2 psy - PODWOJNY KLOPOT?

[Gość: Ola]

Pomyslam ostatnio, ze mojej suni byloby moze lepiej, gdyby miala np.
kolezanke. Ale moj chlopak mowie, ze dwa ps to dwa razy tyle zamieszania i
nie chce sie zgodzic. Czy tak naprawde jest? Oczywiscie jest to drozsze, bo
podwojne jedzenie, podwojne szczepienia, podwojne akcesoria, ale poza tym?
Czy psom nie jest lepiej, gdy sa dwa?
Pozdrawiam,
Ola

[Gość: greg]

Jezeli dajesz swojej suni duzo ciepla i poswiecaszjej tyle samo czasu to nie
powinna tesknic za towarzystwem drugiego psa.Ja mam dwie suki i roznie to
wyglada.Jedna to sznaucerka olb.druga airedelka.Obie mnie kochaja i czesto sa
zazdrosne o moje wzgledy.Od czasu do czasu jedna druga chce zdominowac.Narazie
sznaucerka jest ta pierwsza.To prawda ,ze jest wiecej z nimi obowiazkow ,ale
zalezy to tez od twojego punktu widzenia i warunkow mieszkaniowych.Trudno mi
sobie wyobrazic abym mial tylko jednego psa.

[gitman]

Gość portalu: Ola napisał(a):

. Czy tak naprawde jest? Oczywiscie jest to drozsze, bo
> podwojne jedzenie, podwojne szczepienia, podwojne akcesoria, ale poza tym?

... podwojne spacery ;)))

[arga29]

A ja bym powiedziala tak: dwa psy - potrojny klopot!!! Nie mówię tu nawet o
karmie, akcesoriach itp. Od niedawna mam dwie suki. Wyobrażałam sobie, że nie
będzie kłopotu - przecież np z jedną trzeba tak samo wyjść jak z dwoma, nie są
duże więc koszty za bardzo nie wzrosną...Jednak wychowanie szczeniaka gdy ma
się już psa, a do tego starszy pies jest zazdrosny jest trudne. Siłą rzeczy nie
jesteś w stanie poświęcić nowemu psu tyle uwagi ile potrzeba (Chyba ze nie masz
pracy ani szkoły, ani zbyt wielu obowiązków w domu)
Kocham moją drugą suczkę oczywiście ale gdybym mogła się cofnąć, nie
zdecydowałambym się na drugiego psa (chyba że nie musiałabym pracować i
miałabym duuuużo wolnego czasu)

[Gość: m.pw]

Odkąd pamiętam zawsze w domu były dwa psy. po 1 zeby było im przyjemniej; po 2
zeby było bezpieczniej - reakcje dzwóch psów na raz sa nieprzewidywalne.
Złoczyńcy nie lubia takich domów. Nie wiem jakie masz warunki, w bloku to
troche kłopot(oczywiście zależy od rozmiarów) mieć dwa psy, ale dwa kanapowce
sa fajne. W Azylu dla kotów (?) w Konstancinie jest piękna młoda sunia (wys.
ok 40cm, wysterylizowama, kolor rudo- złoty, futro jak u misia - wyprańca,
takie pokrecone, uszka stojące) przypomina rasowego owczarka, jakiegoś
anglosaskiego - nie pamiętam nazwy. Gdybys była zainteresowana i mieszkasz w
okol. W-wy zadzwoń do azylu 756 48 82.

[Gość: Flora]

Mam psa i sukę mniej więcej w tym samym wieku. Suka wielkości wilczura,
agresywna, pies mały, b. mądry, spokojniejszy. Dobrze się razem chowają, robią
sobie nawzajem (i mnie też ) różne numery, ale jest wesoło. Oboje są lepsi od
tej zafajdanej telewizji i lubię je podglądać.
Problem jest faktycznie z finansami, poza tym trzeba było sukę wysterylizować.
Najgorzej jest ze spacerami, bo ja niestety mieszkam jeszcze w W-wie, zanim
dojdę do parku, to mijam kilka ulic i jest to droga przez mękę. Pies jest
zazdrosny o sukę, rzuca się na inne psy. Dlatego teraz dopóki nie przeprowadzę
się w okolicę lasu, psy są wyprowadzane osobno. Po przeprowadzce w nowej
okolicy nie będzie zbyt dużo samochodów, będę mogła brać je razem.
Ale pomimo tych kłopotów uważam, że dla psów jest lepiej, jeśli (oczywiście od
małego, żeby nie było zazdrości) są dwa

[Gość: ter]

Mam obecnie pięć psów, a raczej pięć suk. Zaczęło się od jednej, oszczeniła
się, została jej córka itd. Uważam, że pięć psów w Warszawie, to przydużo,
ale... Oceniam, że najlepszą liczbą są trzy psy w różnym wieku. Jedno
stareńkie, pies dojrzały i młódka. Plusy - psy mają swoje sprawy, radości,
zabawy i konflikty. Minusy - trudno jest na raz głaskać pięć łbów.
Niestety przy takim stadzie, nie ma się jednakowego stosunku do wszystkich
zwierząt, są ulubieńcy i mniej kochane.

[Gość: martynka]

Ja od ośmiu lat ma "podwójne stado" - czy to podwójny kłopot?? Zależy jak na to
patrzysz....Nam jest dobrze - psy się lubią, bawią się razem - choć jedna ma 8
miesięcy a 2 8 lat:)) no i jedna wązy 8 kg a 2 28 :)) - są naprawdę "zgrane" i
kochane.
Wydatki - no jakieś są - szczególnie dla tej większej bo apetycik dopisuje.
Ale myślę, że bankructwo nam nie grozi....
Resaumując - 2 psy podwójna radość i podwójna odpowiedzialność.

[Gość: Ola]

Gość portalu: Ola napisał(a):

> Pomyslam ostatnio, ze mojej suni byloby moze lepiej, gdyby miala np.
> kolezanke. Ale moj chlopak mowie, ze dwa ps to dwa razy tyle zamieszania i
> nie chce sie zgodzic. Czy tak naprawde jest? Oczywiscie jest to drozsze, bo
> podwojne jedzenie, podwojne szczepienia, podwojne akcesoria, ale poza tym?
> Czy psom nie jest lepiej, gdy sa dwa?
> Pozdrawiam,
> Ola


Sama mam wykastrowanego psa i wysterylizowaną sunię i muszę przyzanć, że pies
był wczesniej, wydwało się,że woli być sam, ale teraz nie potrafi się odnaleźć
bez suczki, zrobił się weselszy i pełen pogodny duszka:-)
Z całego serca polecam dwa psy - i tylko ZE SCHRONISKA!! Nie pożałujesz!
Pozdrawiam

[Gość: Mimi]

Ja mam dwie suczki,bokserki od 9 lat. Najpierw byla jedna a potam zostala nam
jej corka. Powiem Ci ze nie wyobrazam sobie zycia bez psow i to wlasnie dwoch.
To jest wspaniala psia rodzina,kochaja sie niezmiernie i zyc bez siebie nie
moga. Starsza dopoki nie pojawila sie mlodsza nie mogla w ogole zostawac sama w
domu,zjadala wszystko co jej wpadlo pod pysk,strasznie sie mscila za
pozostawianie jej. Odkad jest mlodsza sunia ten problem zniknal. Dla psow
uwazam ze jest zdecydowanie lepiej jezeli maja towarzystwo,szczegolnie jezeli
ma sie duzo obowiazkow poza domem i trzeba je zostawiac same. Co do
niedogodnosci to jedynie finansowe ale kazdy kto posiada jednego psa musi to
sobie przeliczyc czy stac go na drugiego. Kolejna niedogodnosc to spacery,
trudniej jest upilnowac dwa psy,szczegolnie jezeli sa choc troche agresywne, we
dwojke tworza sfore ktora ciezko jest odwolac w momencie ataku. Ale wszystko
zalezy od tego jak wychowasz i ile serca i poswiecenia potrafisz dac w zamian
za dwa cudowne lebki do glaskania, dwie pary wpatrzonych w Ciebie z
uwielbieniem oczu, dwa merdajace ogonki jak wracasz do domu....:) pozdrawiam

[Gość: Imann]

Cześć Ola!
Ja też mam 2 psy i muszę powiedzieć, że zanim zdecydowałam się na drugiego -
miałam dokładnie takie samo podejście do sprawy, jak Ty: psom będzie weselej,
a spacerów i tak tyle samo - więc nie będzie kłopotu. Poza tym czynnik
większego "bezpieczeństwa", o którym już ktoś pisał, też był brany pod uwagę.
Niestety, muszę przyznać, że b. się zawiodłam. Kocham mojego drugiego pieska,
może nawet bardziej, niż tego pierwszego, ale kłopot jest b. duży. Moim
zdaniem - wszystko zależy od kilku podstawowych czynników:
1- w moim przypadku jest suka i pies - pies broni suki (a do tego sam w sobie
ma dominujący charakter), więc strasznie rzuca się na inne psy. W trakcie
spacerów - koszmar - muszę przemykać się gdzieś z dala od innych psów , a jak
już gdzieś w lesie spuszczę go ze smyczy, to boję się, że nagle gdzieś
natkniemy się na innego psa i będzie awantura. Może 2 psy tej samej płci
zachowują się inaczej...
2 - wielkość i siła psów ma też duże znaczenie. Ja mam 2 duże psy (niestety
jakoś duże psy szczególnie trafiają mi do serca), więc jak ciągną mnie nagle w
jakimś kierunku - nie jestem w stanie ich utrzymać. Oba psy są po szkoleniu-
więc normalnie nie ciągną na smyczy, ale (jak wspominałam) mój pies rzuca się
na inne psy, a przy nim moja łagodna dotąd suczka - też dziczeje i solidarnie
wspiera go w tych atakach. Przez jakiś czas musiałam więc rozbić to stadko - i
wychodziłam z każdym oddzielnie - 6 spacerów/dzien !!! Bardzo niefajne -
zwłaszcza jak jest paskudnie na dworzu, a po drugie zajmuje 2x więcej czasu -
i każdy pies na tym tracił - bo wychodząc razem każdy z nich miałby dłuższy
spacer. Teraz wychodzę z nimi razem i w awaryjnej sytuacji po prostu puszczam
sukę luzem (ona automatycznie łagodnieje), a z samym samcem daję sobie już
radę.

Rozpisałam się strasznie, ale chciałam, żebyś wiedziała, co cię może czekać.
Ja nie byłam na to gotowa i drugi raz już bym się na 2 psy nie zdecydowała -
no chyba,że na małe (ale jak już mówiłam - jakoś do mnie małe nie przemawiają)

Pozdrawiam - daj znać jaką podjęłaś decyzję
Imann

[Gość: Konti]

Ja mam dwie suczki i uważam, że wzięcie drugiej to był bardzo dobry pomysł.
Żyją w przyjaźni, jedna jest stateczniejsza i chyba weszła w rolę matki wobec
drugiej rozbrykanej. Oczywiście, zdarzają się niesnaski: rywalizacja do kanapy
i do smakołyków, ale przynajmniej pieski się nie nudzą. nie odczułam
zwiększenia ciężarów i chętnie przygarnęłabym trzeciego psa, ale niestety
rodzina nie pozwala...