Kryzys

[gosia.dobosz]

Minie czas powrotu, zakleszczona w bezprzestrzeni
Zaplątana w sieć wydarzeń bez znaczenia, zapomnę

Karmiona pośpiechem, bez chwili na lęk
Kradnę maleńką cześć, wydzieloną na sen

Dudnienie w tunelu, gazet biała twarz
Rozsmarowana na chlebie rzeczywistość

Garniturowy rząd miauczącej samotności
Wrośnięta w twarz wrzeszcząca głupota

[ritakavka]

ostatni wers jest niezgorszym epitetem. powiedzmy "co myślisz o pani X?" "ma
wrośniętą w twarz wrzeszczącą głupotę". na prawdę ładnie. pozdrawiam

[aninna]

> Rozsmarowana na chlebie rzeczywistość

:)))

Podoba mi się.
Pozdrawiam,
A.