Gość: Pozew
IP: *.am.poznan.pl
10.06.04, 13:56
Sąd Okręgowy Stanów Zjednoczonych
Wschodni Okręg stanu Nowy Jork
Pozew Cywilny No. CV 99-3487
Biura Prawnicze [dla Skarżących]:
Mel Urbach (MU-5690)
One Exchange Place
Suite 1000
Jersey City, New Jersey 07302
Tel: 201-395-4709
i
Edward E. Klein (EK-8587)
275 Madison Ave.,
11th Floor
New York, New York 10016
Tel: 212-661-9400
Skarżący:
Theo Garb, Bella Youngewirth, Sam Lefkowitz, Peter Koppenheim, Judah Weller,
Chana Lewkowicz, Samuel Goldin, Karl Diamond, Hala Sobol, Saul Klausner,
Goldie Knobel
W imieniu własnym i wszystkich znajdujących się w podobnej sytuacji.
przeciw:
Pozwani:
Rzeczpospolita Polska, polskie Ministerstwo Skarbu Państwa, inni nieznani z
nazwiska.
Oskarżenie
Skarżący wymienieni powyżej oraz wszyscy inni znajdujący się w podobnej
sytuacji poprzez swoich niżej podpisanych pełnomocników wnoszą następującą
skargę:
Zarys zarzutów
1. Jest to postępowanie na wniosek jedenastu indywidualnych powodów, złożony
w imieniu własnym i innych znajdujących się w podobnej sytuacji, zgodnie z 28
U.S.C. [amerykańskim kodeksem - red.] §§ 1330 et. seq. oraz §§ 1602 et. seq. -
Aktem o immunitecie suwerennych państw (Foreign Sovereign Immunities Act)
oraz innymi federalnymi i stanowymi ustawowymi oraz zwyczajowymi prawami,
przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej "Polską", polskiemu
Ministerstwu Skarbu Państwa, zwanemu dalej "Skarbem", oraz nieznanym z nazwy
zagranicznym, rządowym i/lub prywatnym instytucjom i/lub osobom, zwanym
dalej "innymi Pozwanymi", których tożsamość jest na razie nieznana, a którzy
uczestniczyli w realizacji przedstawionego tutaj powszechnego planu.
2. Plan, realizowany przez ostatnie pięćdziesiąt cztery lata, obejmował
siłowe, przymusowe "wypędzenie aż do wytępienia" Żydów z Polski, poprzez
etniczne i rasowe czystki, poprzez używanie przemocy oraz groźby przemocy, w
tym tortur i śmierci. Polska, Skarb i inni Pozwani dla celów komercyjnych
wyzyskiwali, zarządzali, wynajmowali, remontowali, przetrzymywali i w końcu
przejmowali nielegalnie tytuły własności dóbr, w tym nieruchomości,
należących do Żydów usuniętych z Polski. Robili to pod pretekstem, że dobra
te zostały porzucone. Wszyscy pozwani wyciągali i nadal wyciągają zyski z
realizacji tego planu kosztem starzejących się i umierających osób ocalałych
z Holocaustu.
3. Skarżący są ofiarami i ocalałymi z nazistowskiego Holocaustu (lub ich
spadkobiercami). Jako grupie, odmówiono im praw do własności, zarządzania,
kontroli, używania oraz przyjemności z posiadania nieruchomości i ruchomości
od momentu pierwotnego pozbawienia ich tych dóbr w czasie Holocaustu. Po II
wojnie światowej ludzie ocalali z Holocaustu byli mordowani, bici, gwałceni,
terroryzowani, torturowani i zmuszani do zaprzestania prób odzyskania lub
zarządzania swoją własnością. Było to spowodowane powszechnym planem
etnicznych i rasowych czystek, prowadzonych w Polsce po Holocauście, w celu
usunięcia z Polski 10-proc. mniejszości żydowskiej, która przeżyła Holocaust.
4. Koncepcja wyciągania zysków z rasowej i etnicznej eksterminacji była
praktykowana przez reżim nazistowski przed i w trakcie II wojny światowej.
Naziści z premedytacją, systematycznie łupili i plądrowali dobra będące
własnością Żydów, bogacąc się i zapewniając niezbędne środki finansowe do
popełnienia zbrodni wojennych oraz zbrodni przeciwko ludzkości.
5. Niemcy wykorzystały antysemicki klimat w Polsce, umieszczając tam okryte
najgorszą sławą obozy śmierci, w tym Oświęcim i Treblinkę. Żydowscy
mężczyźni, kobiety i dzieci z całej Europy byli mordowani i torturowani na
śmierć w tych i innych obozach koncentracyjnych w Polsce.
6. Kiedy naziści wycofali się z Polski, obywatele polscy, Skarb, rząd polski
oraz inni Pozwani dążyli do wzbogacenia się kosztem nieszczęścia Żydów
polskich poprzez powielenie nazistowskiego planu rasowej i etnicznej czystki
i czerpanie zysków z zajmowania własności żydowskiej na cele komercyjne.
7. Aby zmusić Żydów do ucieczki z Polski oraz porzucenia swoich dóbr i praw
własności, wprowadzony został w życie morderczy plan czystek rasowych i
etnicznych, skierowany przeciwko powracającym Żydom, którzy przeżyli
Holocaust. Gdy Żydzi powrócili do domów w Polsce, tysiącom z nich grożono, a
następnie okrutnie bito i/lub mordowano w ich dotychczasowych domach, wsiach
i miastach. Zakończyło się to masową ucieczką z Polski większości polskich
Żydów. Szacuje się, że ponad 60 tys. Żydów uciekło z Polski od lipca do
września 1946 roku wskutek pogromu kieleckiego i potwornej kampanii przemocy
skierowanej przeciwko Żydom polskim. Wielu innych nie odważyło się powrócić
do Polski. Porzuciło wszelką nadzieję na odzyskanie swoich dóbr i własności.
8. Pozwani w tej sprawie mogli odnosić i nadal odnoszą korzyści z realizacji
planu czystek rasowych i etnicznych skierowanego przeciwko Żydom polskim.
Przejęli oni w posiadanie zasadniczo wszystkie dobra trzech milionów Żydów
polskich, w tym wartościowe nieruchomości, maszyny, przedmioty osobiste,
meble, walutę, polisy ubezpieczeniowe, obligacje, akcje, złote monety,
biżuterię, diamenty, przedmioty religijne i inne. W następnych latach i
dziesięcioleciach Pozwani w sposób nielegalny zapewnili sobie prawo własności
tych dóbr, zmieniając tytuł własności, wszystko przy milczącej zgodzie Polski
i Skarbu.
9. W czasie wprowadzania w życie planu czystek rasowych i etnicznych Żydzi w
Polsce cierpieli z powodu systematycznego gwałcenia praw człowieka, w tym
m.in. bicia, gróźb przemocy, łupienia, tortur, gwałtów i morderstw.
10. Przed rokiem 1939 polscy Żydzi stanowili ponad 20 proc. światowej
populacji Żydów. Od roku 1939 do roku 1948 trzymilionowa populacja Żydów
polskich prawie znikła. Nieliczni, którzy pozostali, ukrywali swoją żydowską
tożsamość lub zmienili religię, aby uniknąć prześladowań. Chociaż to reżim
nazistowski odpowiada za większość zniszczeń, które dotknęły Żydów w Polsce,
to jednak zachowanie polskiego rządu i innych Pozwanych pozbawiło Powodów ich
własności i praw do tej własności.
11. Żydzi powrócili po II wojnie światowej do setek miast w całej Polsce. Po
pięciu latach nazistowskich prześladowań wracali do domu, bo jako polscy
obywatele nie mieli dokąd pójść. W wielu miastach Żydów nie widziano od lat.
Zamiast traktować ich jak uchodźców, Pozwani przeszkadzali im w powrocie do
domu, stosując potworne akty przemocy i morderstwa. Pozwani powielili
nazistowski plan "Juden Rein" na własnych obywatelach, oczyszczając swój kraj
z Żydów. Dzięki temu Pozwani mogli zająć i czerpać zyski z żydowskich dóbr i
własności.
12. Wyrzucenie Żydów z Polski i zajęcie ich dóbr i własności zostało dokonane
przy współudziale polskiego rządu, w tym polskiej policji i armii. Poprzez
sponsorowany przez państwo terroryzm Polacy inicjowali i uczestniczyli w
atakach na powracających Żydów. W mniejszych miastach Żydzi byli linczowani i
duszeni, rozstrzeliwani lub zakłuwani na śmierć. Publiczne wieszanie Żydów
było opisywane w prasie, co przerażało tych, którzy zostali w Polsce, i tych,
którzy zamierzali lub próbowali wrócić. W oparciu o informacje i przekonania
pozywających te ataki były częścią planu mającego wymazać wszelkie ślady rasy
żydowskiej z Polski po II wojnie światowej.
13. Pozwani kierowali się nie tylko nienawiścią, ale również chciwością. Po
wypędzeniu Żydów z Polski Pozwani przejęli kontrolę nad majątkiem żydowskim,
przejmując prawa własności i zarządzając nim dla zysku.
14. W momencie zakończenia II wojny światowej, ignorując prawne konsekwencje
ludobójstwa, zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości i czystek
rasowych, polski rząd i Pozwani pozwolili na kontynuację okrucieństw
skierowanych przeciwko Żydom w Polsce przez kilka kolejnych lat, do momentu,
gdy Żydzi poddali się z powodu wyczerpania, zostawiając za sobą Polskę i swó
