ile lat macie?

[deptaczek]

dziewczyny w pierwszej ciazy - ile macie teraz lat i dlaczego wlasnie teraz
sie zdecydowalyscie?

[ellenka]

Mam 25 latek (w tym roku zacznę 26)i to los za mnie zdecydował:)) i dobrze
zrobił :)) bo ja pewnie bym to odsuwała w nieskończoność :))
pozdrawiam

[arvena]

Mam 23 lata, studiuję dziennie i uznaliśmy z mężem ,że nigdy nie będę miała
więcej wolnego niż na studiach...
wiadomo,że po nauce czym prędzej chciałabym znaleźć pracę, a po macierzyńskim
pewnie bym ją straciła:(
Dlatego teraz udało się zajść w ciążę, urodzę na przełomie sierpień/wrzesień,
będę wtedy na 5-tym roku, obronię się i skończe studia z dzidziusiem:)Myślę że
da sie to zrobić:)
Pozdrawiam

[gretchen]

I bardzo dobrze - my z mężem żałujemy, że na studiach nie postaraliśmy się o
dzidzię! Teraz byłoby już drugie...Mam 25/26 lat

[joasiiik24]

ja mam 24 lata i jestem na 5 roku studiów.Rodze ok 24.04.2004 tuz przed obtona
pracy magisterskiej,bede miec 25 lat skonczone i kochanego,upragnionego
dzidziusia.Moj maz ma obecnie 26 lat i tez konczy studia(ja studuije dziennie
on zaocznie)

[michalina11]

no, ja mam troche bo 31 a to moje pierwsze dzieciatko po staraniach 6
lat.jestem w lekkim szoku ale pozytywnym no i nie moge uwierzyc....dopiero sie
dowiedzialam z testu a do lekarza ide w piatek.pozdrawiam was dziewczyny.

[mirkad]

Mam 30 latek - skończę 5 lutego. O maleństwo staraliśmy się od ponad 6 lat.
Trochę się boję - stara dupa ze mnie :-))) jak na pierwsze dziecko, ale
wszystko musi być dobrze

[isma]

Oj tak, im pozniej, tym wieksza trema. Moja corka jest mlodsza ode mnie o
trzydziesci lat i siedem miesiecy, a od swojego taty jeszcze pare latek wiecej.
I nie bycie w ciazy bylo najbardziej absorbujace.
Sfiksowalismy teraz zupelnie, niestety...

[gosiak74]

Ja w marcu kończę 29 lat. Jestem w ciąży z pierwszym dzieckiem po 3 latach
starań i leczenia. Termin mam na 6 września.
A już myślałam, że będę tu najstarsza!

[pretty_]

Pod koniec stycznia mam 29 urodziny. Planowo moja córeczka ma pojawić się na
świecie 4 marca. Nie mogę się już doczekać!
Od jakiegoś roku przed zajściem w ciążę zaczęliśmy myśleć z mężem o dziecku,
ale nie staraliśmy się jakoś specjalnie Za każdym razem jednak, kiedy
kochaliśmy się w te płodne dni, z dużym rozczarowaniem przyjmowałam wieść, że
to jednak, niestety, nie tym razem, nie udało się. Aż w końcu... Cierpliwość
popłaca i już niedługo będziemy się cieszyć naszą Anią.
Pozdrawiam serdecznie!

[michalina11]

a to ciekawostka, ja tez pod koniec stycznia mam urodziny a moja coreczka tez
bedzie prawdopodobnie ania. hihih pozdrawim was starsze i mlodsze mamusie.

[plomyk]

Ja mam skonczone 28. A dzidzius powinien sie urodzic przed moimi 29
urodzinami:) Juz sie nie moge doczekac;)

[gandzia27]

Tak jak wynika to z mojego nicka, mam 27... chociaż wczoraj odebrałam wyniki
standardowych badań, gdzie wpisano mi 28. Mieli prawo, powiem szczerze. Czas
zmienić nicka... Dziecię ma obecnie 6 miesięcy (w brzuchu będąc).

[asiax]

Ja mam 23 lata i studiuje teraz na 4 roku. tak sie szczesliwie zlozylo, ze uda
mi sie zakonczyc 4 rok i we wrzesniu urodze.

Ciaza ( 3- tygodniowa;) przyspieszyla troszeczke nasze plany slubne.
Pobierzemy sie w kwietniu, a nie jak planowalismy w czerwcu-lipcu.

Jestem bardzo podekscytowana i czuje sie w 100 % kobieta.
pozdrawiam
asia

[dorek3]

Za dwa miesiące kończę 30.
Decyzja o zajściu jak najbardziej świadoma i połączona z wspomaganiem (clo,
biogonadyl, duphaston). Teraz rozpoczynam 6 tydzień od OM.

[kalska]

W czerwcu skończę 30 lat, a moja dzidzia urodzi się w kwietniu. Staramy się od
kilku lat, jest tak bardzo szczęśliwa, że wreszcie się udało (mnóstwo badań,
zabiegów, itp.). Tatuś wprost nie może się doczekać kiedy zobaczy swoje
maleństwo.

Pozdrawiam,
MK

[pineska1]

Ja swoją małą urodziłąm jak miałam 27 lat. Teraz mam trzydzieści;(((, ale
planuje jeszcze jedno dziecko, ale trochę później, za jakies 3 lata. Z tym, że
ja nie miałam problemów z zajściem w ciążę, więc wszystko poszło zgodnie z
planem;))))

[anulkaz]

Ja dopiero co skończyłam 25 latek i zaczynam 6 miesiąc. Była to bardzo świadoma
decyzja. Mam dobrą pracę, 2,5 roku doświadczenia i w miarę pewną "pozycję
zawodową".Dlatego uznałam, że to najlepszy moment.

[porzeczka1]

Witam,
A ja w marcu skoncze 29 a w maju rodze :)). Od paru lat moje zycie to tylko
swiadomie podejmowane decyzje; od kupna mieszkania 1 pazdziernika 2001, slubu
13 pazdziernika 2001, podrozy poslubnej w maju 2002 i planow co do poczecia
dzidziusia w sierpniu/wrzesniu 2002. I tak tez sie stalo, nawet z tym, ze w
sierpniu 2002 zmienilismy mieszkanie na wieksze i Kuba bedzie mial od poczatku
swoj pokoj :))). No i udalo sie za pierwszym razem /w zyciu nie zapomne tych
kreseczek na tescie ciazowym :)))/.
Czasami mi sie wydaje, ze za dobrze mi idzie...
pozdrawiam wszytskie przyszle, i nie tylko, mamuski :)))

[deptaczek]

no to widze, z jestem w srednim przedziale wiekowym
co prawda jeszcze nie w ciazy
ale juz w staraniach :)

[dusiak]

ja wlasnie skonczylam 29 lat i termin mam na sierpien.
Dlaczego teraz - po prostu chcialam zajsc zaraz po slubie i tak sie stalo
(prawie).
Praca sie nie przejmowalam - mam za soba wiele lat kariery (8), rozne studia i
kwalifikacje, dobre stanowisko... teraz czas na rodzine niezaleznie od
konsekwencji. Zegar biologiczny... a jesli chodzi o sytuacje w pracy, to nigdy
nie nadejdzie ten dobry moment, zawsze jest cos waznego do zrobienia, szykuje
sie awans, albo inna kolezanka jest w ciazy.
Poza tym jak kobieta jest w ciazy lub ma male dziecko - to nagle jej
kwalifikacje znikaja.
Po prostu uwazam, ze to rodzina i zycie prywatne sa wazniejsze.

[pia_]

Teraz mam 31 lat, a w sierpniu/wrześniu kiedy urodzę skończę 32 lata. Dla mnie
w końcu przyszedł czas na dziecko: szczęśliwy od 11 lat związek, nowo
wybudowany domek, w pracy sielanka. Ponieważ nie czułam jeszcze "bożego palca",
to pewnie zwlekałabym z myślą o dziecku, ale wykryto u mnie latem mięśniaka w
macicy i to przyśpieszyło decyzję. W ciążę zaszłam za pierwszym staraniem
(dzięki testowi owulacyjnemu) i jak na razie wszystko przebiega pomyślnie.

[ykke]

A ja mam 24 latka, w zeszłym roku skończyłam edukację.Na dzidziuśka czekamy z
niecierpliwością.Termin na koniec sierpnia! Na szczęście(i pewnie trochę
nieszczeście)nie musze chodzić do pracy! Nie wyobrazam sobie jak można
normalnie funkcjonować i skupiać się na pracy mając całodzienne mdłości!
Podziwiam Was dziewczyny, jeśli mimo wszystko uczycie się i pracujecie! Ja
leżę odłogiem i czekam na wiosnę!!!

[zzzuzia]

Ja mam skończone 23 latka:) A dzidziuś urodzi się we wrzesniu, czyli dwa
miesiące przed moimi urodzinkami:) Kończę właśnie studia uzupełniające
magisterskie i gdzieś tam podświadomie zawsze marzyłam o dzieciaczku jeszcze na
studiach:) No i udało się, choć nie było to zaplanowane:) Ale cieszymy się
bardzo z przyszłym tatusiem

[damakierowa]

No to mi dopiero glupio! mam 37 lat i jest to moja pierwsza ciaza. Gdyby nie
nalegania i zebranie meza, to pewnie nigdy bym sie nie zdecydowala. Jakos
zaden "zegar biologiczny" u mnie nie bil. Bylam zdziwiona, ze potrzebowalismy
na to roku, ale bez przesady, testow, liczenia. Jakos sie zdarzylo. Teraz za to
moj wiek mnie przeraza

Pozdrawiam

29

[anndelumester]

skończe w maju. synek bedzie w czerwcu, prawdopodobnie w drugiej połowie
a.

[majaa]

A ja mam teraz 33, a jak urodzi się maleństwo, to będę miała roczek więcej.
A dlaczego dopiero teraz się zdecydowałam? Może to dziwnie zabrzmi, ale dopiero
teraz poczułam, że dojrzałam do macierzyństwa i czekamy z mężem na dzidziusia z
ogromną radością.

[joola_m]

jestem jedna ze starszych, jak urodzi sie moj dzidzius bede miala 33 latka.
Duzo, ale tak mialo byc, o ciazy dowiedzialm sie 2 tyg przed slubem...

[yula]

a ja tydzien po slubie:) i woogole to byla mala niespodzianka, mala bo juz z
rok zylismy na zasadzie co bedzie to bedzie:) a niespodzianka bo w tym cyklu
mierzylam temperature i wyszlo ze nie ma owulacji w spodziewanym terminie, no
to rzucilam mierzenie bo trzeba przygotowywac sie do slubu, a takie cykle mi
sie zdarzaly. A tu sie okazuje ze po prostu cykl byl przedluzony, co u mnie
tez nic dziwnego i w efekcie mam w brzuszku Maxa:)

[sirka]

ja mam 27 latek i jestem w 3 tygodniu

[verroniqe]

26 właśnie zaczełam, i chociaż jestem mężatka to można powiedzieć że
wpadłam :)) ale dobrze się stało bo sama bym się jescze nie zdecydowała :)

okiem socjologa...

[anna.28]

No to średnia wieku wychodzi 28. Tak mniej więcej, prawda? Ja mam właśnie 28.
Ale myślę sobie, że większość z nas jest z dużych miast i z wyższym
wykształceniem, więc zawyżamy średnią wieku. A może się mylę?

[aniapell]

Ja mam 23 lata i 6 tydzien nieplanowanej ciazy. Nie wiem, czy sie cieszyc, czy
plakac. Jak czytam wszystkie wypowiedzi, to mam ochote byc szczesliwa, ale
zaraz potem jak sobie pomysle, co mnie czeka, to plakac mi sie chce. Najgorsze
jest to, ze nie mam poparcia nawet u wlasnego chlopaka, ktory milczy i pomimo
zapewnien, ze kocha, ze jest przy mnie, to ciagle zupelnie swiadomie naklania
mnie do usuniecia. I tak zmieniam zdanie co 5 minut. Nigdy nawet nie myslalam,
ze przyjdzie mi kiedykolwiek rozpatrzac, czy ciaze usunac, czy nie, a tu
prosze. Gdyby chlopak choc w polowie poczul to co ja czuje, to moze by zdanie
zmienil... Co poczne? Nie wiem, mam jeszcze chwilke czasu na zastanowienie sie.

[isma]

Dziewczyno, wiem, ze "latwo sie mowi", ale naprawde warto urodzic, naprawde...

[sirka]

Z pewnością czujesz się okropnie,opuszczona przez faceta który stchórzył, nie
wiem jaką masz sytuację materialną, bo to czesto czynnik który powstrzymuje
przed decyzją o dziecku, ale jaka ta sytuacja by nie była zanim zdecydujesz się
na zabieg wejdź na forum pt. niepłodność.
W pewnym momencie myślałam że nie będziemy z mężem mieć dzieci... to jest
potworne uczucie którego nikomu nie życzę !!!

pozdrawiam Cię

Do Anipell

[anna.28]

Wiem, że sytuacja jest trudna, a ja tu o filmach..., ale mimo wszystko proszę
Cię (jeżeli nie widziałaś) obejrzyj sobie film "Dziewięć miesięcy" z Hugh
Grantem i Julienne Moore.

[male_gonzo]

Ja ma lat dwadzieścia, a zdecydował za mnie los. Ale nie żałuję. : )

[weronika_fi]

A ja zaraz skoncze 29 lat. Juz od roku chcielibysmy miec dziecko, ale
powstrzymywala nas utrata mojej pracy bo z tym wiazalo sie to, ze nie mam
zadnego ubezpieczenia zdrowotnego, nie bede miala macierzynskiego i
wychowawczego czyli ten okres z dzidziusiem nie zaliczy mi sie do lat pracy.
No i poza tym brak pracy to brak kasy. Potem jak zaczelam prace to tez
zaczelismy sie starac - nie wyszlo, ale nie tracimy nadziei. Jestem wierzaca
wiec sie modle o moje malenstwo. A dlaczego teraz - mysle, ze po prostu oboje
dojrzelismy emocjonalnie do tej decyzji - jestesmy 2,5 roku po slubie, a o
dziecku na powaznie rozmawiamy i myslimy od 2 lat - tyle, ze wczesniej nie
bylo na to zbytnich warunkow. teraz mamy wlasne mieszkanie, ja mam spokojna
prace - to tez sa czynniki, ktore powoduja, ze kiedy to osiagnelismy to
pomyslelismy sobie - czemu nie teraz - wlasciwie to co nas powstrzymuje. No i
poza tym moj wiek tez nas troche popedzal bo zegar tyka. Ale mylse, ze przede
wszystkim do tego sie po prostu dojrzewa i w pewnym momencie po prostu chcesz
miec swoje wlasne malenstwo z calym dobrodziejstwem inwentarza (czyli ze
wszystkimi obowiazkami i ograniczeniami wlasnej swobody itp.) i kiedy juz
wiesz, ze chcesz miec dziecko to wszystko inne nie ma az takiego znaczenia.
Najwazniejsze jest zeby miec to swoje male upragnione dzieciatko. Mnie
osobiscie macierzynstwo jawi sie jako cos fajnego, jako wielka niekonczaca sie
zyciowa przygoda. A dziecko to ktos kto uczy cie innego spojrzenia na swiat.
Tak jak pisalam tu w innym watku - moj maz jest marynarzem i teraz jest w
rejsie wiec teraz nie mozemy sie starac o dziecko. Z niecierpliwoscia oczekuje
momentu kiedy znow bedziemy mogli sie starac - juz tak bardzo oboje
chcielibysmy miec dziecko! Jeszcze rok temu te pragnienia nie byly we mnie az
tak silne jak teraz - byly raczej na zasadzie, ze to juz ten wiek, ze nie ma
na co czekac itp. A teraz to jest po prostu pragnienie tak silne, ze nic
innego nie ma wiekszego znaczenia - juz nie ogladam sie na to, ze ciaza
ograniczy moje mozliwosci np. wyjazdu na narty czy wypadu w gory - to
najbardziej lubie. Nie patrze na to, ze przez pierwsze miesiace czy nawet rok
albo poltora bede ograniczona wlasnie w kwestiach wyjazdowych i towarzyskich.
To wszystko juz nie jest takie wazne - najwazniejsze zebym zaszla jak
najszybciej w ciaze i zeby przebieglala ona prawidlowo a dziecko urodzilo sie
zdrowe. Trzymajcie za mnie kciuki a ktora jest wierzaca to prosze o modlitwe
zeby tym razem kiedy moj maz bedzie w domu miedzy rejsami to zeby nam sie
udalo.
Pozdrawiam was wszystkie.

[toskaa]

strasznie podoba mi sioe Twój list Weroniko!
mam nadzieję że niedługo zostaniesz mamusią.
ja też powoli myślę o dzidziusiu.mam 27 lat i męża którego trudno do tej
decyzji przekonać. powodzenia w staraniach.trzymam kciuki!!!!

[mika_26]

witam ciebie Weroniko i Wasz wszystkie mamusie no i te przyszłe.Ja mam 27
latek,a moja dzidzia urodzi się w czerwcu, kiedy będę miała skończone 28. Nasza
decyzja o poczęciu dzidziusia-była jak najbardziej świadoma i szczegółowo
zaplanowana.Mój mąż też jest marynarzem i musieliśmy zrobić wszystko by się
udało przed jego wypłynięciem w rejs. No i udało się.W naszym przypadku
zadecydowała codzienna kontrola temperatury i całkowite wyluzowanie psychiczne-
co będzie to będzie. Nic na siłę. I z takim podejściem akurat w naszym
przypadku nam się udało. Życzę ci z całego serca tych dwóch szczęśliwych kresek
na testerze i już teraz przygotowywuj się psychicznie na powrót męża. Na pewno
ci się uda. Zobaczysz. Czekam na odbrą wiadomość od ciebie.pa

[gretchen]

Ja mam 25 lat, w marcu kończę 26 a termin mam na 15 września.
U mnie los zadecydował o poczęciu dzidzi. Jestem teraz w 12 tygodniu.
Pa.

[travelka]

Ja tez jestem jedna ze starszych-mam 32 lata. Do poczecia doszlo podczas
styczniowych wakacji na Wyspach Kanaryjskich, a z racji, że są to "wyspy
szczęścia", mam nadzieję, że nasze maleństwo też będzie szczęśliwe. Czekam na
połowę października na rozwiązanie-to będzie waga, mój znak. Pozdrawiam
wszystkie przyszłe mamy.

[olaj]

Ja we wrześniu 2003 skończę 29 lat.
Termin mam na maj.
Przyczyna poczęcia dziecka? Haaaa, ha, haaaa!!!!!!!!!
Mój mąż w końcu, po półtora roku mieszkania i spania na materacu na podłodze, w
długi sierpniowy weekend (około 15ego, wtedy, kiedy ustawowo wolne)
skonstruował wspaniałe łóżko. No to jak nowe łożko, to trzeba wypróbować. I tak
skutecznie wypróbowaliśmy, że właśnie skończyłam 29 tydzień ciąży :))
Kangurek :)