostu ten typ tak ma, ale faktycznie zastanawiające. Popytam, poszukam.

[gepardzica_z_mlodymi]

Stawiam na podwrażliwość proprioceptywną.
Dziecko musi w takim przypadku cały czas się dociążać, by poczuć, że żyje.
Może to być niebezpieczne, bo nie ma poczucia momentu krytycznego i może przeciążyć kręgosłup, aparat ruchu.
Generalnie zaleca się, by dziecko pomagało nosiło ciężary ale pod kontrolą, czyli np. przenosiło krzesła, stale jakieś zakupy, moze nosić wypełniony jakąś butelką plecak itp.

[tijgertje]

Mysle, ze to faktycznie moze miec zwiazek z podwrazliwoscia. Moj mlody za mlodu lubil sobie potaszczyc rozne rzeczy, choc bez przesady, ale te 5l baniaki z woda byly codziennym trzeningiem mojego siostrzenca odkad tylko zaczal chodzic. Ciagnal za soba po 2 na raz;) Obaj kochali tez hustawki, im wyzej, tym lepiej. W Szkole Zycia byly dzieciaki z niewiarygodna wprost sila, sporo z ZD, nikt nie potrafil mi wyjasnic, skad ta sile biora. jesli to jednak podwrazliwosc, to faktycznie trzeba uwazac co i w jaki sposob dziecko nosi. Zwroc uwage rowniez na takie rzeczy jak odczuwanie bolu i glodu. U mojego mlodego szlo to w parze, ponad 6 lat musialam pilnowac kiedy, co i ile je, bo sam nie byl w stanie zakomunikowac glodu (wodzialam to po jego zachowaniu), potrafil odmrozic rece, poobcierac nogi do krwi i w ogole tego nie czuc. Na szczescie ten etap mamy za soba.

[legenda3]

Tijg, u nas jest podobnie, chociaż może nie aż do takiego stopnia. Mam pytanie, czy ta podwrażliwość przeszła sama, czy ćwiczycie coś w tym kierunku?

[halogen75]

Tak, na szybko odpiszę, bo jestem w już w pracy.

ale te 5l baniaki z wo
> da byly codziennym trzeningiem mojego siostrzenca odkad tylko zaczal chodzic.

Mój nie tylko je ciągnie, mój wręcz podnosi do góry. Oczywiście staramy się by tego nie robił co spotyka się z histerią, bo wyraźnie widać, że sprawia mu to radość (nawet odprężenie????). Zawsze jednak coś sobie upatrzy i taszczy. Popchnąć też potrafi nas z taka siłą, że czasami jestem w szoku.

>Obaj kochali tez hustawki, im wyzej, tym lepiej.

To samo. W dodatku najlepiej jeszcze puścić ręce by sie nie trzymać i im większy wiatr we włosach tym jest "fajniej". Zero strachu, po prostu zero.


>Zwroc uwage rowniez na
> takie rzeczy jak odczuwanie bolu i glodu. U mojego mlodego szlo to w parze,

Głód zawsze sygnalizuje. Pragnienie też. I to mocno. Natomiast próg bólu ma tak podwyższony, że kompletnie nie zwraca uwagi na zadrapania, upadki, siniaki, rozcięcia, uderzenia. Miał ostre zapalenie ucha 3 razy. Zero sygnalizacji ze strony bólowej. Dopiero gorączka ponad 40 stopni daje nam znak, że coś się dzieje. Podobnie było z anginą, z ząbkowaniem. Nic, po prostu nic. Czasem jedziemy do lekarza i okazuje się, że choroba jest już przewlekła czyli w dalekim stadium.

Jedyne co czuje to swędzenie. Pogryzły go komary. Chodzi i się drapie czyli to odczuwa. Reszta go nie wzrusza.

[yula]

o z chorobami to też mamy. Miałam w domu z kilkudniowym odstępem dwóch z anginą ropną. U syna jedynym objawem była gorączka, a jak potem pytałam jak z gardziołkiem to mówił że go troszeczkę łaskocze. Córka natomiast przez parę dni praktycznie nic nie jadła. Po tym jak jesteśmy u lekarza z przeziębieniem czy gorączką zawsze każe zaglądać do uszu i gardła, na wszelki wypadek.

[ka-sia-ga]

Mój synek jest bardzo podobny do Twojego,od małego zaskakiwał nas swoją siła fizyczną,ma podwrażliwość i faktycznie musi czuć ciężar żeby wiedzieć że żyje-jak to ktoś wcześniej napisał,ale wszystko musicie kontrolować.Ma zalecone noszenie ciężkich rzeczy,ale wszystko musi być odpowiednio dostosowane,rozłożone równomiernie na dwie ręce.Wiem że niektórym dzieciom pomagają takie obciążniki na nóżkach,na kostkach dokładniej.Zwróć też uwagę na to czy lubi sie mocno o coś,o kogoś obijać,czy lubi mocne uściski.Mój4-latek nie za bardzo "czuje"łaskotanie natomiast przyjemność sprawiają mu wszelkiego rodzaju zabawy siłowe,przepychanie się czy uciskanie. Często takie dzieci szukają rozładowania emocji w ten sposób i przez osoby niewtajemniczone może to być nawet odbierane jako zachowanie agresywne. Może skontaktuj się z terapeutą integracji sensorycznej.Pozdrawiam

[annafelczerek]

gepardzica_z_mlodymi napisała:

> Stawiam na podwrażliwość proprioceptywną.
> Dziecko musi w takim przypadku cały czas się dociążać, by poczuć, że żyje.

No właśnie o tym samym pomyślałam :)

Korygowaniem takich rzeczy zajmuje się terapia SI.

Pozdrawiam
Ania

[szironna]

dziewczyny mają rację, że też sama o tej podwrażliwości nie pomyślałam od razu. najlepiej zrobić diagnozę SI, będziesz wiedziała co robić.

[yula]

Mój też jest bardzo silny, ale ja wiązałam to z treningiem Vojtą przez pierwsze 8 mieś życia, a może nie tylko to? Ma podwrażliwość dotykową i z tymi ciężarami to muszę pilnować by nie przeginał. Ostatnio uparł sie na arbuz, złapał największego i twierdził że będzie go dźwigał do domu. Ledwie go przekonałam że jest za ciężki i krzywdę sobie zrobi. U nas zdecydowanie SI pomaga, tzn. siłę nie niweluje ale potrzebę dostymulowywania sie zdecydowanie zmniejsza.

[halogen75]

yula napisała:

> Mój też jest bardzo silny, ale ja wiązałam to z treningiem Vojtą

Ja swego czasu wiązałam to ze wzmożonym napięciem mięśniowym ale wówczas zostało ono wykluczone. Teraz w trakcie leczenia grzyba facet ma taką siłę, że boję się pomyśleć co będzie za rok, za dwa. Mam nadzieję, że uda się to zniwelować lub chociaż zminimalizować. Wpisałam to sobie na listę dziwnych zachowań. Dzięki.

Namierzyłam u nas SI, nie wiem czy od tego nie zacznę.

[yula]

Nie wiem ile twój ma lat, mój ma 8 i nie przechodzi mu. Ja nad nim mogę zapanować tylko przygniatając go całym swoim ciężarem, o tym by go przytrzymać rękami nie ma mowy. Jak sie uprze to mnie potrafi przestawić. Z tym że powoli wyrasta z takich akcji i tfu, tfu, odpukać i co tam jeszcze od dłuższego czasu nie musiałam go rozpinać na podłodze. Na pewno to daję kopa by szukać innych metod opanowywania niż siłowe, mi też nie raz przychodziły myśli co będzie za rok, dwa, trzy.

[halogen75]

yula napisała:

> Nie wiem ile twój ma lat, mój ma 8 i nie przechodzi mu.

No mój nie ma 2.

[a-mila]

Czytałam, że taki stan rzeczy moze być spowodowany brakiem genów odpowiedzialnych za produkcję miostatyny. Porozmawiaj z lekarzem.
a-mila