smutna

[8margarita8]

witam.bylam w ciazy,cieszylam sie,ale on wpadl w panike,nie
nalegal,ale ja nie wytrzymalam psychicznie.chcialam sie zmusic do
aborcji.uszkodzilam dziecko niewielka iloscia srodka
poronnego.miesiac pozniej przerwalam ciaze.nie moge poradzic sobie z
uczuciem straty i pustki.czuje sie jak we snie.moj synek nie
zyje,nigdy go nie przytule i nie zobacze jego usmiechu.jak dalej zyc?
pomozcie,prosze

[wiesia140]

Najważniejsze to to ,żebyś się teraz nie nie zamykała w sobie . Będzie
ci lżej jeśli podzielisz się emocjami, możesz uczynić to tu na tym
forum , albo na forum zamkniętym . To tak jak z żałobą , trzeba ją
przeżyć i przerobić. To forum jest żywym przykładem na to ,że się to
da zrobić , choć nie ukrywam jest to bolesne, bo sam zabieg i jego
świadomość jest już traumą ( nie dla wszystkich). Dobrze by było gdybyś
w swoim otoczeniu zalazła bliską osobę, z którą mogłabyś bez obaw ,
że cię nie zrozumie tą świadomością podzielić. , możesz też skorzystać
z pomocy psychologa.

[8margarita8]

najgorsze w tym wszystkim to,ze dokladnie wiedzialam co sobie
robie.zmuszalam sie do tego powoli,przeplakalam dwa miesiace,nim
przerwalam ciaze.nie umiem powiedziec nawet <usunelam> bo wydaje mi
sie ze odbieram szacunek mojemu dziecku.nie mam sie komu
wyplakac,zamieszkalam z partnerem,boje sie byc samaslyszalam placz
dziecka,czulam jak sie rusza,juz po aborcji.w domu rnie naciskam na
niego zeby rozmawial,ale wiem,ze on tez zaluje.straszne.czasem mysle
ze moze to dziecko poswiecilo zycie zebym ja sie zmienila,zebym
docenila jaka mam wspaniala corke.czy ktoras z was robila
symboliczny pogrzeb?czuje,ze potrzebuje spowiedzi i rozmowy z
ksiedzem,nie bylam w kosciele od jakichs pietnastu lat...

[wiesia140]

Jeśli chcesz napisz skąd jesteś , poszukamy ci księdza.

[malazabka.de]

nie wiem czy ksiadz to dobre rozwiazanie, lepiej chyba isc do
psychologa albo nawet psychoterapeuty, oni z pewnoscia bardziej
pomoga

[iktoto]

a skąd nagle po tylu latach odczułaś potrzebę pójścia do kościoła?


monika

[nowako-wa]

No cóż przerobienie aborcji nie należy do łatwych ale jest możliwe...
Widzę że mądrze analizujesz i chcesz zobaczyć sens tej aborcji- bo wszystko w naszym życiu jest "po coś"...
To bardzo głęboka refleksja,że być moze to dziecko musiało się pojawić w waszym życiu żeby je odmienić- pozytywnym aspektem całej sprawy jest już sam fakt że obydwoje załujecie i zle sie z tym czujecie...
Ja w kościele odnalazłam spokój sumienia, poukładałam sobie na nowo cele, dążenia- i dziś już od 3 lat z męzem budujemy "nowe" życie...
Pisząc kościól- mam na myśli wiarę głęboko przeżywana na codzień, przyjecie wartości chrześcijańskich bezwarunkowo...
Dobrze żebyś znalazła pomoc i wsparcie u duchowych fachowców- bo niestety o takich z prawdziwego zdarzenia trudno- więc zachęcam do spowiedzi- ale nie byle gdzie i byle jak...bo taka nic nie da...
Masz ewentualnie jakieś namiary?

[8margarita8]

mieszkam w irlandii,niewielu tu polskich duchownych,umowie sie
telefonicznie,co takiemu ksiedzu powiedziec?jestem wierzaca i to
mysle dosc gleboko,kosciol jako instytucja ma wiele wad,dlatego
odpuscilam sobie,ale moze warto brac z niego to o dobre,a reszte po
prostu tolerowac.maja tez poradnictwo poaborcyjne,nie wiem sama.boje
sie zebym zle nie trafila,bo to moze byc gwozdz do trumny

[8margarita8]

iktoto
nie do kosciola jako instytucji,raczej potrzebuje kogos kto bedzie
mial na sprawe duchowy punkt widzenia.pod katem moralnosci staram
sie nie oceniac,przed <zabiegiem> definitywnie bylo to dla mnie
zle.teraz paradoksalnie,jestem w stanie zrozumiec ze mozna to
zrobic,co nie zmienia faktu,ze to nadal morderstwo.Boze, to byl
najgorszy dzien w moim zyciu,myslalam,ze umre.

[iktoto]

masz rację, margarita, jeśli źle trafisz to moze to być gwóźdź do
trumny, trzeba tu być ostrożnym.
kiedyś jeden ksiądz też dobił mi gwóźdź ale jak teraz o tym myślę,
to był tego jakiś sens bo ja pokładałam wiarę w czlowieku a nie w
Bogu, a to nie tędy droga.
wśród księży mozna trafić na kogoś godnego polecenia, kto nie dobije
i nie zrazi do wiary.
ale w Irlandii to ja nikogo nie znam, żeby podsunąć.
ale jesli chcesz to dam Ci na pivie nr telefonu komórkowego do
mojego zaufanego księdza i może On zna kogoś do kogo mogłabyś sie
zwrócić. To dobry człowiek, wyrozumiały, nieoceniający, nie skreśli
Cię.

pozdrawiam
monika

[incognito.x]

8margarita8 napisał:

> mieszkam w irlandii,niewielu tu polskich duchownych,umowie sie
> telefonicznie,co takiemu ksiedzu powiedziec?

Że prosisz o rozmowę. Może się okazać, że ksiądz na ktorego trafisz
nie będzie mógł dać rozgrzeszenia z aborcji, bo takie uprawnienia
mają tyko niektórzy. Możesz umówić się na rozmowę i on Cię dalej
pokieruje. Jeśli sądzisz, że i rozmowy, i spowiedzi nie przeżyjesz,
to spróbuj z góry ustalić, kto w Irlandii może dać rozgrzeszenie. Ja
zaraz też poszukam, jak coś znajdę, to Ci tu wrzucę.

jestem wierzaca i to
> mysle dosc gleboko,kosciol jako instytucja ma wiele wad,dlate
go
> odpuscilam sobie,ale moze warto brac z niego to o dobre,

bierz Sakramenty. Bardzo warto.

[8margarita8]

mam na imie Gosia.przezyje jesli nie dostane rozgrzeszeniamam
wrazenie,ze tak dlugo nie bedzie mi wybaczone poki sama sobie nie
wybacze.czy powiedziec przez tel. ze chodzi o aborcje?

[8margarita8]

juz kiedys przerwalam ciaze,mialam 20 lat,zaraz jak nie dostalam
miesiaczki,tabletkami.nic wtedy nie czulam.nawet nie myslalam,ze to
dziecko.zapomnialam o tym nawet,az do tej ciazy.teraz to byl 17
tydzien,Boze co ja zrobilam najlepszego.

[iktoto]

probuj się wygadac, pomyśl do kogo chcesz się najbardziej zwrócić o
pomoc?
to dziecko było chore?

[incognito.x]

Musisz poszukać księdza upoważnionego do uwalniania z cenzur
zastrzeżonych biskupowi - najprościej pewnie będzie zadzwonić do
najbliższej parafii lub diecezji i po prostu spytać o takiego
księdza, gdzie i kiedy spowiada, bez żadnego tłumaczenia.
A jak już do niego trafisz, nie bój się - oni właśnie takich
spowiedzi wysłuchują.

Może przyda Ci się i to:

www.catholicdoors.com/faq/qu70.htm

[8margarita8]

moja mama powiedziala mi ,ze rozwoj boli.chyba ma racje,ze to
rozwoj,przynajmniej ja staram sie tego trzymac,bo jesli takie
cierpienie nie ma sensu???widze jak zmienia sie wszystko,kiedy
dowiedzialam sie ze dziecko jest chore bylam gotowa zatrzymac je,ale
czy wolno mi dusze uwiezic w chorym ciele tak,ze nie bedzie mogla
ewoluowac?boze,komu ja mam sie wygadac?ksiedzu?psychiatrze?Bogu?

[8margarita8]

to dziecko bylo chore bo zaaplikowalam sobie srodek poronny i zanim
go wyjelam to i tak cos sie wchlonelo.prawdopodobnie to byla
przyczyna choc moj facet od poczatku ciazy mowil mi ze boi sie ze
jest cos nie tak,snily mu sie chore dzieci,a u niego co we snie to
potem i na jawie.

[11.jula]

mam szwagra w Dublinie, jeśli masz blisko do Dublina, to poproszę
aby sie zorientował w kwestii polskiego księdza

[8margarita8]

dzieki jula wlasnie sie umowilam,nie sadze ze mnie rozgrzeszy,ale
choc sie wygadam,powiedzial tylko zebym przyszla do spowiedzi i
wyezucila co mi lezy na sercu.pojutrze

[incognito.x]

To dobra wiadomość. Będę pamiętała o Tobie w modlitwie. Trzymaj się.

[nowako-wa]

Twoja mama to mądra kobieta- tak: rozwój boli- nie wiem jak dalej potoczy sie Twoje zycie ale ważne abyś wyciągnęła właściwe wnioski z aborcji...z tego co piszesz to chyba "dobry" ksiądz i powinien Ci pomóc poukładać...

Ja kiedyś sie wogóle nie modliłam - uważałam to za staroswieckie i dewotowate- dziś nie wyobrazam sobie dnia bez modlitwy i zawierzenia Bogu...

[8margarita8]

widzisz ja sie modle codziennie od dawna.a jednak.u mnie inne powody
moze.wzielam odpowiedzialnosc na siebie i zmusilam sie,choc wcale
nie chcialam.chcialam mojego synka i bardzo go kocham,nawet teraz.i
te hormony w ciazy,kobieta jest bardzo podatna na manipulacje
uwazam.oh,madry polak po szkodzie

[8margarita8]

teraz zostal mi smutek po straconym dziecku.i tesknota.ale ciesze
sie ze byl ze mna choc te 17 tygodni,byl sloncem w moim zyciu i tak
wiele zmienil.wszystko jest po cos potrzebne.strach jaki przezylam
przed <zabiegiem>nie rowna sie niczemu.siedzialam tam
sparalizowana,doslownie od pasa w dol,nie moglam isc do toalety i
lzy lecialy mi ciurkiem.inne nie plakaly.czulam jak
umieram,doslownienie bylam w stanie sie modlic.po wybudzeniu malo
nie dostalam zawalu,mialam strasznie wysokie cisnienie,krzyczalam ze
moje dziecko nie zyje.nie wiem jak to przezylam,ale zyje,i ciesze
sie bo mam wspaniala corke i mam po co zyc

[mamaanieli]

mysle tez, ze mozesz pomoc dziewczynom, ktore tu przechodzą i są przed
decyzją. to bardzo, bardzo duzo. i jest ogromnie potrzebne. moze
uratujesz jakies dziecko i matke.

[iktoto]

8margarita8 napisał:

> moja mama powiedziala mi ,ze rozwoj boli.chyba ma racje,ze to
> rozwoj,przynajmniej ja staram sie tego trzymac,bo jesli takie
> cierpienie nie ma sensu???widze jak zmienia sie wszystko,kiedy
> dowiedzialam sie ze dziecko jest chore bylam gotowa zatrzymac
je,ale
> czy wolno mi dusze uwiezic w chorym ciele tak,ze nie bedzie mogla
> ewoluowac?

piszesz powyżej o ewolucji duszy, czy uważasz że dusza nie może
ewoluować w chorym ciele?

[iktoto]

czy robiłaś jakieś badania dziecku, zeby potwierdzić lub wykluczyć
chorobę czy uszkodzenie płodu? Czy to były wyłącznie Wasze domysły,
sny?

czy uważasz, że mając chore dziecko nie można się rozwijać duchowo?
i ono nie może się rozwijać?
i co to wg Ciebie znaczy rozwój duchowy?

łatwiej poukładać sobie cierpienie, kiedy odpowiemy szczerze przed
sobą na wiele, tym bardziej trudnych pytań

monika

[8margarita8]

wim,ze w chorym ciele dusza tak samo sie rozwija,to nie byly nasze
domysly,jednak 100% pewnosci nie mam,ale 99%sama czasem mysle,ze
moze byl zdrowy.ktos zaufamy z <dodatkowym zmyslem>powiedzial mi,ze
oprocz uposledzenia fizycznego dochodzi umyslowe do tego stopniz ze
ten czlowiek nie bedzie wiedzial ze zyje.pomyslalam,ze jesli to ja
jestem tego przyczyna to powinnam to wziasc na siebie do konca i
uwolnic ta dusze z tego ciala.z drugiej strony mialam wrazenie ze
nie dam rady,bo dziecko ktore nie chodzi,nie mowi i nie ma z nim
kontaktu to jedno a dorosly w takim stanie to drugie.cala rodzina
wtedy umiera.i kto sie tym czlowiekiem doroslym juz zajmie jak mnie
zabraknie?

[iktoto]

różnie bywa z tym dodatkowym zmysłem zaufanych osób, różnie bywa z
podszeptami, różne siły kierują nami, manipulują, nieraz wydaje się
nam, że idziemy w górę a to tylko się nam wydaje, bo nami zakręcono,
nieraz jesteśmy nieświadomi naszego rozwoju...

czy to była dobra decyzja? czas pokaże

i co to znaczy, że trzeba tak do końca wziąć na swoje plecy to czego
się jest być może przyczyną? czy uwolnić duszę z chorego ciała czy
ją tam jednak zostawić? nie wiem, za trudne dla mnie, mam nadzieję,
że nie stanę już nigdy w obliczu takiego wyboru, czy dokonać aborcji
czy urodzić, to bardzo trudne doświadczenie do przerobienia

pozdrawiam
monika

[nowako-wa]

Widzisz- to jest tak - każda matka pragnie zdrowego dziecka- ale czy mamy prawo przerwać jego życie jeśli jest chore?
Toż tak właśnie postępował Hitler- eliminował ze społeczeństwa ludzi upośledzonych , bo chcial być "Bogiem " i stworzyć nadgatunek ludzki...
Z drugiej strony - jeśli wzięłaś tabletki poronne i wskutek tego płód został uszkodzony- to tak naprawdę aborcji dokonałaś w tym momencie, a że się "nie udało" skończyłaś ją potem...
To jednak ogromna różnica urodzić chore dziecko kiedy się nie ma na to wpływu a urodzić chore z własnej winy...
Nie mnie Cię oceniać ale dla Twojego zdrowia psychicznego warto chodzić w prawdzie a nie mydlić sobie oczu...
Moje dziecko urodzone jako skrajny wcześniaczek mogło nie chodzić, nie mówić- być roslinką-to bardzo trudne bo doświadczyłam tego - ale nie wyobrażam sobie powiedzieć do lekarzy- odłączcie go od sprzętu, bo w takim "opakowaniu" nie będzie się rozwijał...
To byłaby straszna lekcja dla mnie...
Ja jedynie prosiłam Boga aby go zabrał jeśli miałby on cierpieć- i widocznie Bóg wysłuchał mojej prośby...
Jeśli choć trochę jesteś wierząca to zdajesz sobie sprawę z tego że nasze życie jest tajemnicą - widzimy wszystko zniekształcone- ludzie uważają ze dobre jest to co wygodne, łatwe, przyjemne- a Bóg patrzy inaczej...czasem trudy które zsyła nam los są dla nas błogosławieństwem, możliwością wzrostu i poprawy- bo sami nie umielibyśmy sobie nałożyć takiego "jarzma " na siebie...
Ale to juz zupełnie inny temat...

[8margarita8]

wszystko to wiem dziewczyny i wiem,ze bylam za slaba

[8margarita8]

nowakowa,co masz na mysli piszac ze dla mojego zrowia psychicznego
warto chodzic w prawdzie a nie mydlic sobie oczy?nie rozumiem

[nowako-wa]

uważam twierdzenie:"prawda was wyzwoli" za słuszne, prawdziwe i niezbędne do zrobienia kroku naprzód...
Łatwiej jest się oszukiwać i naginać prawdę, prawdziwe powody i intencje dokonywanych decyzji- ale przez to nie dochodzimy do całkowitego oczyszczenia...
Takie szukanie usprawiedliwienia i tłumaczenia dla swoich decyzji jest na pozór tylko dobre...trzeba zejść na samo dno- co mnie skłoniło do takiej a nie innej decyzji i wziąść tą winę na siebie...czasem jest tak że tej naszej winy jest bardzo mało- bo znacznie bardziej zawinili inni- ale jeśli JA mam sobie pomóc- muszę uznać swoją winę - choćby jej było 2%...
To jest bolesne ale ma działanie uzdrawiające....
Nie wiem czy dobrze to przekazałam...

Chorowałam i leczyłam sie psychiatrycznie i wiem co potrafi zrobić podświadomość kiedy sie fakty zamiata pod dywan...dlatego napisałam o tym mydleniu oczu...
Mam nadzieję że jednak się pozbierasz... i że nawet dzieki tym naszym wypowiedziom poukładasz sobie to co sie stało, że będziesz dzieki temu doświadczeniu...."lepsza"...
--

[iktoto]

mi udalo się wyjść cało z aborcji dzięki prawdzie o sobie samej,
dopóki zwalałam winę na rodzicow, ze mi miłości nie dali, na
partnera, ktory mnie puścił kantem, na lekarza, ze się taki
znalazł,... to było mi źle, kiedy stanęłam w prawdzie, że to ja
jestem za to odpowiedzialna, że przecież ja dostałam wolną wolę i to
ja podjęłam ostateczną decyzję to po upadku na samo dno zaczęłam się
odbijać. ale to tylko ja. jak masz Ty, nie wiem

nie wiem czy dusza dziecka abortowanego cierpi? czy już jest w ciele
i od kiedy? czy to ona zdecydowała się na to, aby przeżyć aborcję? a
żebym ja na niej wzrosła? poświęciła więc swoje ciało, a czy???
czy??? czy?????
jaka jest prawda? każdy ma ją wyrytą w sercu, tylko trzeba sie do
niej dokopać
możemy polegać na opiniach ekspertow, naukowców, charyzmatykow ...
ale najlepiej jesli sami sobie odpowiemy na pytanie co jest dla mnie
dobre, co powoduje że staję się lepszym człowiekiem, bliższym Bogu.

monika

[collette725]

Potrzebuję pomocy... Jestem w 6 tygodniu ciąży, chce ją przerwać.
Zawiodły tabletki, tego dziecka nigdy nie powinno być! Mamy już
córkę, nie mamy warunków na drugie dziecko Za nim zorientowałam
się, że jestem w odmiennym stanie brałam silny antybiotyk. Który
mógł ale nie musiał uszkodzić płód wg lekarza. Nadal jestem w
szoku... Boję się okropnie, nasza córeczka ma półtora roku bardzo
choruje. Co z tego, że sprowadzę kolejne dziecko na świat...
niewiele mogę mu dać. Aborcja?? Będę umiała z tym żyć?? Żałujecie
swoich decyzji?

[iktoto]

collette, załóż swój wątek.

ja poroniłam dziecko na początku ciąży, bo brałam antybiotyk

nie wiem czy będizesz umiala żyć po aborcji, bladego pojęcia nie
mam, nikt nie odpowie za Ciebie na to pytanie, poczytaj watki nasze.
przeszlam bardzo trudną wieloletnię drogę poaborcyjną, to byla
strasznie ciężka lekcja dla mnie, zawsze będę odradzać aborcji

[incognito.x]

Colette, spokojnie. 6 tydzień to bardzo wcześnie, daj sobie czas,
nie podejmuj decyzji pod wpływem strachu i paniki.
Załóż wątek, pogadamy.

[8margarita8]

nie zrzucam z siebie odpowiedzialnosci,bo to dziecko bylo w moim
ciele i to tylko ja podjelam decyzje.nie wiem czy sie zamrazam
emocjonalnie czy juz po prostu swoje odcierpialam.mam takie dni ze
czuje ze moge z tym zyc a sa takie ze za przeproszeniem szlag mnie
trafia.i wiem,ze to byl krok w tyl i to duzy.moze czasem taki
potrzebny,zeby obrac nowy kierunek.nie wiem czuje tylko,ze kawal
mojej moralnosci umarl,czuje sie jak pol czlowiek.czy ktoras z was
tego doswiadczyla?

[iktoto]

niestety, nie jedna

[iktoto]

margarita, wytłumacz mi, co oznacza wg Ciebie rozwój duchowy, do
którego dążysz, który chcesz osiągnąć?
Chciałabym Cię zrozumieć, stąd to pytanie

pozdrawiam
monika

[8margarita8]

mysle ze w kazdym z nas mieszka boska czastka,boska z natury,dobra i
doskonala.chodzi o to zeby ja oczyscic z tego co ja zaslania i
powoduje,ze nie postepujemy z miloscia.
monika a o co ci chodzilo w poprzednim poscie?

[iktoto]

hm, tylko o który post Ci chodzi?o ten króciutki? jeśli o ten, to
tam była odpowiedź na Twoje pytanie zawarte w poście nad tamtym moim
postem

margarita

[nati1011]

Dopiero co założyłaś wątek, ze cierpisz i rozpaczasz po aborcji, a
równocześnie nie przeszkadza ci to namawiać na aborcję innej
kobiety.

Nie tędy droga...

[8margarita8]

a skad ten pomysl,ze namawiam do aborcji?koniec koncow i tak kazdy
zrobi co bedzie chcial

[mamaanieli]

no nie zgadzam sie. wielokrotnie okazywalo sie, ze nawet wirtualne
rozmowy konczyly sie dla dziecka i matki pomyslnie. pomijając realne
rozmowy i pomoc. i tak samo - wielokrotnie kobiety które sie wahały,
otrzymywały "zachętę" do zabiegu, szły na zabieg czy łykały
tabletke. i moim zdaniem - nie tylko one mają krew na rekach. to nie
jest tak, ze nasze zdanie leci gdzies w proznie.

[8margarita8]

uwazam ze kazdy sam podejmuje decyzje,ale tu masz racje czasem
trzeba lekko kogos popchnac,zeby zrobil dobrze.mnie nie mial kto,a
szkoda

[mamaanieli]

akurat ty podjełaś sama dezycje, a nie było kogos, kto by ci pomógł ją
zmienic. generalnie jednak dziewczyny dokonują aborcji bo nie maja
wsparcia, chłop je w różny sposób zmusza. czyli nie jest to decyzja
własna, ale pewnego rodzaju przymus. oczywiscie - one potem zostaja z
tym same.

[iktoto]

tak, koniec końców i tak każdy zrobi to co będzie chciał, masz
rację, ale trzeba pisać delikatnie, jeśli nie chce się zachęcać do
aborcji, kobieta przed decyzją jest tak umęczona, że przyczepi się
do byle słowa

[nati1011]

Napisanie wahającej sie kobiecie: nie martw sie, ja też to zrobiłam,
będzie DOBRZE - to jest zacheta. Po aborcji nigdy nie jest dobrze.
Nie zawsze jest dramatycznie, ale dobrze nie jest nigdy.

nati

[iktoto]

nati, nie zgadzam się z Tobą, ja jako stojąca po drugiej stronie.
cenię sobie Ciebie, Twoje zdanie ale w tej kwestii mam odmienne
zdanie poparte doświadczeniem. ZAWSZE BĘDĘ ODRADZAĆ KOBIECIE
ABORCJĘ, bo wiele mnie kosztowało przejście przez to piekło. Ja
odrzuciłam prawdę o aborcji, zakopałam ją głęboko bez przerobienia
jej, z wielkim deficytem miłości rodzicielskiej brnęłam coraz dalej.
Dopiero kiedy straciłam dziecko po runięciu jeszcze niżej zaczęłam
się odbijać, wyryczałam wiele na cmentarzu, nad grobem Szymona,
wyryczałam wszystkie te straty, ale to było dla mnie za mało.
Przeszłam przez homeopatię, ezoterykę, przez ataki duchowe,
dręczenia, totalne osamotnienie, strach, przerobiłam dzieciństwo, bo
mój tata pił wódkę, mama mówiła, że pójdzie sobie w świat a ja jak
ten pajac próbowałam zwrócić na siebie uwagę. Dzięki temu
wszystkiemu nauczyłam się wiary w Boga, w Miłość. Jestem tu i teraz,
jestem szczęśliwa, żałuję, że byłam na zabiegu, ale to było, wiem,
że to zło, postaram sie nie powtórzyć tego. Ty też jesteś wierząca i
chyba też jesteś katoliczką. Przecież Bóg jest miłosierny, nie tylko
sprawiedliwy. Ja już wycierpiałam swoje przez te lata, teraz jestem
na kolejnym etapie, uczę się Boga, zaufania do Niego. Wszystkie
znaki wskazują na to, że mi przebaczył i jest Mu przykro, że trudno
mi uwierzyć w Jego miłosierdzie po tak wielu znakach, dopiero teraz
zaczynam wierzyć. Nie mogę na siłę tkwić w przeszłości, bo ją
przepracowałam, nie schowałam jej ponownie, wywaliłam wszystko,
chowanie daje większy bałagan. I nie wystarczy iść do spowiedzi, to
nie załatwi wszystkiego, trzeba sobie przebaczyć, trzeba popracować
nad tym, ale wyjście z tego za życia jest możliwe.

pozdrawiam
monika

[nati1011]

Monika masz maila na priva

[8margarita8]

mysle,ze ci ktorzy na sile manipuluja innymi sami nie pogodzili sie
jeszcze ze soba.teoria a doswiadczenie to dwie rozne
rzeczy.czlowiekowi nalezy przedstawic perspektywy i dac wybor,wtedy
moze on uzyc wlasnej woli.co do aborcji to za nie jestem,ale jesli
czlowiekowi to potrzebne,zeby mogl isc dalej?dlaczego mu to odbierac?
i to nie jest tak ze cos z gruntu jest czy nie jest zle.zalezy jak
sie tego uzyje.samej aborcji mozna zalowac,jak najardziej,ale nigdy
tego czego sie czlowiek o sobie w jej wyniku dowiedzial.

ja tez nie mielam cieplego,bezpiecznego domu ale nikogo nie winie i
uwazam,ze najgorsze co mozna zrobic kobiecie po aborcji to trzymac
ja w poczuciu winy i wmawiac ze cos jest z nia nie tak.gdyby mogla
zrobilaby inaczej,zawsze kazdy z ans robi najlepiej jak moze.

mam wrazenie ze na tym forum po aborcji konieczne sa potezne wyrzuty
sumienia i karanie siebie.nie tedy droga.aborja sama w sobie jest
wielka autoagresja ale nie kazdy musi sobie wyrzucac do konca zycia-
dodatkowo

[mamaanieli]

a weź zacytuj wypowiedzi, ktore wedlug ciebie wpedzają w poczucie
winy? bo jestem tu piec lat ponad,a nie kojarze za bardzo. oczywiscie
pomijajac wariatki, ktore czasem tu zagladają.

[incognito.x]

Dla mnie to, co tu piszesz jest straszne

co do aborcji to za nie jestem,ale jesli
> czlowiekowi to potrzebne,zeby mogl isc dalej?dlaczego mu to
odbierac?

człowiek może potrzebować zabić drugiego, żeby iść dalej??


> i to nie jest tak ze cos z gruntu jest czy nie jest zle.zalezy jak
> sie tego uzyje.

Owszem. są rzeczy z gruntu złe i nie ma znaczenia, jak się tego
użyje. Jedną z takich rzeczy jest morderstwo.

samej aborcji mozna zalowac,jak najardziej,ale nigdy
> tego czego sie czlowiek o sobie w jej wyniku dowiedzial.

Ale ta wiedza kosztowała czyjeś życie! Po pierwsze, może ta cena
była za wysoka, a po drugie nigdy nie wiesz, czego byś się o sobie
dowiedziała, gdybyś urodziła.

[8margarita8]

nie mam na mysli kogos konkretnego mowiac o poczuciu winy,po prostu
tak mi przyszlo,bo nauczeni jestesmy sluchac innych nie siebie.

moze to dlakogos straszne co pisze,ale przeciez wszystko co mamy
mamy od <<boga>> niewazne kto w jakiego wierzy,czemu tak dzielic na
dobre i zle,skoro wszystko i tak pochodzi z jednego zrodla?
przewaznie zycie przybiera kolory szarosci,prawie nigdy nie jest tak
ze cos jest tylko czarne albo tylko biale.

moze mamy ten wybor po to aby samemu w doswiadczeniu,na wlasnej
skorze przekonac sie kim naprawde jestesmy?a czym nie jestesmy,albo
decydujemy sie wiecej nie byc.

gdybym urodzila zapewne tez duzo bym sie dowiedziala, to prawda,taka
jest cena wyboru,teraz to wiem i zal mi troche, ale wybieram cieszyc
sie tym co jest zamiast martwic sie tym czego nie ma,czy tak nie
lepiej zdrowiej,przyjemniej.

ja rozumiem,ze sa kobiety poddaja sie aborcji nie myslac czym jest i
sa takie ktore cierpia potem uswiadomiwszy to sobie,ale czy naprawde
uwazacie ze musza byc glebokie ,dlugo gojace sie rany?mnie najwiecej
ulgi daje zrozumienie rzeczy czlowiek cierpi i walczy dopoki nie
rozumie.czy naprawde wydaje sie wam,ze przeciez Bog wspanialy i
doslonaly moglby stworzyc swiat niesprawiedliwym?

Czy to moze czlowieka waskie postrzeganie zawodzi???

[nati1011]

Bóg dał ludziom wolną wolę i rozum. NIe jesteśmy marionetkami
wszechświata. Sami podejmujemy decyzje - złe lub dobre. Rozum mamy
od tego by rozpoznać co jest złe a co dobre.
Sa sytuacje, gdy kobieta jest pod taką presją otoczenia, ze aborcja
wydaje sie, że jest najlepszym rozwiazaniem. Ale to nie zmienia
faktu, że sam czyn nadal jest zły.



,czemu tak dzieli
> c na
> dobre i zle,skoro wszystko i tak pochodzi z jednego zrodla?

Jest dobro i jest zło. Pierwsze pochodzi od Boga, drugie od Szatana.
Od ciebie zależy kogo wybierzesz.

[wiesia140]

Margarita pamiętaj ,że nie tylko Bóg tu działa. jest też zła strona
mocy nie zapomnij o tym i to właśnie ona powoduje ,że niektóre sytuacje
są szare , a nie czarno-białe. Kończmy tą dyskusję o Bogu , bo nas
moderator wytnie. Aborcja jest złem , chociażby ,że z jej powodu nie
pojawi się na świecie jakiś człowiek. A i żeby było jasne buddyści (
trącasz o buddyzm) też nie popierają aborcji , chociażby z racji stanu
bardo.

[8margarita8]

a skad pochodzi szatan?
buddysci nie popieraja aborcji,prawda,mowia zeby jej nie stosowac.
tylko na ziemi jestesmy po to zeby zyc i uczyc sie jak byc
<<dobrym>>czlowiekiem.moim zdaniem aborcja nie powinna nigdy miec
miejsca,ale niestety poki ludzkosc jest na tym poziomie rozwojr
rzeczy maja sie tak jak sie maja.dluga jeszcze przed nami droga.
i co to za wybor i wolna wola kiedy mowi sie dziecku wez jablko,jest
pyszne,a nie jedz cytryny bo nie bedzie ci smakowala?

[iktoto]

margarita, bardzo dużo jest racji w tym co piszesz. mam na myśli dwa
ostatnie posty

każda z kobiet ma inny czas traumy.

nieraz nie zdajemy sobie sprawy jak łatwo można zmanipulować
drugiego człowieka bez świadomości, że jest to manipulacja.

a dlaczego moderator miałby wykasować posty, skoro margarita pisze w
swoim wątku przez siebie założonym, nawet jeśli są nie na temat???
to jest Jej wątek

[8margarita8]

forum zbacza w strone religii katolickiej,ktora z bogiem i prawdziwa
duchowoscia niewiele ma wspolnego.zdolnosc do slepej wiary <boga>
ktorego ktos osmiela sie reprezentowac tu na ziemi jest dla mnie
czyms przerazajacym.
co do boga,dobra i zla jak ktoras z kobiet wczesniej
napisala,prawda jest wyryta w sercu i nasza odpowiedzialnoscia jest
sie do niej dokopac.tez tak uwazam.odpowiedzialnoscia przed samym
soba.

trafilam gdzies na post w ktorym bylo napisane ze jedna z dziewczyn
zaszla w ciaze 4 miesiace po aborcji,chcialabym sie dowiedziec jak
wplynelo na zycie kolejne dziecko i jak wczesniejsze doswiadczenia
wplynely na malucha.i czy w ogole jest to widoczne?

[wiesia140]

Margarita , a kto ci tu reprezentuje Boga? Skąd wiesz , która duchowość
jest prawdziwa , jesteś Bogiem ,żeby to rozróżnić? Tylko On może
stawiać taką diagnozę.

[8margarita8]

tu Boga nikt nie reprezentuje,chodzi mi o ksiezy ktorzy siebie maja
za przedstawicieli boga.bylam u takiego jednego ostatnio.i wiesz co
wiesiu?chcial mi dac rozgrzeszenie,zebym tylko wiecej bez slubu nie
wspolzyla.powiedzial<<bog jest milosierny i ten bog ci zaraz
wybaczy>>jak mnie slyszysz.przepraszam ale czegos tu nie rozumiem.

[nati1011]

8margarita8 napisał:

> forum zbacza w strone religii katolickiej,ktora z bogiem i
prawdziwa
> duchowoscia niewiele ma wspolnego.zdolnosc do slepej wiary <boga>
> ktorego ktos osmiela sie reprezentowac tu na ziemi jest dla mnie
> czyms przerazajacym.

Masz prawo nie wierzyć, nie rozumieć, czuć przerażenie... ale nie
masz prawa oceniać, czy religia katolicka ma coś wspólnego z Bogiem
czy nie. A już tym bardziej nie wolno ci obrażać osób wierzących.

Czy ktoś cie tu do wiary zmusza, że reagujesz taka agresją?

I przypominam, to nie jest forum religijne. Dyskusje światopogladowe
prosze prowadzić gdzie indziej.

[8margarita8]

nati wiara a zrozumienie to dwie rozne rzeczy
jak sie nie rozumie to wtedy mozna wierzyc.
a jak sie rozumie to nie trzeba juz wiary bo czlowiek wie,a to
kolosalna roznica

[forum_aborcja]

> a jak sie rozumie to nie trzeba juz wiary bo czlowiek wie,a to
> kolosalna roznica

Rozumieć nie oznacza wiedzieć, a rozum nie wyklucza wiary.

[8margarita8]

rozum nie wyklucza wiary,tak.
ale niemozliwym jest rozumiec(wiedziec) i wierzyc w jedna i ta sama
rzecz.to roznica

[iktoto]

ja pisałam, że prawdę mamy wyrytą w sercu, Biblia mnie olśniła w tym
względzie

Margarita

[forum_aborcja]

Posty obrażające wierzących będą usuwane bez ostrzeżenia.

[8margarita8]

nie bylo moim zamiarem obrazac kogokolwiek.
a jesli ktos tak to odebral,coz?
prawda nie boi sie krytyki...

[wiesia140]

Masz rację Prawda krytyki się nie boi , ale nie wartościuj , która wiara
jest dobra , a która nie , to podstawowy błąd ludzi i zarzewie wszelkich
konfliktów na tle religijnych. Podajmy sobie ręce na zgodę i koniec.

[8margarita8]

nie wartosciuje wiesiu nie o wiare chodzi,bo to moim zdaniem jak z
jezykami,zaden nie jest gorszy,po prostu rozne sposoby komunikowania
sie.a czy sie dogadasz?to inna rzecz.ponioslo mnie moze troche
zawiodlam sie na tym ksiedzu.potraktowal sprawe bardzo lekko,mam
nadzieje ze po prostu zle trafilam

[8margarita8]

poczulam sie jakby chcial mnie kupic.a nie o to przeciez chodzi.

[wiesia140]

może nie miał zbyt wielkie doświadczenia, nie raz jest tak ,ze mówimy coś ,
co jest inaczej rozumiane niż byśmy chcieli

[8margarita8]

wiesiu ty masz chyba doswiadczenie,
chce kolejnego dziecka,czy czulas ze spokojem ze juz pora czy
aborcja pozostawila u cieb jakis strach o ciaze i dziecko,o to czy
wszystko bedzie ok?
troche sie boje.

[wiesia140]

Przykro mi na to ci nie udzielę odpowiedzi , nie miałam aborcji, choć
było nie daleko, napisz kizdam , ona zaszła szybko w ciążę po aborcji

re

[8margarita8]

dzieki.pomylilo mi sie to nowakowa jest w ciazy jak sie nie myle

[wiesia140]

Kizdam zaszła cztery miesiące po zabiegu , jej mały ma już chyba cztery
lata, ją też możesz zapytać.

[iktoto]

margarita, jeśli masz w sobie jakiś żal, jeśli jeszcze płaczesz za
tym dzieckiem, jesli chcesz zastąpić tamto dziecko następnym to
chyba lepiej byłoby zaczekać z ciążą.
ja dokonalam aborcji, potem koniecznie chciałam zajść w ciążę, nie
moglam, a jak zaszłam to poronilam, więc odczekalam i znowu zaszlam
w ciążę, jednak farmakologicznie ustabilizowano mi przysadkę, bo
zwariowala od stresu i nie mogłam zajść w ciążę. urodzil się mój
syn, ktory teraz ma 9 lat. dużo musialam nad Nim pracować aby mial
jakieś tam poczucie wartości, wychowując Go, miałam totalny bajzel
poaborcyjny i przedaborcyjny również, nie byłam świadoma, że to wina
aborcji, zamroziłam się na nią, byłam chodzącym nieszczęściem co
niestety miało wpływ na to jak wychowywalam dziecko. teraz kiedy
urodziłam córkę z poukładaną aborcją w głowie, po wywaleniu całego
tego brudu jest fantastycznie, mam miłość, cierpliwość. i oczywiscie
że też czasem wymiękam ale jest inaczej, lepiej, bo dziecko to cud a
nie kula u nogi i należałoby to docenić bo to tak szybko mija a
czas leci szybko. teraz cieszę się, że mogę siedzieć z dzieckiem w
domu, nie przeszkadza mi, że nie wychodzę, po prostu cieszę się, że
mam dzieci. przy pierwszym dziecku było fatalnie, nie potrafiłam dać
miłości, bo jej miałam tyle co kot napłakał. Warto w miarę
możliwości uporządkować swoje wnętrze, wtedy będzie łatwiej w ciąży,
trudniej wtedy nas wystraszyć, trudniej złapać na haczyk, że się nie
uda, bo negatyw ma się do czego przyczepić i wykorzysta to. w pewnym
momencie takie różne sytuacje nie mają na nas wplywu a to może
oznaczać, że aborcja i inne trudne doświadczenia mamy za sobą i
idziemy dalej.
moja ostatnia ciąża była przeleżana, ale było nieźle, miałam jakąś
tam pewność, że będzie dobrze, że uda się, jednak kilka razy padłam
i prosiłam o pomoc, coś jeszcze wyszło.
ten wątek też jest dobry, bo każdy tutaj czegoś się o sobie
dowiaduje, Ty margarita i cała reszta kobiet, włącznie ze mną, tez
pewnych spraw nie rozumiem, trudno mi było zaakceptować, że
dokonałaś aborcji tak późno, musialam to przetrawić, bo mi to
ciążyło, wzbudziło emocje.
kiedy mój syn się urodził i sobie Go tak wnikliwie obserwowałam to
widziałam, ze przeniosły sie na Niego wszelakie negatywne
zachowania, których nie lubiłam u siebie, jednak zaczęłam to
zauważać dopiero kiedy miał kilka lat, a to trzeba od początku
takiego bąbla kochać i poświęcać się mu, on ma się czuć komfortowo,
kilka straconych lat to dużo, ale do nadrobienia także wciąż
nadrabiam

[8margarita8]

wiem,ze pozno.nie chcialam aborcji,bo uwazalam ze jest straszna i
tak sie odwlekalo a im pozniej tym gorzej.
nie placze,nie wiem czy juz czy narazie.
mysle,ze najgorsze bylo dla mnie to wszystko przed aborcja,bo
zrobilam to z pelna swiadomoscia.i do tego jak wtedy uwazalam
najbardziej brutalna metoda,bo bylo juz pozno.
ja strasznie przezylam to przed,teraz jest latwiej,ale jakos
<<nieswojo>>.
nie chce zastapic dziecka,po prostu chce dziecka tak jak chcialam
tamtego,tylko dopadly mnie strachy i powylazily <<demony>>.
nie wiem czy bede gotowa dac ta cierpliwosc.

monika a mozesz mi napisac skad u ciebie wyszlo ze trzeba
wyregulowac przysadke.jakie robilas badania?

[8margarita8]

a jak w zwiazku? czy nadal jestes z tym samym mezczyzna?

[wiesia140]

jak już podejmiesz decyzję to spadaj sobie FSH, TSH i prolaktynę , warto
też przebadać tarczycę, ale przede wszystkim , musisz najpierw być pewna
swojej równowagi wewnętrznej, stres może utrudnić wszystko.

[iktoto]

nie wiem co dzieje się z tamtym mężczyzną, zostawił mnie po aborcji,
stwierdził, ze to nie ma sensu, zresztą przed zabiegiem sensu też
nie było. totalny bezsens.
teraz mam męża i z Nim dwójkę dzieci

[iktoto]

margarita, a czy te <<demony>>, które u Ciebie powyłaziły to się
pochowały czy je przepracowałaś? skoro wylazły to musiały mieć
podłoże podatne

po aborcji ubzdurałam sobie, że napewno będę miała problem z
zajściem w ciążę, przez cały ten stres nie mogłam zajść w ciążę
przez kilka miesięcy, ginekolog skierowal mnie na badania
prolaktyny. okazało się, ze mam hiperprolaktynemie. łykałam pigułki
na jej wyregulowanie. rany już nie pamiętam dokładnie jak to było w
czasie rozłożone, tyle tego było okazało sie jednak, że w ciążę
zaszłam a nic o tym nie wiedziałam bo byłam pewna, że nie mogę mieć
dzieci przez aborcję. Zachorowałam na grypę, ktoś bliski podsunął mi
antybiotyk, łyknęłam, ciąża poleciała, po chorobie okazało się, ze
jestem w ciąży, płód pewnie się uszkodził stąd poronienie samoistne.
Odczekalam kilka miesięcy, wtedy wzięłam leki na wyregulowanie
przysadki i w ciążę zaszłam bez problemu.
robiłam badanie na poziom prolaktyny z tabletką (nie pamiętam jej
nazwy), odchodzi się od jej podawania. poziom wyjściowy prolaktyny
jest dobry, jednak po pobudzeniu przysadki lekiem zaczyna wariować,
a nie powinna, moja wariowała. Lekarze-endo preferują położenie
delikwentki na oddziale i badanie całodobowe prolaktyny.
Przed zajściem w ciążę z Szymonem też regulowalam przysadkę, jednak
ciąża też była za słaba.
Jednak kiedy ureguluesz choć trochę wnętrze to przysadka ucichnie,
stres nie będzie miał na nią wpływu i ciąże będą miały się lepiej.
za chorą przysadką "leci" tarczyca, najpierw przeciwciala wariują,
potem hormony, np TSH. moje powariowały.
teraz zaczyna być dobrze, bez leków zaszlam w ciążę, leki na
tarczycę odstawiłam i jest coraz lepiej.
Dlatego stres, bałagan w nas i ciąża nie idą w parze.

[8margarita8]

nad tymi <<demonami>> to wlasnie pracuje.nie ma z czym czekac.
zaciekawilo mnie to copiszesz bo najwidoczniej tez mi to dolega.to
byla trzecia moja ciaza i zadna wlasciwie nie pojawila sie z
nikad,zanim zaszlam z corka lykalam homeopatie na wyregulowanie bo
pol roku sie staralismy i nic.teraz po akupunkturze.zrobie badania
tak z ciekawosci.bo zaden z ginekologow nie umial powieziec skad PMS
itd.

[iktoto]

gdybyś miała pozytywny wynik z tą prolaktyną to może oznaczać że
masz jakiś nieuregulowany dłuższy stres, który trzeba przepracować.
a może tylko Ci się wydaje, że masz całą przeszłość poukładaną a coś
zepchnęłaś, zeby było łatwiej żyć?
chyba, że problem tkwi gdzie indziej?
a może nie ma problemu?
to test bodajże z metoklopramidem czy jakoś tak, łykasz tabletkę i
kwitniesz 2 godziny
a tarczycę masz zdrową? ponoc jest tak, że TSH, T3, T4 są w porządku
a przeciwciala już wariują, moje przy normie do bodajże do 5, były
powyżej 1000, niemierzalne a hormony jak najbardziej prawidłowe
wartości. Organizm zwalczał sam siebie, chyba miał mnie dość?

[wiesia140]

Musisz się wyciszyć , stres nadmiernie pobudza przysadkę i rozregulowuje
cały układ hormonalny, a jak przysadka jest rozregulowana to i tarczyca szaleje.

[wiesia140]

masz priv

[nowako-wa]

a najważniejsze pytanie na które musisz sobie odpowiedzieć- co się zmieniło w Twoim życiu że dla tamtego dziecka miejsca zabrakło a teraz jest...
bo jeśli ty chcesz- to może być zwykła "zachcianka" , wynagrodzenie i zadoośćuczynienie za zło aborcji...
Co chcesz zaoferować temu dziecku? Czy partner też tego chce? Czy maz warunki ? A chyba dobrze kojarzę ze masz córeczkę- jaką masz więz z nią?

Dziecko powołać na świat to olbrzymia odpowiedzialność...
i nastaw się na lęk , bo będzie Ci pewnie towarzyszył od początku do konca...
Ja pomimo iż naprawdę wspaniale czuje się w tej ciązy i fizycznie i psychicznie to nawet schudłam prawie dwa kilo na finiszu , bo stres żeby było dobrze zjada mnie od środka- i wciąż dzwigam bagaż aborcji i przedwczesnego poprzedniego porodu. To się da przerobić i zaakceptować - a dzwigać trzeba...

ps. ja nie miałam żadnych problemów z zajściem - ale zajść to dopiero początek- donosić i urodzić zdrowe dziecko...to długa i wyboista droga .

[stokrotka13.net]

Moglybyscie dziewczyny napisac cos wiecej o tym wariowaniu
przysadki,prolaktyny,wariowaniu przeciwcial i tarczycy,jak to
organizm sam siebie zwalczal?Monika,Ty z racji tego, ze sie leczylas
znasz wytlumaczenie od lekarza pewnie, a Wiesia Ty sie znasz z racji
zawodu,jesli dobrze pamietam.Bardzo mnie to zainteresowalo,o co to
chodzi z tym stresem i wariowaniem przysadki.Mysle, ze nie tylko
mnie to interesuje, a jesli tu na forum nie za bardzo mozna, to moze
na priva.

[8margarita8]

wiesiu wyslslam ci adres mailowy

[wiesia140]

dobra

[iktoto]

Po co na priva, nie piszę nic strasznego ani intymnego

żeby mieć zdrowszą tarczycę warto wyrażać swoje uczucia, nie należy
dusić się w sobie, nie warto dusić emocji w sobie, należy mówić,
krzyczeć, byle wyrzucać z siebie.
Warto pokochać siebie, wtedy organizm nie będzie zwalczał siebie, bo
i po co, skoro duszy jest z nami dobrze.
Warto iść drogą Miłości, warto oczyszczać się, dochodzić do prawdy o
sobie, przerabiać negatywne schematy.
Przysadka jest delikatna, stres powoduje, że ona słabnie, jest zbyt
aktywna, dlatego warto dochodzić do sedna stresu, żeby go pokonać.
Można to wszystko regulować lekami, ale czy na dłuższą metę ma to
sens?

[8margarita8]

nie ma sensu,czasem pozwala sie jednak wyrwac z blednego kola.
a potem to juz tylko praca...

[8margarita8]

a tak w ogole to madrze prawisz Monika.
podoba mi sie,sama bym tego lepiej nie ujela.

[wiesia140]

Leki dają największe efekty w połączeniu z tym , o czym mówi iktoto.
Nad rozładowaniem silnego trzeba popracować , dotrzeć do źródła tego
stresu , nie jest to przyjemne , ale koniecznie, bo jeśli to jest tylko
stłumione , to może wyłazić w najmniej oczekiwanej chwili. Warto uwolnić
swoje emocje , przyjrzeć się sobie i całej sytuacji, swojemu partnerowi
również i wyciągnąć wnioski .Wiem ,ze może nie czas na to , ale
warto byłoby się zapytać partnera ( jeśli nadal chcesz z nim być ) ,
czego się bał ,że uciekł w aborcję, może czegoś bał , coś się stało
w jego dzieciństwie . warto się zapytać , jeśli planuje się mieć z
nim jeszcze dziecko , bo sytuacja może się powtórzyć.

[8margarita8]

On sie dopiero zaczyna otwierac.musze byc delikatna bo sie latwo
zamyka w sobie.ciezko z nim,przyznam.jest wrazliwym czlowiekiem ale
stara sie tego nie pokazywac.chyba ja jedyna mam jakis <<dostep>>do
jego wnetrza.to wszystko naprawde jest trudne.
szkoda,ze wczesniej tu nie trafilam,podejrzewam,ze nadal bylabym w
ciazy.

[wiesia140]

mam dzieci to ci powiem ,ze dziecko skutecznie obnaża wszystkie nasze
braki emocjonalne , zaszłości z domu rodzinnego , więc najpierw
uporządkujcie siebie, obydwoje ,warto chyba ,żeby wasze dziecko czuło się
kochane w pełnym słowa tego znaczeniu?

[wiesia140]

pełną to znaczy mądra bez przenoszenia swoich leków , czyteż oczekiwań na
dziecko.

[iktoto]

nikt nie mówił, że będzie łatwo.
Ale jakie mogą być piękne owoce, kiedy mąż się oworzy

[wiesia140]

i dla tych owoców warto się wysilać.

[8margarita8]

przepytalam go na te okolicznosc wczoraj wieczorem bez owijania w bawelne i o
dziwo mogl rozmawiac.daleka droga przed nami.....

[wiesia140]

Daleka droga , ale pierwsze kroki już na niej stawiacie, to dobrze , oby
tak dalej... Nikt nie obiecywał ,że tu będzie łatwo, ale im większa
trudność , tym większe zadowolenie , jak się ją pokona.

[iktoto]

nie kapuję. to chyba dobrze, że mógł rozmawiać

[wiesia140]

Iktoto to zależy jeszcze co powiedział. Najważniejsze ,że rozmawia nie
ucieka przed trudnym tematem.

[iktoto]

ech, ci mężczyźni, jak to dobrze, że są

[8margarita8]

odpuszcze sobie dziecko na razie,faktycznie lepiej poczekac,bo on
chce ale nie w ten sposob w jaki ja bym chciala,zeby on chcial
tzn.chcial tak od serca,a nie tylko nie mial nic przeciwko.chyba
bylam dla niego zbyt lagodna.macie racje,ze dla tych owocow warto
poczekac