Quasi-bliźniaki

[reptar]

Najpierw urzekły mnie bliźniaki. We wczesnym dzieciństwie był to ten rodzaj
zadania, który najbardziej działał mi na wyobraźnię. Potem wymyśliłem quasi-
-bliźniaki, modyfikację polegającą na tym, że część pól (np. któryś rząd) nie
podlega regułom bliźniaków, za to wychodzi w nich rozwiązanie. Pierwsze takie
quasi-bliźniaki zrobiłem gdzieś między 1991 a 1997 i wysłałem do "Rozrywki",
gdzie nie przypadły do gustu osobie oceniającej prace. Rozwiązanie było
w dwóch rzędach, najwyższym i najniższym, i brzmiało mniej więcej tak:
„W tłoku wszystko ujdzie, a najszybciej złodziej”. Wysłałem to do "Technopolu"
i wydrukowali (w "Rebusie" - chyba tak nazywało się wtedy pismo "Technopolu").
Niestety, nie zachowałem sobie prawie nic z tamtych lat, no i przepadły m.in.
te quasi-bliźniaki, według wszelkich znaków na niebie i ziemi - pierwsze
w historii. Gdyby ktoś dał radę je znaleźć i podać mi przynajmniej namiary,
jeśli już nie cały skan, byłbym wdzięczny.

Później quasi-bliźniaki z powodzeniem pojawiały się na łamach "Pasażu" (1997)
oraz "Rozrywki z Dziennikiem" (1998). Dopiero czwartym pismem drukującym ten
rodzaj zadania stała się "Rozrywka", niestety przepadła nazwa. W "Rozrywce"
są to po prostu bliźniaki. Bez quasi. Szkoda. Za to gatunek to dziś
niesłychanie popularny. Niemal wyparł bliźniaki klasyczne. Coraz więcej
autorów je robi. Mam frajdę   ;-)

A przy okazji zapraszam na stronę z quasi-bliźniakami, o tutaj:
Quasi-bliźniaki

quasitrudno ułożyć, a milutko

[uhuhu]

przez kilka lat, jak zacząłem parać się szaradziarstwem, uważałem bliźniaki za
coś cholernie trudnego do ułożenia. Takie wyobrażenie jakieś miałem, że to
naprawdę sztuka, tak podobierać wyrazy, żeby nie były zbyt krótkie i żeby
różnie biegnąc tworzyły ten sam układ liter. A quasi-bliźniaki to miałem za
jeszcze trudniejsze od klasycznych, bo trzeba wprowadzić dodatkowo pasek (albo
kilka pasków) różnych liter... .
Aż razu jednego spróbowałem ułożyć quasi-bliźniaki i... ułożyły się. Nie żeby
jakieś rewelacyjne, ale ułożyły się. No i jak się wciągnąłem, tak układam do
dziś.
I na dobrą sprawę tylko w wersji quasi. Jest to jedno z niewielu zadań, których
układanie sprawia mi naprawdę wielką frajdę. W bliźniakach
klasycznych "przeraża" mnie dowolność wyboru wyrazów. W wersji quasi wychodzi
się od rozwiązania, więc jest już jakiś układ liter, na którym się można
opierać.

Wszystkich układających, co nie próbowali, zachęcam, żeby zmierzyli się z
bliźniakami! Mnie bardzo wciągnęły.

A zamiast quasi- można by je nazwać parabliźniakami :))

Ad absurdum...

[jw1969]

Raz w życiu popełniłem quasi-bliźniaki, przy czym potraktowałem materię z
przymrużeniem oka: część bliźniacza ustępowała zdecydowanie rozmiarami
fragmentowi z hasłem. Chciałem zasygnalizować pewne niebezpieczeństwo związane
z formą quasi-bliźniaczą, właśnie zachwiania proporcji. jak hasło zajmie całe
diagramy, to z bliźniaków zrobią się dwie pantropy połaczone rozwiązaniem!

[reptar]

jw1969 napisał:

> Chciałem zasygnalizować pewne niebezpieczeństwo związane
> z formą quasi-bliźniaczą, właśnie zachwiania proporcji. jak hasło zajmie całe
> diagramy, to z bliźniaków zrobią się dwie pantropy połaczone rozwiązaniem!



O ile będzie problem z przypisaniem takiego zadania do gatunku (jak kiedyś
z eugleną zieloną, o której nikt nie wiedział, czy to zwierzę, czy roślina),
o tyle samo zadanie, jeśli takie powstanie, może być ciekawe. Klasyfikacja
to już nie tak istotna sprawa.

Najbliżej było chyba 66%. Zadanie zresztą ukazało się nie jako bliźniaki (czy
tym bardziej jako quasi-bliźniaki), tylko jako "bliźniacze logogryfy" ("R" 7/02)
i składało się z hasła "WINDĄ DO NIEBA" (12 niebieskich pól) i trzech
dodatkowych liter, które po przemnożeniu przez dwa (diagramy) dawały białych pól
sześć. Dodatkowo wszystkie wyrazy wpisywało się jak w logogryfie (tu: pionowo),
przez co nawet nie było potrzeby nanoszenia pogrubionych linii. Mimo że nie
było to nazwane bliźniakami, w opisie było to co zwykle, tzn. że układ liter
w obrębie białych pól jest w obu diagramach taki sam.

Oto pełna rozpiska (wiem, że wyjdzie krzywo, ale spróbuję) tamtej konstrukcji:

     Z               Z
W   I   N     D   Ą   D
O   N   I     E   B   A
J        L     J        L

Quasi-bliźniaki jako jolka

[uhuhu]

Ciekawy efekt można uzyskać, przedstawiając quasi-bliźniaki jako jolkę.
Podajemy objaśnienia osobno dla lewego i prawego diagramu, acz w przypadkowej
kolejności. Aby poprawnie wpisać wyrazy, trzeba jednocześnie próbować wypełnić
oba diagramy, tak aby litery obu pokrywały się. Ale oto dodatkowy orzeszek - w
obu diagramach znajduje się pasek (lub dwa, trzy, x pasków) liter, dla których
zasada bliźniaków klasycznych nie działa! To całkiem spore utrudnienie dla
rozwiązującego! Musi brać poprawkę na to, że na pasku z rozwiązaniem litery
będą się różnić.

Wysłałem takie jedne quasi-bliźniaki do redakcji. Zostały przyjęte. Ciekawi
mnie, jak ukażą się w druku - czy w mojej wersji jako jolka, czy przerobione
na "tradycyjne".

[reptar]

Jak się ukażą w druku, to dowiesz się nie tylko, czy Ci przerobiono.
Dowiesz się jeszcze, czy są trudne.   ;-)

[uhuhu]

O, reptar wyciągnął ten wątek z głębin forum na powierzchnię (za pomocą, nomen
omen, windy :)), a mnie się przypomniało, że owe bliźniaki, o których mowa
wyżej, ukazały się już w Rozrywce: 1) w formie jolki (więc niby pomysł chwycił,
przynajmniej jednorazowo); 2) w rubryce "Trudne kroki" (więc uznano je za
trudne :)).

Na mistrzostwach Głogowa były także bliźniaki jolkowe i zrobiło je całkiem
sporo osób. Nie taki diabeł straszny.

A jakie fajne bliźniaki były w Krakowie! W sumie też jolkowe, ale trochę
inaczej! Reptar, wiesz coś o nich?