Gdyby...

[30.tka]

... gdybym posluchala rad lekarza i pojechala w podroz na 500 km
... gdybym nie byla badana pochwowo przez lekarza w 3 tc
... gdybym sie nie kochala z mezem w 3 tc

- to moze bym nie musiala isc do lekarza na badanie...

Ehhh, gdyby...
Generalnie nie jest mi zle; dzis miesiac "po tym wszystkim" jakos mnie te
pytania juz tak nie drecza.
Ale: co by bylo, gdyby...

Czy zylo by nadal, czy by sie prawidlowo rozwijalo, czy by sie urodzilo...

[30.tka]

gdybym posluchala rad lekarza i NIE pojechala w podroz na 500 km

[gagat100]

Tez tak gdybałam, oj tez
ale czas leczy rany, pewnie ze ta w sercu zostanie na wieki, u mnie juz prawie
5 mies po i staram sie nie gdybac, choc mam cos takiego jak widze dziewczyne z
duzym brzuszkiem to mysle "o i tak bym wygladała" bylabym pod koniec 7 mies.
teraz mi sie lezka zakrecila jak pomyslalam ze za 2 mies tulilabym szkraba ale
trzeba myslec teraz pozytywnie ze wszystko bedzie dobrze z nast. ciaza ze
widocznie tak mialo byc moze miala wady genetyczne i natura sama wiedziala co
zrobic.
wiec kochanie nie ma co gdybac, napewno juz niedlugo nasze jeszcze nieurodzone
ale wysnione dziecko da nam popalic a pokopie nas od srodka ho,ho,ho

[kiziak1]

Gdybanie znam je...
-dgybym nie pokłucila sieze swoim chlopakiem i pojechala z nim nie padło by
kikla słow za wiele..
-gydby nie stres to bym jadła...
-gdybym wczesniej wiedzialą ze jestem w ciązy..
Ale takie gdybanie nie pomaga a wrecz przeciwnie sprawia ze czuje sie jeszcze
gorzej...stram sie nie myslec o tym co sie stało..wiem ze i tak nie zapomne ale
stram sie odgonic zły mysli ktore mnożą sie we mnie w zastraszajacym
tempie...jeszce teraz kiedy jestem w domu niby dobrze ale mam lezec i
odpoczywac kiedywstaje krecimi sie wgłowie i znów siadam na łózku ktorego mam
juz dosc...przytłacza mnie siedzeniew domu ale narazie takjestinic na tonie
poradze musze odlezec swoje tzn juz kincze "lezakowanie"...
Wiec zajmuje sie tymco moge robic w domu staram sie nie myslec o tymwszytskim
choc jest to strasznie trudne..bo jestem sama bez oparcia osoby ktorej
najbardziej potrezbuje...
dlategowiem ze gdybanie nie pomaga wcale daje wrecz przecine wfekty człowiek
sie jeszcze bardziej zadrecza...
wierze w Nas ze to przetrwamy i dodaje mi otuchy

[adju]

o ja też długo zadawałam sobie takie pytania ale od niedawna znam na nie
odpowiedź:gdym wtedy nie poroniła to dziś niemiałabym Oskarka.
Wiem,że miałabym inne dziecko i nawet nie pomyślałabym o Oskarku ale cóż-tak
się stało jak się stało i trzeba cieszyć się tym co się ma.
Kochana 30.tko może już niedługo będziesz miała taką samą odpowiedź jak ja
Ściskam
Justa
PS. dziś też wiem, że takie pytania nie mają sensu. Było nam pisane stracić
nasze maleństwa ale to nie znaczy, że los jest zawsze zły. Szybko dostajemy coś
na otarcie łez. Ja szybko zaszłam w drugą ciąże choć na pierwszą długo
musieliśmy się z mężem "napocić"

[anuteczek]

Kochana
Gdybanie teraz nie ma sensu. Tak naprawdę takie gdybanie nie przynosi niczego
oprócz bólu i rozgoryczenia. Wiem, co piszę. Moja Malutka już miałaby rok i dwa
miesiące. Przestałam gdybać. Czasami myślę o niej i wyobrażam sobie małą
dziewczyneczkę, która stawia pierwsze kroki i tyle...
Teraz najważniejsze dla Ciebie powinno być ustalenie realnej przyczyny
poronienia, czyli zrobienie badań i ewentualne wyleczenie. Gdybanie zostaw na
potem. Tylko, że potem to nie gdybanie, tylko sny o niespełnionej miłości...
ściskam
andzia