pustka

[maja.the.bee]

minelo 9 dni
rano wstaje, maluje sie, ubieram, ide do pracy, rozmawiam z ludzmi, zartuje,
smieje sie, dopinguje kolezance ktora ma termin za 2 tygodnie...potem wieczor
z mezem, czasem film, czasem wyjscie ze znajomymi
niby normalnie, tylko w srodku cholerna pustka
nic nie jest takie samo jak bylo, to co wczesniej sprawialo przyjemnosc, nagle
zamienilo sie w jakies powierzchowne bzdury bez znaczenia....kieliszek dobrego
wina do obiadu wywoluje lzy, cena ktora musialam za niego zaplacic byla za wysoka
az mi sie czasami krzyczec chce

[aagata4]

witaj...

przykro mi z powodu Twojej straty... postanowilam odpisać bo.... podobnie jak Ty
tez uważałam, że wlasnie to wszysko przez ten kieliszek wina....

ponieważ dbalam o siebie, dobrze sie odzywialam i chodzilam na wszyskie
lekarskie kontrole i wykonywalam zalecenia lekarskie to uznalam ze to wlasnie
kieliszek wina to spowodował... co jest nieprawda...

generalnie obwinianie sie jest jednym z normalnych etapów żałoby po dziecku
ktora przeżywamy i zgodnie z wola spoleczeństwa negujemy ten fakt

każda z nas sie obwinia z innego powodu.. jedna uważa ze to przez dźwiganie lub
wieszanie prania, inna przez to ze nie poszła do kościola a jeszcze inna sądzi
ze to chyba ryba u teściowej byla nieświeża i przez to wszystko sie stało...

wiesz przyczyn wymyslamy tyle ze ... po raz pierwszy znalałam kogos kto mysli
tak jak ja myślałam...

9-dni to bardzo krótko, aby sie nauczyc zyc ze świadomościa krzywdy jaka nas
spotkała... życzę ci aby wróciła ci radośc zycia ...

a wracając do tego kieliszka wina to ... jak bylam w kolejnych ciązach to.. nie
wzięłam alkohodu do ust ... nawet tej najmniejszej ilości wina - co czesto było
wyśmiewane ....- chociaz wiedzialam ze to nie przez wino spotkala mnie traedia...

pozdrawiam

Agata

[1978anna]

Maju przytulam Cię
Jutro miną 2 tygodnie a Ja??? czyję że świat mnie nie rozumie i że
jest strasznie niesprawiedliwy
I to cholerne pytanie DLACZEGO!!!!! Alkohol, papieros, a może ta
choinka którą dźwignęłam na balkonie??
We wtorek wracam do pracy.... boję się pytań.
Trenuje to co napisała Ankups, "powiedz prosto z mostu że nie chcesz
o tym rozmawiać" pewnie to powiem ale czy mogę sobie obiecać że nie
będę płakać, jak ja rycze jak ogladam Na wspólnej, płacze na
reklamach i jak widze brzuchy
Maju przepraszam że piszę o sobie, miałam Cię pocieszyć, ale muszą
to z siebie gdzieś wyrzucić
Pozdrawiam
Ania

[maja.the.bee]

nie, nie, to nie tak
ja nie szukam winy, nie obwiniam sie za nic..czasem przelatuja przez moja glowe
mysli, ze moze to to, czy tamto, ale nie skupiam sie na nich, nie
draze...zaslaniam sie statystykami, inaczej bym zwariowala
przed ciaza, bardzo chetnie zawsze napilam sie dobrego wina, czy jakiegos
fikusnego drinka...potem okazalo sie ze jestem w ciazy i oczywiscie caly alkohol
poszedl w odstawke...niestety ciaza skonczyla sie pod 2 miesiacach i znowu moge
sobie wypic ten kieliszek wina...tylko ze teraz nie sprwia mi to juz zadnej
przyjemnosci, zbyt dobitnie przypomina mi o tym, ze bylam w ciazy i juz nie jestem
nie wiem, czy mnie zrozumiecie, to sa male rzeczy ktore kiedys cieszyly, potem
trzeba bylo z nich zrezygnowac, teraz wrocily ale juz nie ciesza...wrecz
przeciwnie, potegouja bol, bo nagle zdaje sobie sprawe jakie to wszystko jest
strasznie powierzchowne

Ania, pisz o sobie ile masz potrzebe...ja pisze wlasciwie bez konkretnego celu,
po prostu musze od czasu do czasu to z siebie wyrzucic
ja powiedzialam wyaznie "nie chce o tym rozmawiac"...na rodzine to poskutkowalo,
niestety pare najblizszych przyjaciol zaczelo drazyc bo wydawalo im sie ze im
bardziej ja sie zacinam, tym wieksza musi byc moja depresja i tym brdziej trzeba
mi jakos pomoc...im wyslalam kolektywnego maila, zeby nie rozmawiec z 4 osobami
po koleji na ten sam temat, i wytlumaczylam dlaczego nie chce rozmawiac, a nawet
nie chce, zeby mnie pytali jak sie czuje, ale zapewnilam ich tez ze mam z kim
rozmawiac i ze z pomoca meza i tego forum dochodze do siebie...i ze jezeli chca
cos dla mnie zrobic to musza mi pomoc wrocic do normalnosci, zaczac sie ze mna
znowu smiac, a nie rozdrapywac rane, no i trzymac kciuki za nastepny raz
pomoglo... wszyscy odetchneli z ulga

rozpisalam sie...od dwoch dni siedze w strasznym dolku..;wczoraj zaaplikowalam
sobie tabletke nasenna i poszlam spac o 21...nagle stracilam wiare w to ze
wszystko znowu bedzie dobrze

[1978anna]

maja.the.bee napisała:
> rozpisalam sie...od dwoch dni siedze w strasznym dolku..;wczoraj
zaaplikowalam
> sobie tabletke nasenna i poszlam spac o 21...nagle stracilam wiare
w to ze wszystko znowu bedzie dobrze

MAJU!!!!!!!!!
Będzie dobrze, MUSI BYĆ Na koniec wakacji wprowadzamy w życie
intensywne przytulanka i próbujemy, mnie tylko to trzyma przy zyciu,
myśl że kiedys wezmę w ramiona ukochana istotkę.
Nistety nie bedzie to "ten" Aniołek, ale specjalnie dla niego
postawiłam białego znicza na grobie teścia, łezki jak grochy
pociekły, na szczęście był ze mna M.

Czekam teraz na @, abym mogła pójść w końcu do gina na kontrole i
żeby mi w końcu powiedział kiedy mogę próbować i czy wszystko ze mna
jest OK?? Musi tak powiedzieć......

MUSI.......

[maja.the.bee]

wiem...do wczoraj jakos sie trzymalam, cala bylam pelna optymizmu i
nadzieji..wczoraj, a wlasciwie przedwczoraj wieczorem juz, wszystko to ze mnie
ulecialo...nie wiem, co bylo przyczyna
o dziecko staralismy sie 8 czy 9 miesiecy...boje sie ze to sie powtorzy, boje
sie ze czekajac na nowa ciaze, bede odliczac poprzednia, w ktorym tygodniu
bylabym teraz, i dotrwam tak do terminu porodu i prawdopodobnie zwariuje do konca
wierze, ze to tylko chwilowy dolek, ze jakos sie z niego znowu wygrzebie...cale
szczescie nie moge wlezc do lozka i sie nad soba uzalac, bo musze chodzic do
pracy...w weekend tez mi nie wychodzi - wczoraj jak tylko udalo mi sie zasnac,
przylazly moje koty i domagaly sie jesc i nie udalo mi sie ich zignorowac
dzisiaj ide pograc na saksofonie ze znajomymi (musze juz leciec, a ja tu siedze
z mokra glowa!), a potem na jakis dobry obiad z mezem..mam nadzieje, ze nie bede
miala czasu na myslenie
sciskam was mocno

[kwiecienka1]

minęło 14 tygodni...
moje ciało już zapomniało po 4 tygodniach bezczelnie pojawiła się
miesiączka, tak jakby nic się nie stało... teraz czekam na
trzecią... moje ciało żyje dalej...

a ja?
ja liczę dalej: jestem w 23 tygodniu niestniejącej ciąży... czuję tę
pustkę każdego dnia, choć każdego dnia staram się dogodnić swoje
ciało i żyć niby normalnie...

18.02 umarło i moje dziecko, i jakaś część mnie samej... nic już nie
będzie tak jak było - wiem o tym, ale tak trudno mi się z tym
pogodzić...

mam jednak nadzieję, że będzie lepiej

pozdrawiam serdecznie

[grochalcia]

a Ty wiesz, ze ja tak nigdy nie miałam??? poronilam dwa razy, w tym raz w 10 ty,
wiec dzieciatko widzialam az 3 razy na usg i cieszylam sie dosc dlugo bijacym
serduszkiem.
ja to zawsze mam tak-placze jeden dzien, ale caly..a potem znow zaczynam sie
usmiechac i mowie sobie-nie poddam sie, odliczamy od nowa czas do
staran..serio.. i jakos jak tak wpadam w wir badan, lekarzy-jakos mi to latwiej
przejsc. zawsze tak bylo, ze po jakims miesiacu po poronieniu ja znow w Tesco
bralam do koszyka te sliczne male ciuszki z Cherokke i kupowlaam...))mam cala
szafke takich ciuszkow.

nigdy nie czulam pustki w srodku. fakt, czasem polecialy lzy..ale zaraz
zaczynalam sie smiac..

ale to ja taka jestem.

nie umiem Ci pomoc, nie wiem co zrobic, byz nowu wszystko zaczelo miec dla
ciebie znaczenie..

moze bedziemy tu, by sluchac jak mowisz o tym jak Ci zle. moze to bedzie dla
Ciebie pomocą???

[grochalcia]

acha..i nigdy, przenigdy nie przyszlo mi do glowy zeby sie o cos oskarżac..nie
wiem czemu akurat nam to sie prztrafilo. naprawde nie wiem. ale winy w tym
zadnej nie bylo. i tyle.

[nuluska]

Maju przytulam cię bardzo mocno.
U mnie mija dziś miesiąc od zabiegu. O moją ciąże starałam się 21
cykli. Udało się wtedy gdy najmniej się tego spodziewałam. Teraz
czekam na pierwszą @. Raz jest lepiej raz jest gorzej. Czasem
popadam w straszny dół, za kilka dni żyję normalnie, śmieję się. Aż
to sobie wyrzucam. Chciałabym, żeby było już kilka miesięcy w przód
może wtedy byłoby już w większości lepiej.
Życzę ci aby czas płynął szybko, żebyś z dnia na dzień była w
lepszej formie psychicznej. Dobrze że masz dużo zajęć, to daje mniej
czasu na myślenie.
Widzę że też jesteś kociarą Powiem ci szczerze że mnie bardzo
pomogła obecność moich futer obok w tych najgorszych momentach. Ich
niezachwiany optymizm, chęć do zabawy i śmieszne minki to była dla
mnie najlepsza terapia. Pomiziaj swoje kociaki ode mnie

[maja.the.bee]

nuluska, moje koty to cale moje szczescie
mi tez pomaga ich obecnosc...szkoda tylko, ze nie da sie ich bezkarnie
poprzytulac kiedy by sie tylko chcialo bestie przychodza kiedy one maja na to
ochote i nic wiecej sie nie liczy wszystjie moje czulesci nie robia na nich
zadnego wrazenia ale kochane sa strasznie
jak ja bym chciala zeby juz bylo pore miesiecy w przod! zeby juz byl przyszly
weekend, za tydzien, za miesiac...wiem, ze to straszne, bo ten czas to jedyne co
mamy, on juz nie wroci, powinno sie nim cieszyc i z niego korzystac....a ja go
wciaz popedzam...ech
sciskam bardzo mocno

[agi_78]

Maju przytulam Cię mocno. Wiem co czujesz, Ja mialam dokladnie to
samo. Te niby przyjemnosci ktorych musialam odmawiac sobie w ciazy,
po poronieniu juz przyjemnosci zadej nie dawaly, bo przypominaly ta
smutna prawde. U mnie mija juz ponad miesiac, i slonce zaczyna dla
mnie swiecic. Wciaz mysle i zastanawiam sie, ktory by to byl
tydzien, mysle o moim orzeszku, ale juz nie czuje takiego zalu.
Udalo mi sie go pozegnac. Na szczescie czas leczy rany.