ratunku, pomocy - mam męża katolika

[Gość: ona]

Zupełnie nie wiem co robić. Jesteśmy z mężem pół roku po ślubie i niestety
nie jest dobrze. Chodzi mi przede wszystkim o nasze życie seksualne. Mój mąż
jest dominującą osobą w naszym związku, a jego dominacja przenosi się również
na nasze życie seksualne. Muszę tu jeszcze dodać, że mój mąż jest bardzo
religijnym człowiekiem, chodzi co niedziela do kościoła, itd. Również nasze
życie seksualne jest silnie obwarowane zasadami pożycia małżeńskiego, jakie
zaleca kościół. Przed ślubem w ogóle nie współżyliśmy - byłam dziewicą, a
teraz uprawiamy sex tylko w celach prokreacyjnych, w pozycji "po bożemu".
Każda inna pozycja jest dla mojego męża grzeszna, w trakcie stosunku nie mogę
nic robić, mówić, ani nawet westchnąć. Zupełnie nie wiem, co mam robić !!! W
tajemnicy przed nim biorę tabletki antykoncepcyjne, bo nie chcę mieć jeszcze
dzieci, masturbuję się, ale ile można ukrywać takie rzeczy. A ostatnio (to
jest chyba najgorsze) odkryłam u mojego męża w szufladzie biurka
pornograficzną gazetę. To jak to jest, ze mną to tylko tradycyjnie, a z
innymi....!!??
Pomóżcie, bo nie wiem co robić, chcę mieć udane życie seksualne, a w takim
związku bardzo się męczę.
Chciałam jeszcze dodać, że nie jesteśmy jakimiś "starymi prykami" - mamy po
30 lat.
Bardzo proszę o wasze odpowiedzi.

[Gość: lalleah]

Probowalas z nim porozmawiac??!! Jak rozumiem ty albo wcale nie jestes
katolicza, albo "wierzaa nie praktykujaca". Powied mu, ze nie podoba Ci sie to
ze cos Ci narzuca, a po za tym, ze takie traktuje cie jak przedmiot, a jesli
kocha to nie powinien. Powiedz mu tez o swoim "odkryciu" i spytaj dlaczego
ciebie tak traktuje, a posiada takie pisma. Zachowywanie sie tak wcale nie
pomaga, a raczej szkodzi, po prostu trzeba kawe na lawe!! Inaczej bedziesz sie
meczyla dlugie lata, do czasu az cos w tobie peknie...
Zastanawia mnie jedno (znam juz podobny przypadek) czy jak sie zorientuje, ze
ty nie zachodzisz w ciaze, to nie poleci do ksiedza...

[Gość: ona]

Bardzo dziękuję ci za odpowiedź. Faktycznie, sprawy wiary nie są dla mnie
najważniejsze. Ale boję się z Nim rozmawiać o swoich potrzebach, bo jak kiedyś
zaczęłam, to strasznie się na mnie zdenerwował, i powiedział, że kobieta nie
powinna nic odczuwać i nie mieć żadnych potrzeb. Jeśli chodzi o tą gazetę, to
zapytałam się o to i powiedział, że żona jest do rodzenia dzieci, a te panie do
zabawy dla mężczyzn...
Co do tabletek antykoncepcyjnych, to myślę, że bardzo się tym martwi, że ja nie
zachodzę w ciążę, i pewnie niedługo pójdzie do księdz - razem ze mną.

[lorack]

Witam.
coz... wydaje mi sie, ze ciezko tu cos krzepiacego powiedziec.
czy przed slubem nie zdawalas sobie sprawy z tego, jak sprawy sie maja?
spodziewalas sie jakiejs zmiany?
szczerze mowiac, wydaje mi sie, ze Wasze potrzeby sa bardzo rozne. rozumiem, ze
bardzo chcialabys rozwinac Wasze zycie seksualne. problem w tym, ze- zgodnie z
tym, co piszesz- ten facet jest w tej materii niereformowalny.
moim zdaniem musisz sie zastanowic, czy jestes w stanie w taki sposob
funkcjonowac (bez normalnego seksu). jesli kochasz go tak bardzo, ze potrafisz-
to ok.
jesli nie, to porzadnie sie nad wszystkim zastanow- co jest dla Ciebie
wazniejsze. Czy masz odwage zaryzykowac...
rozumiem kaliber calej sytuacji, dlatego powinnas, zanim na cokolwiek sie
zdecydujesz, wyczerpac wszystkie mozliwosci- ale przede wszystkim ROZMAWIAJ Z
NIM.

pozdrawiam, mam nadzieje, ze sobie poradzicie.

Lorack

[Gość: ona]

Dziękuję, za poradę.
Przed ślubem znaliśmy się, jakby to powiedzieć - platonicznie - trzymanie się
za rączki, niewinne buziaki itd. Dużo za to rozmawialiśmy - o filozofii,
psychologii, ale o związkach międzyludzkich i sexie - nigdy. Ja, do ślubu byłam
dziewicą, a sex znałam jedynie teoretycznie, z czasopism, telewizji, opowieści
koleżanek i kolegów, więc nie mogłam się doczekać tego "pierwszego razu", a
teraz zaczynam powoli nienawidzieć sexu, bo nie mam z tego żadnej
przyjemności...
A może powinnam poszukać sobie kochanka - na boku ????
SAMA NIE WIEM !!!!

[gusiek2]

a dla niego to tez byl pierwszy raz?

[Gość: andy]

tak to jest jak się ludzie przed ślubem dobrze nie poznają. wiadomo, ze nie
wszystko da się dostrzec, ale czekać z tym do ślubu to jakieś szaleństwo;
przecież jak "śruba z nakrętką" nie pasują to nigdy nie złączy się dwóch
połówek...
współczuję i jeśli brak ci sexu to zapraszam, ja nie chodzę do kościoła i nie
uważam, że żona jest od rodzenia dzieci; moja czy cudza - obojętnie.

[Gość: ona]

No cóż, pomimo tego, że jestem nowoczesną kobietą (jakkolwiek byście to
rozumieli) to jakoś nie potrafię się przełamać i ze swojej strony
inicjowaćsexu. Tak też było i na początku naszej znakjomości. On nie nalebał,
ja czekałam, ale też nie nalegałam - myślałam, że mnie szanuje i czeka
na "odpowiedni moment". A teraz - rozpacz -sex przy zgaszonym świetle, co
wieczór przed zaśnięciem i po pierwszej modlitwie (bo po sexie jest druga
modlitwa). Jeszcze nam tylko "włosiennicy" brakuje. Dochodzi do tego, że
podczas sexu z własnym mężem fantazjuję o kimś zupełnie innym.

Andy - dzięki za zaproszenie, ale adresu nie podałeś :-) a gg, masz ?

[Gość: andy]

1243109

[gusiek2]

albo ten post jest dla jaj albo Ty jesteś nienormalna. po co wychodziłaś za
tego faceta?
kobieta jest od dzieci i garów a on oglada laski w gazetach?
on sie spuszcza w ciszy to i tobie nie wolno jeknac?
a bralas mu do buzi? kosciol tego zakazuje. jak nie to sprobuj, possij mu, a
gdy bedzie juz mial wytrysnac powiedz: kochanie przeciez to grzech!
zobaczysz jak wtedy zareaguje!!!

[arwal]

Twój facet ma problem. Po prostu musisz z nim porozmawiać. A najlepiej
zaprowadzić (i iść z nim) do seksuologa, na początek do psychologa może być.
Innego wyjścia nie ma. Bo żebyś nie wiem jak go kochała to taki układ nie ma
sensu. Albo go nauczysz, że jesteś człowiekiem, a nie "żoną", albo uciekaj od
niego jak najszybciej i jak najdalej póki jeszcze nie macie dzieci.
Pozdrawiam.

[Gość: tom_EK]

To, że Twoj mąż jest katolikiem nie jest tutaj problemem. Problemem jest fakt,
że Wasze jakość waszego życia erotycznego ma wpływ na stosunki między Wami,
raczej negatywne. Myślę, że warto usiąść kiedyść i porozmawiać szcerze na ten
temat, ale bez obwiniania. Aby mąż nie poczuł się oskażany lepiej mówić jest o
swoich odczuciach, potrzebach, pragnieniach. I starać się mówić nie
emocjonalnie, bo każda emocja (w tej sytuacji raczej negatywna) wywołuje
podobną u partnera. Wiem, że rozmowa na ten temat nie jest łatwą, ale jak nie
spróbuje się - nie będzie efektu. I lepiej rozmawiać w czasie, kiedy nie
jesteście zajęci akurta innymi sprawami.
Pozdrawiam serdecznie.
tom_EK

[Gość: Piotr Walaszek]

Gość portalu: ona napisał(a):
i powiedział, że kobieta nie
> powinna nic odczuwać i nie mieć żadnych potrzeb. Jeśli
chodzi o tą gazetę, to
> zapytałam się o to i powiedział, że żona jest do
rodzenia dzieci, a te panie do

To powyzej wg mnei rozwiazuje sprawe, jezeli on tak
naprawde uwaza to znaczy ze nei mozna na niego liczyc w
zyciu. Bo jestes sie dla niego zwyczajna rzecza (taka jak
dom, szfa czy stol), ktora kosciol wymaga aby taki ktos mial.


[e-mail] (jakby co prosze na emaila)

[Gość: Gość]

bajerujesz babo

[Gość: pixxel]

qrcze az mnie zatkalo!!

[Gość: oaza]

hahahaha
ale podpucha, a okienko miedzy sypialnią a łazienką masz?
I jeszcze twierdzisz, że w wieku 30 lat nie jestes starym prykiem ( albo raczej
pryką), ale bajer, po prostu nie mogę :)

[Gość: Anyaw73]

na poczatek-wspolczuje sytuacji,
a teraz moze by tak z tym mezem zrobic, jezeli on jest takim katolikiem to
znalesc madrego ksiedza i udac sie do niego aby on wytlumaczyl mezulkowi ze
zona nie jest tylko do rodzenia dzieci i seks powinien byc przyjemny. Zdaje
sobie sprawe ze znalezienia takiego ksiedza moze nie byc latwe szczegolnie
jezeli mieszkacie malym miescie, ale warto spobowac.
a swoja droga to gdzies ty takiego faceta znalazla? brzmi jak z wykopalisk!

[rb13]

.a ską ksiądz ma sie znać na sexie?

Ksiadz

[Gość: Anyaw73]

rb13 napisał:

> .a ską ksiądz ma sie znać na sexie?

Ksiadz nie ma udzielac porad, kiedy i jak, czyli bawic sie w seksuologa, tylko
wyjasnic temu mezulkowi ze to nie sredniowiecze i kobieta a szczegolnie zona
powinna byc kobieta czyli ze seks moze jej sprawiac przyjemnosc, a nie tylko
dzieci, dzieci i gary. A pozatym to ten mezulek ma zwichorwany poglad na pewne
sprawy (gazetki porno)sa ok, a jego zona ma lezec jak kloda podczas gdy on ja
porboje zaplodnic. Troche mi to przypomina islam, ale to nie o to chodzi....
Wydaj mi sie ze ksiadz moze bedzie jakims autorytetem dla owego samca i moze
zrozumie ze seks z zona nie jest tylko w celu prokreacji i moze byc fajny
..... Tylko trzeba madrego ksiedza.

[ekstremistka]

A kochasz go w ogóle ??!

[Gość: jagodka]

jesli jestes z Gdanska to znam takiego ksiedza... :) A poza tym, to bardzo
dobry pomysl sprobowac od tej strony z mezem, podpowiem Ci ze mlodzi ksieza
maja na seks zupelnie inne spojrzenie niz Ci stazry co na boku maja dzieci, a
nam "pieprza" o wstrzemiezliwosci.

jestem księdzem, chętnie się dołączę do trójkąta

[Gość: andrzej]

jeśli mnie zaprosicie do siebie, pouczę twego męża, że już Sw. Paweł w listach
do Koryntian zachęcał do jak najczęstszego obcowania cielesnego ze
współmałżonkiem, że ciało Twoje należy nie do Ciebie, tylko do niego i
odwrotnie, jego ciało należy do Ciebie. Powinniście czerpać z tego jak
najwięcej radości. Wszytko inne jest niezgodne z Pismem Swiętym.

[vesuvio]

Andrzej - świetne!!

[tetryk_]

Interesujaca historia i powazny problem.
Tylko jakos nie moge znalezc powodu dlaczego wyszlas za maz?
Nic nie piszesz o milosci ,asex bez milosci jest (przepraszam za wyrazenie)
namiastka sexu.
To moje zdanie :-))
Zycze powodzenia

[verka.w]

tetryk_ napisał:

> Interesujaca historia i powazny problem.
> Tylko jakos nie moge znalezc powodu dlaczego wyszlas za maz?
> Nic nie piszesz o milosci ,asex bez milosci jest (przepraszam za wyrazenie)
> namiastka sexu.
> To moje zdanie :-))
> Zycze powodzenia

Vitam!
I tu sie musze w zupelnosci zgodzic z przedmowca, ze sex bez milosci jest
jedynie namiastka. zastanawia sie tylko nad jedna sprawa, a mianowicie jak
dlugo byli narzeczenstwem jesli ta dziewczyna nie zdazyla sie zorientowac jakim
ten facet jest czlowiekiem, bo prawde powiedziawszy to on jest raczej mormonem
niz katolikiem. Katolikow nie uczy sie ze zona jest wylacznie od rodzenia
dzieci. Ten facet jest jakis obcy....
Pozdrovionka - Verka

[tetryk_]

tak sobie mysle ,ze religia chyba jednak nie ma znaczenia w tym przypadku.
moze sie myle.....

[meduza4]

tetryk_ napisał:

> tak sobie mysle ,ze religia chyba jednak nie ma
znaczenia w tym przypadku.
> moze sie myle.....

Chyba sie nie mylisz. Jezeli ta historia jest prawdziwa,
to facet raczej probuje ukryc jakies wlasne zahamowania,
niechec do spontanicznego seksu czy do kobiet... pod
plaszczykiem religijnosci. Moze zostal wychowany
w przekonaniu, ze seks sam w sobie jest brudny i grzeszny
(jedna modlitwa przed, druga po -jakby chcial sie nimi
oczyscic z aktu seksualnego) ale natura ciagnie wilka
do lasu (pisemka pornograficzne). Moim zdaniem to
biedny, chory czlowiek, ktory nie moze dojsc doporzadku
z wlasna seksualnoscia i woli zamykac sie w pancerzu
religii. Tu potrzeba fachowej porady i byc moze takze
jakiejs formy terapii. Skad my tu na forum mozemy
wiedziec
czy to nie jest efekt blednego wychowania lub trudnego
dziecinstwa?

[Gość: t]

Racja.
Na wszystkich kursach przedmałżeńskich w których musieismy przed ślubem
uczestniczyć, bębniono, że brak szacnku dla potrzeb żony czy męża jest wielkim
grzechem, kochanie się powinno dawać radość i zacieśniać więzy małżeńskie. Nie
wierzę, żeby w ciągu paru lat oficjalna wykładnia się zmieniła czy cofnęła o
całe stulecie!!!
Podobna historia, 20 lat temu, w miejscowości, w której mieszkają moi rodzice
(wszyscy wszystko o wszystkich wiedzą do czwartego pokolenia wstecz)skończyła
się formalnym anulowaniem małżeństwa, przy zachęcie ze strony proboszcza,
mądrego starszego człowieka, kłopoty faceta okazały się zbyt głębokie, nie
powiedział o nich swojej przyszłej żonie - po paru latach ona bardzo
szczęśliwie wyszła za mąż, ma teraz dwójkę sporych już dzieciaków, a o tamtym
słuch zaginął.

[meduza4]

Nie mialam smialosci sugerowac anulowania malzenstwa,
ale rzeczywiscie to tez jest wyjscie, zwlaszcza gdyby
okazalo sie, ze facet ma ze soba jakies problemy,
o ktorych nie wspomnial przed slubem.

[Gość: ona]

To pocieszające, że mój problem wywołał taki duży odzew. Dziękuję za wszystkie
rady. Teraz parę słów wyjaśnienia, bo mam wrażenie, że jeszcze nie
przedstawiłam tak "do końca" całej tej sytuacji.
Zanim poznałam męża spotykałam się z kilkoma mężczyznami, ale za każdym razem
znajomość kończyła się na tyle szybko, że poza pettingiem nie robiliśmy nić
innego.
Męża poznałam w pracy i uważam, że jest inteligentnym, wrażliwym człowiekiem, i
poza "łóżkiem" dogadujemy się świetnie.
Daje mi dużo ciepła, miłości, jest interesującym rozmówcą. Czy go kocham ? Tak,
ale naszą całą harmonię burzy bardzo nieudane życie seksualne.
Co jeszcze ?
Mąż jest ode mnie starszy - ja mam 27 lat, on 30. Wychowany był w katolickiej
rodzinie, rodzice są (chyba) kochającym, dobrym małżeństwem, gdzie teść
jest "głową rodziny", ale teściowej to odpowiada.

Czy dla mojego męża, w ciągu nocy poślubnej, to był "pierwszy raz" ? - tak.

[olivvka]

Gość portalu: ona napisał(a):

> To pocieszające, że mój problem wywołał taki duży odzew. Dziękuję za
wszystkie
> rady. Teraz parę słów wyjaśnienia, bo mam wrażenie, że jeszcze nie
> przedstawiłam tak "do końca" całej tej sytuacji.
> Zanim poznałam męża spotykałam się z kilkoma mężczyznami, ale za każdym razem
> znajomość kończyła się na tyle szybko, że poza pettingiem nie robiliśmy nić
> innego.
> Męża poznałam w pracy i uważam, że jest inteligentnym, wrażliwym człowiekiem,
i
>
> poza "łóżkiem" dogadujemy się świetnie.
> Daje mi dużo ciepła, miłości, jest interesującym rozmówcą. Czy go kocham ?
Tak,
>
> ale naszą całą harmonię burzy bardzo nieudane życie seksualne.
> Co jeszcze ?
> Mąż jest ode mnie starszy - ja mam 27 lat, on 30. Wychowany był w katolickiej
> rodzinie, rodzice są (chyba) kochającym, dobrym małżeństwem, gdzie teść
> jest "głową rodziny", ale teściowej to odpowiada.
>
> Czy dla mojego męża, w ciągu nocy poślubnej, to był "pierwszy raz" ? - tak.
>
>

Witaj,
Smutne to i zarazem tragiczne. Ponieważ nigdy nie posuwam się do oceniania, tym
razem także postaram się tego nie czynić, choć drobną uwagę pozwolę sobie
umieścić: tak niestety wyglądają małżeńskie problemy osób, które rozpoczynają
współżycie seksualne dopiero po zawarciu związku małżeńskiego, uprzednio "nie
wypróbowując" partnera/partnerki. Tak też niestety jest, gdy podejmuje się
pierwsze próby współżycia w dość późnym wieku, zwłaszcza przez mężczyznę. Tak
też jest, gdy miast przyjmowania naukowej wiedzy związanej z seksualnością
człowieka, za prawdy o seksualnej naturze człowieka przyjmuje się naukę
kościoła, zwłaszcza katolickiego (w części tej nauki traktującej o życiu
seksualnym), którego konserwatwność, a przede wszystkim wścibskość i ciekawość
tym co jego owieczki robią ze swoimi ciałami pod kołdrą, jest ogromna.

Ale przejdźmy może do tego, jak leczyć to niepożądane zjawisko, które
towarzyszy Waszemu małżeńskiemu pożyciu.

Po pierwsze: zwraca uwagę fakt, iż Twój mąż przejawia nieco nienaturalne
podejście do kwestii seksualności własnej żony. Objawia się to poprzez
zabieranie Tobie prawa do traktowania pożycia seksualnego jako przyjemności, a
jedynie traktowanie miłości fizycznej jako środka służacego prokreacji. Skąd to
wynika? Prawdopodobnie z konserwatywnego wychowania i modelu rodziny, w której
wychowywany był Twój małżonek. Czy to się da zmienić? Prawdopobodnie tak.
Wymaga to jednak dość trudnej i zaawansowanej terapii. Inni współforumowicze
zalecają wizytę u księdza. Może to rzeczywiście nie jest zły pomysł. Zważywszy,
że Twój mąż jest prawdopobonie dewotem, być może autorytet kapłana (rozsądnego
kapłana, a nie równie zdewociałego co on) pomoże mu zrozumieć istotę życia
seksualnego w małżeństwie.

Po drugie: zwraca uwagę fakt, iż Twój mąż nie jest prawdopodobnie osobą oziębłą
płciowo, nie zainteresowaną seksem, gdyż jak sama wspomniałaś znalazłas u
niego pismo o charakterze erotycznym czy też pornograficznym. Myśle, że
powinnaś wykorzystać ten atut w rozmowie z nim i przekonać go, że pewne
zachowania seksualne przystoją także Tobie jako jego żonie, gdyż jesteś kobietą
i jako naturalnie rozwinięta kobieta masz także własne potrzeby seksualne,
które winny być przez niego zaspokojone.

Po trzecie: być może ubogość Waszego pożycia seksualnego wynika z faktu
zwykłego braku doświadczenia związanego z uprawianiem seksu przez Twojego męża.
Poprzez uciekanie się to ideologii religijnej związanej ze stanowiskiem wobec
ludzkiej seksualności być może stara się on zamaskować wstydliwy dla niego brak
umiejętności związanych ze sztuką miłosną. Być może także jest to próba
odwrócenia uwagi od jakichś bardziej istotnych elementów uniemożliwiających mu
prowadzenie normalnego, stabilnego życia seksualnego (np. ukryte parafilie,
problemy z wytryskiem - przedwczesny, zbyt wczesny, może w końcu skłonności
homoseksualne). Przyczyn może być bardzo wiele i dlatego sensowniejszym wydaje
mi się udanie do lekarza seksuologa, który potrafiłby ustalić przyczyny takiego
stanu rzeczy i zastosowałby właściwą terapię, która po pierwsze umożliwiłaby
Tobie i Twojemu mężowi podjęcia prawidłowego pożycia seksualnego, a po drugie
pomogłaby Twojemu mężowi w zwalczeniu przeszkód, które rzutować także mogą na
jego/Wasz dalszy rozwój psychoseksualny.
To oczywiście jest tylko hipoteza. Być może poza brakiem umiejętności
wartościowania roli seksu w małżeństwie i braku umiejętności dostrzeżenia prawa
do seksu własnej małżonki, Twój mąż nie objawia żadnych niepokojących oznak
nieprawidłowości. Myśle jednak, że mogą działać tutaj różne czynniki łącznie,
które wspólnie dają taki efekt, który sprowadza się do zupełnego niezadowolenia
z małżeńskiego intymnego pożycia przez Ciebie.

Warto zwrócić także uwagę, że seks jest istotnym elementem życia pary
małżeńskiej i o ile temeperamenty obojga z małżonków nie są skrajnie niskie, o
tyle pożycie seksualne musi w każdym związku występować i musi dawać
satysfakcję nie tylko jednej stronie, ale obu. Jeśli natomiast jedna ze stron
po zastosowaniu wszelkich możliwych środków naprawczych w dalszym ciągu odczuwa
niezadowolenie z jakości współżycia, i nie ma innych obiektywnych przeszkód nad
zmianą parntera seksualnego (pamiętaj że sam fakt zawarcia małżeństwa nie jest
przeszkodą w zmianie partnera na innego, gdyż istnieje przecież instytucja
rozwodu), to należy to uczynić dla dobra własnego i w imie godziwej przyszłości
potomstwa, które mogłoby się narodzić w takim małżeństwie "bez przyszłości".

pozdrawiam serdecznie
olivvka

[Gość: lesio]

[Gość: Michał]

JAk zaczyna sie cokolwiek robić po trzydziestce, bez pozytywnych wzorców ze
strony własnej rodziny czy choćby przyjaciół, trudno jest mówić językiem
dobrego kochanka. Moja obecna dziewczyna też kiedyś miała takiego
starszego "przyjaciela - powiernika" z którym ponoć świetnie się gadało o
sensie życia i przemijaniu. Wycofała się jednak natychmiast z tego związku w
momencie, kiedy dostrzegłą, że Bóg jest stawiany jako cel w życiu, a potrzeby
partnera mają dla tego człowieka drugorzędne znaczenie. Facet wychowany był w
bardzo tradycyjnej rodzinie i była to jego pierwsza, zupełnie wtedy
niedoświadczona i młoda kobieta. Taki związek byłby chory i nie miałby szans
na przetrwanie.
W Twoim przypadku też widze podobną sytuację.
Moja dziewczyna jest teraz szczesliwa (mam taką nadzieję) - dlaczego? Bo ma
szacunek, wsparcie i jest numerem jeden dla mnie. Ma potrzeby, i te fizyczne,
i te psychiczne, które staram się dostrzegać i w miarę możliwości zaspokajać.
Jest jak ścieżka w górach - za każdym zakrętem są nowe horyzonty i nowe
doznania.
Bez wzajemnego odkrywania się, i to niekoniecznie w sferze sexu, nie ma szans
na szczęście. Jeśli Twoj Partner nie potrafi czy nawet nie chce sobie tego
uświadomić - nie będzie twoim mężczyzną. Na pewno nie brak Ci wdzięku i ciepła
prędzej czy później znajdziesz kogoś, kto będzie Cie rozumiał.
Ja starałbym się pójść do fachowca - sexuologa, psychologa, może księdza, choć
wśród nich fachowców nie widzi się często. Zacząlbym też pokazywać, czego mi w
tym związku brakuje - jak lubie pokrzyczeć w trakcie to krzycze, jak mam
ochote na specjalne pieszczotki to mu to mówie, jak mam ochote na perwersyjną
kąpiel to zapraszam go do siebie. Poskarży się mamusi? Pójdzie na dodatkowe
dwie msze? Powiedz mu, jak bardzo go potrzebujesz, ile radości sprawia Ci jego
obecność, jeśli szczerze potrafisz to powiedzieć. Pisma pornorgaficzne to
naprawde dobry znak, że jest normalnym facetem, a blokada jest tylko w
psychice. Skoro on nie chce być Twoim przewodnikiem, spróbuj to wziąść na
siebie. I albo się facet czegoś nauczy i zacznie dawać coś od siebie, albo
przestaniecie dla siebie istnieć.
Na takie właśnie rzeczy jest czas przed ślubem. Po ślubie - chyba jest dużo
trudniej. Współczuje Ci ale trzymam też kciuki - być może przed Wami czas,
który będziecie długo i z czułościa wspominać. Nie daj się ograniczyć i
zamknąć. Szkoda życia.
Sorry za ten moralizatorski ton, ale Twój post naprawde mnie poruszył. Mnóstwo
ludzi ma ten sam problem, ciągnący się od pokoleń. Za wielką pomyłkę uważam
proponowany przez niektórych księży konserwatywny styl myślenia, tworzący
hierarchie w rodzinie i zasłaniający fizyczne potrzeby człowieka kurtyną
milczenia bądź niedomówień, z których płyną krzywdzące interpretacje

[Gość: a]

olivvka napisała:

> Gość portalu: ona napisał(a):
>
> > To pocieszające, że mój problem wywołał taki duży odzew. Dziękuję za
> wszystkie
> > rady. Teraz parę słów wyjaśnienia, bo mam wrażenie, że jeszcze nie
> > przedstawiłam tak "do końca" całej tej sytuacji.
> > Zanim poznałam męża spotykałam się z kilkoma mężczyznami, ale za każdym ra
> zem
> > znajomość kończyła się na tyle szybko, że poza pettingiem nie robiliśmy ni
> ć
> > innego.
> > Męża poznałam w pracy i uważam, że jest inteligentnym, wrażliwym człowieki
> em,
> i
> >
> > poza "łóżkiem" dogadujemy się świetnie.
> > Daje mi dużo ciepła, miłości, jest interesującym rozmówcą. Czy go kocham ?
>
> Tak,
> >
> > ale naszą całą harmonię burzy bardzo nieudane życie seksualne.
> > Co jeszcze ?
> > Mąż jest ode mnie starszy - ja mam 27 lat, on 30. Wychowany był w katolick
> iej
> > rodzinie, rodzice są (chyba) kochającym, dobrym małżeństwem, gdzie teść
> > jest "głową rodziny", ale teściowej to odpowiada.
> >
> > Czy dla mojego męża, w ciągu nocy poślubnej, to był "pierwszy raz" ? - tak
> .
> >
> >
>
> Witaj,
> Smutne to i zarazem tragiczne. Ponieważ nigdy nie posuwam się do oceniania,
tym
>
> razem także postaram się tego nie czynić, choć drobną uwagę pozwolę sobie
> umieścić: tak niestety wyglądają małżeńskie problemy osób, które
rozpoczynają
> współżycie seksualne dopiero po zawarciu związku małżeńskiego,
uprzednio "nie
> wypróbowując" partnera/partnerki. Tak też niestety jest, gdy podejmuje się
> pierwsze próby współżycia w dość późnym wieku, zwłaszcza przez mężczyznę.
Tak
> też jest, gdy miast przyjmowania naukowej wiedzy związanej z seksualnością
> człowieka, za prawdy o seksualnej naturze człowieka przyjmuje się naukę
> kościoła, zwłaszcza katolickiego (w części tej nauki traktującej o życiu
> seksualnym), którego konserwatwność, a przede wszystkim wścibskość i
ciekawość
> tym co jego owieczki robią ze swoimi ciałami pod kołdrą, jest ogromna.
>
> Ale przejdźmy może do tego, jak leczyć to niepożądane zjawisko, które
> towarzyszy Waszemu małżeńskiemu pożyciu.
>
> Po pierwsze: zwraca uwagę fakt, iż Twój mąż przejawia nieco nienaturalne
> podejście do kwestii seksualności własnej żony. Objawia się to poprzez
> zabieranie Tobie prawa do traktowania pożycia seksualnego jako przyjemności,
a
> jedynie traktowanie miłości fizycznej jako środka służacego prokreacji. Skąd
to
>
> wynika? Prawdopodobnie z konserwatywnego wychowania i modelu rodziny, w
której
> wychowywany był Twój małżonek. Czy to się da zmienić? Prawdopobodnie tak.
> Wymaga to jednak dość trudnej i zaawansowanej terapii. Inni współforumowicze
> zalecają wizytę u księdza. Może to rzeczywiście nie jest zły pomysł.
Zważywszy,
>
> że Twój mąż jest prawdopobonie dewotem, być może autorytet kapłana
(rozsądnego
> kapłana, a nie równie zdewociałego co on) pomoże mu zrozumieć istotę życia
> seksualnego w małżeństwie.
>
> Po drugie: zwraca uwagę fakt, iż Twój mąż nie jest prawdopodobnie osobą
oziębłą
>
> płciowo, nie zainteresowaną seksem, gdyż jak sama wspomniałaś znalazłas u
> niego pismo o charakterze erotycznym czy też pornograficznym. Myśle, że
> powinnaś wykorzystać ten atut w rozmowie z nim i przekonać go, że pewne
> zachowania seksualne przystoją także Tobie jako jego żonie, gdyż jesteś
kobietą
>
> i jako naturalnie rozwinięta kobieta masz także własne potrzeby seksualne,
> które winny być przez niego zaspokojone.
>
> Po trzecie: być może ubogość Waszego pożycia seksualnego wynika z faktu
> zwykłego braku doświadczenia związanego z uprawianiem seksu przez Twojego
męża.
>
> Poprzez uciekanie się to ideologii religijnej związanej ze stanowiskiem
wobec
> ludzkiej seksualności być może stara się on zamaskować wstydliwy dla niego
brak
>
> umiejętności związanych ze sztuką miłosną. Być może także jest to próba
> odwrócenia uwagi od jakichś bardziej istotnych elementów uniemożliwiających
mu
> prowadzenie normalnego, stabilnego życia seksualnego (np. ukryte parafilie,
> problemy z wytryskiem - przedwczesny, zbyt wczesny, może w końcu skłonności
> homoseksualne). Przyczyn może być bardzo wiele i dlatego sensowniejszym
wydaje
> mi się udanie do lekarza seksuologa, który potrafiłby ustalić przyczyny
takiego
>
> stanu rzeczy i zastosowałby właściwą terapię, która po pierwsze umożliwiłaby
> Tobie i Twojemu mężowi podjęcia prawidłowego pożycia seksualnego, a po
drugie
> pomogłaby Twojemu mężowi w zwalczeniu przeszkód, które rzutować także mogą
na
> jego/Wasz dalszy rozwój psychoseksualny.
> To oczywiście jest tylko hipoteza. Być może poza brakiem umiejętności
> wartościowania roli seksu w małżeństwie i braku umiejętności dostrzeżenia
prawa
>
> do seksu własnej małżonki, Twój mąż nie objawia żadnych niepokojących oznak
> nieprawidłowości. Myśle jednak, że mogą działać tutaj różne czynniki
łącznie,
> które wspólnie dają taki efekt, który sprowadza się do zupełnego
niezadowolenia
>
> z małżeńskiego intymnego pożycia przez Ciebie.
>
> Warto zwrócić także uwagę, że seks jest istotnym elementem życia pary
> małżeńskiej i o ile temeperamenty obojga z małżonków nie są skrajnie niskie,
o
> tyle pożycie seksualne musi w każdym związku występować i musi dawać
> satysfakcję nie tylko jednej stronie, ale obu. Jeśli natomiast jedna ze
stron
> po zastosowaniu wszelkich możliwych środków naprawczych w dalszym ciągu
odczuwa
>
> niezadowolenie z jakości współżycia, i nie ma innych obiektywnych przeszkód
nad
>
> zmianą parntera seksualnego (pamiętaj że sam fakt zawarcia małżeństwa nie
jest
> przeszkodą w zmianie partnera na innego, gdyż istnieje przecież instytucja
> rozwodu), to należy to uczynić dla dobra własnego i w imie godziwej
przyszłości
>
> potomstwa, które mogłoby się narodzić w takim małżeństwie "bez przyszłości".
>
> pozdrawiam serdecznie
> olivvka



olivvka, ty sie nie posuwaj do oceniania, ty sie poprostu posuwaj,mniej
bedziesz miala czasu na pisanie glupot, bo wszedzie cie pelno, a co jedna
wypowiedz,to glupsza od drugiej!

[Gość: vici]

w psychologii istnieje coś takiego jak "syndrom madonny i ladacznicy"-
mężczyzna kocha swoją żonę,ale nie uważa jej za potencjalną osobę
seksualną,kochankę.boi się wymagać od niej sexu.myśli,że jego pożądanie w jakiś
sposób bruka matkę jego dzieci,partnerkę.co nie przeszkadza mu chodzić do
prostytutek i pogardzać nimi.

[Gość: kapłan]

Młody człowieku, siejesz zgorszenie i oddajesz dusze szatanowi. Ale Bóg Cię
kocha. Zastanów się nad tym co robisz sobie i innym. Będę się modlił za Ciebie
abys powrócił na dobrą drogę.

[Gość: on :-(]

Nawet kościół katolicki zgadza się na udzielenie rozwodu, jeśli małżonek
okazuje się "kalesonami" a nie facetem, ale to działa chyba tylko
przed "skonsumowaniem" (nie wiem, bo nie chodzę do kościoła i mało mnie ich
zasady obchodzą). Twój list zostanie chyba więc przestrogą dla innych,
by "wypróbować" faceta, zanim powie mu się "tak", może warto czasem nie pójść
w "białym welonie" do ołtarza, by potem "dopóki śmierć nas nie rodzieli" nie
żałować...

[mysiekpysiek]

Gość portalu: on :-( napisał(a):

> Twój list zostanie chyba więc przestrogą dla innych,
> by "wypróbować" faceta, zanim powie mu się "tak", może warto czasem nie pójść
> w "białym welonie" do ołtarza, by potem "dopóki śmierć nas nie rodzieli" nie
> żałować...

**********
POPIERAM

[Gość: J.]

Gość portalu: ona napisał(a):

Dla mnie ten list jest przesadzony, ponieważ pare lat temu papież powiedział iż
w małżeństwie nie tylko liczy się pożycie prokreacyjne, lecz strona uczuciowa i
fizzyczna, która ma zbliżać ludzi. Kościół już nie zaleca wiktorjańskiej
wstydliwości w małżeństwie.
Chyba bujasz. Rozmawiam z księżmi i mają całkiem normalny stosunek do seksu
w małżeństwie.
J.
P.S. Jeśli jest prawdą to co piszesz, to powiedz mężowi, aby się zapoznał z
najnowszą nauką KJościoła jeśli chodzi o małżeństwo. Seks w mażeństwie nie jest
grzechem. Nie trzeba się z niego spowiadać.

[nasty.nigga]

W tej sytuacji jednym realnym rozwiązaniem mogą okazać się Egzorcyzmy.
Proponuje zgłosić sprawę do Strefy 11 napewno się tym zajmą profesjonalnie.

[Gość: bolek i lolek]

moze dojdzie do siebie

[Gość: Andrzej]

LUUUUUUDDDZZZIIIEEEE!!!! Kobita (albo facet) robi sobie z Was jaja, a wy się
wysilacie na mądre rady:)) Powiedz mi "ona" jak to się stało że do wieku 26 lat
pozostałaś dziewicą? To jest mozliwe tylko u jakichś religijnych oszołomów a Ty
jak mówisz taka nie jesteś:)I Twój facet który "pierwszy raz" miał w noc
poślubna tuz przed trzydziestką:)) Jak powiesz że to Talib, to może wtedy
uwierzę:)Takich rzeczy juz nawet w bajkach nie piszą, bo by autora pięcioletnie
dzieci wysmiały:))Ale ciagnij dalej jeżeli masz ochotę bo fajnie się czyta rady
dla Ciebie:) Gdyby to była prawda to dzwoń na 999 i powiedz panom jakiego
wzrostu jest Twój maz, żeby wzieli kaftan odpowiedniego rozmiaru:)

[Gość: ona]

Wiadomość dla Andrzeja: jak bym ci napisała, że uczestniczyłam w wyuzdanej
orgii, i uprawiałam każdy możliwy rodzaj sexu - to byś uwierzył ! Ale, jak ktoś
ma problem - "w drugą stronę" - czyli sex tylko w wydaniu katolickim, to już w
to nie możesz uwierzyć !!!
Wiedz, że ludzie mają różne problemy, więc mnie nie osądzaj i wykrzesaj z
siebie więcej tolerancji dla problemów innych ludzi.

[Gość: Andrzej]

Ależ ja Cię nie osadzam:) Mówię tylko że opowieść jest tak samo prawdopodobna
jak to, że jutro nastąpi koniec świata:) Chcesz mi wmówic że Twój mąż był
prawiczkiem do trzydziestki?
Skoro tak to sie ciesz że w ogóle jeszcze masz jakiś sex. Ludziom kiedyś
odpadły ogony bo i ch nie potzrzebowali, dziwie się po prostu że jemu przez 30
lat nie odpadł jako zbedna część ciała.:) Słuchaj..podobno 95% polaków to
katolicy, gdyby wszyscy tak robili jak Twój mąż to pozostałe 5 % facetów nie
opędziłoby się od kobiet:)) Jako ateista miałbym chyba z tysiąc:)) Ale jaja.

[Gość: ona]

Życzę ci andrzej, żebyś nigdy nie miał takich "nieprawdopodobnych" problemów,
bo możesz się spotkać z takim samym ich zrozumieniem, ze strony innych, jak ja
się spotkałam z twojej strony.

[Gość: Andrzej]

Ona, gdyby sie okazało że to co piszesz jest prawdą, to z całego serca szczerze
współczuje i żal mi Ciebie. Mówie to bez cienia ironii. Problem jednak, że dla
mnie jest to zupełnie nieprawdopodobne. Nic nie poradze, nie wierze i juz.

[Gość: wawiak]

Napisz do mnie na priv, forum to nie zawsze jest dobre miejsce zeby o wszytskim
pisac: [e-mail]
Ja jestem katolikiem, moja zona jest katoliczka i dajemy sobie rade, problemem
nie jest katolicyzm Twojego meza, napisz

[odwazna]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

Powiedz mi "ona" jak to się stało że do wieku 26 lat pozostałaś dziewicą? To
jest mozliwe tylko u jakichś religijnych oszołomów a Ty jak mówisz taka nie
jesteś:)I Twój facet który "pierwszy raz" miał w noc poślubna tuz przed
trzydziestką:))

Andrzej możliwe jest uwierz mi późne "starcze" wręcz zaczecie wspólzycia:),
chocby coś takiego istnieje jak bariera psychiczna:) mi zajęlo to ładnych kilka
lat:)

[Gość: Andrzej]

Zajeło Ci to kilka lat a teraz masz nick "odważna"?:)) No ładne kwiatki:) Ok,
skoro tak mówicie to pewnie tak jest, ale dla mnie to dalej co najmniej
dziwne:)) Poadrawiam Cię odważna, mając nadzieje że teraz do sexu zbierasz się
już trochę szybciej:))

[odwazna]

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> Zajeło Ci to kilka lat a teraz masz nick "odważna"?:)) No ładne kwiatki:) Ok,
> skoro tak mówicie to pewnie tak jest, ale dla mnie to dalej co najmniej
> dziwne:)) Poadrawiam Cię odważna, mając nadzieje że teraz do sexu zbierasz
się
> już trochę szybciej:))

nie wiesz ile mam lat ani ile to zajelo, wiec nie oceniaj;
a zabierac hmmm powiem tak czy nie uwazasz ze liczy sie jakosc niz ilosc :) ale
dziekuje nie narzekam:) ani na brak ani na ilośc ani na jakosc :)
dziwne jest dla ciebie bo nie spotkałes sie zapewne z niektorymi sytuacjami, to
zrozumiałe; jednak czasem jedno zdrzaenie potrafi zablokowac czlowieka

[Gość: Andrzej]

Ilość nie wyklucz jakości. Pewnie że jakieś zdarzenie moze zablokować , ale na
szczeście mi się nie zdarzyło nic takiego:))

[Gość: agusia]

Witaj. Trochę delikatności i taktu a może przede wszystkim dojrzałości
psychicznej. Może ty już spałeś z każdą napotkaną dziewczyną poczynając od
koleżanek z przedszkola, ale wyobraź sobie, że są na tym świecie ludzie, którzy
swój pierwszy raz chcą przeżyć z kimś wyjątkowym, z kimś kogo pokochają i kto
ich pokocha. Znam dużo osób, które mając lat 25 czy 27 wciąż czekają na swoją
miłośc/drugą połowę. Nie wydaje mi się, że to jest złe czy też wstydliwe,
jedynie mało wrażliwi mężczyźni/kobiety myślący innymi częściami ciała niż
głową nie są w stanie tego zrozumieć. Bo dla niektórych seks dla samego seksu
nie ma żadnej wartości ani nie sprawia wtedy przyjemności. A jak wiadomo
miłości nie można w żaden sposób przyspieszyć. Jednych spotyka w wieku 15 a
innych w wieku 30 lat.
Pozdrawiam.

[Gość: Martyna]

Kobieto !!!!!!uciekaj od Tego faceta , bo bedziesz płakać i to bardzo.
Moim zdaniem On ma nie pokolei w głowie, tak się nie zachowuje zdrowy
facet . Za moment zobaczysz że to jest Tyran . Wiesz co współczuję Ci i
to z całego serca . Ale wiesz co z drugiej strony , podziwiam Cię , ale za
Twoją głupote . ......

Znajdź sobie kochanka!!!

[Gość: Kochanek]

A skoro masz 30 lat i do slubu który był pół roku temu, byłaś dziewicą, to Ci
gratuluje.

Najlepszym partnerem jest...

[Gość: WIBRATOR]

... wibrator!!! On nigdy nie odmówi przyjemności, chyba że się baterie
wykończą :)

[Gość: Martyna]

Chciałam powiedziec jeszcze że zgadzam się w100% z Andrzejem :-)), Ona
chyba faktycznie robi sobie jaja , cha cha cha

[Gość: anais]

Posluchaj, to zachowanie nie jest ani katolickie, ani konserwatywne, jest po
porstu NIENORMALNE. Czy on nie ma zwichrowan w innych sferach zycia? Zastanow
sie nad tym, w koncu na pewno dobrze go znasz, zeby nie okazalo sie potem ze
jest jakims psycholem. Zarówno dla katolika, jak i dla kazdego czlowieka milosc
jest najwieksza watroscia w zyciu, a kochac kogos i kochac sie z kims to
normalne i piekne sprawy. Nawet na lekcjach religii mowiono mi ze kochanie sie
z kims moze byc wspaniala rzecza, a w malzenstwie na pewno nie jets grzechem
ani niczym zlym. Czekanie z ytm to slubu jestem w stanie zrozumiec w przypadku
bardzo religijnej osoby, aczkolwiek i tak wydaje mi sie dziwne, ale nie
kochanie sie po slubie jest po prostu chore. Jesli jest normalnym, inteligentym
facetem, to nawet z punktu widzenia religii daloby sie mu przetlumaczyc, ze
wlasnie nie kochanie sie z zona (bo przeciez w sumie tego nie robi)jest zle,
tak jak hipokryzja, o ktorej swiadczy prymitywne zaspokajanie potrzeb
sekusalnych, przy jednoczesnym zachowniu wobec ciebie, ze seks nie jest dla
przyjemnosci.

[inus]

ja myślę,że to,że jest katolikiem to nic-on jest po prostu fanatykiem,a to już
się nadaje do terapii.
a tak w ogole to jestem za seksem pozamałżeńskim,bo gdy go nie ma to zazwyczaj
potem są właśnie takie skutki,partnerzy nie znają siebie samych tak na prawdę i
same problemy są z tego.
a już tajemnica przed właśnym współmałżonkiem/ą typu "ja zażywam tabletki a ty
nawet o tym nie wiesz"jest straszne.ja nie mam tajemnic tego typu.

[Gość: Gucwa]

to bzdura...

[Gość: kris]

Znam ten problem tyle że z żoną, która nie ma żadnych ciągotek seksualnych a ja
raczej duże, trudno to pogodzić i na nic prośby i grożby i co robić szukać
kochanki, sprawa niby błacha ale dla mnie ważna i myślę że wiele małżenstw ma
te problemy i jak je rozwiązać? pozdrowienia.

[Gość: Golem]

nie wazne czy to prawdziwa historia czy nie. Jest temat i to realny.

Wyltumaczcie mi czemu 'maz katolik' to wlasnie synonim takiego zaklamanca
zyciowego i nieudacznika lozkowego jak pisze autorka watku?

Sam jestem wierzacy, ale brzydze sie wszelkiego rodzaju skrajnosciami. Nie
wylaczajac ekstremy kosciola katolickiego z jego ksiezami pedofilami
i 'gospodyniami' do lozka.

[dlugodystansowiec]

Ja tez jestem katolikiem - do kosciola chodze czesto, niemniej jednak mam swoj
wlasny rozum i z niego korzystam. Do slubu jeszcze daleko, a z moim skarbem
kochamy wlasciwie przy kazdej okzaji, sporo eksperymentujac :-) Wydaje mi sie,
ze podejscie Twojego meza niewiele ma wspolnego z prawdziwie "bozym" podejsciem
do czlowieka. On chyba nie rozumie, ze kobiety to nie zabawki... A inna sprawa,
ze moze tak go wychowano, a w glebi duszy hula ogien i trzeba go tylko wyzwolic?

Wspanialy czlowiek ! Jakie szczescie !!!

[bozena_l]

Wspanialy czlowiek !

Kontynuuj dziewczyno lepszego nie znajdziesz ... Jakie szczescie !!!

Ja nadal jestem dziewica i czekam na takiego wspanialego chlopa jak masz ...
ah ...

[Gość: Gola]

Ja też jestem poł roku po slubie, oboje jestesmy osobami wierzącymi ( ja i mąz)
i uważamy, że w sytuacji, gdy dwojga ludzi się kocha niema czegoś takiego jak
tematy tabu tym bardziej w seksie. Powinnaś mu jakoś dyskretnie dać do
zrozumienia, że w związku małżeńskim dwojga ludzi wszystkie chwyty w sexie są
dozwolone, byleby obie strony się na nie zgadzały. Spróbuj go namówić do
eksperymentów-to nic złego .

[Gość: Ewa]

Ta historia ma miejsce w Afganistanie czy w Europie?

[Gość: [e-mail]]

Widzialy galy co braly
ale mi Cie b. zal , z drugiej strony nie przejmuj sie moja wcale nie jest
lepsza i to nie bynamniej z powodu ze chodzi co dzien do kosciola
No to teraz wiesz czemu czasem trzeba skoczyc w bok ??? ;-)

[Gość: agusia]

Witam!
Serdecznie Ci współczuję. Myślę, że jest to dla Ciebie duży problem. Ale wydaje
mi się, że taka sytuacja nie wynika z jego głębokiej wiary w Boga tylko z
ukrytych przed Tobą przeżyć i problemów może nawet z czasów dzieciństwa. Jeżeli
jesteście takim świetnie dogadującym i rozumiejącym się małżeństwem, to
powinnyście rozmawiać o wszystkim czyli także o seksie. Powinnaś mu uświadomić,
że przede wszystkim jesteś kobietą, która ma potrzeby tak jak każda inna
kobieta czy każdy mężczyzna. Jeśli jemu sprawia większą satysfakcję masturbacja
nad pisemkiem pornograficzny to właśnie to jest grzechem według nauki Kościoła.
Moim zdaniem powinnaś zaproponować mu spotkanie z odpowiednim księdzem i
seksuologie (a może nawet i psychologiem), a jeśli by się nie zgodził to
znaczy, że nie postępuje zgodnie z tym, co przysięgał w dniu ślubu i nie jest
wart poświęcania się. A ponadto jeśli mówi, że Cię kocha to powinien to również
udowodnić uczynkiem (a nie tylko mową). A jeśli on twierdzi,że takie zachowanie
seksualne w małżeństwie nakazuje Bóg, to niech to potwierdzi odpowiednim
fragmentem z Biblii (jesli w ogóle takowy znajdzie). Tobie radziłabym wcześniej
przygotować odpowiednie fragmenty świadczące o tym, iż Bóg nakazał miłość i
szacunek bliźniego a nie traktowanie innych osób jak rzeczy.
Pozdrawiam. Życzę cierpliwości i szczęścia!