kolejna ciekawostka - Koronaty

[gaudencja]

...intryguje mnie, co to za imię. Bo jest to imię, za czasów Rymuta było 3
panów o tym imieniu... Od razu dodam, że brzmi mi dziwacznie.

A propos Rymuta

[monikaj1]

Postanowiłam nabyć w polecanej przez Ciebie Gaudencjo księgarni. Zamówienie
wysłałam z 3 dni temu - i cisza. Czy Ty też tam zamawiałaś?

[gaudencja]

monikaj1 napisała:

> Postanowiłam nabyć w polecanej przez Ciebie Gaudencjo księgarni. Zamówienie
> wysłałam z 3 dni temu - i cisza. Czy Ty też tam zamawiałaś?

Tak, trochę to potrwało, ale książkę dostałam. Badź cierpliwa i poczekaj
jeszcze trochę, może już realizują zamówienie.
Szkoda, że nie ma współcześniejszej wersji takiego słownika...

[gaudencja]

Aha, nie napisałam: to jest bezpośrednio księgarnia wydawcy Rymuta; nie wiem,
czy w jakiejkolwiek innej można go kupić.

[emnilda.wolna]

W XIX w. żył Filip Koronat Sulimierski. Koronat brzmi jak Fortunat, ale nie wiem, czy to jest wyjściowa forma.

[gaudencja]

Okazuje się, że postać Koronaty opisywał już Breza, bez konkluzji co do etymologii:
"Koronaty
SIW podaje 3 mężczyzn o imieniu Koronaty: po 1 w woj. elbląskim, jeleniogórskim
i warszawskim; SI i KIS nie notują; nie omawiają też wyzyskiwane przeze
mnie opracowania popularne.
Imię kojarzy się z łac. imiesłowem biernym coronatus, -a, -um od corono, -are,
-avi, -atum ‘uwieńczyć, włożyć wieniec lub koronę na głowę’, por. koronowanie
(coronatio, z czego polskie koronacja) obrazów świętych w Kościele rzymskokatolickim,
też koronacja królów. Słowniki łaciny klasycznej takiego imiesłowu
nie notują, bogato udokumentowany został w Słowniku łaciny średniowiecznej,
t. II pod red. M. Plezi (Plezia, 1959–1967, s. 1345), także jako rzeczownik coronatus,
-i, jednak w znaczeniu ‘moneta francuska z wyobrażeniem korony’. W tym
ujęciu imię weszłoby w ciąg imion typu: Amatus, Amata, Beatus, Beata, Renatus,
Renata, z czego polskie imiona Amat, Amata, (historyczny) Beat, Beata, Renat,
Renata. Wątpliwości jednak budzi końcówka -y; czyżby zatem od D. lp. (syn)
Koronaty, zatem Koronaty? Hipotezę wspiera nazwisko Koronat 0 w SNW i św.
Kornat w KP (s. 136), objaśniony jako ‘wienczannyj’, tj. ‘koronowany’ (z łac.);
pamięć jego ma być czczona w Kościele Prawosławnym 17 VIII. Imię Kornat
można jednak rozumieć jako Konrat z przestawioną kolejnością spółgłosek n – r
na r – n.
SNW podaje nazwisko Koronat ze wskaźnikiem 0; SNW notuje 270 osób
o nazwisku Kornat, z tego 8 w woj. bydgoskim, 2 w gdańskim; 149 – Kornata,
z tego 26 w woj. gdańskim; 71 – Kornath w woj. gdańskim; Kornati 0."
cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.desklight-077a48af-79af-4ab8-8552-dc5636f7b0d6/c/Breza.pdf