Szukam.

[listopad02]

Prawdziwych przyjaciół.

[cornelli]

A Ty? Czy potrafisz być prawdziwym Przyjacielem?

[listopad02]

Dobre pytanie.
Wiesz, staram się i próbuje.
Jeżeli ktoś z bliskich znajomych poprosił mnie o jakąkolwiek pomoc to nie odmawiałem, czas też zawsze znajdowałem itp.
Myślę że zawsze się można starać.
Ostatnio jednak jestem coraz mniej ufny wobec ludzi.
Mocno odczułem chimeryczne zachowania znajomych, ciężko mi.
Pewnie podobnie jak w piosence Maleńczuka "przyjaciele", ktos sobie o Tobie przypomina, gdy jest mu źle, rozstał sie z kimś, potrzebuje czegoś itd., a gdy wszystko idzie normalnie to nie istniejesz, w końcu z pewną goryczą wycofujesz się z takich relacji, bo się nie da, lub ograniczasz.

[cornelli]

www.youtube.com/watch?v=u6mLlzGCbt4
Z przyjaźnią jest tak samo jak z miłością - jest darem, który rzadko otrzymuje
się od losu. I dlatego tak bardzo boli, gdy okazuje się nie do końca prawdziwa.
Zawieść się na Przyjacielu chyba nie można.. A może zbyt wiele oczekujemy od
przyjaciół? Przecież to też są zwyczajni ludzie - z lepszymi lub gorszymi dniami.
Wiesz, Listopadzie? Czasami wydaje mi się, że przyjaźń to pojęcie mocno
przereklamowane. A może się mylę?
W każdym bądź razie na pewno warto próbować odszukać w tłumie tych, których
można będzie nazwać Przyjaciółmi

[listopad02]

Nie wiem czy mocno przereklamowana jest przyjaźń
Ja nie oczekuje niczego wielkiego, po prostu wystarczy mi jak z kims spedze dobrze czas, zjem cos wypiję. Najbardziej nie lubię ściemniaczy, czuję gdy ktoś coś ukrywa, nie jest szczery. Wtedy nie jest fajnie.
To szukanie nie jest takie proste, pewnie gdzies pojawiaja się jakieś mechanizmy obronne, stronienie od innych.
Ty Cornelli masz przyjaciół?

[cornelli]

Jestem samotnikiem. Jeśli jest gdzieś ktoś, kto uważa mnie za przyjaciółkę, to
jestem szczęściarą. Mam kilku znajomych. Nigdy nie pytałam kim dla nich jestem.
Staram się być pomocna. Czy ja kogoś uważam za przyjaciela?
Tak, jest ktoś taki, którego nazywam też Przyjacielem.
Przyjaciel to wielkie zobowiązanie. Być przyjacielem to dawać siebie dużo
bardziej aniżeli w miłości, bo bez oczekiwania na wzajemność. Przyjaciel wie,
kiedy jest Ci potrzebny i w jaki sposób. Przyjaciela nie musisz prosić o to,
żeby był. On chce być. Zawsze i mimo wszystko.
Przyjaciel to jak główna wygrana w Lotto.

[listopad02]

Ja mam jedna osobę, z pośród innych znajomych, którą nazwałbym przyjacielem, a może blisko tego.
Faktycznie, potrafię wiele dla tej osoby zrobić i poświęcić, lubię jej sprawiać jakies drobne niespodzianki, ale ta przyjaźń jest coraz trudniejsza, coraz mniej ufam.
Dlaczego jesteś samotnikiem?, to... niebywałe, ja bym tak nie mógł się zdeklarować. Nie potrafiłbym.

[cornelli]

No tak... mówi się, że bez zaufania nie ma przyjaźni. Ale ja JUŻ wiem, że nawet
jeśli są chwile, gdy nie bardzo się wierzy, kiedy nachodzą wątpliwości, to taki
czas mija. Nie znam pojęcia bezgraniczne zaufanie.
Chociaż, gdybym tak potrafiła, byłoby mi o wiele łatwiej w życiu.
Trzymaj się tej przyjaźni, pozwól się jej rozwijać. Kiedyś marzyłam o wielkim
gronie przyjaciół. Dziś dziękuję losowi za jednego. Bo to fart mieć Przyjaciela,
wiesz?
Listopadzie, nie mógłbyś się tak zdeklarować, bo nie jesteś samotnikiem
Kiedy człowiek zaczyna się czuć we własnym towarzystwie dużo lepiej, niż w
jakimkolwiek innym, to znaczy, że niewiele mu brakuje do zamknięcia drzwi. Może
dlatego tak wiele dla mnie znaczy przyjaźń z kimś, kto wciąż i wciąż otwiera
moją samotność. Bo ona jest we mnie, nie wokół mnie.

[listopad02]

Piszesz, ze to fart, dar, a jak kogoś los tak nie obdarzy Myslę,
że fart...kiedy spotka się takich ludzi, często można ich mijać.
Nie marze o wielkim gronie, bo wiem że to nierealne, nie da się
poświęcic tyle czasu innym, mniej osób może powodować że możemy
bardziej i więcej zaangażować.
Nie chciałbym być samotnikiem i to nieludzkie, tak żyć, tak myślę,
tak jak nieludzkie jest picie zbyt dużych ilości kawy itp.
Podoba mi się... samotność, chyba zawsze jest w nas, ta jest
najbardziej trudna, niezrozumiała, a prawdziwy przyjaciel to właśnie
taki przy którym ona znika. Może to chodzi o pewien rodzaj
nieśmiałości emocjonalnej.

[elcia64]

Cześć! Mam chwilami podobne odczucia. Ja zawsze staram się pomagać najbliższym znajomym, czy też tym , których uważam za przyjaciół.Może ich przyzwyczaiłam, że wystarczy jeden telefon i robię co mogę. Niestety z drugą stronę działa to różnie, a dochodzi do tego ,że odzywają się tak naprawdę wtedy, gdy mają interes.A mnie chwilami dokucza samotność i mam potrzebę zwykłych spotkań, rozmów, spacerów. Rozumiem że każdy ma swoje życie, rodzinę , pracę, itp, brakuje czasu na własne sprawy, a co dopiero cudze. Pozdrawiam

[listopad02]

Ja raczej nie odczuwam, a po prostu widzę, ktoś mowi co innego, a co innego robi. Najgorsze i najbardziej trudne jest własnie to, że ktos sobie przypomina o Tobie gdy czegoś potrzebuje, wtedy czujesz się koszmarnie, bo uswiadamiasz sobie, że tak naprawdę ktoś nie miał ochoty zobaczyc ciebie, porozmawiać.

[kawamija]

hmmm............jak czytam o szukaniu zawsze zapala mi sie czerwone
swiatło..........bo jakiś mam taki wewnętrzny dyskomfort w kwestii
poszukiwań.......jakiegoś programowego działania, selekcji i
wybierania ludzi niczym towaru w sklepie....to pewnie dziecinne...ale
stosuje własciwie jeden jedyny wyznacznik: czy czuje sie swobodnie,
dobrze i naturalnie w towarzystwie danej osoby.....a czy z tej
znajomości może wyjść prawdziwa przyjażń............odpowie czas.

-*-*-*-
....żyj z całych sił i uśmiechaj się do ludzi.......bo nie jesteś
sam.....

[cornelli]

Masz rację, Kawo Ale wydaje mi się, że Listopad, podobnie jak ja, użył słowa
"Szukam" w przenośni. Warto mieć szeroko otwarte oczy, to wszystko
Równie dobrze można napisać: "Chcę"

[listopad02]

Wiesz Kawo, wydaje mi się, że ludzie którzy mówią, że nie maja przyjaciół, przekazuja cos podobnego, są podejrzani, to świadczy o ich brakach, nie wiem, niedoskonałości charakteru itd.
Ja nie wybieram kogoś, spotykam ludzi, rozmawiam.
Spotkałem sporo osób przez sieć, kiedyś, i nigdy nie prosiłem nikogo o jakies zdjęcia itd. zawsze w ciemo i to jest miłe, chciałbym poznawać ludzi prawdziwych tacy jakimi są.

[altea7]

Listopadzie, przyjaźń rodzi się latami, podobnie jak miłość i podobnie jest
rzadko spotykana. Nie da się znaleźć przyjaciół. To najczęściej przypadek, że
spotykamy kogoś, kto staje się nam bliski, a my jemu. Ktoś kto jest, mimo dobra
i zła.
Na kawę można pójść z kimkolwiek, w biedzie pomoże tylko przyjaciel.

A tak w ogóle to witam pourlopowo

[listopad02]

Witam przedurlopowo
Wiem, ze nie znajduje się ot tak, ani nie buduje zaufania ot tak.
Napisałem tego posta, gdyż ostatnio coram mocniej zawodzę sie na ludziach których dobrze znam, i dla których wiele robiłem.

[altea7]

Zazdroszczę Jeszcze bym poleniuchowała
Może napisze coś niezbyt pochlebnego, ale może to i dobrze, że się rozczarowałeś
już teraz. Tym łatwiej będzie Ci przekonać się, na kim możesz polegać. To cenna
wiedza. Lepiej mniej a intensywniej
Miałam kiedyś, jak myślałam przyjaciółkę, taką od dziecka. Zawsze razem, mimo
różnych dróg życiowych. Jakoś tak się działo, że to ja byłam, gdy byłą potrzeba,
znajdowałam czas, pomagałam itp. Niestety, działało to w jedną stronę, w chwili
gdy była mi potrzebna nie było jej. Przeżywam to bardzo. Dziś myślę, że dobrze
się stało. Wiem, że nie było to coś, po czym warto rozpaczać. A żal własnych
rozczarowań i tego, że tak bardzo się pomyliłam... Życie, wciąż się uczymy.

[listopad02]

Ja chyaba niepotrzebnie wszedłem drugi raz do tej samej wody.
Wiesz Altea zauważyłem jedna rzecz, nie ufam ludziom, którzy mowia że maja duzo znajomych i przyjaciół, bo wiem ze nie da się tak rozdysponować czasu, mysli itp. aby faktycznie być dla drugiej osoby.

[altea7]

Listopad, masz nauczkę. Nie wolno nie ufać ludziom. Zdarza nam się sparzyć, ale
to pozwala oddzielić prawdę od fałszu. Jak inaczej wiedzielibyśmy, że warto?
Potrzeba też trochę zrozumienia dla innych To praca i to dość ciężka.

[evikon]

...."Ja nie oczekuje niczego wielkiego, po prostu wystarczy mi jak z kims spedze
dobrze czas, zjem cos wypiję...."


Dla mnie to zdanie nie określa przyjaźni, to tylko znajomość. Przyjaźń to dla
mnie zupełnie coś innego. Mam przyjaciółkę od czasów dzieciństwa. Spotykamy się
rzadko, ale wiemy że gdy tylko jedna drugiej jest potrzebna to jesteśmy natychmiast.

[altea7]

Evikon, mam wrażenie, że coraz bardziej brakuje nam właśnie znajomych. Nie ma z
kim wyjść do kina, na kawę, czy gdzieś tam. Starzy przyjaciele i znajomi mają
swoje sprawy i trudniej się spotkać.

[listopad02]

Właśnie mi chodziło o te potrzeby, że z tak zwanymi przyjaciołmi nawet ciężko mi sie umowic na takie zwykle spotkanie.
Oczywiście umawiaja się, tylko bardzo często im sie odmienia... siedzisz sobie w miejscu, czekasz, a ktos mówi, ze nie przjdzie, sytuacja sie powtarza, ludzie nie odbiora telefonu, lub mowia że zapomnieli zabrac itp. Czym wiecej takich sytuacji tym bardziej dostrzegasz, że to tylko farsa.

[altea7]

Z tego, co piszesz, to nie są ani znajomi, ani tym bardziej przyjaciele.
Odwołanie umówionego spotkania powinno być uzasadnione naprawdę ważnym powodem.
Jedyne co mi przychodzi do głowy to propozycja rozejrzenia się za kimś, kto
doceni Ciebie i czas spędzony z Tobą. Na pewno są takie osoby, tylko trzeba
otworzyć oczy na innych.

[evikon]

Takie osoby trudno nawet nazwać bliskimi znajomymi

[evikon]

Czytając te posty doszłam do wniosku że ja nie chcę przyjaciół (w moim
znaczeniu), nie potrafiłabym się już chyba przed nikim tak naprawdę i do końca
otworzyć, już nie. Ale brakuje mi znajomych, mieszkam w małym mieście
(sprowadziłam się tu dość dawno ale tu nie uczyłam się, tu nie studiowałam).
Większość osób które znam pozostaje w bardziej lub mniej udanych związkach
małżeńskich (każdy ma problemy), a ja jako "panienka" z odzysku....no cóż różnie
to bywa. Lubie się "włóczyć" gdzieś pojechać, coś zobaczyć, często robię to
niestety sama bo trudno jest znaleźć bratnią duszę o podobnych potrzebach. Tak
więc "zgłaszam" zapotrzebowanie na dobrych znajomych, którzy mają wolny czas i
chęć wyrwania się z czterech ścian.

[altea7]

Evikon, myślę, że to nie do końca tak. Mamy w sobie potrzebę bycia z kimś,
dzielenia się dobrym i złym. Małymi, codziennymi sprawami.
mam podobnie, lubię się włóczyć, a że nie zawsze jest z kim, to włóczę się sama.
Niestety. Choć czasami smutno, bo nie ma z kim powspominać. Może nie tylko
Warszawiacy będą się spotykać )

[zarovich]

No to ja mam dość podobnie. Znajomi zajęci własnymi sprawami a prawdziwy
przyjaciel, lub przynajmniej naprawdę dobry znajomy jakoś się nie trafił.
Różnica jest tylko taka że nie mieszkam w jakoś szczególnie małym mieście

[czarny.onyks]

dlaczego nie macie wizytówek kochani moi?;>
łatwiej wtedy znależc bratnie dusze blisko swojego miejsca zamieszkania...

skąd Ty jesteś evikon?

[salsa13]

Onyksie
mam i nic

[czarny.onyks]

ja bym się chętnie z Tobą salso spotkała)
tylko czym godna?;P

bo ciekawiej byłoby z jakims miłym brunetem;D

[salsa13]

hmmmm
wolisz spotkanie z brunetem i pewnie wieczorową porą?
To zetnę kudły i się farbnę na brunetowo
Bardzo chętnie przyjadę tylko jeden mały niestety problem
musiałoby to być nie bardzo wieczorową porą, ostatnio nie znoszę prowadzić w
ciemnościach
Ewentualnie jeśli kto jeszcze chętny i zorganizujemy jakiś nocleg, to nie ma sprawy.

[czarny.onyks]

myślę,że jakoś przeżyję brak bruneta

[listopad02]

Evikon,dobrze to napisałaś.

[leito170]

Samotność coraz bardziej Ci doskwiera?
Czujesz, że nadszedł czas na miłość i spotkanie z kimś wyjątkowym?

Może właśnie dziś odmieni się Twoje życie.

Nie zwlekaj!
iduo.pl

[tapatik]

A gdzie się schowali?

[srebro66]

Przyjaciel, to ktoś kto wie o Tobie wszystko, a i tak cię lubi....

[listopad02]

Tak, masz rację.

Ambiwalencja

[listopad02]

Taka sprzeczność.
I taka przykrość.
Jak zerwać z kims kontakt, z kims znanym od lat, dobra znajomą, która obecnie mi tylko szkodzi.
Z kims z kim już nie możesz rozmawiać szczerze, z kims kto nie słucha, a jak powiesz jakaś szczerą prawdę, swoje obserwacje, widzisz ze ktos popełnia non stop błedy, i nie rozumie, to zaraz obrzuci Cię stekiem wyzwiski itd.
Chyba kiedys dochodzi się do granicy, ze nie możesz się ciagle spalac dla kogoś, ratowac, rozumieć, skoro samemu znikasz w tym i sam się niszczysz, a i tak nikt o Ciebie nie zadba.
Dlaczego ludzie tak wybieraja, ze wolą nowo poznane osoby, które ledwo znaja od Ciebie, kogoś kto jest sprawdzony i zawsze próbował być, nie ma Cię, jestes nieobecny, ale gdy się pojawia problemy, jesteś, bo jestes potrzebny.
To trudne.
Nie wierze chyba w przyjaźnie.

[kawamija]

Listopadzie ostatnie zdanie Twojego postu mam nadzieje ze jeszcze kiedys w zyciu
zmienisz...........

a poza tym.........muszą byc granice "pomagania". spalania sie dla kogoś,
bo.......cos tam powiedziane po raz 77 a nadal bez efektu, oznacza ze
powiedzenia tego po raz 78 spowoduje jedynie ubytek energii u mowiacego i brak
reakcji słuchającego.........ot taki bilans " rozmowy"

a nowe..no coż nowe daje nadzieje................chcemy znów uwierzyć....bo
"trudno nie wierzyc w nic"

-*-*-*-
....żyj z całych sił i uśmiechaj się do ludzi.......bo nie jesteś sam.....

[listopad02]

Nie chce wpadac w teorie spiskowe, ale jak ktoś reaguje biała goraczką na coś, to nie jest fajne, nie wiem, zakłada złą wolę.
I własnie takie roszczenia, dajesz palec, ktos chce wiecej, możesz spróbować, tylko coraz mniej ufasz, jak widzisz że ktos wie lepiej od Ciebie co ty mozesz dla kogos zrobić i ile możesz. Można spróbować wiele, ale to trochę jednostronne, kiedy zawsze Ty się towarzysko "narzucasz" przypominasz o sobie, a ktos o Tobie w sytacjach podbramkowych.
No i jesczze cos innego, trudnego, ludzie z trudna psychika, są naprawde trudni, niektórzy, sam tarce juz granice czy to taki charakter, czy gra, czy problem, prawdziwe, zmyslone.
Dzieki za odpowiedź Kawa.

[kawamija]

dokładnie............cos mi sie wydaje, że Cie siostra wkurzyła

-*-*-*-
....żyj z całych sił i uśmiechaj się do ludzi.......bo nie jesteś sam.....

[listopad02]

Siostra nie, czasem, ale nie. Nie teraz
Ktos znajomy wiesz. Taka osoba, która wydaje mi się ma jednostronne i wypaczone postrzeganie rzeczywistości.
To znajoma, taka dobra znajomość, taka była, ta osoba nie rozumie pewnych rzeczy. A ja juz nie moge na uszach chodzić i rozmawiac jak najdelikatniej bo musiałbym mówic jest dobrze, jak wcale nie jest.
Dam sobie radę, muszę

[kawamija]

znajomości które nas niszczą nalezy skończyć........

wiesz ostatnio zauważam jak ludziom trudno skończyć jakiś etap, zamknąć
drzwi.........
to też ważna umiejętność...........pozwala zacząć nowe....
w miłości na pewno.......
a przyjażn.......prawdziwa nie może niszczyć.....

-*-*-*-
....żyj z całych sił i uśmiechaj się do ludzi.......bo nie jesteś sam.....

[listopad02]

Tak masz rację.
Kiedyś sobie z tym nie radziłem, teraz już nie przejmuje.

Sam

[listopad02]

Sam muszę się naprawić, i starać, aby znaleźć cokolwiek.
Nutka motywacji.

[dona_76]

Jest niby takie powiedzenie: "Umiesz liczyć? Licz na siebie", ale w
niektórych momentach życia jest to strasznie trudne. Mam całkiem
sporą grupę dobrych znajomych, a kiedyś wydawało mi się też, że i
przyjaciół, jednak życie zweryfikowało tą wiarę. Mimo wszystko dalej
wierzę w prawdziwą, taką bezinteresowną przyjaźń i na szczęście są
jeszcze osoby, na których mogę zawsze polegać, czego i Tobie życzę

Nienawiść?

[listopad02]

Nienawiść do ludzi, którzy kiedyś byli blisko, a teraz poznikali, nieważne z jakiego powodu, może z mojej winy.
Coś takiego czuje, czuje żal, ale komu to powiedzieć, im wprost, jak ich nie ma, są gdzieś.
Jak sobie poradzic z nienawiścią, żalem, mysleć o czyś innym.
To się pojawia nagle, przypomina, od razu rozwala i trzeba się starać, aby nie owładnęło całkiem.
(moja psychoanaliza?)

[t.drk]

tę piosnkę juz wrzuacałem na innym wątku... no ale, nie zaszkodzi jak sie powtórzy:

www.youtube.com/watch?v=VcDFfM_dhiQ&feature=related

[raf.1]

Listopadzie, niezwykle trafnie opisujesz pewne hm.. co? Uczucia? Ileż razy
czułem to, o czym piałeś.. Pewne rzeczy są chyba naturalne dla każdego
człowieka.., są jego cząstką, jego niekierunkowaną wynikową. Myślę, że coś Ci
się uda.. Tak, na pewno Ci się uda.. We mnie czasem jest jeszcze nutka goryczy,
odrobinę nieszkodliwej złośliwości, ironii, zadufania. Ale to jest ze mną i było
ze mną od zawsze i cieszę się, że jest to nieszkodliwe i dla mnie samego i dla
innych. Cieszę się też, że jest we mnie miejsce, dla czegoś, co określam mianem
bycia szczęśliwym. Więc jeśli jest tam jakieś miejsce, to może jest też szansa,
że coś przyjdzie, dotknie mnie, ułoży? Kiedy, co, jak i gdzie? Nie dbam już o
to.. "już taki ze mnie zimny drań".

[t.drk]

no tak, listopad dobrze mówisz..i skąd ja to znam?

[listopad02]

Jest miejsce, napewno takie mam, trzeba tylko działać w dobrym kierunku, nie ulegać temu co i tak nic nie daje.
Zmienić kierunek działania, niech będzie tylko jeden, dwa rozbieżne są bez sensu.

[srebrnalza]

ten żal jest.. i jest w pewnym sensie uzasadniony myślę, ale ten żal
najbardziej szkodzi tym co go czują, bo inni już odeszli.. on spala
od środka, ale jaki jest sens dać się spalić?

Cieszę się też, że jest we mnie miejsce, dla czegoś, co określam
mianem
bycia szczęśliwym. Więc jeśli jest tam jakieś miejsce, to może jest
też szansa,
że coś przyjdzie, dotknie mnie, ułoży?
bardzo mi się podoba sposób w jaki to ująłeś.

[enya3]

nienawiść to bardzo mocne słowo czy aby nie za mocne?
jeśli ktoś odszedł z Twojej winy - wyciągnij wnioski na przyszłość
jeśli to była jego decyzja, a nie rozstaliście się w gniewie ..no cóż może za
jakiś czas doceni kim dla niej byłeś, ale wyzbądź się złych emocji bo one do
niczego dobrego nie prowadzą
jak sobie poradzić? hmm nie powiem nic odkrywczego to minie z czasem, przyjdzie
zapomnienie, żal zmaleje
a najlepszym lekarstwem jest zwyczajnie poznawanie nowych osób

[listopad02]

Nowe osoby, lub osoby które są, tylko należy im poświecić więcej czasu.
Najgorsze jak ktoś znika ot tak szybko, nagle i nie można nawet promawiać na koniec, wyjaśnić róznych kwestii, szkoda tego.

[kawamija]

A nie obrazisz się jak powiem Ci co może się wydarzyć póżniej..... ?

Po nienawiści do osoby którą kochałeś przychodzi obojętność, pozwala
Ci myśleć o sobie, dostrzec raz jeszcze czego chcesz i na co już się
na pewno nie zgodzisz....to taki dobry czas.....takiego JA, MOJE,
WIEM....ale może się zdarzyć że Ci co poznikali znów naruszają Twoją
przestrzeń, niby nic już nie chcą ale się pojawiają, niby delikatnie
ale konsekwentnie zabierają czas i myśli....a po co ? echh....uważaj
na pseudopowroty.....idz przed siebie........

pozdrawiam
K.
-*-*-*-
.....a jeśli patrzysz na ludzi z góry leżąc w rowie ????

[listopad02]

Takie zdarzenia też się "przydają", masz rację, czegoś się uczy i coś odkruwa, lub odkryje.
Może własnie warto poczekać w spokoju, niż roztrząsać, no i iść do przodu.

[aglajaaa]

Nienawiść(?)
Tak nazwiemy to uczucie(?) A może jednak poprzestaliśmy na żalu i złości... a
próbujemy tylko nazwać nienawiścią, by było mocniej...

Jak sobie poradzić...
Szukanie przyczyny w sobie pomaga.. pomaga zapaść się zupełnie...
Niby powinniśmy wyciągać wnioski, uczyć się czegoś z własnych zachowań... ale
pomyślmy... taki/taka jestem i chyba takiego mnie poznali i zaakceptowali... no
i co(?) co się stało po drodze? Znów się zmieniam czy z tą akceptacją coś nie tak(?)

Znów rozważania na marginesie, ale to nic... chyba

[kawamija]

nie,nie Aglajaaa....nienawiść dosyć dobrze opisuje co się dzieje gdy
odchodzi od Ciebie ktoś, kogo kochałaś....mniej ważne staje się
dlaczego - tak naprawdę najważniejsze jest ze jednak odchodzi i nie
obchodzi go/ją jak bedzie dalej i co będzie....

Złość/żal....też przychodzą.....a z tym wyciąganiem wniosków to
napisze tak - wierzyłam w to bardzoooooo....ze przemysle, ze juz
bede wiedziała, ze nastepnym razem juz to sobie rozrysuje i wystaczy
sie tego trzymać....ale uwierz mi - życie bywa ciekawsze niz to co
potrafimy przewidzieć i znow, i znów trzeba sie zastanawiać i
odpowiadać, i uczyć się.....

[rozmowy_w_sieci]

Tak się nie da. Pewnych ludzi dopiero po jakimś czasie możemy określić mianem
przyjaciół.

[listopad02]

Wiem, sporo czasu i rozmów.
Trzeba wiele.