sterylizacja, czy najpierw potomstwo?

[Gość: jenny]

Jak to jest? Miałam psa i pamiętam, że mówiło się, że suka powinna choć raz w
życiu mieć młode (żeby uniknąc ciązy urojonej i ogólnie chyba dla zdrowia).
Jak to jest z kotami? Nadchodzi czas sterylizacji mojej kotki i zastanawiam
się, czy nie powinna najpierw mieć kociąt.

[Gość: Dina]

Mitem jest ze kot czy pies musi choc raz w zyciu miec mlode. Sterylizacja jest
polecana ze wzgledow zdrowotnych, o ok. 2 lata przedluza zycie. Podam ci adres
stronki, gdzie znajdziesz wszelkie wiadomosci na ten temat.
www.arka.strefa.pl/akcja.html/nie%20_rozmnazaj1.html
Pozdrawiam.

[Gość: kot]

Witaj!
Kotkę sterylizuje się najwczesniej po pierwszej ruji, tj. w wieku 7-9 miesięcy.
Ze względu na pełniejszy rozwój fizyczny lepiej przeczekac kilka ruj i
sterylizowac w wieku około roku. Kotka nie musi rodzić małych, i tak dosyć tego
nieszczęścia błąka się po ulicach. Nie wiesz, gdzie trafią te Twoje.
Poczytaj forum.
Pozdrawiam.

[Gość: Danka]

Byłam wczoraj u weta, który powiedział, że są dwie szkoły. Amerykańska-
sterylizować przed pierwszą cieczką i szkoła europejska- po pierwszej cieczce.
Badania podobno wskazują, że sterylizacja "przed" chroni w bardzo dużym stopniu
przed rakiem sutków. Dlatego ja swoją suką poddam zabiegowi "przed", to już za
m-c.Pa.

[Gość: kot]

Witam!
/ do Danki i nie tylko... /
Ja nie znam się na psach i na temat psów nie zabieram zwykle głosu,
podejrzewam, że Ty nie znasz się na kotach. Czy widziałaś kiedyś 6-7 miesięczną
kotkę? Przeciez to jeszcze kocie dziecko. TO chcesz kastrować, pozbawiać
ważnych hormonów w okresie najintensywniejszego rozwoju?
Sterylizacja w wieku 1-2 lat wystarczająco chroni dobrze rozwinięte zwierzę
przed rakiem sutka. Szkoła "amerykańska" o której wspomniałaś nie bierze pod
uwagę interesu zwierzęcia. Zbyt wcześnie kastrowane kotki i kocury są narażone
na znacznie bardziej realne niebezpieczeństwo, wynikające bezpośrednio z
niedorozwoju układu moczowego - choroby nerek i dróg moczowych, syndrom
urologiczny. Opiekunom kotów polecam literaturę, książkę doświadczonego
angielskiego weterynarza i miłośnika kotów Dawida Taylora " Ty i Twój Kot ".
Tobie nie polecam, bo nie znam, ale też radzę coś poczytać, może przypadkiem u
psów ta sprawa wygląda podobnie?
Pozdrawiam.

do kota

[Gość: a_za]

Kocie, nie znam się w ogóle na sterylizowanych kocicach, ale popieram w pełni
twoją opinię, że kicia przed pierwszą rujką jest jeszcze maleństwem. Mam 11
miesięczną kotkę. Jestem zdecydowana ją sterylizować, ale żeby odsunąć ten
moment, po pierwszej ruii poszłam z nią na zastrzyk hormonalny. Nie wiem czy
nie zrobiłam błędu, bo mała od dwóch tygodni (od czasu zastrzyku) jest
nieruchawa, bez przerwy pilnuje misek, wyhodowała sobie tłusty brzuszek

[Gość: kot]

Witaj!
Nie mogę Ci wyczerpująco odpowiedzieć na Twoje pytania, ponieważ my nie dajemy
kotkom zastrzyków hormonalnych a nigdy o takiej reakcji nie słyszałem.
Zastrzyki te mogą powodować ropomacicze, nawet po jednym, ale choroba nie
występuje od razu. Bezpieczniejsze są tabletki, które polecamy w takich
przypadkach, o ile ruje kotki są uciążliwe, albo zachodzi możliwość ucieczki
kotki w rui lub zajścia w ciążę. Mam w tej chwili dwie kotki po pierwszej rui,
ale nic im nie daję, bo ich ruje są miłe i nieuciążliwe, też czekam, aż jeszcze
podrosną.
Co do Twojej kotki – nie bardzo sobie wyobrażam, żeby przez dwa tygodnie
wyhodowała sobie brzuszek. Nieruchawość może świadczyć o chorobie, ale zwykle
łączy się z tym brak apetytu. Jeśli to działanie hormonu, może dostała go za
dużo lub w naczynie krwionośne. Może to wynik stresu u lekarza, jak się tam
zachowywała? Jak prędko po rui dostała zastrzyk? Czy jest możliwość, żeby w rui
zaszła w ciążę i dostała potem ten zastrzyk w ciąży? Te wszystkie pytania
powinien zadać Ci weterynarz, do którego radzę Ci jednak pójść z kotką. Kotce
trzeba obmacać brzuszek, zmierzyć temperaturę, sprawdzić, czy nie ma stanu
zapalnego. Domagaj się od weterynarza wyjaśnienia jej stanu, zanim zacznie
ją „leczyć”, może starać się ukryć swój błąd, jeśli jakiś popełnił. Lepiej by
było, gdyby kotkę obejrzał inny weterynarz.
Życzę powodzenia.

[Gość: a_za]

Dziękuję za odpowiedź. Ja też miałam podejrzenie, że to może być spowodowane
przeżyciem nerwowym, ale trudno było w to uwierzyć. Kiedy tak siedziała cały
czas przy swoich miseczkach, przypominała mi mojego syna, którego reakcją na
stres jest właśnie nadmierne jedzenie. Ale żeby aż dwa tygodnie? Już się
porawia. U weterynarza rzeczywiście zachowywała się niespokojnie, żeby nie
powiedzieć histerycznie, drżła jeszcze kilka godzin po wizycie. Przez ostatnie
dwa dni nastąpiła korzystna zmiana. Znów aportuje kuleczki, zawija się w papier
toaletowy, straszy nas i goni po całym mieszkaniu, potem ucieka i my ją gonimy
i jest tak jak dawniej. Dochodzę do wniosku, że stres mógł być spotęgowany
chorobą syna, który jest obiektem jej adoracji i uwielbienia. Leżał kilka
dni "plackiem" z wysoką temperaturą, a dla kici taki brak zainteresowania mógł
być niezrozumiały. Ciąża wykluczona. Zastrzyk był tydzień po ukończeniu ruii
(to co dostała chyba się nazywa Provera). Brzuszka trochę miała, lekarz ją
macał i pytał, czy nie jest w ciąży, przez te dwa tygodnie tylko go sobie
powiększyła (20 dkg wołowiny, miska suchego, saszetka mokrego, a wrazie czego
jeszcze z szafki wyciągała pudełko z suchym pokarmem i całe to pudło ciągnęła
do swojej jadalni). Rujkę moglibyśmy znieść. Jak syn był w szkole, była całkiem
spokojna. Na jego widok wpadała w amok. Przez tydzień wypinała na niego pupę,
płakała, przymilała się, co było nieco deprymujące dla dziewiętnastolatka,
szczególnie kiedy przychodzili koledzy.
Trochę się obawiam sterylizacji. Bo ona faktycznie u weterynarza trzęsie się ze
strachu i taka operacja może być ogromnym szokiem. Robiłam już wywiad, gdzie to
robią najsprawniej, i chyba jednak tam gdzie chodzimy. To mały gabinet, w
którym przeprowadza się bardzo dużo takich zabiegów, więc liczę na
doświadczenie. No ale to jeszcze trochę czasu, mam nadzieję, że z nerwów się
do tego czasu nie rozlecę (ja, nie ona), bo jakoś ciągle nie mogę sobie
wyobrazić krojenia zdrowego kota. Ale to chyba konieczność, jedna kotka już mi
uciekła w czasie pierwszej rujki, była dzikusem wziętym z komórki w wieku 6 m-
cy, więc dała sobie radę na wolności. Ta obecna jest całkowicie domowa, mamy ją
od 6 tygodnia życia i szeroki świat widziała tylko zza szyby samochodu i z
balkonu. Jest bardzo rozpieszczona, ma ogromne zaufanie do wszystkich ludzi,
obcych też, nie boi się psów, więc gdyby jej się udało uciec to nie przeżyła by
długo.
Dziękuję i pozdrawiam :-)

[Gość: kot]

Witaj!
To z całą pewnością był stress, jesli, jak piszesz, trzęsła się nawet po
wizycie. Takie drżenie całego ciała u kota zdarza się rzadko i świadczy o
bardzo dużym zdenerwowaniu. Koty są bardzo uczuciowe i bardzo silnie przeżywaja
wszystkie zmiany. Po zmianie domu i właściciela kot potrafi przez wiele dni nie
jeść. Wizyty u weterynarza to też problem. Jeśli masz plastikowy transporterek,
przyzwyczaj kotkę do niego w domu, pościel jej tam, może będzie chciała tam
spać lub czasem posiedzi, to ułatwi jej znoszenie transportu i wizyt u
weterynarza, również większość zabiegów przy nerwowym kocie u lekarza można
robić w tym pojemniku, po zdjęciu góry, wtedy kot mniej się boi. Jeśli nie
masz, kup koniecznie, to kwestia 50-60 złp, powinien być plastikowy (mycie), ze
zdejmowaną górną częścią i solidnymi, metalowymi drzwiczkami. Ten transporter
będzie zwłaszcza potrzebny przy sterylizacji, w nim odbiera się kotkę i
przetrzymuje w domu przez kilka godzin po zabiegu, kiedy jeszcze niepewnie
trzyma się na nogach po narkozie.
Nie bój się sterylizacji, jest to konieczność dla zdrowia kotki i cena, jaką
płaci za długie i bezpieczne życie. Sporo już o tym pisałem, jesli interesują
Cię szczegóły, poczytaj forum, np. wątki "do jul-kota" (17.01.03) i "czy
sterylizacja kotki jest konieczna" (2.01.03).
Pozdrawiam.

[Gość: a_za]

Kocie!
Bardzo dziękuję, poczytałam i całe szczęście. Bo dopiero co mąż znalazł weta,
który to robi "przez małą dziurkę". Aż mi się słabo zrobiło, po przeczytaniu
Twojego opisu zabiegu przez ową dziurkę. Pójdziemy w takim razie do naszego
weta, który ją zna od dziecka. On robi nacięcie 4 cm, ale ostrzegał, że może
być większe, jeżeli zajdzie taka potrzeba. Ostrzegał też, że po zabiegu kocice
często mają zapalenie jakiegoś mięśnia (nie pamiętam jakiego), ale to
przechodzi po zastrzyku antybiotyku. Kołnierza podobno nie trzeba zakładać, bo
nici nie da się zlizać, najwyżej się rozciapierzą, ale nie puszczą. Jak na
razie mam do niego zaufanie - to koci człowiek. Dzikusy leczy za darmo, nawet
sam je łapie po piwnicach (jak mu się uda) i szczepi, odrobacza, młode odwozi
do schroniska.
Pozdrawiam serdecznie