leczenie nerwicy natręctw

[scarletj]

jeżeli ktoś ma doświadczenia w leczeniu nerwicy natręctw u dzieci z
autyzmem, to bardzo proszę o podzielenie się informacjami.

[jan.kran]

Oj , ja bym też poprosiła o informacje.
Albo chociaż o terapie dla rodzicow aspie którzy maja zachowawania anankastyczne.
Czasem mam wrażenie że ne zdzierżę i Juniora gołymi rękoma uduszę:PPPP
Kran

[nieszki]

No i ja tez mam ten problem. Mój syn ma natręctwa. póki co bierze leki na to.
Terapia polega na ekspozycji, czyli z dzieckiem jest terapeuta, który monitoruje
natręctwo i dziecko jest nagradzane za powstrzymywanie sie od wykonywania
czynności natrętnych. My to na obozie przerabialismy, pół godziny dziennie. I
dumny był z siebie, że dawał raDę, ale jak sam mówił o tych czynnościach myślał,
nie wykonywał fizycznie, ale myślał o nich. Długa to jest praca i mozolna, ale
ponoc daje efekty. I ja osobiście jestem na dobrej drodze, żeby zacząć takaą
terapię.

[iwpal]

Jezeli uświadomimy sobie, ze u podłoża nerwicy natręctw lezą
utrwalone zaburzenia sensoryczne, utrwalone przez przetrwały (w
formie zniekształconej) odruch Moro, to desensytyzacja (czyli typowe
podejście behawioralne) lub opracowanie poznawczo-behawioralne
trochę sie mija (aczkolwiek, nie przeczę, że może przynieśc pewne
efekty). Za chwile okaze sie, że pojawiają sie nowe obiekty do
odwrażliwienia ;-)
Od jakiegoś czasu wykorzystuję pracę z odruchem Moro (nie ruszamy
przy tym w ogóle obiektu natręctwa) u dzieci i młodzieży z
natręctwami - z tak dobrymi efektami, że mozemy powoli schodzić z
leków psychiatrycznych.

[jan.kran]

Nie wiem czy u Juniora można stwierdzić nerwicę natręctw jako jednostkę
chorobową. Ma zachowania anankastyczne , rytuały ,
obsesje , powtarzalność ale to wszystko łączy się w całościowy obraz ZA.
Lekarstw bym nie podała a co do terapii mam wątpliwości , zreszta nie wiem jakby
to wygladało w Norwegii.
Na razie psycholog szkolna i Jej team probowali znależć ∆uniorowi psychiatrę
zajmującym się ZA i bez rezultatu.
Ja działam po omacku , rozmawiam , tłumaczę , ignoruję , proszę.
Powoli wypracowuję jakieś strategie przeżycia dla mnie mieszkając pod jednym
dachem z Obcym;)

Kran

[iwpal]

jan.kran napisała:
Ma zachowania anankastyczne , rytuały ,> obsesje , powtarzalność ale
to wszystko łączy się w całościowy obraz ZA.<<<

No właśnie - etykiety typu ZA, autyzm, ADHD i inne podobne maja
swoje oczywiste korzyści (przede wszystkim otwierają drzwi do
dalszej diagnozy), sa jednakze rozpoznaniami objawowymi, nie
przyczynowymi i zawsze jest ryzyko wpadnięcia w schemat "te dzieci
tak maja".
Dla mnie "te dzieci tak nie mają", bo ty zbyt ogólne, biorę za to
pod lupę konkretne potzreby i zachowania, bo tylko w ten sposób
można pomóc.

[jan.kran]

Junior ma diagnoze ZA , nawet dwie niezależne wiec raczej Mu etykiety nie
przyczepiam. I dla mnie diagnoza mojego syna nie ma żadnej korzyści bo zarowno
On jak i ja mamy utrudnione życie z powodu Jego zaburzenia.
Do końca tak nie jest bo posiadanie dziecka inego , niezwykłego bardzo zmieniło
moje życie i je wzbogaciło.
Ale to temat na osobną dyskusję ..
Ja staram sie zrozumiec jak On działa , w ciągu ostatnich dwóch lat przeczytalam
sporo na temat ZA , ciągle odkrywam cos nowego.
Faktem jest że większość aspie ma zaburzenia obsesyjno-kompulsywne
i osobowość anankastyczną .
Kran

[iwpal]

Samo rozpoznanie ZA, autyzm i ADHD to sa "etykiety objawowe" (nie
myślałam o etykietach, czyli łatkach w rozumieniu potocznym).
Pewne opisy ww. sa dość stare, a dotego dochodzą nowe odkrycia czy
możliwości terapii, o których wcześniej nie było mowy - terapia
odruchów, integracja sensoryczna, treningi słuchowe, biofeedback itp.

[katerina8]

Iwona, czy terapia odruchów to odrębna terapia poza SI? Rozumiałam
ten aspekt jako jeden z kluczowych elementów SI.
Jeśli jest to pogłębiona praca nad odruchami, może napisz, na czym
polega owa terapia?
Pozdrawiam :-)

[iwpal]

Terapia odruchów (wg Sally Goddard-Blythe) to odrębna terapia,
niezależna od SI, chociaż w koncepcji SI A.J.Ayres również mówiła o
wpływie Tonicznych Odruchów Szyjnych i Tonicznych Odruchów
Błędnikowych. Sally Goddard zwraca dużą uwage na odruch Moro
(kluczowy dla problemów emocjonalnych), którym SI sie w ogóle nie
zajmuje. W terapii odruchów są opracowane specjalne cwiczenia,
których Sally nie zaleca łączyć z innymi rodzajami terapii
neurorozwojowych(np. SI), co z moich ostatnich doświadczeń wydaje
sie nawet sensowne - aby nie przeciążyć układu nerwowego.
Katerina, napiszę do Ciebie na priva.

[katerina8]

Dzięki, w takim razie czekam na informację.
Wg posiadanej przeze mnie wiedzy w tym temacie u K. przetrwał odruch
Moro.

[gemmavera]

katerina8 napisała:

> Wg posiadanej przeze mnie wiedzy w tym temacie u K. przetrwał odruch
> Moro.

A jak można to stwierdzić?

[nieszki]

Iwpal, mój syn ma zaburzone te odruchy o których piszesz, ale nigdy nie
słyszałam o tego typu ćwiczeniach i zależności natręctw od właśnie tych
odruchów.Bardzo bym CIę prosiła o więcej informacji na ten temat. Mój adres
[e-mail]

[iwpal]

Nieszki, polecam literaturę
Sally Goddard-Blythe "Harmonijny rozwój dziecka" i "Odruchy,
uczenie, zachowanie"
w styczniu w UK ma wyjść jeszcze jedna ksiażka, nie wiem kiedy
bedzie polskie tłumaczenie
www.inpp.org.uk
www.inpp.org.pl

[katerina8]

Gemma, to, że u K. przetrwał odruch Moro, stwierdziła znana
specjalistka od terapii metodą Dennisona. Po badaniu, na którym
niestety nie byłam obecna (odbyło się na terenie szkoły, w czasie
lekcji), terapeutka powiedziała mi, że do ćwiczeń wg Dennisona K.
się nie nadaje (jedynie kilka może wykonywać)właśnie ze względu na
niewygaszony odruch Moro. Zaleciła natomiast zajęcia z SI. Potem
niestety ta pani zniknęła z naszego horyzontu :-), a odruchem Moro u
K. nikt się jak dotąd nie zajmował.

[kukane]

Natręctwa oraz tiki u mojego 9 letniego synka z ZA przerabiamy od ok
3 lat. Bardzo pomogły mi sugestie z tego forum. Niestety od kilku
miesięcy wszystkie objawy się nasiliły, a dotychczasowe sposoby
zaczęły okazywać się nieskuteczne.Przez zupełny przypadek zaczęliśmy
stosować EEG Biofeedback. Tiki zaczynają się wycofywać, a pierwszym
objawem widocznego działania było spokojniejsze zasypianie. Jesteśmy
jeszcze w trakcie terapii, ale jest już lepiej. Seanse terapeutyczne
były oczywiście poprzedzone konsultacją u psychiatry.