Zimna Wojna

[t_ete]

Niezwykly film.
W zalewie sieczki atakujacej zmysly - chwila czarno-bialej refleksji. Snuja sie klimaty
i muzyka. Lata powojenne, lata siermiezne.
Ale zawsze jest czas na milosc. Zawsze jest czas na bol.
Gorzki film.

Tomasz Kot jak to on. Swietny.
Borys Szyc w roli aparatczyka. Fantastyczny.

Ale Joanna Kulig kradnie kazda scene. Przykuwa uwage, nie pozwala oczu odwrocic.
Rola oskarowa. Mam nadzieje.
W swiecie poprawianej urody, uzupelnianych 'niedoborow' - Joanna Kulig swieci mocnym swiatlem. Tak naturalna, tak prawdziwa i tak uwodzicielska.
Nie dziwi, ze okrzyknieto ja 'Monika Bellucci'.

Scena na lace ... kto nie widzial ten traba

Dwa serduszka, cztery oczy ....

www.youtube.com/watch?v=UJzdbU_pT58

tete

[razdwanic]

Strasznie smutno zaśpiewana ludowa piosenka, a lud przecież znany jest z tego że się weseli.

[t_ete]

razdwanic napisał:

> Strasznie smutno zaśpiewana ludowa piosenka, a lud przecież znany jest z tego ż
> e się weseli.

To jazzowa aranzacja ludowej piosenki 'Dwa serduszka'.
Nie, nie jest 'smutno zaspiewana'. Ona po prostu jest smutna.
Tu 'ludowe' wykonanie zespolu 'Mazowsze' :
www.youtube.com/watch?v=vSDAJwYxdyc
A tu - Anna Maria Jopek i Leszek Mozdzer :
www.youtube.com/watch?v=EaPnW0_04HM
tete

ps. 'lud weseli sie' w disco polo ; w prawdziwych ludowych piosenkach byla i radosc i smutek ; chyba, ze myli pan piosenke ludowa - z piosenka biesiadna ... choc i przy biesiadzie, szczegolnie w koncowce - zdarzaja sie lzawe tony ...

[superspec]

Ja tam wole filmy dokumentalne.

[t_ete]

superspec napisał:

> Ja tam wole filmy dokumentalne.

Lubie filmy dokumentalne.
Polecam 'Marlon Brando o sobie'.

kultura.onet.pl/film/wiadomosci/marlon-brando-o-sobie-gorzka-prawda-recenzja/h2fr6z9

[czuk1]

Ja odebrałem , jako przepiękny film o miłości w trudnych warunkach życia w powojennej Polsce.
Świetnie go oceniała Ola Przybytkowska .
"Film przepiękny i zarazem bardzo smutny. Trochę okoliczności przeszkadzały tej miłości, a trochę sami zakochani. Dla mnie film o tym, że czasami sama miłość, choćby odwzajemniona, największa, szczęśliwa, nie wystarczy, żeby zlepić dwoje ludzi. Ale dla tej przepięknej, chociaż niezwykle smutnej historii miłości, warto pójść do kina. Plus do tego ta szczera, z serca płynąca muzyka. Wszystko tu pasuje, nic nie zgrzyta. "