Dlaczego ludzie są tak okrutni ?

[Gość: Ilka]

Wczoraj usłyszałam wiele różnych historii o pastwieniu się nad zwierzakami-
np. zrzucanie kota z wysokości 13 piętra na rozciągniętą strunę od
fortepianiu, przywiązywanie zwierzaka do samochodu i sprawdzanie jego
szybkości (ze skutkiem śmiertelnym), specjalne rozjeżdzanie zwierząt
przechodzących przez ulicę. Boże, jak tak można ????? Co z naszym
człowieczeństwem, humanitaryzmem ?!
Ja sama wzbraniam się przed jazdą samochodem za miastem, bo boję się, że
mogłabym potrącić jakiegoś zwierzaczka, a już zgroza gdyby on jeszcze żył i
się męczył. Chciałabym w jakiś sposób pomóc zwierzętom, ale praca w
schronisku raczej nie wchodzi w grę, bo na widok tylu nieszczęśliwych istot
usiadłabym i płakała w głos. Podziwiam was wszystkich którzy macie siłę
stawić temu czoła.

[Gość: kotka]

Gość portalu: Ilka napisał(a):
> Chciałabym w jakiś sposób pomóc zwierzętom, ale praca w
> schronisku raczej nie wchodzi w grę,

wiele schornisk potrzebuje wsparcia, mozna im zaniesc rozne rzeczy potrzebne
zwierzakom (koce, karme, miski), mozna je wspomoc finansowo (przeslac pieniadze
na cele schroniska lub sponsorowac konkretnego zwierzaka)

[Gość: m.pw]

Ja też chcialam bardzo pomagać zwierzakom, a nie mogłam sie odważyć żeby
pojechać do schroniska na Paluchu czy do Celestynowa, tam gdzie tysiece psów i
kotów siedzą w klatkach. Wiem,że było to chowanie głowy w piasek.
Wreszcie przeczytałam gdzieś o kocim Azylu w Konstancinie, ponieważ mieszkamy
nie daleko wysłałam na zwiad córke. Dałam jej troche pieniązków, jakieś kocyki
i wysłuchałam relacji. "Tam jest tyle kotów, ze trzeba uważnie stąpać, zeby
ktoregoś nie rozdeptać, tak sie garna do człowieka. Proszą, zeby pogłaskać,
podrapać za uchem, przytulić". Za pare dni pojechałam sama i już od ponad roku
jestem wolontariuszką. Drapie koty za uszami, roznosze jedzenie, zmieniam w
miskach wode - czasem pare razy po drodze wyleje, bo kociuchy skacza mi na
ramiona, żeby pomruczeć do ucha. Córka wozi koty do wetów, jeździ do aptek po
leki lub przygotowuje na komputerze różne druczki, pomaga pisać listy i
podziekowania. Czasem gdy jest taka potrzeba, bo p.Irena jest bardzo zajęta
robimy porządki, gotujemy azylantom jedzenie.
Można się doskonale odreagować po trudach codziennego życia czyli zaaplikować
sobie kototerapię.
Obejrzyj stronkę Azylu www.azyl.org.pl ,odważ się i przyjedź! Napisz do mnie
jeśli chcesz wiedziec wiecej, adresu Azylu na str nie podajemy, bo ludzie
przerzucaja przez płot koty , lub pudełka z kocietami. mój namiar: [e-mail]
Pozdrawiam M.

[Gość: tomaszxxx]

Ja z apelem do Ilki: chciałem zaprotestować przeciwko pisaniu głupot. Mimo iz
naprawdę uważam się za osobę z bujną wyobraźnią, to za nic nie mogę sobie
wyobrazić jak wygląda rzut kotem z 13 pietra na strunę od fortepianu?? Czy to
jest żart? Czy Ty Droga Ilko byłas może kiedyś na 13 piętrze? Spójrz w dół i
zastanów sie czy w swojej miłości do kotów i potępieniu ludzi (z których
naprawdę nie wszyscy są źli) nie zeszłaś przypadkiem na manowce zdrowego
rozsądku. To musiałby być rzeczywiście jakis nieprawdopodobny wirtuoz rzutów
kotami z 13 piętra na struny od fortepianów, żeby w mojej wyobraźni
zacząłfunkcjonować jako postac rzeczywista.
Ludzie krzywdzą zwierzęta, zwierzęta ludzi. Pisząc o krzywdzie, jaką zwierzęta
wyrządzają ludziom, nikt nie konfabuluje.
Kiedy jednak piszemy o krzywdzie, jaka ludzie wyrządzają zwierzętom - często
zmyślamy. Po co się tak nakręcać? Po co? Krzywdy nie dość? "Złych ludzi" nie
dość?

[Gość: Ilka]

Ja z apelem do Ilki: chciałem zaprotestować przeciwko pisaniu głupot. Mimo iz
> naprawdę uważam się za osobę z bujną wyobraźnią, to za nic nie mogę sobie
> wyobrazić jak wygląda rzut kotem z 13 pietra na strunę od fortepianu?? Czy
to
> jest żart? Czy Ty Droga Ilko byłas może kiedyś na 13 piętrze? Spójrz w dół i
> zastanów sie czy w swojej miłości do kotów i potępieniu ludzi (z których
> naprawdę nie wszyscy są źli) nie zeszłaś przypadkiem na manowce zdrowego
> rozsądku. To musiałby być rzeczywiście jakis nieprawdopodobny wirtuoz rzutów
> kotami z 13 piętra na struny od fortepianów, żeby w mojej wyobraźni
> zacząłfunkcjonować jako postac rzeczywista.
------------------------
Nie dalej jak w sobotę usłyszałam tę historię i nie mam powodów, żeby w nią
nie wierzyć. Miejscem tych "zabaw" jest miasto Łódź i zsypy w blokach.
Nie zarzucaj mi proszę pisania głupot.

[Gość: tomaszxxx]

Droga Ilko, ja Cię naprawdę bardzo przepraszam, ale serio: nie można pisać,
nawet jedynie powtarzając, że ktoś celuje kotami z 13 piętra w struny od
fortepianów. To że kot „z miasta Łodzi pochodzi” niczego nie zmienia – wszędzie
znajdziesz zwyrodnialców. Musisz kochana zamienić część swojej niesamowitej
wrażliwości na nieufność niestety, bo inaczej będą Cię w życiu krzywdzić inni -
nie koniecznie „źli” ludzie. Nie wierz we wszystko co usłyszysz. Jak ja słysze
określenie „nie mam powodu, żeby mu nie wierzyć” to od razu mam ochotę Cię
ratować.
Stąpaj twardo po ziemi, nie daj się życiu. Ja w ramach propozycji na Twoją
resocjalizację proponuję kurs jazdy samochodem poza miastem. Nauczę jak
jeździć, aby omijać wszystkie koty i psy.
Jak ja np. dowiaduję się, że na nagraniu magnetofonowym jest
fragment „przychodzę od Leszka, ale on nie jest sam” a potem w lampie katodowej
widzę sympatyczną twarz Leszka Millera, która mówi, że nie ma z tym nic
wspólnego – to naprawdę nie stwierdzam, że "nie mam powodów żeby mu nie
wierzyć". Nie mam powodów, żeby mu wierzyć.

[Gość: kot]

Witam!
Nie musi być struny, życie i tak jest okrutne. Niekoniecznie trzeba trafić w tę
strunę, żeby zwierzę uśmiercić. Mój syn był kiedyś świadkiem takiego rzutu, nie
na strunę, tylko tak sobie, żeby zobaczyć, czy kot zrzucony z klatki schodowej
na siódmym piętrze spadnie na cztery łapy i co sobie przy okazji zrobi. Kot
spadł, poczołgał się pod schody i tam został. Stamtąd zabrałem go do domu.
Kotkę ze złamanym kręgosłupem przechowywaliśmy w wanience przez ponad dwa
miesiące. W wanience, bo próbowała się czołgać i robiła pod siebie.
Opiekowaliśmy się nią, karmili, staraliśmy się wyleczyć. Niestety postępowały
zaniki mięśni, kotka nie odzyskała władzy w nogach, uszkodzenie kręgosłupa było
trwałe. W końcu kotka za poradą lekarzy została uśpiona, trudno wyobrazić sobie
wybieranie nieczystości spod zwierzęcia i mycie go przez wiele lat.
Innego małego kotka młodzi eksperymentatorzy wrzucili do palącego się kubła na
śmiecie. Kot wyskoczył z popalonym futrem i spalonymi poduszkami łapek, ale nie
miał już siły uciekać. Leczyliśmy go przez wiele tygodni.
Niedawno banda zwyrodnialców wywlekła spod samochodu kota znajomej staruszki.
Wrócił po kilku dniach, ale z powyłamywanymi zębami.

Ludzkie okrucieństwo to nie jest temat do żartów, głęboko współczuję tym,
którzy tego nie rozumieją.
Pozdrawiam, Juliusz.

[wadera2]

Rozmawiałam w gronie znajomych o tej strunie i przedstawiłam stanowiska obu
stron co do prawdopodobieństwa takiego zdarzenia. I oto jedna z uczestniczących
w rozmowie młodych osob stwierdziła, że jej kumple (znajomi - nie chciałąbym
obrażać tej dziewczyny) robili coś takiego, ale zostali przedonienie przez
sąsiada. O co więc w tym rzucaniu na strunę chodzi? Okazuje się, że o to aby
spróbować kotem trafić. Niekoniecznie to się musi udać - to jak gra w darta,
przyjemność polega na próbowaniu i rywalizacji (trafił - nie trafił) dlatego
najlepiej jak jest kilka kotów do paru rzutów.
Tak więc to co dla normalnego, jak Tomaszxxx, wydaje się fantazją jest ,
niestety, możliwe. Ludzkie zwyrodnialstwo nie ma granic, a pomysłowość w
wymyślaniu okrucieństw jest ogromna. Tym bardziej cieszy fakt, że są takie
wrażliwe osoby jak Ilka. Ilko, proszę, nie zmieniaj się!
I Juliusz, który mądrymi radami pomógł już wielu sosbom na tym forum, a jak
widzę jest również jest prawdziwym przyjacielem zwierząt, człowiekiem który na
prawdę pomaga. Po przeczytaniu postu Juliusza jestem jednak podniesiona na
duchu, momo jego smutnej treści. Bo jednak morze ludzkiej głupoty i
zwyrodnialstwa jest równoważone przez cechy przeciwne.

[Gość: Ilka]

Kocie i Wadero2

dziękuję

[Gość: tomaszxxx]

Ma Pan całkowitą rację, Panie kot. Pamiętam Pana z ostatnich tygodni, kiedy
bardzo rozsądnie wypowiadał się Pan na temat podejścia do życia przez pryzmat
okienka piwnicznego. Nic dodać, nic ująć. Podpisuję się oburącz. Generalnie
Pana posty są bardzo wielebne, bym powiedział. Oby więcej takich ludzi jak Pan.

Tutaj jednak Panie kot struna jest ważna. Pewnie że nie musi byc struny, ale
struna jest. Struna jest ważna, ponieważ demonizuje i tak już wystarczająco
zdemonizowanych. Struna tworzy kolejną cegiełkę do muru między nami: np. miedzy
tymi chcącymi mieć prawo do nieposiadania psa, a psa posiadającymi.
Oczywiście najistotniejszy jest kontekst. Tu jest tragiczny. Chyba jednak
dziewczęciu rozpoczynającemu wątek chodziło o pytanie DLACZEGO ludzie krzywdzą
zwierzęta, a nie o przykłady okrucieństw. Pan bardzo sugestywnie obrazuje męki
kotów. Ja jestem wzruszony. Wzruszenie odbiera mi mowę. Jednak nie rozumiem co
ten Pana wpis robi pod pytaniem DLACZEGO? Czy to jakaś dywersja na wypadek
gdyby pojawił się ktoś z innym zdaniem? (Zwołujmy się bracia i siostry w
miłości do czworonogów!!). Tu się oczywiście nie pojawi, dzieją się okropności,
bo ludzie są źli. Ale są też i dobrzy, których coraz trudniej dostrzec.

Mądre pytanie dziewczęcia pozostaje aktualne. DLACZEGO krzywdzą Panie kot, a
nie JAK krzywdzą? W tej niszy zasadne wydają się pytania o zmyślaniu, które
zadałem powyżej.

Struna jest ważna Panie kot, poniewaz pozwala Panu uniknąc odpowiedzi na
postawione pytanie, a nakręcac towarzystwo do kolejnej krucjaty przeciw
zwyrodnialcom. Kim są ci zwyrodnialcy niech Pan sobie sam odpowie, a mi powie
łaskawie co Pan zrobił z tymi dziećmi którzy wyrzucili kota z siódmego piętra.
Niech Pan nie opowiada co Pan zrobił z kotem, ale co Pan zrobił w kierunku, aby
te same dzieciaki nie zrobiły tego po raz drugi.

Ja nie wierzę w tę strunę, Panie kot. Martwi mnie bardzo śmieszna solidarność
forumowiczów, którzy gotowi są na pniu zmyślać coś o dialogach ze znajomymi,
którzy nagle również w posiadanie strun od fortepianów weszli i okazuje się –
również wielbią w ten sposób męczyć koty. To, czy rzeczywiście jedna z dam
ożywiających dyskusję zmyśla i na ile, pozostaje w jej sumieniu. Dlaczego więc
zmyślamy? W dużym skrócie, Drodzy: często nie dlatego, że ci zwyrodnialcy są
coraz bardziej źli. To my jesteśmy „bardziej dobrzy”, bo margines okropności
się powiększa, a my? My mimo że nie robimy totalnie nic albo robimy niewiele –
jesteśmy „bardziej dobrzy”. Wygodne.

Dlaczego ludzie krzywdzą zwierzęta? Ja nie wiem. Może Pan wie, Panie kot.

Takie puenty jak Pan raczył zaserwować na koniec może Pan pisać pod adresem
adwersarzy pt Mimi, bibi, psipsi, Anulka oraz grzesio. Czemu miało to służyć i
jaki jest adres? Ja wiem, że z żadnej krzywdy nie można się śmiać. Konwencja
jaką stosuję, jest wg badań jedną z najskuteczniejszych. Jest tu kilka osób na
forum, którym kilka moich postów do dziś stoi w gardle. W tym Pan.

Pozdrowienia

[Gość: Dorota]

Tomasz udaj się koniecznie do psychiatry i lecz się człowieku, lecz

[waleryj]

do Pana Kot

rzeczywiscie co zrobione zostalo w kierunku ukarania sprawcow okaleczenia tych
kotow? Czyzbysmy wylacznie leczyli symptomy problemu?

Bystra Dorotka

[Gość: tomaszxxx]

Ja do Bystrej Dorotki, jak się sama określa.
Otóż Bystra Dorotko, nie można – nie wypada po prostu – pisać o sobie: „Jestem
bystra”. Możesz napisać np.: „uważam, że jestem bystra”. Albo: „sądzę, że
jestem bystra”, ewentualnie: „mam nadzieję, że jestem bystra”. Rozumiesz w czym
rzecz skarbie, mam nadzieję. Pisząc na poważnie „jestem bystra”, zawsze
narażasz się na stwierdzenie osoby postronnej która przeczytała kilka twoich
postów, że bystrzak z ciebie kochanie jak z mysiej pizdy wór na mąkę. Szczytem
wszystkiego jest twój konflikt z panem gitmanem, którego uważam za
najrozsądniejszą osobę na tym forum.

Czy jechałaś kiedyś tramwajem albo autobusem, Bystra Dorotko? Jeśli tak, to
może zdarzyła ci się taka sytuacja, że nagle staje za tobą w tłoku jakiś
współpasażer i zaczyna ci z tyłu kaszleć. Kaszle, prycha i siorba, fluka i
normalnie gile mu zwisają do pasa oraz dym idzie uszami – a ty jakoś nawet nie
masz ochoty mu grzecznie powiedzieć, żeby sobie poszedł. Zastanawiasz się tylko
dlaczego kaszle, skoro totalnie nic nie wnosi do poziomu intelektualnego
autobusu. Mówisz mu więc w końcu niegrzecznie, ażeby spierdalał i podajesz mu
chusteczki higieniczne, Bystra Dorotko.

Ja ci właśnie Bystra Dorotko takie chusteczki funduję, wiesz, takie „Velvet”
czy inne. Weź może spróbuj zastosować się do wytycznych, ulżysz i sobie i
ludziom którzy przypadkiem skierują wzrok na te twoje „posty”. Weź więc kilka
chusteczek „Velvet” i dokładnie wytrzyj sobie usta. Rób tak codziennie o tej
samej porze, trenuj, a gdzieś za miesiąc będziesz mogła pocałować mnie w dupę.
Trenuj, bo warto.

Był to mój pierwszy i ostatni post do ciebie, Bystra Dorotko. Żal że w
konwencji prostackiej, ale zawsze staram się dopasować do poziomu
intelektualnego adwersarza.

Czuwaj

[Gość: kot]

Witam!
Napisałem o kilku znanych mi przypadkach bezinteresownego znęcania się nad
zwierzętami. Dzieci sąsiadów wyrzuciły dla zabawy z wysokiego piętra kota
łamiąc mu kręgosłup. Co ja zrobiłem z tymi dziećmi? Ano nic. A co mogłem
zrobić? Już ich nie było. Nie było mnie przy tym, nie było świadków. To było
dosyć dawno, lecącego kota widziało moje dziecko, które miało wtedy kilka lat.
Inne dzieci mówiły podobno, kto to zrobił, ale to za mało, żeby oskarżać.
Co byście zrobili, poszli do rodziców? Wyprą się tego, jeszcze Was wyśmieją,
przecież to oni je tak wychowali. Nie wolno dziecka dotknąć palcem, to jest
karalne. Wynająć zbira? To będzie niemoralne, a co gorsza nieskuteczne, bo
tylko utwierdzi winowajcę w przekonaniu, że dopuszczalne jest każde draństwo,
nie wolno tylko dać się złapać.

Ja WIEM, dlaczego ludzie krzywdzą zwierzęta, dlaczego ludzie krzywdzą ludzi.
Nie mają norm moralnych, a zwykle łatwiej i atrakcyjniej jest być złym, niż
dobrym. Robią tak, bo uchodzi im to bezkarnie.

Jeśli trudno jest oskarżyć i skazać bandziora za pobicie człowieka lub rodziców
za znęcanie się nad dziećmi, to jak się do tego ma krzywda jakiegoś tam
zwierzaka?
Jeśli ktoś, nie kryjąc się z tym zbytnio, otruje przykładowo sto kotów, albo
zaćwiczy na śmierć własnego psa, może spać spokojnie. Zgodnie z ustawą o
ochronie zwierząt jest to karalne, ale jeśli nawet inspektor TOZ-u przechowa
trupy w lodówce jako dowód rzeczowy i wystąpi do sądu, czy znajdzie się
świadek, który to widział, a jeśli nawet, czy zgodzi się zeznawać w sądzie
przeciwko, dajmy na to, sąsiadowi? Będzie się bał zemsty kogoś, kto może być
równie bezwzględny dla ludzi, jak dla zwierząt. Tamten nie pójdzie nawet
siedzieć ze względu na małą szkodliwość społeczną czynu, co najwyżej dostanie
wyrok w zawieszeniu. A co będzie potem? Można się tylko domyślać.

Jeśli dręczenie zwierząt będzie SPOŁECZNIE AKCEPTOWALNE, traktowane OBOJĘTNIE
lub celowo NIEZAUWAŻANE, bo tak jest najwygodniej, nie zmieni się nic.
Tego co piszę nie piszę dla zabawy, ani z grafomaństwa, piszę po to, żeby
przypadki okrucieństwa w stosunku do zwierząt były ZAUWAŻALNE. To jest na razie
wszystko, co mogę zrobić, oprócz ratowania zwierząt z mojego bezpośredniego
otoczenia.

A jeśli chodzi o twórczość Pana T. ...
Autor wprawdzie nazwał ją kiedyś "wypocinami" , ale ja się z tym nie zgadzam.
Uważam, że taki talent marnuje się po prostu na tym skromnym forum.
Kiedyś często jedyną możliwością uzewnętrznienia się były wiadome drzwi.
Teraz mamy internet i o wiele większe możliwości. I efekty.
Wystarczy byle pretekst, choćby ta nieszczęsna struna, a powstaje literackie
arcydzieło. Tak, ta struna jest WAŻNA, muszę to przyznać. Może rodzi się nam
drugi Hrabal? Już od dawna w literaturze beztrosko używa się wulgaryzmów, to
tylko podnosi wartość dzieła. Tylko w którym miejscu się śmiać?

p.s.
Jakiekolwiek wynurzenia na tym forum nie stają mi kością w gardle, mam
ważniejsze sprawy na głowie. Przecież tu może napisać byle kto, co mu się tylko
zachce. To najwyżej daje świadectwo jego kulturze. Mam się tym wszystkim
przejmować?
Pozdrawiam, Juliusz.

[Gość: kaja]

nie tak dawno usiłowaliśmy nie być obojętni i efekt był taki ,że ci którzy
ustawowo mają zająć się ściganiem takich przestępstw byli wręcz groteskowo
nieudolni w tym co robili znaleźliźmy osoby ,które powiedziałyby coś na temat
znęcania się nad zwierzętami jednego dewianta, ale dzielnicowy nawet nie raczył
zapytać o dane tych osób tylko sobie znanym trybem prowadził postępowanie
I teraz pytanie retoryczne co dalej?

[Gość: Dorota]

Bardzo się cieszę, że tak na ciebie działam nędzny, odrażający i koszmarny
typie z piekła rodem, twoje wytyczne wsadź sobie w swą odpychającą gębę i rób
zgodnie ze swym bardzo minimalistycznym poziomem intelektualnym, spadaj z tego
forum buraku

zlo do Ciebie wroci tomaszuxxx

[waleryj]

wszystkie stworzenia w naturze powinno sie szanowac.Nie rozumiesz tego?
Pewnego dnia ktos tak brutalnie potraktuje Twoje dzieci ale bedzie za pozno.

Drogi Panie kot

[Gość: tomaszxxx]

Oho, wreszcie w pańskich postach, Panie kot, dostrzegam emocje! Próbuje Pan być
złośliwy i nawet to Panu wychodzi. Jeszcze trochę, a doczekam się dnia, kiedy
zaklnie Pan szpetnie wzbogacając swój warsztat o jakieś mocne słowa typu kurwa.
Jeśli Pan kot powie kiedyś "kurwa", to ja zemdleje. Tak jak struna, kurwa też
jest - dostrzega Pan to Panie kot kochany? Żyjemy w świecie kurew, proszę
szanownego Pana - w świecie, do którego - może tak jak ja? - boi się Pan
wpuścić swoje dziecko. Liczę na to, że kiedyś usłyszę zamiast: "niegrzeczni
chłopcy, którzy wyekspediowali kota z siódmej kondygnacji w bezdenną otchłań
przestworzy", po prostu: "skurwysyny" - bo na nic innego nie zasługują. Jeśli
rozebrać to słowo, to często określa przyczynę złego stanu rzeczy. Menel
wychowa menela, jak tu ktoś słusznie zauważył - straszne.

To nie literatura Panie kot, to podwórko. Oczywiście - podoba mi się dyskretna
łuna prawdziwych wzruszeń nad drżącymi wrażliwością Pana postami, pięknymi i
delikatnymi niczym poranna rosa na brzegu skrzydełka motylka, niczym szelest
sukienki w czasie spaceru po łąkach (rzadko zakładam), niczym rozgwieżdżone
niebo oglądane przez okno domu w lesie.. Ach, Panie kot.. Ten Pana język! Co
jednak zwyrodnialcy na to? Przecie o nich gadamy??? Ci Pana zwyrodnialcy z
pewnością nie mówili wyrzucając kota przez okno: "płyń po morzach i oceanach,
niech Ci ziemia lekką będzie..", tylko powiedzieli coś w deseń: "i chuj!
poleciał!!" oraz chichotali. Jak Pan nie będzie mówił ich językiem i rozumował
w niszy nastolatka ogolonego na pałę z psem rzeźnickim na smyczy, to Panu
zostanie rola naprawiania tego, co już się stało. Trzeba próbować zapobiegać i
wychować, w miarę jak sił i konceptu. I odwagi, żeby stanąć twarzą w pysk z
takim nastolatkiem, i powiedzieć: kurwa dość.

Pan w ogóle kojarzy mi się z dystyngowanym angielskim gentlemanem, spokojnym,
opanowanym, flegmatycznym, z dobrym sercem. Kapcie, herbatka w fotelu, gazeta,
człap.., człap.. Pan chyba nawet tę herbatę pije z typową angielską flegmą,
Panie kot? Siła spokoju, i często - siła argumentów nie podlegających dyskusji,
a szkoda.

Dlaczego o tym piszę? Ano dlatego, że przez swoje cechy charakterologiczne
(tfu..! co za zwrot..) nie ma Pan szans na stosowanie terapii nazwanej tu
naprędce: Kompleksowe Otrzeźwienie Terapeutyczne, w skrócie KOT, Panie kot.
Otóż jest to terapia, którą powinien Pan zastosować wobec tych
siedmiopiętrowców. Złoty środek, recepta, panaceum, pacaneum - droga do
szczęścia dla wszystkich..! Ale po kolei, bo zaraz zamiast wyłonić z tego
chaosu jakąś esencję, nie wyłonię nic i nikt nie uwierzy mi że jestem poważny

cd

[Gość: tomaszxxx]

„Kotka wypluła ząb..!” Wiewiór – czytał Pan, Panie Juliuszu? Nie mogę..

Napisałem, że nie wiem dlaczego ludzie krzywdzą zwierzęta, ale próbuję się
domyślać. W dużej części przypadków robi to młodzież i podrostki. Dlaczego?
Rzecz sprowadza się moim zdaniem do wywalczenia sobie lepszej pozycji w
stadzie. Powiedzmy, że normy moralne nie istnieją - ok - ale to nie jest
odpowiedź na pytanie: dlaczego?, tylko wstęp do charakterystyki
charakterologicznej (tfu..!); opis, nie przyczyna. Potrafię wyobrazić sobie
grupę tzw. zwyrodnialców, w której normy moralne nie istnieją nie zabijającej
kotów. Robi Pan proste błędy logiczne, środek do poszukiwania odpowiedzi (l.m.)
nie jest odpowiedzią. Weźmy grupkę tych siedmiopiętrowców dzień po zdarzeniu.
Spotykają się między blokami w szerszym gronie i Marcysia lat 15 mówi do
koleżanek: "Nie uwierzycie, kurwa, ale ten pojebany Kacperek wyrzucił wczoraj
kota przez okno z siódmego piêtra..!" Panny reagują różnie, złością, piskiem,
szturchają Kacperka, mówią że "jest pojebany", ale koniec końców Kacperek
wybija się na indywidualność w grupie, daje dowody swojego twardego (w pojęciu
tych dzieciaków) charakteru, staje się koniec końców kimś, kogo inni się BOJĄ.
Bo jeżeli zdolny jest do czegoś takiego, to ten nasz Kacperek - czego jeszcze
może dokazać? Kacperek stoi w grupie ze swoim rottkiem i się uśmiecha,
ewentualnie chichocze. Jest znacznie wyżej w hierarchii i stada, niż był.

To tak trochę jak w środowisku normalnych ludzi, tylko warsztat argumentów
inny - nie tak ubogi, straszny i prymitywny - na zasadzie jak największego
szoku. Słyszał Pan pewnie często rozmowy starszych Pań? "A moja córka to jest
stewardesą.." "A moja córka zna angielski i hiszpański.." " A moja to...." -
licytacja Panie kot, konkurencja w przyrodzie. Jedni chcą być lepsi od drugich,
mamy to zakodowane. Przecież łyse pały w dresach z bulikami i pitbulami nie
bedą ustalać hierarchii w stadzie licytując się, kto ile zna języków i w jakim
stopniu posiadł ich znajomość! Na Boga.. W dzisiejszych czasach, kiedy idziemy
na film do kina od lat 15-stu i zastanawiamy się dlaczego panna z odciętą
połową czaszki mówi do kamery - trudno zrozumieć tych tzw. zwyrodnialców.
Rodzice tu nic nie pomogą, bo podwórko wzięło nad nimi górę, albo "starzy" są
np menelami. Dzieci licytują się kto ile na raz wziął niebiesko - żółtych
tabletek, co zrobił z kotem oraz jak „ostry” jest bulik czy inny rottek..

Powinien Pan im zastosować KOT-a, Panie kot – biec im na ratunek, zaraz potem
jak ratował to zwierzę. Przemówić argumentami które zrozumieją i JEDYNYMI,
jakie do nich miałyby szansę trafić. Dygresja: nie ma Pan czasami wrażenia,
spotykając nowych ludzi, albo sięgając pamiecią wstecz, że w przyrodzie dość
często występuje pewien podły podtyp homo ledwo sapiens: wredny, mało
komunikatywny, odpychający, odrażający wręcz, z charakterem ukształtowanym w
tak okropny sposób, że współczuje Pan dzieciom takiego indywiduum
(dowcipnisiom: nie pisze o sobie) Dlaczego tak jest? Moja teoria jest
niemożliwie wręcz prosta! Otóż nikt nigdy nie zastosował takiej osobie KOT-a,
skutecznego nie tylko w kontekście męczenia zwierząt. Inny: traktowanie
podwładnych przez pracodawcę, przykłady można mnożyć.. Kuracja wstrząsowa na
poziomie instynktu, terapia hormonami. Dlaczego nie zastosował Pan KOT-a tym
siedmiopiętrowcom?? Dlaczego nie przemówił Pan ich językiem, kurwa? Rodzice? Po
co? Rodzice często są gorsi od swoich pociech, ale na szczęście walczą w innych
stadach i w inny sposób. Ale tez rządzi nimi strach!! Dlaczego Pan ich nie
zidentyfikował i nie wziął pod fleki, nie wytarmosił ich po ryjach i nie
przewiesił przez parapet 7 pietra z pytaniem co czuł kot?

Kompleksowe Otrzeźwienie Terapeutyczne jest tak skuteczne, że nawet Pan nie
przypuszcza jak bardzo. Trzepanie po ryjach i pranie po mordach, Panie kot
kochany.. U mnie na osiedlu paru młodzieńców kłania mi się tak nisko, że
szoruje kichawami po chodnikach. Jestem gotowy zrobić KOT-a każdemu, kto
jeszcze jest do uratowania, albo nadaje się do zresocjalizowania - i samochód
mam cały, nie porysowany i ze wszystkimi kołpakami.
KOT, Panie kot - jest skuteczny. Gdybym chciał tu dawać przykłady z życia
wzięte, nie starczyłoby przestrzeni wirtualnej. Może tez jest tak, że młodzi
ludzie (nie tylko młodzi?) maja potrzebę uzewnętrznienia ciemnej strony naszej
natury – gdyby nie świadomość, że ujdzie im to bezkarnie – pewnie by tego nie
zrobili(!!!) Dlatego mam pretensję, że Pan nie obił im ryjów – tak żeby
zapamiętali do końca życia; nawet jak będą w pracy drzeć się i kląć na
podwładnego, będzie nad nimi wisiało wspmnienie skromnego Pana kota w łapciach,
który dał im lekcję na temat norm moralnych.
Jeśli jeszcze kiedyś skromny pracownik da lekcję norm moralnych swojemu
szefowi, mamy postać szefa w pełni zresocjalizowaną – i tu już naprawdę nie
musi to już być fizyczna perswazja, wystarczy przypomnienie uczucia zwierzęcego
strachu, którego szef kiedyś doświadczył.

Im więcej KOT-ów, tym więcej kotów, Panie kot - w dużym skrócie. Więcej kotów
ma szanse na uniknięcie losu zwierzaków opisanych przez Pana. Nie szkoła,
religia, paciorki rano i wieczorem - bo kot już pofrunął. Pomóc można i
kolejnym kotom i tym tzw. zwyrodnialcom. A jak Pan wie, większość z nich z
takiego sadyzmu po prostu wyrośnie, tylko pokłosiem będzie niestety cierpienie
ich rodzin. Ma Pan szansę przyspieszyć to pierwsze, nie dopuścić(?) do drugiego.
Jeśli chce Pan wychować dziecko w szacunku dla siebie i innych, oczywiście musi
Pan dawać przykład swoją osobą. Ja ostatnio stałem na czubku kasztanowca i
trząsłem delikatnie drzewem, a mój 4 letni brzdąc zbierał kasztany. Podszedł
jakiś człowiek i wyartykułował zadzierając głowę: "Ej ty, kurwa, niszczycielu
przyrody!!". Co miałem zrobić?? Teraz jak pytam brzdąca, co tatuś robił z tym
panem, nie chce nic mówić. Czarna dziura, nic nie mówi. Ja jednak naprawdę wolę
żeby już teraz wiedział, że jesteśmy tylko zwierzętami i na pewne zjawiska
recepta jest tylko na poziomie zwierzęcych zachowań. I niech ktoś mi powie, że
forum to nie jest o ludziach.

Chomik mi się zepsuł, powiedziała Ala
włożyła go do lodówki i psestał się rusać.
Gdy dziadek mi się zepsuł, cała rodzina się zjechała
Miałem sen że usiadł

Chomik mi się zepsuł i kto go naprawi
Szukamy fachowca, co najmniej anioła
Niech znowu żyje - niech sprawi
i oddycha, i biega po stołach

Niech Pan sprawi, Panie Kot - przez duże "K"
Rozstaję się z Panem w tym wątku

Pozdrawiam -
byle kto

[wadera2]

O Rany!
A ja myślałam, że pytanie zawarte w tym poście było retoryczne...Myślałam, że
wynikało z wybuchu emocji u autorki. Nawet mi nie przyszło do głowy odczytać je
jako prowokację do rozważań o ludzkiej naturze. Może szkoda.
Czy kara wychowuje czy jest tylko zemstą? Czy zło mozna zwalczyć złem?
Zapraszam do dyskusji, osobiście wydaje mi się, że nie tędy droga. Ale może to
dlatego, że bliższa mi jest postawa Juliusza i jego styl działania i wypowiedzi
niż Tomaszaxxx, może nie mysle racjonalnie tylko emocjonalnie i to jest błąd.
Niemniej ciągle wydaje mi się , że owszem - jezeli widzę ludzi dręczących
zwierzę, to przeciwdziałam dostępnymi środkami, w tym walnięciem w wiadomo co.
Ale kiedy kot leży połamany, to ratuję mu życie, a nie poszukuję sprawców,
których i tak nie ukarze żaden sąd chyba, że samo-sąd, ale tego jednak nie
polecam.
Acha, co do tej nieszczęsnej struny - to ona chyba nie jest struną i nie jest
od fortepianu czy pianina, ale ludzie jednak mówią o "strunie", więc czym jest?
Moja propozycja - żyłka! Ale teraz to już na prawdę zmyślam, niech tam,
sumienie nic mi nie mówi :-))

[Gość: kot]

Witam!
A jednak talent ... Nie jestem zwolennikiem metod gwałtownych, co wcale nie
znaczy, że w mojej obecności ktoś może bezkarnie skrzywdzić cokolwiek lub
kogokolwiek. Już pisałem, nie było mnie przy wypadkach, o których była mowa.
Trudno np. obijać kogoś za to, że tam był i biernie się temu przyglądał, a to,
że jakieś dziecko powie, że wie, kto to zrobił, to jeszcze nie dowód.
Nie będę też tutaj kląć. Klawiatura i ekran nie są w stanie wywołać we mnie
dostatecznie silnych emocji.
A wracając do sprawy, Wadera napisała, że eksperymentom na zwierzętach
przeszkodził kiedyś sąsiad, który przegonił. I o to właśnie chodzi. Ludzie
muszą zacząć ZAUWAŻAĆ, co się wokół nich dzieje. Oczywiście, trzeba reagować.

Napisałem poprzednio, że nic więcej nie mogę zrobić, ale tak nie jest.
WIEM, co trzeba robić, każdy o tym wie.
Pominąłem coś, co uważałem za zbyt naturalne, żeby o tym pisać.
To proste, WYCHOWUJMY NASZE DZIECI NA LUDZI.
Moje dzieci nie skrzywdzą żadnego zwierzęcia. Myślę, że człowieka też nie.
Jedenaście lat temu mój młodszy syn przywiózł do domu z wyprawy na ryby dwa
ślepe kocięta, które ktoś wrzucił do wody by je utopić. Kocięta odchowaliśmy,
wykarmili smoczkiem, wyrosły z nich piękne duże kocury. Koty te traktują nas
jak swoich rodziców, bo prawdziwych nigdy nie oglądały.
Dzieci nie tylko moje. Jeden z największych „rozrabiaków” ze szkoły, w której
uczyła moja żona przyniósł kiedyś do nas świeżo urodzone żywe kocięta,
wyrzucone przez „właściciela” w reklamówce do zsypu.

Napisałem, że nic nie zrobiłem w sprawie dręczenia tamtych zwierząt. Tak było,
wtedy uważałem to za bezcelowe. Ja nie, coś zrobiła natomiast moja żona.
Rozmawiała z matką jednego z tych chłopców.
Efekt – ta matka poszła do szkoły i oskarżyła naszego syna o znęcanie się nad
zwierzętami! Była szybka i przedsiębiorcza, wiedziała, co się powinno zrobić.
Potem musieliśmy się gęsto tłumaczyć, i chyba nie do końca nam uwierzono.

To było dosyć dawno. Dzieci, o których pisałem zdążyły już dorosnąć i mają już
za sobą pierwsze wyroki. Nie za dręczenie zwierząt. Za kradzieże, włamania,
rozboje.
To wszystko.
Pozdrawiam, Juliusz.

[martyynka]

Do Tomaszaxxx:
Co jak co - musisz przyznać, że Łódź jest miastem zwyrodnialców:
- robienie z ludzi "skór"
- dzieci w beczkach i zero reakcji ze strony opieki społ.
- ICh Troje
Więc nie mnie nie zdziwi !

[Gość: wadera2]

A moja znajoma mieszkająca w Łodzi dodaje do tej listy jeszcze prezydenta
Kropiwnickiego, brrr.;-))