odlotowy odlot

[Gość: hot_dog]

Pisałam w jednym z wątków o ptaszkach, które uwiły sobie gniazdo w starym
domu, w łazience. Małe ( a było ich jak sie okazało 5) rosły jak na
drożdzach, i dokładnie w Boże Ciało, były tak duże, że nie mieściły sie w
gnieździe.Rodzice nie nadązali z karmieniem. I nagle wczesnym popołudniem
zaczęły opuszczać gniazdo. W ciągu kilku godzin wszystkie wyfrunęły na
pobliskie drzewo i z tamtąd sie nawoływały. Jeden został w gnieździe i stał
wystraszony na krawędzi powrzaskując dość żałośnie. Trwało to dość długo i
nagle pac, spadł/sfrunął na podłogę. Tam go zostawiliśmy aby się nie bał. Po
jakims czasie tłukł sie biedak o szybę w pokoju.Wzięłam go w dłonie i
wyniosłam przed dom. Przez chwilę siedział na otwartej dłoni, przeczesał
piórka i podfrunął do swojego rodzeństwa. Cały dzień uczyły sie fruwać w
pobliżu domu..To było coś niezwykłego.

[Gość: Dina]

Fajnie, ze zdazyly wyleciec przed przyjazdem dzieci. To musial byc wspanialy
widok, jak odlatywaly a pozniej nawolywaly sie. Dla takich chwil warto zyc.
Pozdrawiam.

[Gość: piasia]

Czułaś się pewnie jak babcia obserwująca pierwsze kroki wnuczęcia ;)

Ja się podobnie czułam, gdy pod dachem mojego domku uwiły sobie gniazdo
kopciuszki.
I do każdego wróbla przylatującego zimą na balkon mam podobny stosunek.