Do schroniska?

[Gość: kajka]

Witajcie!
Czy ktoś z Was kiedyś oddał zwierzątko do schroniska?
Jakie macie odczucia w tym temacie?

[Gość: Triss Merigold]

Tak - raz. Był to znaleziony pod blokiem duży kundelek, młody, którego nie
zaakceptował nasz jamnik (starszy i schorowany). Pieska wkrótce ktoś
przygarnął, wiemy, bo wówczas moja siostra pracowała w schronisku społecznie.

[Gość: RT]

Nie oddawałam,i nigdy bym nie oddała.
Jeżeli już musisz się pozbyć zwierzaka,
to zrób mu tę ostatnią dobrą przysługę
i poproś weterynarza o uśpienie.
Oddanie zwierzaka do schroniska jest dla niego dużo gorsze
od śmierci.
Byłam wolontariuszką w schronisku.Wierz mi!!!.

[Gość: hanka]

Niestety muszę się tytaj zgodzić z Tobą mimo wielkiej miłości do zwierząt ....
a może właśnie dlatego . Pozdrawiam

[Gość: aga]

a nie lepiej porozglądać się wśród znajomych, nieznajomych może ktoś by
przygarnął, dlaczego odrazu do schroniska?

[Gość: zulka]

Kajka, raz w życiu oddałam do schroniska uratowanego od śmierci szceniaczka
płci męskiej. Nie mogłam go zostawić w domu, gdyż miałam małe dziecko, psa i
dwa koty. Mąż zawiózł go rano, wykąpanego, ślicznego i jak pojechał po
południu, to już był zabrany. Ale powtarzam, to był szczeniaczek i w dodatku
piesek. Swojego zwierzaczka bym nigdy ale to nigdy nie oddała, nie tylko
dlatego, że wszystkie je mam ze schroniska. Od kilku lat, gdy znajduję jakieś
porzucone stworzonko, to zabieram do domu, daję ogłoszenie do gazety i
zgłaszają się do mnie ludzie, którym po utwierdzeniu się, ze to nie chwilowa
fanaberia - oddaję. Może Ty też tak zrób - schronisko to ostateczność, jeśli
nie wierzysz - pojedź tam.....

[default]

Jak do tej pory udało mi się tego uniknąć. Zawsze znajdowało się inne
rozwiązanie - albo się psinę komuś wcisnęło, albo zostawała u nas. Raz
znalezionego w lesie wycieńczonego psa uśpiliśmy - był stary i chory na raka.
Nie będę się jednak zarzekać, że nigdy tego nie zrobię - może się zdarzyć
sytuacja, że ani nie będę mogła psa zatrzymać, ani nie znajdę dla niego domu. W
przypadku w miarę zdrowego, młodego i ładnego psa lepiej go chyba oddać do
schroniska, gdzie ma szansę na adopcję niż od razu usypiać?

[default]

Aha, jeszcze dodam, że jeśli autorka wątku ma na myśli oddania do schroniska
WŁASNEGO psa czy kota, to takie coś absolutnie nie mieści mi się w głowie,
biorę pod uwagę tylko sytuacje kiedy znajdujemy lub przybłąka się do nas jakieś
zwierzątko.

[Gość: Triss Merigold]

Właśnie byłam, a raczej moi rodzice byli w takiej sytuacji. Znajomi mieli psy
lub koty; piesek pobył u nas parę dni, został wykąpany i zaprowadzony do
weterynarza. U nas nie mógł zostać ze względu na jamnika
nieakceptującego "nowego", jamnik był juz starszy i nie było sensu
przyzwyczajać zwierząt na siłę. Ten piesek był młody, ładny i szybko został
adoptowany. Nikt nie miał serca go uśpić i dobrze bo znalazł nowych właścicieli.

[Gość: Kaja]

Dziękuję Wam wszystkim za odpowiedzi...
Jestem Wiktorią z wątku "Kotka szuka domku!!!"...
Pragnę znależć dla niej domek, ale niestety nie udaje się:-(
I nie wiem co mam robić...
Ręcę mi opadają i bardzo męczy mnie cała ta sytuacja. Dlatego jestem tutaj
mając nadzieję, że znajdę tu jakies rozwiązanie...

[Gość: Maryla]

Koleżanka znalazła kotka, którego zabrała do domu. Był zdrowy. Jej rodzice nie
chcieli się zgodzić na drugiego kota. Po jednej nocy spędzonej w domu kotek
trafił do schoroniska. Miał 6 miesięcy. Po dwóch dniach rodzice zgodzili się.
Na trzeci dzień kotek został zabrany ze schroniska z powrotem do domu. Po
dwóch tygodniach - nie żył. Podczas tych trzech dni spędzonych w schronisku
złapał wirusową kocią chorobę - panleukopenię, trudną do wyleczenia. Umarł po
wielkich cierpieniach, pomimo opieki weterynaryjnej.

Nie oddawaj, Wiktorio, kotki do schroniska.
Istotnie, jeśli nie potrafisz pogodzić obecności w domu dziecka i kota,
raczej pomóż kotu rozstać się z tym niesprawiedliwym ludzkim światem,
głaszcząc go do ostatka i uspokajając. Chyba tyle możesz dla swojej kotki
zrobić?
A może jednak sprawdż, jak to będzie?
Powodzenia.
Napiszesz jeszcze?

[fuerstathos]

Powtórzę, to co napisali inni: NIE ODDAWAJ KOTA DO SCHRONISKA. To po prostu
najgorsze, co można zrobić. Raz byłam w schronisku i przeżyłam szok. To co
widzi się na Animal Planet to nie Polska niestety. Warunki w naszych
schroniskach są straszne. Jak mówi mój kolega schronisko = śmierć. Nie
przestawaj szukać domku dla kotki, na pewno się uda. Daj ogłoszenia w lokalnym
dodatku wyborczej (są za darmo) oraz na koty.pl i miau.pl. No i pytaj znajomych
i nieznajomych (pani z warzywniaka, lekarz itd.)Może się udać. Niedawno sama
szukałam domku dla kotki, która przybłakała się w zaawansowanej ciąży, a nie
mogłam jej z różnych powodów zabrać do domu. Postanowiłam naiwna zawieść ją do
schroniska, bo nie chciałam aby kociaki urodziły sie zimą pod śmietnikiem.
Pierwsze co w schronisku zrobiono, to sterylka aborcyjna. Po paru dniach udało
mi sie znaleźć kogoś, kto ją chciał zabrać, więc pojechałam jak najszybciej do
schroniska. To co tam zobaczyłam mnie przeraziło, nie będę opisywać. Kotka
skulona w najciemniejszym kącie, zupełnie nie reagowała na jakiekolwiek bodźce.
Na szczęście teraz ma domek w którym jest kochana i czuje się mam nadzieję
dobrze.
Wierzę, że ręce Ci opadają, bo wiem jak trudno jest znaleźć dom dla kota.
Jednak na pewno się uda.
Powodzenia
Anka

Tak, oddalam - i do dzis mam wyrzuty sumienia

[Gość: ekam]

Mielismy od kilku zaledwie tygodni psiaka uratowanego ze schroniska,
szczeniaka, ktory wymagal wiele pracy, cierpliwosci i wysilku i cala rodzina
byla w fazie przystosowywania sie do zycia z nowym czlonkiem. Nagle ktoregos
wieczoru Psiak zaczal przerazliwie szczekac i rwac sie do drzwi, otwieram - a
tu na progu piekny malutki kocio w klatce, na klatce miseczki na strawe i wode,
w klatce mieciutki kocyk i list w kopercie tlumaczacy wlascicieli, ze nie moga
sie nim opiekowac, instrukcja co kotek jada, jakiego piasku uzywa i prosba o
przygarniecie go. Niestety list byl anonimowy...
W kazdych innych okolicznosciach pewnie znalezlibysmy jakies wyjscie
(czasowe umieszcenie go u znajomych itp.) ale to nie byl "nasz dzien".
Moj partner wchodzi do domu bardzo zmeczony a tu: pies szczeka jak szalony, ja
trzymam biednego, przerazonego kotka wysoko nad glowa aby pies go nie pozarl
razem z klatka, corka placze w nieboglosy ze zatrzymac kota, a ja rzucam mu to
wszystko i zostawiam, bo musze natychmiast wyjechac, wolam w przelocie "wymysl
cos, wracam za godzine". Po powrocie zastaje: partnera glodnego, zziebnietego
i wscieklego na podworku - corka zamknela go i nie wpuscila do domu "za kare",
ze zadzwonil do schroniska i wzieli kotka razem z listem i ekwipunkiem.
Do dzisiaj zle nam (mnie i corce) z ta swiadomoscia zyc, tym bardziej, ze
jak sie pozniej okazalo przyjechalo po kotka "animal control", czyli
miejski "hycel", a nie schronisko w ktorym sie nie zabija. Tego juz moj
partner nie wiedzial, myslal ze dzwonil do tego ostatniego. Gdy kilka dni
pozniej udalismy sie tam, biedaka tam nie bylo i zadnych o nim informacji. Tak
wiec w sasiedztwie stracilismy opinie milosnikow zwierzat, ale najgorsze ze
kotek Szymon stracil pewnie zycie lub poszedl do laboratorium. Dzialo sie to
wszystko 5 lat temu ale poczucie winy nie zmniejsza sie, a zwieksza z czasem.
Teraz i my, i pies chyba dojrzelismy do adoptowania kota (kotow) ze
schroniska, ale wiem, ze widok przerazonego, pomaranczowego kotka bedzie mnie
przesladowal przez dugi czas....
Kajka, zrob wszystko co w twojej mocy, aby nie oddawac zwierzaka do
schroniska!

P.S. Forumowicze jestescie wspaniali, nie obraze sie jak sie po mnie mocno
przejedziecie!

[weatherwax]

Wiktorio!
Byłam dzisiaj z moją kotką na zastrzyku u weta. Znajoma kotka szuka domu więc
przy okazji spytałam, czy pani doktor nie zna kogoś, kto chciałby dać dom
kotkowi.
- A czemu tamci ludzie chcą go oddać? - pyta pani doktor.
- Bo jedna z pań w tamtym domu jest w ciąży i uważa, że kot i małe dziecko pod
jednym dachem się wykluczają. A co pani otym sądzi?
- Tak, to taka choroba mózgu. Znam to. Niektórzy ludzie to mają. - Powiedziała
pani weterynarz.

No comments.

[trufelka]

absolutnie nie wyobrazam sobie oddac zwierzecia do schroniska. Przeciez to jak
dziecko, jak juz pozyje ze mna z pare miesiecy, czlowiek sie przyzwyczaja,
zwierze ma tozsamosc, charakter, jak mozna? Wogole cos takiego nie powinno byc
rozwazane? Czy to samo robicie z dziecimi? Nie podobaja sie to do sierocinca??
Nie, trzeba cale zycie tak zorganizowac, zeby zwierze nadal mialo swoje miejsce
w rodzinie. Ja bym wolala umrzec niz zyc z poczuciem winy.

jaknie wierzycie ze zwierze cierpi w schronisku to

[trufelka]

poczytajcie o makabrze na tym poscie:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=128&w=7271614&a=7325060
gdy przeczytalam to to az mi sie niedobrze zrobilo (doslownie)

[brytan]

Ci ktorzy nie potrafia miec zwierzaka, niech nie maja. Dla takich debili sa
zabawki sztuczne.

[weatherwax]

Zwierzę w domu oznacza odpowiedzialność i obowiązki. I to należy sobie
uświadomić ZANIM weżmiemy je do siebie, ZANIM ono sie przyzwyczai, ZANIM nas
pokocha (co nastapi na 100%) i ZANIM będziemy mogli zrobic mu krzywde. Bo
krzywdą jest pozbawianie go domu, który mu sie kiedys ofiarowało. To, jak
słusznie napisał brytan, nike jest zabawka, tylko czujaca istota!

Ludzie widzą tylko siebie i swój sposób odbioru rzeczywistości. Uczucia innych
się nie liczą?! To po co było brac tego kota? Żeby go teraz krzywdzić?

[1paula]

A my niestety rozwazamy oddanie psa do schroniska.
Pisalam o naszym przypadku w watku "pies (glupi?)". I choc zarzekalam sie, ze
nigdy do schroniska nie oddam zwierzecia, to jestem krok od tej decyzji.
NIC nie pomaga.
NIKT jej nie chce wziac - dawalismy ogloszenia w prasie, w internecie, szukamy
przez znajomych i znajomych znajomych i przez weta.
Nie chce jej oddac, nie moge jej uspic.
Zzera mnie wyrzut sumenia, ze poleglam i sobie nie radze.
Nie chce jej w domu.
Mam dosc.
Jest mi zle, bo to moj pies.
Wyc mi sie chce....

[kusicielka]

1paula napisała:

>> Wyc mi sie chce....


tak jak wyl tamten jamnik w poscie basi...

[adogaj]

1paula napisała:
Co za pies? Suczka? Jaka? Może znajdę dla niej dom napisz: [e-mail]
> A my niestety rozwazamy oddanie psa do schroniska.
> Pisalam o naszym przypadku w watku "pies (glupi?)". I choc zarzekalam sie, ze
> nigdy do schroniska nie oddam zwierzecia, to jestem krok od tej decyzji.
> NIC nie pomaga.
> NIKT jej nie chce wziac - dawalismy ogloszenia w prasie, w internecie,
szukamy
> przez znajomych i znajomych znajomych i przez weta.
> Nie chce jej oddac, nie moge jej uspic.
> Zzera mnie wyrzut sumenia, ze poleglam i sobie nie radze.
> Nie chce jej w domu.
> Mam dosc.
> Jest mi zle, bo to moj pies.
> Wyc mi sie chce....

[zz_beatka]

biorąc każde zwierzę zawsze przemyślałam wszystkie za/przeciw i co zrobię gdy...
i nigdy bym nie wzięła psa czy kota bez rozważenia wszystkich.
bo nigdy też bym nie wyrzuciła, oddała, czy sprzedała albo oddała do schroniska
właściciel zwierzęcia jako istota wyższa biorąc psa czy inne zwierzę bierze
odpowiedzialność za jego życie i naturalny koniec. a nie oddaje jak mebel czy
wyrzuca bo zaczęły się wakacje

nigdy...

[miss_tle_toe]

jeśli nie masz już innego wyjścia, to daj mi to zwierzątko. Adres znasz.
Napisz maila.

[gazimierz]

miss_tle_toe napisała:

> jeśli nie masz już innego wyjścia, to daj mi to zwierzątko. Adres znasz.
> Napisz maila.

no ale kto powiedzial ze Ty sobie z nim dasz rade. Bierzesz z dobrego serca, bo
ktos sobie nie poradzil i mozesz sobie narobic klopotu. Uwazam ze ta osoba
powinna bardziej sie wysilic.

[weatherwax]

To nie tak, jak myślisz, gazimierzu...

Nie chodzi o radzenie sobie, tylko właścicielka kotki jest w ciązy i uważa, że
albo kot, albo dziecko.

Ja tak, np. nie uważam. Miałam dziecko i kota równoczesnioe i wzzystko było i
jest OK.!

Szkoda kota, po prostu...

[gazimierz]

do weatherwax

Post dotyczyl paula1, ktora sie pozbywa psa,

[Gość: 1paula]

Drogi gazimierzu...
co to znaczy ze powinnam sie bardziej wysilic, czy mozesz sprecyzowac? Bo ja
nie wiem co moglabym jeszcze zrobic. Czytales moj watek poswiecony Pajdzie???
Jesli mozesz mi pomoc "sie wysilic" - jestem otwarta na sugestie.
Dziekuje

[Gość: babka]

Ludzie, przecież to tylko pies ! Czy paula ma poświęcić całe życie po to tylko
aby wychować jakiegoś psiaka. Może ma się z pracy zwolnić żeby piesek się nie
nudził i nie rozrabiał w domu. To jakiś bezsens, pies jest dla człowieka a nie
człowiek dla psa ! Pies ma być przyjacielem , jego obecnośc ma sprawiać
przyjemność a nie być powodem stresu .

Nie rozumiem

[Gość: Dina]

Dla mnie ciaza jako powod pozbycia sie zwierzecia jest niezrozumialy. Ja
rowniez spodziewam sie dziecka i nie wyobrazam sobie pozbyc sie mojej 4 letniej
ON-ki. Jest ona pelnoprawnym czlonkiem rodziny a nie przedmiotem, ktory dla
zaoszczedzenia sobie wiekszego klopotu wyrzuca sie na bruk. To jest nieludzkie
i prosze Cie o jedno: nigdy przenigdy nie bierz zwierzaka, bo jestes osoba
nieodpowiedzialna i nie zaslugujesz na to, zeby miec zywe stworzenie i mam
nadzieje, ze poniesiesz konsekwencje swojej decyzji.
Pies jest bardziej absorbujacym stworzeniem niz kot, bo wymaga spacerow i
wiekszej uwagi wlasciciela. Moim zdaniem pozbycie sie przez Ciebie kota to
zwykle egoistyczne wygodnictwo.
Nie wiem czy wiesz o tym, ale w domu gdzie sa zwierzeta dziecko jest mniej
podatne na alergie.

[adogaj]

Gość portalu: babka napisał(a):

> Ludzie, przecież to tylko pies ! Czy paula ma poświęcić całe życie po to
tylko
> aby wychować jakiegoś psiaka. Może ma się z pracy zwolnić żeby piesek się nie
> nudził i nie rozrabiał w domu. To jakiś bezsens, pies jest dla człowieka a
nie
> człowiek dla psa ! Pies ma być przyjacielem , jego obecnośc ma sprawiać
> przyjemność a nie być powodem stresu .
To raczej uspić, a nie oddawać do schroniska

Nie biorę go już. Podaję możliwość.

[miss_tle_toe]

Pajda może się okazać psem nadpobudliwym, albo nieszczęśliwym z innego powodu.
Mogę zająć się nią jeśli uznam, że dam radę. Na razie z 1paulą uzgadniamy
szczegóły. Czekam na jej odpowiedź na mojego maila z bardzo szczegółowymi
pytaniami. Może się okazać, że Paula i jej mąż faktycznie nie byli gotowi na
posiadanie psa. Ja jestem gotowa, jak również moja rodzina. Zdaję sobie sprawę
z powagi decyzji, dlatego jeszcze klamka nie zapadła. Wiem jednak, że Paula
nie zasługuje na potępienie, bo troszczy się o los Pajdy. Znam ludzi, którzy
nikogo nie proszą o radę i pieska wywożą do lasu... Bądźcie bardziej
wyrozumiali!

[malidar]

Brawo miss_tle_toe, może Tobie się uda, może się z 1paulą dogadacie.
Miałam też moment zawahania, nie z powodu zachowania suni ale z powodu alergii
męża. W tydzień po kupieniu owczarka niemieckiego u mojego męża wystąpiło coś
co najłagodniej można nazwać szokiem alergicznym. Wszystko dobrze się
skończyło, mąż nie jest dzieckiem, w starszym wieku alergen na alergię nie
jest już taki straszny, wychowywaliśmy sunię i smarowaliśmi i faszerowaliśmy
lekami męża. Dziś sunia ma trzy lata i trzy miesiące i strasznie nam dobrze
razem, drzemie tu koło mnie teraz, nawet gadzina chrapie przez sen. Jak to
było jak jej nie było?
Oby Ci się udało z 1paulą i z Pajdą, życzę wszystkiego dobrego, pozdrawiam