Mega-alergia u dziecka

[magdalenka77]

Ja wiem, że to niby niegroźna choroba, ale mnie wykańcza. Mam
starszego synka 3,5 roku i 20-misięczną córeczkę mega-alergiczkę.
Staram się jak mogę, aby dzielić czas pomiędzy dzieci, jednak
wszystko w domu jest podporządkowane tej przeklętej alergii!

Jak dzieci jedzą, to ja czujnie siedzę obok i patrzę, czy mała nic
nie zje niedozwolonego. Jak tylko skończą, to od razu rzucam się do
sprzątania resztek+krzesełka+podłoga, żeby tylko resztki jedzenia
nie zostały gdzieś, gdzie mogłyby niechcący być znalezione przez
córeczkę.

Jak bawię się z synkiem i przychodzi córcia, żeby ją wziąć na ręce,
to - mimo tłumaczenia jej i mojego postanowienia o nieuleganiu -
muszę przeprosić synka i ją wziąć, bo widzę, jak z nerwów zaczyna
rozdrapywać sobie skórę do krwi.

Notuję skrupulatnie codziennie wszystkie objawy nietypowe rzeczy
dotyczące córeczki.

I te moje wszystkie starania nic nie dają! Mimo rzetelnej diety,
cudów w domu, odwiedzania specjalistów właściwie nie jest lepiej.
Czuję się jak beznadziejna matka, co nawet nie potrafi pomóc swojemu
dziecku :-(
Przed urodzeniem córeczki byłam przekonana, że alergia to żaden
problem - wystarczy tylko ściśle przestrzegać diety i zaleceń
lekarskich, a potem dzieci z tego wyrastają...

Z tych nerwów coraz częściej brakuje mi cierpliwości, krzyczę :-(((
Jest coraz mniej fajnie w domu.

Jak mogę sobie pomóc, żeby być lepszą matką dla moich dzieci w tej
sytuacji?

[agatamarszalek]

Witam,
Przykro mi, ze nie mogę pomóc Pani od medycznej strony problemu.
Czytając Pani list zwróciłam uwage na dwie rzeczy. Po pierwsze, jak
bardzo surowa jest pani dla siebie jako mamy, po drugie jak bardzo
choroba córeczki przejęła kontrolę nad Pani funkcjonowaniem.
"Ja wiem, że to niby niegroźna choroba"- dla każdej matki choroba
dziecka jest duzym stresem. Stres i niepokój jest tym większy, im
wieksza bezradność i niemoc wobec tego co się dzieje. Jak rozumiem
wkłada Pani bardzo wiele wysiłku i starań by pomóc córeczce, ale
nie przynosi to efektów. Niestety, czasem trzeba po prostu pogodzić
się z tym, ze "nie wiem" i starać się zrobic coś tam , gdzie coś
można zrobić. W Pani przypadku sa to emocje i relacje z dziećmi-
które jak Pani zauważyła zaczynają szwankować.
Może Pani za duzo od siebie wymaga? Może jesli Pani troche opuści
poprzeczkę, zmniejszy się też złość i samoobwinianie , które pani
przeżywa? Na pewno zmniejszy się wtedy ogólne napiecie.
Zastanawiam się, czy nie zauważyła Pani zwiekszenia się objawów
skórnych w przypadku jakichś konkretnych sytuacji np. jak Pani
przebywa więcej ze starszym synem, czy może jak jest Pani nieobecna
itd. Czasami dzieci potrafią w różny sposób rozgrywać i
manifestować swoje potrzeby lub uczucia - ale to tylko pomysł, gdyż
za mało wiem o Państwa sytacji .
Co do pani pytania- myślę, że to co może pomóc Pani to próba zmiany
proporcji - zamiast wplatać swoje życie w chorobe córki, proszę
spróbować żyć życiem, w które wpleciona jest jej choroba. Skoro
unikanie określonych pokarmów nic nie zmienia, to może można na
pare dni zrezygnować z "dezynfekcji" pomieszczeń, w których jadacie
i zobaczyć co będzie dalej. No i jeszcze jedno - znane mądre
zdanie - nie trzeba być matką doskonalą, lecz wystarczająco dobrą -
a co do tego nie mam wątpliwości, ze w pani przypadku tak jest.
Pozdrawiam, A.M.

[anbrychcy]

Jeżeli nic nie pomaga w leczeniu alergii u Pani córki- w takiej sytuacji
proponuje suplementy diety- Flavon Kids. One napewno złagodzą objawy alergii. Na
ten temat jest wiele informacji na internecie, również może się Pani zwrócić z
pytaniami do mnie na e- mail [e-mail] Sama jestem strasznym alergikiem-
miałam całoroczny katar sienny i wciąż załzawione oczy i jeszcze mnóstwo innych-
biorę Flavon max- dla dorosłych- i rezultaty są rewelacyjne- mogę już nawet jeść
cytrusy i truskawki.

[anneczka78]

> I te moje wszystkie starania nic nie dają! Mimo rzetelnej diety,
> cudów w domu, odwiedzania specjalistów właściwie nie jest lepiej.
> Czuję się jak beznadziejna matka, co nawet nie potrafi pomóc swojemu
> dziecku :-(

Jako mama alergika (mój synek ma atopowe zapalenie skóry) mogę Cię tylko
pocieszyć, że u nas jest dokładnie tak samo - dieta eliminacyjna przez ponad
rok, różne cuda do pielęgnacji, porady lekarskie, a skóra jest jaka jest. To
problem wielu mam, każda z nich tara się najlepiej jak potrafi, ale nie wszystko
można przeskoczyć.

[Gość: isa]

witaj
jestem w podobnej sytuacji od 5 lat, calkowita eliminacja alergenow
jest najwazniejsza, czasem po prostu to trwa tak dlugo,
mojej malej skora wyleczyla sie w tydzien po odejsciu meza, wiec
pewnie cos w tym jest, widziala moze jak jest miedzy nami zle.
Duzo pomogl mi psycholog, i mysle ze jestes w takiej sytuacji ze
kilka rozmow z psychologiem na pewno nie zaszkodzi
zastanow sie

[skinnycow]

Też mam w domu ponad roczną alergiczkę, ale ostatnio zuważam
poprawę. Chodzę do jednej z bardziej osławionych lekarzy alergolog w
Warszawie - dr. Sieradzkiej, jak będziesz chciała namiar do niej do
napisz na priv.

[magdalenka77]

Tez chodzę do tej lekarki i nic :-(
Jest oczywiście lekka poprawa (np. już dawno nie mieliśmy sączących
się zmian), ale raczej związana z wiekiem niż z leczeniem. A tak to
raz lepiej, raz gorzej, ale zawsze czerwone swędzącwe zmiany są.
W tym tempie, to nigdy nie będzie pięknej skóry, a w miarę
przyzwoita to może za kilka lat...
Dzięki

[szkrabik26]

Jestem mamą 4-letniej alergiczki, ale wiemy to dopiero od roku. Wcześniej mój pediatra wiecznie leczył zapalenie oskrzeli antybiotykami. Nie robił przy tym żadnych badań. Potem trafiliśmy do pulmonologa, który ni z gruszki ni z pietruszki stwierdził astmę oskrzelową. Kupiliśmy tubę do podawania leków wziewnych (oczywiście leki sterydowe). Na początku była poprawa, ale to minęło wraz z wrześniem. I wszyscy usilnie wmawiali, że to wina przedszkola. W nocy spałam w fotelu przy małej łóżku. Zasypiała, a w nocy zaczynała się dusić. Wtedy szybkie podanie leków rozkurczowych, dziecko w samochód i na pogotowie. Rok temu dzień przed wigilią było to samo. Jak weszliśmy na pogotowie Pani doktor od razu kazała iść na oddział dziecięcy (była godzina 1 w nocy). Tam trafiliśmy na super lekarza, podał zastrzyk i syrop, kazał nam iść po skierowanie do lekarza rodzinnego do Centrum Pulmonologii i Alergologii w Szklarskiej Porębie. Tam dopiero zrobili jej wszystkie badania i okazało się, że jest małym alergikiem. Po zjedzeniu np. czekolady pojawiał się obrzęk krtani i zaczynała nam się dusić. Tak samo reaguje na kurz, roztocza, grzyby, sierści. W pewnym momencie byłam tak zmęczona, że w pracy zasypiałam nad dokumentami. Mocno schudłam. Dzięki mężowi przetrwałam te najcięższe chwilę. Teraz zapomniałam, że mam w domu alergika. Po wyrzuceniu dywanów, firan i wyeliminowaniu alergenów z jedzenia zapomnieliśmy o chorobie. A z przedszkola nigdy nie zrezygnuje i nie będę izolować dziecka od rówieśników tak jak to dobrze mi wszyscy radzili.
Tobie życzę wytrwałości i mniejszej ilości problemów. Oby ten Nowy Rok przyniósł Twojej rodzinie dużo uśmiechu i radości.
Pozdrawiam,

[kingus27]

Przypadkiem do Was trafiłam, a że temat mi nieobcy, pozwolę sobie dołączyć do
wątku. Potwierdzam opinię odnośnie Centrum. Mam w domu astmatyka-byłego i
AZS-owca po przejściach. Kiedy cała nasza trójka wykończona wylądowała w
Centrum, to mi było już naprawdę wszystko jedno, co oni tam zrobią. Ja chciałam
tylko konkretów, a nie kretyńskich rad o odstawianiu kolejnych pokarmów,
wywalaniu mebli, kwiatków itp. Po 11 dniach dostałam zestaw badań i zalecenia.
Tudzież diagnozę-u młodszego astma wczesnodziecięca, czyli taka, z której dobrze
poprowadzone dziecko wyrasta (po półtora roku w badaniach i objawach śladu nie
było, młody faktycznie już 3 rok jedzie bez wziewów, ataków brak, badania ok).
Starszy, azsowiec-tu był cyrk. Po pierwsze doprowadzono mu fatalną skórę do
stanu prawie normalnego, równocześnie prostując moje podejście do sterydów. Po
drugie zostałam postawiona do pionu w związku z idiotyczną dietą-jeśli
odstawienie czegoś powyżej 3 tygodni nie daje efektu, to nie ma znaczenia, że
dana rzecz jest wpisana na listę silnych alergenów, w przypadku konkretnego
dziecka alergenem nie jest.
Ja doprowadziłam młodego do braków magnezu, wapnia i potasu, bo dałam się
wpuścić w "odstawianie". Ogrom AZSowców reaguje zmianami skórnymi na alergeny
powietrznopochodne. Czyli albo zamkniemy dziecko pod namiotem tlenowym, albo
siebie i malucha nauczymy z azsem żyć. Często jest tak, że objawy nagle
ustępują, potem wracają, znowu znikają-teoretycznie bez związku z czymkolwiek.
Tymczasem nasilić je może oprócz stężenia alergenu np. jakakolwiek infekcja,
zmiana temperatury (mój syn najgorzej wygląda zimą), zbyt duże przegrzanie i
pot, a także stres, nerwowa atmosfera, silne emocje.
Generalnie zmierzam do tego, że przy azs trzeba najpierw pomyśleć na spokojnie,
co nam daje dotychczasowa walka. Żeby nie narobić dziecku więcej szkód. I moja
osobista rada, a właściwie doświadczenie-unikajcie alergologów, których jedyną
radą jest wyrzucenie wszystkiego z domu i karmienie dziecka prawie powietrzem.
To spychanie leczenia na rodzica wynikające z niedouczenia chyba...
Pozdrawiam, strasznie mi to chaotycznie wyszło, ale trudno odnieść się do
wszystkiego na raz. Pozdrawiam, trzymajcie się...

[magdalenka77]

Ja jaeszcze słyszałam od alergolog, ze pewnie nie daję zapisanych
leków przeciwhistaminowych, skoro mała tak wygląda :-((( Tylko że
wszyscy mi wokół mówią, że jestem najbardziej rzetelnie realizującą
zalecenia lekarzy mamą, jaką znają, to chyba znikąd się nie bierze.
Nie mam nic przeciwko smarowaniu maściami ze sterydami, jeśli krótko
i rozwiązuje sprawę (np. testowanie nowego produktu=>reakcja
skórna=>steryd na zaleczenie skóry). Ale u nas nie wiadomo co i
kiedy szkodzi, a do tego po zakończeniu kuracji ze sterydami zmiany
wracają. I tu chyba nie ma sensu używać sterydów.
Też widzę, że mała się drapie jak jest sucho i jak się denerwuje.
Staramy się nawilżać i zapobiegać jej nerwom, ale tu wracam do
początku wątku, bo w ten sposób wszystko w domu jest podporządkowane
alergii. Czyli córka zaczyna się drapać=>ja rzucam wszystko i lecę
ją przytulać i zabawiać, żeby sobie tej skóry nie rozdrapała. Jak
staram się zachowac jakąś równowagę pomiędzy dziećmi, sobą i ogólnie
domem, to mała się drapie i pogarsza sobie skórę. I koło się
zamyka...

[kingus27]

magdalenka77 napisała:
> Nie mam nic przeciwko smarowaniu maściami ze sterydami, jeśli krótko
> i rozwiązuje sprawę (np. testowanie nowego produktu=>reakcja
> skórna=>steryd na zaleczenie skóry). Ale u nas nie wiadomo co i
> kiedy szkodzi, a do tego po zakończeniu kuracji ze sterydami zmiany
> wracają. I tu chyba nie ma sensu używać sterydów.
> Też widzę, że mała się drapie jak jest sucho i jak się denerwuje.

Jest sens. Raz, ze takie sączące się zmiany mogą ulec nadkażeniu, np.
gronkowcem. Bolesne, niebezpieczne, do leczenia konieczne wejście z antybiolem.
Dwa, to istnieje ścisły związek azs z zaburzeniami na tle nerwowym. Stad masz
wrażenie błędnego koła. Mała sie drapie, jak nie ma zajęcia, czy odpowiednio
wiele Twojej uwagi, zaczyna się wściekać, najpierw na świąd, potem na ciebie. W
pewnym momencie robi się z tego wojna nerwów, dziecko nadpobudliwe, reaguje
nerwami, agresją na każdą najdrobniejsza niewygodę. Zapewniam, gdybym wiedziała,
jakie cyrki zafunduję młodemu unikając sterydów za wszelką cenę, to bez wahania
bym ich używała. Unikanie dało więcej szkody, niż pożytku. U nas skończyło się
psychologiem i psychiatrą...Żeby to przerwać, trzeba dać dziecku szansę na
spokojny sen, bez świądu i bólu, na ulgę. Ja naprawdę wiem, co przeżywasz.
Trzymajcie się, naprawdę polecam to centrum alergologii, a swoją drogą gdybyś
chciała, to możemy pogderać na gg, może uda mi się coś podpowiedzieć. mój nr
13213889. pozdrawiam

[uczula]

alergia to nie jest niegrozna choroba.
tez walczymy z alergia, ale u nas na szczescie dosyc szybko znalazlam alegreny
(mnleko i pochodne) i dosyc latwo sie nam zyje, przynajmniej nie ma problemow
wielkich ze skora.
Ale na poczatku latwo nie bylo.
Trzymaj sie dzielnie :)
duzo jeszcze sily bedziesz musiala z siebie wykrzesac.
Ciezko jest znalezc dobrego lekarza no i na swoj sposob musi on miec szczescie
by faktycznie w koncu trafic.
Polecam forum alergie - naprawde nie jestes sama :)mysle, ze doswiadczenie
innych mam ci pomoze.

[noemip]

Czesc,
mam 5-letnia corke i 16-miesiecznego syna. Cala nasza trojka nie je
nabialu i soi, ja bialek z jajek, syn calych jajek, a ja jeszcze
glutenu i jablek. Mozesz sobie wyobrazic, jak u nas wyglada
gotowanie. Z corka mialam straszne problemy, przeszlam przez pieklo
najbardziej rygorystycznej diety eliminacyjnej. Jak w dodatku
mialam jeszcze wypadek, to zaczelam siwiec. W drugiej ciazy mialam
ataki autoagresji spowodowane lekami sytuacyjnymi (balam sie, ze
sie wszystko powtorzy).
Alergia ma rozne stopnie i oblicza. Zdarza sie, ze ktos zje
czekolade, wyskoczy mu pare wagrow i tyle. A zdarza sie
megaalergia, ktora zmienia wszystkich i wszystkie relacje w
rodzinie.
Chcialam zapytac, jakie mleko pije mala. Moja po nutramigenie i
nawet po amino miala kupy przezroczyste jak mocz. Teraz tu w domu
mielismy megaalergika, ktory mial straszna skore i nic mu sie nie
dalo wprowadzic, bo od razu reagowal ciezka pokrzywka. Po zrobieniu
testow okazalo sie, ze ma megauczulenie na kazeine, czyli
nutramigen, ktory jadl wczesniej, odpadl. Po przejsciu na elecare
(refundacja indywidualna w nfz) stan skory baaardzo sie poprawil i
juz mozna mu wprowadzac rozne rzeczy.
Druga sprawa: czy masz jakas pomoc w domu? Czy mozesz czasem sobie
troche odpuscic, zrobic sobie (tylko dla siebie) odrobine
przyjemnosci? Mi takie rzeczy pomagaja.
Zycze Ci powodzenia i duzo sil.

[szkrabik26]

Jesteśmy po wizycie kontrolnej u Pani Alergolog i niestety już więcej do niej
nie pójdziemy. Już prawie minął rok jak byłyśmy w Centrum i teraz musiałybyśmy
pojechać znowu, ale 8 tygodni temu urodziłam drugą córeczkę i musiałabym zabrać
niemowlaka ze sobą. Pomyślałam, że równie dobrze te same badania mogę zrobić na
miejscu, ale niestety usłyszałam "Jak dziecku teraz nic nie jest to po co robić
badania? Co Pani dają te wyniki?" Myślałam, że wyjdę z siebie. Już nigdy więcej
do niej nie pójdę. Już wysłałam skierowanie do Centrum i czekamy na ustalenie
terminu. Jak nadejdzie ten dzień zabiorę dziewczynki i już. Tam nikt mi nie
powie, że są to niepotrzebne badania.

[kingus27]

Trzymam kciuki za szybkie ustalenie terminu, ja czekałam 8 miesięcy, ale warto było

[Gość: korteam]

Jestem mama 20 miesięcznego Huberta z alergią pokarmową walczymy rok
bez skutecznie. O jakim Centrum mowa? jak tam się dostać ?

[zybiewa]

O centrum alergologii i pulmonologii dziecięcej w Karpaczu.Mają filię w
Szklarskiej Porębie. Również bardzo polecam ten ośrodek. Syn ma astmę i
przeszliśmy piekło nim trafiliśmy do centrum .Tam dopiero po serii wszystkich
badań postawiono prawidłową diagnozę. Inni lekarze podejrzewali alergię (ale
testów zrobić nie chcieli) po mukowiscydozę.

[Gość: gaga]

Też znam ból alergii u dziecka,niekończące się rany na skórze, mojej
córci w wieku 8 miesięcy szkodziło wszystko a okazało się ze
przyczyną była grzybica jelit, teraz ma 20 miesięcy i śliczną skórę
bez ślimaczących się ran i strupów i wiem ze uczula ją tylko chemia
w pożywieniu a nie same pokarmy.Mogłabym wiele pisać ale polecę
przypadkiem spotkany artykół wart przeczytania przez rodziców
alergików.
www.igya.eu/index.php?option=com_content&task=view&id=158&Itemid=43

[Gość: 19 lat z AZS]

drogie Mamy.Nie dajcie się zwariować, we wszystkim trzeba zachować zdrowy
rozsądek. Liczne tu piszące maja w tym rację. Przewija się w tym wątku temat
stanu psyche. otóż to! Alergia i psyche są ze sobą wysoko skorelowane.W ciągu 19
lat doświadczeń z dzieckiem alergicznym jestem przekonana na 100%. Ja byłam
kłębkiem nerwów, dziecko płaczące, w domu napięcie, obsesja prania, czyszczenia,
wietrzenia...Trafilam do fajnej lekarki. owszem, poradzila powyrzucanie zaslon,
dywanow itp., ale nie tyle, zeby calkiem wyeliminować kurz, bo się nie da, ale
żeby sobie życie ułatwic. Na początku więc powyrzucalam zasłony, poduszki,
dywany.Wszystkie te "łapacze kurzu". Pomoglo. Moze nie tak calkiem, ale sporo.
Przede wszystkim...mnie, bo byłam bliska obłędu. a tak, to łatwiej i szybciej
się sprząta :-)W domu nastąpił spokój, i dziecku też w zdrowiu nieco pojaśnialo.
Pewne pokarmy, wykryte w testach też odstawiliśmy, ale przyznam się, ze aż tak
ostro nie było. Po kilku latach alergii skornej u córki objawiła się astma.Mniej
więcej 4 razy w roku szpital. I na to nie było rady, bo scisle związana z
okresem przeziębień, pylenia itp.Od około 13roku życia alergia i astma się
znacznie zaczęly wyciszać. Trafiłam na mądrą lekarkę, niestety, już na
emeryturze, ktora nie unikala sterydów, dozując je odpowiednio, stosownie do
okoliczności i potrzeb. Twierdzila, ze nie podawanie sterydow czyni większe
szkody-stres, lęk, dyskomfort-niż podawanie.Przerózne leki przepisywała,
zmieniajac je w zależności od sytuacji-w pylących , w przeziębieniowych okresach
czasu więcej, mocniejsze, w bardziej bezpiecznych okolicznościach-mniej. Od ok.
15 roku życia córka prawie nie brala leków, choć nigdy na wszelki zaś nie
rozstawala się z wziewem rozszerzającym oskrzela w kieszeni:-). P. doktor nigdy
nie oponowala przed ruchem fizycznym - jeśli dziecko lubi- bo twierdzila, ze
kiedy robi sie to, co lubi, to organizm sam sobie reguluje wlasne moce. Córka
pływa, gra w siatke, biega, jeżdzi na rowerze. Zauważyłam w ten sposób pewną
prawidlowość- przed stresującą klasówka ataki astmy, pogorszony oddech,
alergia-rożne takie na skórze-się pojawiają,a jednocześnie jakoś "daje się"
zagrać mecz lub popływać....Poczytalam też nieco na temat związku alergii, astmy
z psyche i wyszlo na to, ze są bardzo wysoko skorelowane. Oczywiście, male
dziecko trudno obarczać winą za napiecie nerwowe, ale dziecko odbiera nasze
stany...nie chcę też Mam winić, ale z pewnością nasz spokój choc troche
pozytywnie wpłynie na dziecko. Moja córka zawsze gorzej reagowała na wszelkie
zmiany-nowe szkoły, nowe wyzwania, moje pójscie do pracy na caly etat...Dziś
corka ma 19 lat, po 3 latach sielanki skórno-oddechowej zacząl się dramat-mega
alergia. Skóra cała w plamach, duszności. Wszystkiemu jest winna...matura!I robi
sie zamknięte koło-stan skóry-wygląd, świąd-powoduje stres(dziewczyna chce
ładnie wyglądać, pomalować się), stres pogarsza skórę....Znalazła się mądra
lekarka, przepisała-ostrożnie bardzo-silne sterydy, do łykania, do smarowania,
na krotki czas, na sprawdzenie, jak działają, jak pomagają i....dziecko jak
nowe! Skóra zdrowa, ładna. Sterydy w tabletkach już odstawione, nieco się
pogorszyło,ale ...no właśnie. Widzę, ze sama świadomość, ze można coś z tym
zrobić podziałała jak balsam.Córka już wie, ze w razie czego może sobie pomoc,
więc jak coś się dzieje ze skorą i pytam-to jak, smarujesz? to w odpowiedzi
najczęściej słyszę-jeszcze nie dziś, nie jest żle,zobaczę, jak się pogorszy, to
posmaruję. Mam wrażenie, ze panowanie nad tematem jest najlepszą kuracją. Na
radzenie sobie ze stresem zapisałam jeszcze córkę na zajęcia relaksacyjne. Nasza
kolejna mądra lekarka powiedziała, ze zawsze, w każdej sytuacji stresowej skora
zareaguje. Stresu nie da się w życiu uniknąć, więc trzeba nauczyć się z nim życ.
Coz mogę Wam napisać- to minie, z czasem minie. Niestety, im mniejsze dziecko,
tym trudniej. Ale z czasem, w miarę dorastania i dziecko uczy sie swojej
choroby. Nasza pierwsza, madra lekarka zawsze dziecku mowiła, co przepisuje, na
co, dlaczego, jak stosować-oczywiście w sposób dostosowany do wieku dziecka. Już
roczna coreczka wiedziała, ze na swędzącą skore w zgięciu łokcia mama da taką
maść, a tego czytego nie wolno jesć, bo....niby dziecko niewiele z tego
rozumiało,ale idea przewodnia była taka, ze nie wolno obciążać dziecka za
chorobę i leczenia, ale pobudzać myslenie, ze to jego choroba, jego skora i ono
jest głównym podmiotem sprawy warto.
Powodzenia. Uda się i wam.