No cos "pieknego" - znow Radio All Marija

[marianna.rokita]

Felieton, 15.02.2005
prof. dr hab. Anna Raźny

Ciąg dalszy walki z lustracją i Radiem Maryja - komentarz wygłoszony w
Aktualnościach dnia
Szczęść Boże!
Opublikowany przez "Gazetę Wyborczą" 14 lutego b.r. list Lecha Wałęsy pod
tytułem Jesteście grupą psycholi od Rydzyka - podobnie jak towarzyszące mu
wypowiedzi byłego prezydenta Rzeczpospolitej Polski (m.in. dla PAP-u czy
Programu I Telewizji Polskiej, 14.02.2005.) - jest ważnym dokumentem dla
charakterystyki nie tylko osoby jego autora, ale również obrazu obecnej
Polski. Były prezydent i jednocześnie były przewodniczący Solidar-ności
wystąpił w nim kolejny raz jako obrońca okrągłego stołu i przeciwnik
lustracji Jedno-cześnie wystąpił jako fanatyczny przeciwnik Radia Maryja i
Telewizji Trwam, Ojca Dyrekto-ra Tadeusza Rydzyka i wszystkich jego
współpracowników. Wystąpienie Lecha Wałęsy ma charakter ataku, któremu
towarzyszą obraźliwe epitety, oszczerstwa, pogróżki i zdecydowana wola
szkodzenia tym wolnym, patriotycznym i katolickim mediom w Polsce. Takie
wystąpie-nie stało się możliwe, gdyż były prezydent znalazł oparcie
w "Gazecie Wyborczej" i związa-nym z nią układzie postkomunistycznym,
antylustracyjnym, zainteresowanym w umocnieniu fundamentów III RP, t.j. umów
okrągłego stołu. Umowy te stworzyły bowiem możliwość dalszego istnienia wielu
mechanizmów z okresu PRL -u, z których korzystała i korzysta nie tylko dawna,
komunistyczna nomenklatura, ale również dawna opozycja.
"Gazeta Wyborcza" ma poparcie nie tylko "Tygodnika Powszechnego" i z nim zwią-
zanych osób z różnych sfer, nie tylko Unii Wolności i wielu lewicowych oraz
liberalnych polityków różnych ugrupowań, ale również ze strony osób
wpływowych z różnych środowisk - od artystycznych, intelektualnych,
uniwersyteckich po biznesowo-bankowe. Wszyscy oni tworzą zwarty układ
interesów i wpływów, który zawsze, gdy podejmowane są próby odrzu-cenia umów
okrągłego stołu i uzdrowienia Polski, daje znać o sobie. Układ zawsze wtedy
atakuje każdego, kto wypowiada się krytycznie o III RP, kto ujawnia źródła i
rozmiary nisz-czącego ją obecnie kryzysu, a także każdego, kto wysuwa realny
program wyjścia z niego. Wtedy również ludzie tego układu przypuszczają
kolejne ataki na niezależne media, które rzeczowo, kompetentnie ujawniają
prawdę o kryzysowym stanie Polski oraz możliwościach jej oczyszczenia i
umocnienia. Nade wszystko na Radio Maryja, Telewizje Trwam, "Nasz Dziennik".
Tak jest również obecnie. Układ walczy z lustracją, która mu zagraża i
stwarza szanse (spóźnione o 15 lat) dla przełomu politycznego, społecznego,
ekonomicznego, czy wreszcie - kulturowego i edukacyjnego. Walczy, nie
przebierając w środkach, pokazując, że są mu nie tylko obojętne, ale wręcz
nienawistne podstawowe normy etyczne, bez których relacje spo-łeczne ulegają
zwyrodnieniu. Ludzie z tego układu, nade wszystko z "Gazety Wyborczej", wiele
razy wyśmiewali się z Lecha Wałęsy, a jednocześnie z Radia Maryja, które
broniło by-łego prezydenta RP przed bezzasadną krytyką, wspierało go, gdy
walczył z Aleksandrem Kwaśniewskim o urząd prezydenta. Obecnie ci sami ludzie
wykorzystują sytuację - antylu-stracyjne nastawienie Lecha Wałęsy, i stają po
jego stronie, aby zaatakować nie tylko proces lustracji, ale również samą jej
ideę. Jednocześnie zaś - aby poprzez byłego prezydenta zaata-kować Radio
Maryja i związane z nim media. Dla tego właśnie ataku wystąpienie Krzysztofa
Wyszkowskiego w Rozmowach niedokończonych Radia Maryja - 12 lutego b.r. -
było tylko pretekstem. Pan redaktor występował bowiem ostatnio w wielu
audycjach radiowych i telewi-zyjnych, w których mówił o konieczności
lustracji. Ludzie "Gazety Wyborczej" i związanego z nią układu nie
zaatakowali jednak żadnej z tych stacji radiowych i telewizyjnych, mimo, że
niektóre przypomniały moment jego dodatkowego scementowania: pamiętną
czerwcową noc 1992 roku, kiedy profitenci umów Solidarności z komunistami z
1989 roku zapobiegli lustra-cji w spiskowy sposób, obalając - pod
przywództwem Lecha Wałęsy - rząd Jana Olszewskie-go. Gazeta Adama Michnika,
drukując list byłego prezydenta Jesteście grupą psycholi od Rydzyka
zaatakowała - kolejny raz - otwarcie Radio Maryja. Atak poparł niejawnie
związa-ny z nią układ - elity i środowiska, które głoszą hasła tolerancji,
demokracji, wolności słowa. Te same, które podpisują różne apele, ostatnio -
apel o umiar z powodu rzekomej radykaliza-cji życia społecznego w Polsce, jak
określili jej prominentni przedstawiciele deklarowane przez Polaków poparcie
dla lustracji i pragnienie prawdy historycznej. Nie razi ich, gdy Lech Wałęsa
w publikowanym liście rzuca obelgi i oszczerstwa, szantażuje, grozi Radiu
Maryja, jego twórcom i słuchaczom. Milczą, gdyż w walce z prawdą gotowi są
poprzeć każdą broń.
Ci, którzy - otwarcie, bądź niejawnie - poparli pełne oszczerstw, nienawiści
i gróźb wystąpienie byłego prezydenta, łamią wraz z nim podstawowe normy
etyczne, bez których relacje społeczne ulegają zwyrodnieniu. Jednocześnie
zaś, akceptując epitet psychole, wyka-zują zadziwiającą i kompromitującą
niewiedzę historyczną. Określenie to - podobnie jak za-proponowany wcześniej
przez to samo środowisko "Gazety Wyborczej" termin oszołom dla nazwania
zwolenników lustracji i odrzucenia umów okrągłego stołu - ma bowiem obcą pol-
skiej kulturze genezę: wiąże się bezpośrednio z mentalnością sowiecką,
pośrednio - z tradycją rosyjską i tzw. charakterem rosyjskim. Lech Wałęsa
może genezy tych określeń nie znać i może nieświadomie wpisywać się w krąg
obcego Polakom myślenia. Gorzej, gdy niewiedzę na ten temat wykazują
profesorowie, redaktorzy, liderzy partii politycznych. Warto więc
przypomnieć, że Nikita Chruszczow i jego otoczenie, umocniwszy swą władzę i
wpływy w społeczeństwie, odeszli od haseł odwilży i wrócili do bezwzględnej
kontroli słowa i bez-względnej kontroli społeczeństwa, odwołując się do
pomocy psychiatrii i psychologii. Chcąc zachować wobec Zachodu pozory zmian
systemu, nie mogąc już zsyłać masowo do więzień i obozów, wykorzystali
koncepcję choroby psychicznej w walce z niepokornymi. Ci, którzy wykazywali
niezadowolenie z ustroju, byli uznawani za chorych psychicznie i zsyłani - za-
miast do łagrów - do szpitali psychiatrycznych, gdzie personel - od lekarzy
po sprzataczki - wykonywał polecenia KGB. Brzmiało ono zawsze jednakowo:
wykończyć. Pisze o tym przejmująco Władimir Bukowski w książce I powraca
wiatr... , który w tzw. psichuszce spę-dził jako wróg komunizmu wiele
miesięcy. W taką właśnie tradycję wpisuje się zastosowane w wystąpieniu Lecha
Wałęsy słowo psychole podobnie jak używane w walce politycznej słowo oszołom.
Równie negatywna, obca polskiej mentalności, jest historyczna geneza tych
określeń. Wskazuje ona na tradycję Rosji imperialnej Mikołaja I. Za jego
bowiem czasów wydarzył się precedens, który stał się inspiracją dla walki z
przeciwnikami samodzierżawia, a następnie komunizmu. Gdy filozof Piotr
Czaadajew, chwalący katolicyzm i kulturę Zachodu, napisał w I liście
filozoficznym, że Rosja niczego nie wniosła do dziejów ludzkości i naśladuje
jedynie osiągnięcia innych narodów, Mikołaj I uznał go za umysłowo chorego,
poddał kurateli psy-chiatrycznej, zaś czasopismo, które tekst tego myśliciela
opublikowało, kazał zamknąć.
Sytuacja, w której używane są określenia oszołom, psychol w walce z Polakami
pra-gnącymi prawdy historycznej poprzez przeprowadzenie lustracji oraz
uzdrowienia Polski po-przez odrzucenie umów okrągłego stołu, jest bardzo
podobna. Metody walki - identyczne. Obce tradycji polskie są również metody
kreowania kultu jednostki w III RP w odnie-sieniu do Lecha Wałęsy. Zostały
one zaprezentowane w programie Prosto w oczy ( w tzw. jedynce) Telewizji
Polskiej 14 lutego b.r. Uczestnicy spotkania z redaktor Moniką Olejnik,
liderzy dwóch - uznawanych za opozycyjne - partii politycznych: Donald

[marianna.rokita]

Donald Tusk z PO oraz Jarosław Kaczyński z PiS, nie tylko nie odcięli się od
ataku byłego prezydenta na Radio Ma-ryja, ale nie zareagowali również na styl
tego wystąpienia oraz zastosowane w nim obraźliwe epitety, sformułowane
oszczerstwa i groźby. Przyłączyli się do ataku wraz z zaangażowaną bardzo mocno
po stronie Lecha Wałęsy Moniką Olejnik - pan Tusk zdecydowanie, pan Ka-czyński
poprzez uniki. Atakując Radio Maryja, wystąpili jednocześnie ze specyficzną
obroną Lecha Wałęsy. Zaapelowali do środowiska tego Radia oraz do polskiego
społeczeństwa, aby nie krytykować osoby byłego prezydenta RP, gdyż jest
on "dobrem narodowym" Polaków. Z tego też powodu musi pozostawać poza wszelką
krytyką, a więc automatycznie - poza wszel-ką odpowiedzialnością. Osobie
takiej, atakującej od lat ideę lustracji, a ostatnio wolne media w Polsce,
broniącej natomiast okrągłego stołu, należą się - wynikało z tego programu
telewi-zji publicznej - hołdy tylko dlatego, że jest "częścią historii Polski".
Jest to niczym innym, jak próbą zbudowania w III RP kultu jednostki na wzorach
znanych z historii ZSRR i epoki Stali-na. Taki kult jest potrzebny obecnie
środowisku "Gazety Wyborczej" oraz związanemu z nią układowi polityczno-
biznesowemu, który paraliżuje Polskę.

I tyle kaczorom przyszlo z tego popiskiwania

[patience]

Ktory to biskup raczyl nadmienic "teraz zobaczymy, kto ocenia Radio Maryja
obiektywnie, a kto jest przeciwko nam"? Tak sie kaczucha z kaczorem staraly,
zeby nie potepic Radia Maryja, a i tak dostali kopa w tylek

[miss_dronio]

Też zwróciłam uwagę na te wszystkie "wyważone" ą i ę, żeby tylko nie nazwać
rzeczy po imieniu
Jak widac nie opłacało się
I dobrze.

[marianna.rokita]

Heh... Porownali Walese do Chruszczowa.... chyba przegieli.

A co do kaczorow, na nic im bylo kwakanie. Dobrze im tak.

W którym zdaniu porównali Wałęsę z Chruszczowem?

[hasz0]

Czytaj ze zrozumieniem.
Albo zapytaj tatusia.

S.U.P.E.R!!!

[t0g]

Sytuacja
Unormowana:
Powszechny
Elegancki
Rozp.....dol.


(skrot zaproponowany przez Andrzeja G.).

[d.nutka1]

tytuł
"Radio All Maryja"

[allmaryja]

Wiem, ze super

hi hi

S.U.P.E.R.P.A.R.A.N.O.I.A...

[drf]

www.radiomaryja.pl.eu.org/teksty/rzmorm/paranoja.html


Siedem elementów paranoi - klucz do Radia Maryja

"Uporządkowany świat, jaki paranoik
tworzy w swej fantazji, jest o wiele
bardziej spójny od świata realnego" (s. 56)

"Radio Maryja to zbiorowa psychoterapia"
(o. T. Rydzyk)

Niniejszy rozdział składa się wyłącznie z mojego wyboru cytatów z książki R. S.
Robinsa i J. M. Posta "Paranoja polityczna. Psychopatologia nienawiści" (również
większość śródtytułów jest stamtąd). Autorzy opisują, z wieloma przykładami,
mechanizmy działania paranoi w życiu politycznym.

Wstęp

"Paranoja nie jest tajemniczą chorobą dotykającą wyłącznie szaleńców. Żadne
społeczeństwo nie jest od niej wolne. W każdym znajdą się dotknięte paranoją
grupy i jednostki. Przeważnie uznaje się je za obłąkane - i czasem
ignoruje,czasem wyśmiewa, czasem prześladuje." (s. 52)

"Niedoszłego przywódcę, występującego z paranoicznym przesłaniem, czeka los
proroka wołającego na puszczy. Będzie go słuchać tylko niewielka grupka oddanych
wyznawców, chyba że trafił na odpowiedni moment. Zdarzają się takie momenty -
okresy napięć, kiedy byt społeczeństwa wydaje się zagrożony - wtedy paranoiczne
przesłania bywają szczególnie pociągające. [...]" (s. 52)

"Styl paranoiczny nietrudno rozpoznać. Jego zwolennicy są przekonani o istnieniu
wielkiego perfidnego spisku, który ma zniszczyć ich styl życia. W poglądach
paranoika na historię godne odnotowania jest nie to, że wierzy on w istnienie i
znaczenie spisków - w końcu zdarzają się i mogą mieć znaczenie - ale że uznaje
spisek za siłę napędową historii oraz podstawową zasadę organizującą świat
wszelkiej polityki." (s. 53)

"Jest rzeczą charakterystyczną, że spisek określa się jako potężny i rosnący w
siłę. Czasu pozostało niewiele. Bliskie jest absolutne, nieodwracalne zwycięstwo
spiskowców. Ci nieliczni, którzy dostrzegają niebezpieczeństwo, muszą ich
zdemaskować i zwalczać. Konfliktu nie da się rozwiązać w drodze kompromisu ani
przez mediację. To walka na śmierć i życie. Spiskowcy reprezentują sobą zło
absolutne, a skoro tak się rzeczy mają, członkowie paranoicznej grupy, jako
przeciwnicy tej złowrogiej potęgi, uważają się za silę walczącą o dobro. We
własnych oczach istotnie stają się obrońcami wszystkiego co dobre. Walka jest
ujmowana w kategoriach manichejskich, toczy się między dobrem i złem." (s. 53)

Podejrzliwość

"[...] Paranoik nie dopuszcza by jego uwagę rozpraszały pozornie niewinne fakty
- twierdzi, że wie, co się za nimi kryje. Wciąż szuka ukrytych znaczeń, sygnałów
wskazujących na obecność wrogów, o których wie, ze go otaczają. [...] Nie
przyjmuje do wiadomości najbardziej niezbitych dowodów podważających jego
przekonania, uważa je za oszukaństwo umyślnie spreparowane po to, by uśpić jego
czujność. [...]" (s. 18)

"[...] Paranoik [...] z góry zna 'prawdę' i szuka jej potwierdzenia. Nie dąży do
potwierdzenia lub obalenia hipotezy. Wie, że jeśli bardzo się postara, znajdzie
dowody, które potwierdzą jego podejrzenia. W swych poszukiwaniach wybiera tylko
te 'dowody', które przemawiają za jego przekonaniem o zagrożeniu." (s. 18-19)

"Przywiązując ogromną wagę do szczegółu, paranoik w swej interpretacji odsiewa
fakty (często niezwykle umiejętnie), które nie pasują do jego urojeń. We
wszystkich zdarzeniach i wypowiedziach dopatruje się ukrytych treści i
'prawdziwych znaczeń'. [...] W świecie widzianym oczami paranoika nic się ot tak
po prostu nie zdarza, wszystko jest przez kogoś umyślnie powodowane. Nie ma
czegoś takiego jak zbieżność faktów. Wszystko zostało zaplanowane. [...]" (s. 19)

"W swym rozumowaniu pozbawionym krytycznego osądu, w niezrównoważonym operowaniu
faktami klasyczny paranoik jest w stu procentach logiczny. Fałszywe są jego
przesłanki. Z upodobaniem kolekcjonuje fakty, ale tylko te, które pasują do
skonstruowanego przezeń logicznego systemu." (s. 19)

Ksobność

"Świat paranoika zaludniają wrogowie, a on sam stanowi ośrodek ich uwagi. Ta
ksobność, jedna z najbardziej znamiennych cech paranoika, ma charakter
defensywny. Lepiej być głównym obiektem wrogich knowań niż być lekceważonym."
(s. 21)

Mania wielkości

"Aroganckie przekonanie o własnej wielkości pozostaje w bliskim związku z wiarą
paranoika, iż jest on centralnym obiektem zainteresowania. Jest pewien swoich
racji, nie dopuszcza różnicy zdań." (s. 21)

Wrogość

"Pierwszą cechą, jaka rzuca się w oczy nawet przy przypadkowym zetknięciu z
paranoikiem, jest nie tyle jego przekonanie o spisku czy arogancja, ile
generalnie wrogie nastawienie do świata. [...]" (s. 21)

"Paranoik ma w sobie tyle nienawiści, że nurtuje go coraz bardziej przemożna
potrzeba miłości. Ponieważ jednak bardzo wątpi w siebie, przygotowany jest na
odrzucenie, a poszukiwanie miłości skazane jest na porażkę. [...] Wszędzie
naokoło wyczuwa wrogość, przekonany, że otaczają go ludzie zdecydowani, by go
dopaść. Przeciwstawia się wyimaginowanym wrogom i wywołując wilka z lasu,
prowokuje wrogie reakcje, co tylko utwierdza go w przekonaniu." (s. 22)

Lęk przed utratą niezależności

"Nie toleruje poddania się zewnętrznym naciskom lub autorytetowi. Nieustannie
zachowuje czujność, bo jakaś siła wyższa albo inni ludzie mogliby podjąć próbę
narzucenia mu swojej woli, on zaś manifestuje przesadną niezależność." (s. 23)

"[...] Całe życie upływa mu [...] na wyobrażaniu sobie okoliczności, w których
jego bezpieczeństwo mogłoby zostać zagrożone, a następnie na odtwarzaniu tych
fantazji. [...] Paranoik boi się słabości, pogardza miękkością i subtelnymi
uczuciami. Te obawy świadczą, że chce być kontrolowany, biernie ulegać sile
wyższej. Takiego pragnienia paranoik nie może jednak zaakceptować i wznosi mocne
psychologiczne blokady przeciw tej możliwości, której tak się obawia (i tak
pragnie)." (s. 23)

"[...] Żeby żyć w społeczeństwie, trzeba się podporządkować i przystosować do
woli innych oraz pogodzić się z pewnym stopniem niepewności. Paranoik nie umie
tolerować takiej niedoskonałości ani zaakceptować kompromisów, jest więc w
stanie nieustannej wojny z prawdziwymi i wyimaginowanymi przeciwnikami, którzy
chcą nad nim zapanować i odebrać mu niezależność." (s. 23)

Projekcja

"Projekcja jest aberracją względnie normalnego uczucia wstydu. Ktoś, kto nie
jest w stanie znieść dręczącego uczucia, dokonuje jego projekcji na otaczających
go ludzi i w ten sposób mu zaprzecza. Mechanizm ten polega na przejęciu uczuć,
które nie dają się zaakceptować, i przeniesienie ich na otoczenie. Można go
uznać za korzystny, bo przekształca nieznośne zagrożenie wewnętrzne w zagrożenie
zewnętrzne, z którym łatwiej się uporać. Ale odbywa się to kosztem
rzeczywistości. [...] Paranoika dokonującego projekcji nie obchodzi dający się
zaobserwować oczywisty stan rzeczy, ale motywy innych ludzi, kryjące się za tym,
co można zaobserwować. Projekcja to kompromis z rzeczywistością: paranoik
'spotyka się z rzeczywistością w pół drogi'." (s. 24)

Myślenie urojeniowe

"Urojenia prześladowcze i wielkościowe najczęściej znajdują drogę do świata
polityki. Te właśnie urojenia oraz towarzyszące im uczucia występują u paranoika
przekonanego o własnej wyjątkowości. Oczekuje specjalnego traktowania, ale sam
manipuluje ludźmi i wykorzystuje ich, nie uświadamiając sobie, jak to na nich
działa. Kiedy nie jest traktowany w specjalny sposób, reaguje urazą, gniewem, a
niekiedy mściwą furią." (s. 25)

Podsumowanie

"W skrajnym wydaniu paranoiczny styl uprawiania polityki przynosi więcej szkody
niż jakikolwiek inny. Paranoicy nie mają przeciwników, rywali czy oponentów,
tylko wrogów, tych zaś nie wystarczy zwyczajnie pokonać, a już na pewno nie
można się z nimi wdawać w kompromisy czy ich pozyskiwać. Wrogów się niszczy.
[...]" (s. 15)

"[...] paranoja wypacza przyjęte użyteczne reakcje na zagrożenie. Paranoja
polityczna jest więc siłą ta

[marianna.rokita]

Znam to...
Bez przymusowego zamkniecia nie do wyleczenia praktycznie, no ale da sie.
Pierwsza zasada jest,zeby czlowiek chory zdal sobie sparwe,ze jest chory.
Niesety do chorego to nie dociera.

[hasz0]

> Znam to...
> Bez przymusowego zamkniecia nie do wyleczenia praktycznie, no ale da sie.
> Pierwsza zasada jest,zeby czlowiek chory zdal sobie sparwe,ze jest chory.
> Niesety do chorego to nie dociera.

Nikita Chruszczow i jego otoczenie, umocniwszy swą władzę i
wpływy w społeczeństwie, odeszli od haseł odwilży i wrócili do bezwzględnej
kontroli słowa i bez-względnej kontroli społeczeństwa, odwołując się do
pomocy psychiatrii i psychologii. Chcąc zachować wobec Zachodu pozory zmian
systemu, nie mogąc już zsyłać masowo do więzień i obozów, wykorzystali
koncepcję choroby psychicznej w walce z niepokornymi. Ci, którzy wykazywali
niezadowolenie z ustroju, byli uznawani za chorych psychicznie i zsyłani - za-
miast do łagrów - do szpitali psychiatrycznych, gdzie personel - od lekarzy
po sprzataczki - wykonywał polecenia KGB. Brzmiało ono zawsze jednakowo:
wykończyć. Pisze o tym przejmująco Władimir Bukowski w książce I powraca
wiatr... , który w tzw. psichuszce spę-dził jako wróg komunizmu wiele
miesięcy. W taką właśnie tradycję wpisuje się zastosowane w wystąpieniu Lecha
Wałęsy słowo psychole podobnie jak używane w walce politycznej słowo oszołom.
Równie negatywna, obca polskiej mentalności, jest historyczna geneza tych
określeń. Wskazuje ona na tradycję Rosji imperialnej Mikołaja I. Za jego
bowiem czasów wydarzył się precedens, który stał się inspiracją dla walki z
przeciwnikami samodzierżawia, a następnie komunizmu. Gdy filozof Piotr
Czaadajew, chwalący katolicyzm i kulturę Zachodu, napisał w I liście
filozoficznym, że Rosja niczego nie wniosła do dziejów ludzkości i naśladuje
jedynie osiągnięcia innych narodów, Mikołaj I uznał go za umysłowo chorego,
poddał kurateli psy-chiatrycznej, zaś czasopismo, które tekst tego myśliciela
opublikowało, kazał zamknąć.
Sytuacja, w której używane są określenia oszołom, psychol w walce z Polakami
pra-gnącymi prawdy historycznej poprzez przeprowadzenie lustracji oraz
uzdrowienia Polski po-przez odrzucenie umów okrągłego stołu, jest bardzo
podobna.

doktorze?

[patience]

sms!

[drf]

www.paranoiamagazine.com/democracyfailed.html
czytam poczte...

www.hoptechno.com/paranoia.htm
Arthur C. Clarke has evidence proving that a KGB agent in the vicinity of your
favorite restaurant has vacationed in the Bahamas with Bob Dole.


songweaver.com/conspiracy.html

[patience]

The FBI is taking steps to insure that you never know that the oldest person
located in an underground missle silo seven miles beneath Orange County is out
to control a team of elite commando Elvis impersonators. O. J. Simpson leaked a
story to the press implying that everybody sitting in a spacecraft hovering
over MGM Studios is shooting blindness-inducing radiation at Ellen Degeneris.
Bill Gates is taking steps to insure that you never know that everybody born in
Orange County can use ultra-secret mindreading techniques on an overpriced
vendor at Lilith Fair.



tylko ta technologia konspiracyjna jest do d.... Im wiecej szyfrowania tym
wiecej liczenia literek. Bez transmiterow super duper ponadswietlnych spisek
padnie.

[drf]

masz racje co do oceny sytuacji...


..........................................
* czym są negocjacje
* jak się do nich przygotowywać
* jak negocjować spory w życiu prywatnym i zawodowym
* jak ustępować, jak obiecywać, jak grozić i jak blefować
* jak radzić sobie z trudnymi partnerami

www.gbr.pl/gbr/indexs1.php?lin=4&zm=strategic_sales

W programie Summa zdarzen Jacek Żakowski (niedziela, 14 listopada 2004, TVP1 -
program m.in. o spotkaniu Kulczyk-Ałganow we Wiedniu) przedstawia w skrócie
jedną z technik skutecznych negocjacji, dra Jana Kulczyka. Nieco dłuższy opis
mozna znaleźć w tygodniku Polityka (nr 46/2004 (2479)):

Kulczyk w jednym z wywiadów zdradził swoją technikę skutecznych negocjacji:
"Trzeba mieć informacje, odporność i wyczucie. Kiedy siadam z partnerem do
negocjacyjnego stołu, muszę wiedzieć, jaka jest jego siła finansowa, jaka
strategia, czy ma nadpłynność, jak inwestuje i z jakiego powodu, kto podejmuje
decyzje, czy jego żona lubi kwiaty żółte czy czerwone. Nie proponuję whisky
temu, kto lubi koniak. To należy wiedzieć"


www.arystoteles.pl/negocjacje/kulczyk.php
www.arystoteles.pl/negocjacje/

[patience]

podeslalam jeszcze cos na skrzynke.

ciekawe..;)

[drf]

ale sie porobilo...ciekawie... no no...

www.gbr.pl/gbr/indexs1.php?lin=4&zm=advanced_presentation_skills
www.polandtrade.com.hk/negocjacje/negocjacje_contents.htm

[patience]

Wedlug Chinczykow, w przypadku jakichkolwiek problemów, zainteresowane strony
powinny zasiasc do wspólnego stolu i rozmawiac zamiast wertowac tekst
kontraktu, szukajac odpowiedzi lub nawet gorzej - konsultujac sie z prawnikiem.
Mieszkancy Azji uwazaja, iz prawnicy stwarzaja jedynie wiecej problemów niz ich
rozwiazuja a koniecznosc wspólpracy z nimi jest dla nich jednym z elementów
robienia biznesu z przybyszami z "Zachodu". Jesli uwazamy, iz przyprowadzenie
prawnika na spotkanie jest niezbedne nalezy umniejszyc jego role do minimum, a
najlepiej zaaranzowac sotkanie tylko pomiedzy prawnikami stron.

W spolecznosci chinskiej guanxi odgrywa podobna role do kontraktu w
przypadku "zachodnich" firm. Guanxi jest kluczowym slowem, które tlumaczy
raczej skomplikowana siec powiazan miedzyludzkich, które sa niezbedne dla
dzialalnosci socjalnego, politycznego i organizacyjnego systemu w Chinach.
Kiedy ktos pyta o cos posiadacza czegokolwiek (ktokolwiek to jest), bedzie bral
pod uwage rodzaj powiazan (guanxi) jakie miedzy nimi istnieja, które zadecyduja
o sposobie zachowania, który jest zgodny ze specyficznymi regulami interakcji
socjalnej. Jesli dana osoba nie zna osoby od której cos chce, moze poprosic o
pomoc posrednika, najlepiej wysokiego szczebla.

Aby osiagnac zalozone cele, zarówno Chinczycy jak i obcokrajowcy powinni
postarac sie o poprawe swojej pozycji w stosunku do osoby do której chca
dotrzec. Najbardziej powszechnymi sposobami wzmocnienia guanxi sa dzialania
majace na celu poprawe znajomosci poprzez wizyty, wreczanie prezentów,
zaproszenia na bankiety lub inne spoleczne imprezy. Jesli wspomniane sposoby
osiagniecia guanxi zakoncza sie sukcesem, mówi sie, iz "otwarte zostaly tylne
drzwi" (houmen) a wraz z nimi zwiazane mozliwosci.

Raz zainicjowane, guanxi musza byc pielegnowane. Osoby indywidualne lub
organizacje posiadajace guanxi moga byc razem zwiazane z jedna lub wieloma
osobami. W ten sposób tworza one wieloosobowa siec, wieksza lub mniejsza,
jednak niezmiernie wazna dla biznesu. Taka siec jest oparta na chinskich
zasadach jak na przyklad wzajemnosc i zaufanie.

www.polandtrade.com.hk/negocjacje/negocjacje_contents.htm

B. ciekawe..;)

[drf]

SztukaNegocjacji...


Gerard I. Nierenberg, a successful lawyer, was the first to realize the
role negotiation plays in resolving disputes in personal, business and
international relations. He discovered that the philosophies of the negotiators
determine the direction a negotiation takes. His experience confirmed that an
“Everybody Wins®” philosophy, which assures that
all parties benefit from a negotiation, creates longer-lasting and more
successful outcomes than the adversarial “winner takes all” approach. All the
parties must take responsibility for steering the negotiation to a successful
conclusion for all: with this insight, he created a new path to successful
negotiating.

www.negotiation.com/NegotiatingSiteMap.html
experienceware.com/html/downdemo3.cfm
Project on the Psychological Processes of Negotiation

Director
Max H. Bazerman

The role of psychological processes in negotiation has been an important part of
the history of PON. The late Professor Jeffrey Z. Rubin, Executive Director of
PON from 1986-1991, headed this project. Important work was done on
misperceptions in negotiation, escalation of conflict, entrapment, and
psychological aspects of culture in negotiation.

Psychological processes remain at the core of activities of PON. Professor Max
H. Bazerman, the Jesse Isador Straus Professor at the Harvard Business School,
is a member of the executive committee of PON, and heads the Project on the
Psychological Processes of Negotiation.

www.pon.harvard.edu/research/projects/pppn.php3
Everybody negotiates all the time, at work, at home, and as a consumer. For some
it seems easy, but others view the process of negotiation as a source of
conflict to be resisted and avoided if possible.

Negotiation is a life skill. One psychiatrist has said that our workshop
Fighting Fires Without Burning Bridges should be a required course for entrance
to adulthood.

www.negotiationskills.com/
Fisher, Ury and Patton consider communication problems to be "people problems"
as well. They list three types of communication problems. First, disputants may
not be talking to each other. While their comments are formally addressed to the
opponent, they are actually addressing some outside audience. They are
grandstanding, or playing to the crowd. A second communication problem arises
when parties are not listening to each other. Rather than listening attentively
to the opponent, parties may instead be planning their own response, or
listening to their own constituency. Finally, even when parties are both
listening and talking to each other, misunderstandings and misinterpretations
may occur. Fisher, Ury and Patton suggest techniques for minimizing
communication problems. (Click here for a description of these techniques.)

Negotiating about interests means negotiating about things that people really
want and need, not what they say that want or need. Often, these are not the
same. People tend to take extreme positions that are designed to counter their
opponents’ positions. If asked why they are taking that position, it often turns
out that the underlying reasons--their true interests and needs--are actually
compatible, not mutually exclusive.

By focusing on interests, disputing parties can more easily fulfill the third
principle--invent options for mutual gain. This means negotiators should look
for new solutions to the problem that will allow both sides to win, not just
fight over the original positions which assume that for one side to win, the
other side must lose.

www.colorado.edu/conflict/peace/treatment/pricneg.htm

.........................................


mroz z syberii dotarl do skandynawii ..

www.siberiagym.com/Winter%20Frost.jpg

a mułła rydzykollach od tygodnia w Australli na

[andrzej105]

na plaży pod palmami ,he he