vader_2
27.09.04, 17:12
ZRUDNA KERMUŠA
Z luda
Ha cyła wjes so schadźuje dźe rej′wać na kermušu.
Haj dźens′ so wšitko zraduje, ja želu lubu dušu.
Hdźež wšitke dźensa holcy su, njej′ pódla moja Hanka.
Ach jeje swĕrnu wutrobu row ćĕmny hižo zamka.
Na njedawno so hišće ja z njej wjerćach wokoł′ meje.
Ze spĕwom žortom, hač bu ćma naj′ wozbožachu reje.
Ha ze wšĕm spĕchom, kłobučk mi wza jejna ručka bĕła,
Bant zeleny mi na njón zwi, so lubje na mnje smĕwa.
Nĕt njesmĕš wjace banćiko mi za pychu wostać,
Nĕ, tebje, čorny šlewjero, mój kłobuk dyrbi dóstać.
Wĕnc wulki drohi powĕsnu do cyrkwije k dopomnječu.
Bant zeleny jom wobwiju, wšo k jeje wopomnječu.
Hdy Bóh tón knjez mje wotwoła, štó móže mi to powĕsć.
Ach hdy by wón chcył do njeba, mje k mojej Hance dowjesć!
Cała wieś się schodzi, tańczyć na odpuście.
Tak, dziś się wszystko raduje, ja żałuję kochaną duszę
Gdzie wszystkie dziś dziewczyny są, tam nie ma mojej Hanki.
Ach, jej wierne serce grób ciemny już zamyka.
Niedawno jeszcze wirowałem z nią wokół majowego drzewka.
Śpiewem, żartem gdy zmierzchało, uszczęśliwiała mnie na tańcach.
Pośpiesznie mój kapelusik wzięła jej rączka biała,
Wstęgę zieloną do niego mi doczepia, miło się uśmiecha.
Teraz nie śmiesz wstążeczko być więcej mi ozdobą.
Nie, ciebie, mój kapelusz, czarna wiedźma musi dostać.
Wieniec wielki, drogi zostawię w kościele dla wspomnienia.
Wstęgą zieloną go obwinę, wszystko ku jej pamięci.
Gdy Bóg ten Pan mnie odwoła, kto może mi to powiedzieć.
Ach, gdyby on chciał do nieba, do mojej Hanki mnie dowieść!
www.serboluzycanie.eurotel.net.pl/awfulteksty.html
