Włoski a francuski

[pudliszka]

Dosyć intensywnie uczę się francuskiego. Ostatnio bardzo spodobał mi się
włoski. Zastanawiam się jednak czy warto teraz zaczynać uczyć się włoskiego,
czy lepiej najpierw doprowadzić do biegłości francuski. Chodzi mi głównie o
to, czy języki się nie "mieszają" ze względu na swoje podobieństwo. Będę
wdzięczna za wasze opinie.

[angie555]

Osobiscie nie polecam, uczylam sie j. francuskiego, teraz wloski na zywo.
Mysle ze najlepiej jak juz bedziesz dobrze zaawansowana we francuskim
to moglabys zaczac uczyc sie wloskiego.
Nawet Ci to bardzo pomoze a im wiecej
jezykow znasz tym latwiej uczyc sie nastepnego.

[liloom]

angie555 napisała:

> Osobiscie nie polecam, uczylam sie j. francuskiego, teraz wloski na zywo.
> Mysle ze najlepiej jak juz bedziesz dobrze zaawansowana we francuskim
> to moglabys zaczac uczyc sie wloskiego.
> Nawet Ci to bardzo pomoze a im wiecej
> jezykow znasz tym latwiej uczyc sie nastepnego.


Uczylam sie francuskiego wiele lat, jestem zaawansowana. Od ok. 10 lat jezdze
systematycznie do Wloch i wlasciwie moge sie dogadac w pdstawowych sprawach.
Zagladalam do gramatyki, wszystko wydaje mi sie "tak samo". Oczywiscie nie znam
jezyka wiec to raczej kwestia wyczucia, ale rozumiem troche tak jak polski-
czeski.
Wloski to bardzo piekny jezyk.

[dorrit]

Ja zaczelam sie uczyc francuskiego, gdy juz mowilam niezle po wlosku; uwazam,
ze jest duzo trudniejszy od wloskiego; trudniejsza jest pisownia, trudniej
wyczuc, jakiego dany wyraz jest rodzaju (nie jak we wloskim - wiekszosc wyrazow
rodzaju zenskiego konczy sie na "a", jak prosto!). Niby ta sama romanska
rodzina, ale roznice sa!
W zw. z tym rowniez polecalabym nie uczyc sie od podstaw rownoczesnie obydwu
jezykow.

[gianka]

chyba wsadze kij w mrowisko, ale uwazam, ze jeden jezyk moze wspomoc drugi...
uczylam sie rownoczesnie hiszpanskiego i wloskiego, kiedy od 6 lat mowilam juz
po francusku. chyba wyszlo mi to tylko na dobre. mowie trzema calkiem niezle.
pracuje nad rumunskim - to tez jezyk romanski
:-)

[dorrit]

Ale hiszpanski i wloski sa baaardzo do siebie zblizone. Francuski i wloski -
juz nie. Dobrze, ze franca juz uczylas sie od 6 lat.
Zreszta, niech dziewczyna probuje od razu, jak chce. Moze jest bardzo
uzdolniona jezykowo i nie bedzie "mieszac" i miec problemow, pisac po
wlosku "qui" gdy chodzi jej o "chi" itp.

Dodam

[dorrit]

Hiszpanski i wloski to cos takiego, jak polski i slowacki. Np. rozmawiam z
Hiszpanka (jestesmy we Wloszech, we wloskim srodowisku) i za cholere nie moge
zrozumiec, jakim dialektem (wloskim) ona mowi. Mowila po hiszpansku...

[daisy123]

Regula jest, ze najpierw lepiej uczyc sie "trudniejszego" jezyka. Francuski do
takich nalezy. Pòzniej wloski pòjdzie jak z platka, szczegòlnie gdy sie trafi
do Mediolanu w srodowisko mediolanczykòw (jest ich wiecej w Szwajcarri w Lugano
niz w Medilanie!), gdyz dialekt mediolanski baaaardzo przypomina francuski.

[puara]

Odchodzac troszke od tematu,wybaczcie!!:)Chodzi mi oHISZPANSKI - WLOSKI
Ja ucze sie od 4 lat hiszpanskiego i jak na razie wolalam nie zaczynac z
wloskim,wlasnie zeby wszystko sie nie pomieszalo.Juz teraz zdarza mi sie ze
mowiac po hiszpansku, wtracam wloskie slowa,np. zamiast escuela mowie scuola :))
Rzeczywiscie oba jezyki sa barrrdzo podobne!Moj chlopak twierdzi ze jego
dialekt Veneto jest podobny do hiszpanskiego.Ale najbardziej `po hiszpansku`
mowia chyba Sardynczycy(czasem myslalam ze to Hiszpanie!!),tam sa silne wplywy
hiszpanskie,np Alghero (gdzie ulice maja wloskie i hiszpanskie nazwy, a w
barach sprzedaje sie hiszpanska paelle!!):)

[pippilotta]

Francuskiego uczę się ok.3 lata (ale to nie zawsze ma znaczenie, w kazdym
razie w tym roku zdaję DELF A1-A4), od 1,5 roku mam łacinę w LO. Włoskiego
zaczęłam uczyć się w październiku, uważam, że franc raczej mi pomaga. Są
oczywiście różnice trudne do zapamiętania i rzeczy mogące się mylić, jednak wg
mnie to raczej drobne sprawy, natomiast fajnie być z gramatyką o parę semestrów
do przodu i chwytać duzo rzeczy przez skojarzenia z francem. Za rok zaczynam
hiszpański, mam nadzieje, że tez będzie ok.

[tawananna]

Od października uczę się od podstaw włoskiego, hiszpańskiego (z wyboru) i
łaciny (hmm, z wyboru tylko częściowo ;)). Bałam się strasznie, że to wszystko
mi się pomiesza, z drugiej strony zawsze marzyłam o nauce języka romańskiego i
kiedy trafiła mi się okazja darmowych lekcji nie mogłam nie skorzystać. Po pół
roku stwierdzam, że problemy mam niewielkie, może dlatego, że języków uczę się
w różnym tempie, z różną intensywnością. W efekcie z hiszpańskiego zdążyliśmy
omówić już ogromną ilość gramatyki i poznać masę słownictwa, z włoskiego sporo
mniej. Hiszpański, który w tej chwili znam już dużo lepiej niż włoski nawet na
tak skromny etapie sporo mi pomaga - łatwiej zrozumieć mi niektóre konstrukcje
gramatyczne czy słownictwo. I na razie nic mi się nie myli :). Natomiast
faktycznie języki są bardzo podobne - o ile odróżnienie języka mówionego czy
pisanego nie sprawia mi kłopotów, to ciągle trudne jest dla mnie rozpoznanie
języka piosenki, zwłaszcza gdy słowa są częściowo zagłuszone przez melodię :(.